«Κόλπα» από ξενοδοχειακή εταιρεία για να γλιτώσει πρόστιμα «μαμούθ»

Κατη­γο­ρού­με­νοι με σοβαρές κατη­γο­ρίες βρέ­θη­καν υπάλ­λη­λοι του ΙΚΑ ΕΤΑΜ που διεκ­πε­ραί­ω­σαν υπόθεση προ­στί­μων «μαμούθ» που επι­βλή­θη­καν σε γνωστή ξενο­δο­χειακή εται­ρεία, η οποία δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στη Ρόδο.

Κατά των Α. Κ. του Ε., Λ. Τ. του Ι., Χ. Ρ. του Γ., C. M. S. του R. Α. Π. του Ν., Π. Σ. του Α., Μ. Κ. του Γ., Χ. Σ. του Α., Ν. Γ. του Γ. και Κ. Κ. του Δ., ασκή­θηκε συγκε­κρι­μένα από τον Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Αθηνών ποινική δίωξη για τις αξιό­ποι­νες πράξεις της απι­στίας στην υπη­ρε­σία σε βάρος ΝΠΔΔ με ζημία που απει­λή­θηκε και προ­ξε­νή­θηκε άνω των 150.000 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θηση, κατά των 1ης, 2ας, 5ου, 6ου, 7ης και 8ου, των κατη­γο­ρου­μέ­νων της ψευδούς βεβαιώ­σεως σε βάρος ΝΠΔΔ με ζημία που απει­λή­θηκε και προ­ξε­νή­θηκε άνω των 150.000 ευρώ, κατ’ εξα­κο­λού­θηση, κατά των 5ου, 6ου, 7ης και 8ου των κατη­γο­ρου­μέ­νων της ηθικής αυτουρ­γίας στις ανωτέρω πράξεις κατ’ εξα­κο­λού­θηση κατά των 9ου και 10ου των κατη­γο­ρου­μέ­νων της πλα­στο­γρα­φίας με χρήση σε βάρος του Δημο­σίου με συνο­λικό όφελος και αντί­στοιχη ζημία που υπερ­βαί­νουν το ποσό των 150.000 ευρώ κατά του 4ου κατη­γο­ρου­μέ­νου της άμεσης συνέρ­γειας στην ανωτέρω πράξη κατά του 3ου κατη­γο­ρου­μέ­νου.

Μετά το πέρας της κυρίας ανα­κρί­σεως ο Εισαγ­γε­λέας Πλημ­με­λειο­δι­κών Αθηνών δια­βί­βασε την σχη­μα­τι­σθείσα δικο­γρα­φία στον Εισαγ­γε­λέα Εφετών Αθηνών, ο οποίος με σχετική πρόταση του την εισή­γαγε στο Συμ­βού­λιο Εφετών Αθηνών.

Το Συμ­βού­λιο αυτό εξέδωσε βού­λευμα, με το οποίο παρέ­πεμψε στο ακρο­α­τή­ριο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των τον τρίτο και τέταρτο των κατη­γο­ρου­μέ­νων (Χ. Ρ. του Γ. και C. M. S. του R.), για να δικα­στούν ο πρώτος εξ αυτών για άμεση συνέρ­γεια σε κακουρ­γη­μα­τική πλα­στο­γρα­φία μετά χρήσεως και ο δεύ­τε­ρος για κακουρ­γη­μα­τική πλα­στο­γρα­φία μετά χρήσεως, ενώ απο­φάν­θηκε να μη γίνει κατη­γο­ρία κατά των λοιπών κατη­γο­ρου­μέ­νων.

Κατά του βου­λεύ­μα­τος αυτού, ασκή­θηκε αναί­ρεση Αντει­σαγ­γε­λέως του Αρείου Πάγου, με την οποία πλήτ­τε­ται το βού­λευμα αυτό κατά το απαλ­λα­κτικό του μέρος.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Η ξενο­δο­χειακή ΕΠΕ, που ασκεί εμπο­ρική δρα­στη­ριό­τητα εκμε­τάλ­λευ­σης ξενο­δο­χείων στη Ρόδο, την Κω, την Ιερά­πε­τρα και την Κέρκυρα, απα­σχο­λεί σ’ αυτά 600 εργα­ζο­μέ­νους περίπου.

Κατά τακτικό έλεγχο που διε­νερ­γή­θηκε από το ΙΚΑ στις 26 Οκτω­βρίου 2004 από υπο­κα­τά­στημα ΙΚΑ-ΕΤΑΜ στην Αθήνα στην ανωτέρω εται­ρεία, δια­πι­στώ­θηκε ότι δεν είχαν κατα­βλη­θεί εισφο­ρές για την ασφα­λι­στική τακτο­ποί­ηση του προ­σω­πι­κού της κατά τη χρονική περίοδο από 1-9-2002 έως 30-9-2004.

