Συμφωνία για την Ελλάδα ζητούν 18 διακεκριμένοι οικονομολόγοι

Κορυ­φαίοι οικο­νο­μο­λό­γοι και πανε­πι­στη­μια­κοί, συνο­λικά 18 σε αριθμό, μεταξύ των οποίων και οι Τζ. Στί­γκλιτζ και Χρ. Πισ­σα­ρί­δης, υπο­γρά­φουν άρθρο που δημο­σιεύ­ε­ται σήμερα στη βρε­τα­νική οικο­νο­μική εφη­με­ρίδα Fianancial Times και ζητούν πραγ­μα­τι­σμό στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και επί­τευξη συμ­φω­νίας με την Ελλάδα.

Ταυ­τό­χρονα, κρούουν τον κώδωνα του κιν­δύ­νου σχετικά με ενδε­χό­μενη διά­σπαση της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και τονί­ζουν πως ανά­πτυξη στην Ελλάδα, σημαί­νει ανά­πτυξη και στην ευρω­ζώνη.

Ειδι­κό­τερα, επι­ση­μαί­νουν, μεταξύ άλλων ότι: “Οι δυσκο­λίες στη δια­πραγ­μά­τευση ανάμεσα στην Ελλάδα και το Eurogroup δημιουρ­γούν πραγ­μα­τικό κίνδυνο μη επί­τευ­ξης συμ­φω­νίας – με πιθανές σοβαρές οικο­νο­μι­κές και πολι­τι­κές συνέ­πειες για τον ελλη­νικό λαό αλλά και για όλους τους πολίτες της ΕΕ. Η ουσία μίας οικο­νο­μι­κής ένωσης είναι το δούναι και λαβείν – δίνο­ντας τώρα μπορείς να ωφε­λη­θείς αργό­τερα -αλλά και η αντα­πό­κριση στα δημο­κρα­τικά αιτή­ματα των πολιτών. Πράγ­ματι, κατά την άποψη πολλών εξ ημών, οι «κατάλ­λη­λοι συμ­βι­βα­σμοί» από την πλευρά των πιστω­τών θα ευνο­ού­σαν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ακόμη και εκεί­νους που της ζητούν τόσο αδιάλ­λα­κτα να παρα­μεί­νει στην ίδια πορεία. Χωρίς αλλαγή, το ευρω­παϊκό οικο­δό­μημα θα καταρ­ρεύ­σει”.

Όπως επι­ση­μαί­νουν, “φοβού­μα­στε ότι η ανι­κα­νό­τητα επί­τευ­ξης θετικής συμ­φω­νίας θα μπο­ρούσε να απο­τε­λέ­σει την αρχή της διά­σπα­σης όχι μόνο της ευρω­ζώ­νης, αλλά και του οικο­δο­μή­μα­τος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Το συνε­πα­κό­λουθο πλήγμα θα οδη­γή­σει σε τάσεις πολι­τι­κής απο­σύν­θε­σης”. Κατά την άποψή τους, “είναι ξεκά­θαρο τι χρειά­ζε­ται τώρα η Ελλάδα: οικο­νο­μική ανά­καμψη – με στήριξη από τη σημα­ντική χαλά­ρωση των δημο­σιο­νο­μι­κών στόχων, θέσπιση μέγι­στου πλε­ο­νά­σμα­τος στο 1,5% του ΑΕΠ, με κάποια χρη­μα­το­οι­κο­νο­μική ανα­διάρ­θρωση των χρεών της, συσχε­τι­σμό της εξυ­πη­ρέ­τη­σης του χρέους με κάποια ουσιώδη ανά­πτυξη και με δημο­σιο­νο­μι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις που θα περι­λαμ­βά­νουν πάταξη της δια­φθο­ράς και απο­δυ­νά­μωση των οικο­νο­μι­κών δυνά­μεων των Ολι­γαρ­χών”.

Επι­πλέον, όπως επι­μέ­νει και ο αρθρο­γρά­φος των Financial Times, Wolfgang Munchau, η ελλη­νική κυβέρ­νηση έχει δημο­κρα­τική εντολή για εναλ­λα­κτική πολι­τική από την απο­τυ­χη­μένη στρα­τη­γική του παρελ­θό­ντος. Για τους εταί­ρους της, που επί του παρό­ντος είναι προ­σκολ­λη­μέ­νοι σε ένα μοντέλο δρα­κό­ντειας δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής το οποίο οδηγεί σε ελλιπή ανά­πτυξη, υπάρχει η πρό­σκληση της ανά­καμ­ψης, των επεν­δύ­σεων και της απα­σχό­λη­σης. Βεβαίως, αυτό απαιτεί έναν βαθμό πραγ­μα­τι­σμού. Το αντάλ­λαγμα όμως, είναι η υπό­σχεση για μεγα­λύ­τερη ανά­πτυξη στην Ευρώπη.

Και η ανά­πτυξη – όπως λένε – είναι ούριος άνεμος για όλα τα καράβια. Ο χρόνος μπορεί να εξα­ντλεί­ται, αλλά φαί­νε­ται ότι πρέπει να επι­τευ­χθεί μία συμ­φω­νία”.

Το άρθρο υπο­γρά­φουν οι :

Καθ. Joseph Stiglitz, Columbia University, Βρα­βευ­μέ­νος με Νόμπελ Οικο­νο­μι­κών

Καθ. Chris Pissarides, London School of Economics, ΒραβευμένοςμεΝόμπελΟικονομικών

Καθ. Mary Kaldor, London School of Economics

Καθ. Stephany Griffith-Jones, IPD Columbia University

Michael Burke, Economists Against Austerity

Καθ. Panicos Demetriades, University of Leicester; πρώην κυβερ­νή­της της Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας Κύπρου και μέλος του Εκτε­λε­στι­κού Συμ­βου­λίου της ΕΚΤ

Καθ. Charles Goodhart, London School of Economics

Sir Richard Jolly, Emeritus Professor Institute for Development Studies

Καθ. Inge Kaul, Hertie School, Berlin

Καθ. Gustav A Horn, Macroeconomic Policy Institute (IMK)

Neil MacKinnon, VTB Capital

Καθ. Marcus Miller, Warwick University

Καθ. Jose Antonio Ocampo, Columbia University

Avinash Persaud, Peterson Institute for International Economics

Helmut Reisen, Shifting Wealth Consult

Robert Skidelsky, Emeritus Professor, University of Warwick

Hilary Wainwright, Transnational Institute, Amsterdam

Καθ. Simon Wren-Lewis, Merton College Oxford