Τον έλεγχο διε­νήρ­γησε ο 6ος κατη­γο­ρού­με­νος Π. Σ. και προ­συ­πέ­γραψε η 7η κατη­γο­ρου­μένη Μ. Κ. ως προϊ­στα­μένη.

Μετά τον έλεγχο εκδό­θηκε ΠΕΕ, με βάση τις Ανα­λυ­τι­κές Περιο­δι­κές Δηλώ­σεις της εται­ρείας (ΑΠΔ), ποσού 3.923.948,02 ευρώ.

Η ΠΕΕ βεβαιώ­θηκε στο Γ’ Ταμείο Είσπρα­ξης Εσόδων ΙΚΑ-ΕΤΑΜ το Νοέμ­βριο του 2004. Κατά της εν λόγω ΠΕΕ δεν ασκή­θηκε ένσταση από την εργο­δό­τρια εται­ρεία εντός της νόμιμης προ­θε­σμίας των τριάντα (30) ημερών και έτσι ορι­στική.

Στις 8-12-2004 η επι­χεί­ρηση κατέ­θεσε στην Εθνική Τράπεζα σε λογα­ρια­σμό του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ το ποσό των 4.325.481,47 ευρώ. Ακο­λού­θως κατέ­θεσε την από 23 Δεκεμ­βρίου 2004 αίτηση της στο υπο­κα­τά­στημα του ΙΚΑ ΕΤΑΜ, με την οποία ζήτησε την ακύρωση της ανωτέρω ΠΕΕ, επι­κα­λού­μενη εξό­φληση των οφειλών που είχαν κατα­λο­γι­σθεί 3.923.948,02 ευρώ, των εισφο­ρών Οκτω­βρίου 2004 ποσού 393.517,39 ευρώ και εισφο­ρών υπέρ ΟΕΕ ποσού 7.978,09 ευρώ.

Σημειω­τέον ότι από τις πινα­κί­δες του Γ’ Ταμείου που αφορούν στην εργο­δό­τρια εται­ρεία προ­κύ­πτει, ότι κατά το χρόνο των προ­α­να­φε­ρό­με­νων εκ μέρους της κατα­θέ­σεων στην Εθνική Τράπεζα υπήρχαν και άλλες ανε­ξό­φλη­τες οφειλές αυτής και δη το ποσό των 19.047,69 ευρώ από πρό­στιμο για ακά­λυ­πτη επιταγή και το ποσό των 21,83 ευρώ από έξοδα κατά­σχε­σης.

Ακο­λού­θως δημο­σιεύ­θηκε ο Ν. 3302/2004, η έναρξη ισχύος του οποίου, σύμφωνα με το άρθρο 16 αυτού είναι από τις 24 Δεκεμ­βρίου 2004, δηλαδή δύο ημέρες μετά τη δεύτερη κατα­βολή της επι­χεί­ρη­σης, που έδωσε τη δυνα­τό­τητα ρύθ­μι­σης των οφει­λο­μέ­νων απαι­τη­τών εισφο­ρών των εργο­δο­τών προς το ΙΚΑ ΕΤΑΜ μέχρι τις 30 Νοεμ­βρίου 2004.

Στις 28 Δεκεμ­βρίου 2004 το υπο­κα­τά­στημα του ΙΚΑ ΕΤΑΜ προέβη σε επα­νέ­λεγχο του ελέγχου της 26ης Οκτω­βρίου 2004 (ο οποίος αφο­ρούσε στη χρονική περίοδο Ιανουα­ρίου 2002 έως Σεπτεμ­βρίου 2004) και σε τακτικό έλεγχο για την περίοδο Οκτω­βρίου 2004, Νοεμ­βρίου 2004.

Ο έλεγχος αυτός έγινε και πάλι από τον 6° κατη­γο­ρού­μενο και ο επα­νέ­λεγ­χος από την 7η κατη­γο­ρου­μένη προϊ­στα­μένη του Τμή­μα­τος Εσόδων. Ακο­λού­θως με την από 28 Δεκεμ­βρίου 2004 απόφαση Διευ­θυ­ντή ακυ­ρώ­θηκε η ΠΕΕ.

Μετά την ακύρωση απέ­στει­λαν στο Γ’ Ταμείο το έγγραφο, με το οποίο διέ­γρα­ψαν ορι­στικά το σύνολο της οφειλής της εται­ρείας.

Περαι­τέρω συνέ­τα­ξαν Πράξη Επι­βο­λής Πρό­σθε­του Τέλους (ΠΕΠΤ) ποσού 610.404,41 ευρώ, που αφορά στη χρονική περίοδο από 1-1-2002 έως 31-10-2004. Εντού­τοις αρμόδιο για την πίστωση των κατα­βλη­θέ­ντων ποσών ήταν το Γ’ Ταμείο Εσόδων του ΙΚΑ, όπου είχε βεβαιω­θεί ΠΕΕ και είχαν εγγρα­φεί και οι παλαιό­τε­ρες προ­α­να­φε­ρό­με­νες οφειλές της εται­ρείας.

Το Γ’ Ταμείο Εσόδων θα πίστωνε τα κατα­βλη­θέ­ντα ποσά σε εξό­φληση των βεβαιω­μέ­νων οφειλών κατά σειρά παλαιό­τη­τας, ενώ θα υπο­λό­γιζε οίκοθεν πρό­σθετα τέλη στις αντί­στοι­χες κύριες εισφο­ρές μέχρι να πιστω­θεί ολό­κληρο το ποσό που κατα­βλή­θηκε.

Αντί­θετα το υπο­κα­τά­στημα του ΙΚΑ ΕΤΑΜ πίστωσε τα κατα­βλη­θέ­ντα ποσά από την εργο­δό­τρια σε εξό­φληση μόνο του συνόλου των κύριων εισφο­ρών της ΠΕΕ, την οποία και ακύρωσε, παρότι δεν είχαν εισπρα­χθεί τα αντί­στοιχα οίκοθεν πρό­σθετα τέλη, τα οποία μετέ­τρεψε παρά­νομα σε αυτο­τελή καταρ­τί­ζο­ντας ΠΕΠΤ ποσού 610.404,41 ευρώ.

Οι υπάλ­λη­λοι του ΙΚΑ κατα­λό­γι­σαν το κατα­βλη­θέν ποσό των 3.923.948,02 ευρώ στο ποσό των οφει­λο­μέ­νων κύριων εισφο­ρών ύψους 3.943.017,54 ευρώ και έτσι προ­έ­κυψε υπό­λοιπο 19.069,52 ευρώ.

Με αυτό τον τρόπο πίστω­σης, δηλαδή την άνευ οίκοθεν προ­σθέ­των τελών εξό­φληση των κυρίων εισφο­ρών και με τη σύνταξη της ΠΕΠΤ αυτο­τε­λών προ­σθέ­των τελών μετέ­τρε­ψαν κύριες εισφο­ρές ύψους 569.284,28 ευρώ σε αυτο­τελή πρό­σθετα τέλη και έτσι δόθηκε το δικαί­ωμα ένστα­σης, που δεν είχε προη­γου­μέ­νως η επι­χεί­ρηση, αφού η ΠΕΕ είχε κατα­στεί ορι­στική λόγω παρόδου άπρα­κτης της προ­θε­σμίας για την άσκηση ένστα­σης κατ’ αυτής.

Αν στο ανωτέρω ποσό προ­στε­θούν και τα οίκοθεν πρό­σθετα τέλη που αντι­στοι­χούν στις εισφο­ρές αυτές, τότε η ζημία του ΙΚΑ και αντι­στοί­χως η ωφέλεια του εργο­δότη ανέρ­χε­ται στο ποσό των 595.554,91 ευρώ.

Αν δε απορ­ρι­πτό­ταν η ένσταση και η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία ακο­λου­θούσε τη ρύθμιση του Ν. 3302/2004, τότε θα τύχαι­ναν έκπτω­σης κατά 80% ή 50% κύριες εισφο­ρές ποσού 569.284,28 ευρώ, που κατά τα ανωτέρω είχαν μετα­τρα­πεί σε αυτο­τελή πρό­σθετα τέλη, και έτσι η συνο­λική ζημία του ΙΚΑ θα ανερ­χό­ταν σε 629.476,87 ευρώ.

Σημειω­τέον ότι το Γ’ Ταμείο- Είσπρα­ξης Εσόδων του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ απο­δέ­χθηκε τις ενέρ­γειες των προ­α­να­φε­ρο­μέ­νων κατη­γο­ρου­μέ­νων, χωρίς να δια­τυ­πώ­σει κάποια αντίρ­ρηση και προέβη στις αντί­στοι­χες εγγρα­φές.

Ακο­λού­θως η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία υπέβαλε στις 31 Δεκεμ­βρίου 2004 ένσταση κατά της ΠΕΠΤ ζητώ­ντας την ακύρωση της, επι­κα­λού­μενη συχνή απουσία και για μεγάλα χρονικά δια­στή­ματα στο εξω­τε­ρικό του νομίμου εκπρο­σώ­που της, με απο­τέ­λε­σμα να είναι δύσκολο να κατα­βλη­θούν οι εισφο­ρές στο διά­στημα της απου­σίας του και στις 25 Απρι­λίου 2005 υπέβαλε αίτηση για ρύθμιση οφειλών σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του Ν. 3302/2004.

Το υπο­κα­τά­στημα του ΙΚΑ ΕΤΑΜ με την από 26 Απρι­λίου 2005 εισή­γηση του προς την Τοπική Διοι­κη­τική Επι­τροπή (Τ.Δ.Ε.) πρό­τεινε την απόρ­ριψη της ένστα­σης.

Κατά τη συζή­τηση της ένστα­σης εμφα­νί­σθηκε για λογα­ρια­σμό της εται­ρείας ξενο­δο­χεια­κής ΕΠΕ ο 3ος κατη­γο­ρού­με­νος Χ. Ρ., ο οποίος δήλωσε ενώπιον της ΤΔΕ ότι ο νόμιμος εκπρό­σω­πος της ενι­στα­μέ­νης εται­ρείας C. M. S. (4ος κατη­γο­ρού­με­νος), κατά το από 1-1-2002 έως 30-10-2004 χρονικό διά­στημα είχε σοβαρό πρό­βλημα υγείας και προ­σκό­μισε σχε­τι­κές βεβαιώ­σεις από νοσο­κο­μεία της αλλο­δα­πής.

Ακο­λού­θως εκδό­θηκε η από 9 Μαΐου 2005 απόφαση της ΤΔΕ του υπο­κα­τα­τα­στή­μα­τος του ΙΚΑ ΕΤΑΜ, με την οποία έγινε δεκτή κατά πλειο­ψη­φία η ένσταση της επι­χεί­ρη­σης, η οποία απηλ­λάγη από τα πρό­σθετα τέλη, επειδή κρίθηκε, ότι για την εκπρό­θε­σμη κατα­βολή των εισφο­ρών συντρέ­χουν λόγοι ανω­τέ­ρας βίας.

Στην πορεία η Μ. Κ. απευ­θύν­θηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανε­πι­στη­μίου της Βιέννης, από την οποία ζήτησε, στις 30 Νοεμ­βρίου 2006, να επι­βε­βαιώ­σει το περιε­χό­μενο της προ­σκο­μι­σθεί­σας από την επι­χεί­ρηση ιατρι­κής βεβαί­ω­σης.

Σύμφωνα με επι­στολή του Πανε­πι­στη­μια­κού Νοσο­κο­μείου της Βιέννης και καθη­γητή της Δερ­μα­το­λο­γι­κής  Πανε­πι­στη­μια­κής Κλι­νι­κής του Γενικού Νοσο­κο­μείου του Δήμου Βιέννης, προ­έ­κυψε ότι οι βεβαιώ­σεις ήταν ψευδείς!

Ο 4ος κατη­γο­ρού­με­νος C. M. S. κατά την από 21 Μαΐου 2010 απο­λο­γία του ενώπιον της Ανα­κρί­τριας του 1ου Ειδικού Τμή­μα­τος Πλημ­με­λειο­δι­κών Αθηνών κατέ­θεσε, ότι δεν ήταν άρρω­στος, ισχυ­ρι­ζό­με­νος, ότι το πλαστό έγγραφο προ­φα­νώς καταρ­τί­σθηκε στην Ελλάδα από άγνωστο σ’ αυτόν πρόσωπο. Περαι­τέρω αρνή­θηκε ότι είχε οποια­δή­ποτε επαγ­γελ­μα­τική συνερ­γα­σία με την ξενο­δο­χειακή εται­ρεία!

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο έκρινε ότι οι 1η, 2η, 5ος, 6ος, 7ος και 8ος κατη­γο­ρού­με­νοι προ­έ­βη­σαν σε εσφαλ­μέ­νους χει­ρι­σμούς σε σχέση με την ασφα­λι­στική τακτο­ποί­ηση της εται­ρείας, που αναμ­φι­σβή­τητα οδή­γη­σαν σε παρά­νο­μες ενέρ­γειες.

Εντού­τοις, ακριβώς λόγω της παρα­νο­μίας των σχε­τι­κών ενερ­γειών, που δια­πι­στώ­θηκε μέσα σε εύλογο χρόνο ήταν δυνατή η επα­νόρ­θωσή τους, και με τις κατάλ­λη­λες ενέρ­γειες, που επα­κο­λού­θη­σαν, πράγ­ματι απο­κα­τα­στά­θηκε πλήρως η νομι­μό­τητα.