Απένταξη από το ΕΣΠΑ της γέφυρας Αφάντου

Την απέ­νταξη του έργου της κατα­σκευής της νέας ανι­σό­πε­δης γέφυρας που συνδέει τον οικισμό των Αφάντου με την ομώνυμη παραλία από το ΕΣΠΑ ζήτησε χθες αρμο­δίως ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος μετά τη δια­πί­στωση ότι η εργο­λα­βία δεν προ­χώ­ρησε εντός του εγκε­κρι­μέ­νου χρο­νο­δια­γράμ­μα­τος και ελλό­χευε ο κίν­δυ­νος να δια­κο­πεί η κυκλο­φο­ρία στο συγκε­κρι­μένο τμήμα της Εθνικής Οδού μέσα στο καλο­καίρι.

Πέραν των άλλων δια­πι­στώ­θηκε εξάλλου ασυμ­φω­νία με τα προ­βλε­πό­μενα από την εγκε­κρι­μένη μελέτη με όσα επε­δί­ωκε να εφαρ­μό­σει ο ανά­δο­χος και συγκε­κρι­μένα, ενώ προ­βλε­πό­ταν η δημιουρ­γία μεταλ­λι­κής στή­ρι­ξης για την κατα­σκευή του έργου, προ­τι­μή­θηκε το έργο να κατα­σκευα­στεί με ξύλινη υπο­στή­ριξη.

Δια­φω­νία υπήρξε εξάλλου και στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό δαπάνης του έργου που ανέρ­χε­ται σε 1,8 εκατ. ευρώ περίπου.

Ο κ. Χατζη­μάρ­κος είχε συνά­ντηση με τους αντι­δη­μάρ­χους κ.κ. Γ. Κακούλη και Σ. Δια­κο­στα­μα­τίου και με τον πρόεδρο της τοπικής κοι­νό­τη­τας κ. Μ. Λόγγο στους οποίους εξέθεσε τους προ­βλη­μα­τι­σμούς του και έλαβε την θετική αντα­πό­κρισή τους στις ενέρ­γειές του αφού εξάλλου δεσμεύ­τηκε ότι το έργο θα υλο­ποι­η­θεί και θα χρη­μα­το­δο­τη­θεί στο αμέσως επόμενο διά­στημα.

Η δια­τή­ρησή του θα οδη­γούσε εξάλλου νομο­λο­γιακά στην απέ­νταξή του, αφού δεν τηρή­θη­καν οι προ­βλε­πό­με­νες από το ΕΣΠΑ προ­θε­σμίες.

Στη γέφυρα είχε διε­νερ­γη­θεί αυτοψία από κλι­μά­κιο της Γενικής Γραμ­μα­τείας Δημο­σίων Έργων του Υπουρ­γείου Υπο­δο­μών το Νοέμ­βριο του 2009, είχε δια­πι­στω­θεί το πρό­βλημα αλλά έκτοτε δεν έγινε καμία ενέρ­γεια για την δρο­μο­λό­γηση λύσεως!

Θυμί­ζουμε ότι ο πρώην Δήμος Αφάντου είχε επαφές με τον διε­θνούς φήμης Γερμανό αρχι­τέ­κτονα Tobias Rehberger, προ­κει­μέ­νου η νέα γέφυρα, εφόσον δια­πι­στω­θεί η ανα­γκαιό­τητα κατα­στρο­φής της παλιάς, να απο­τε­λέ­σει πλέον ένα μνημείο πολι­τι­σμού, αρχι­τε­κτο­νι­κής αλλά και του­ρι­στι­κής προ­βο­λής του νησιού…

Η επι­κιν­δυ­νό­τητα της γέφυρας είχε απα­σχο­λή­σει αρχικώς το 2005 την Διεύ­θυνση Ελέγχου και Συντή­ρη­σης Έργων της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου μετά από σχετικό έγγραφο του Δήμου Αφάντου. Τον Αύγου­στο του 2005 αφού είχε δια­πι­στω­θεί η παρα­μόρ­φωση της γέφυρας απε­στάλη αίτημα συν­δρο­μής στο Κεντρικό Εργα­στή­ριο Δημο­σίων Έργων του ΥΠΕΧΩΔΕ.

Δύο χρόνια μετά(!!!) και συγκε­κρι­μένα τον Αύγου­στο του 2007 διε­νερ­γή­θηκε νέα αυτοψία, δια­πι­στώ­θη­καν οι ορατές παρα­μορ­φώ­σεις της γέφυρας και ζητή­θη­καν από τη Νομαρ­χία Δωδε­κα­νή­σου διάφορα στοι­χεία της μελέτης.

Τον Οκτώ­βριο του 2007 έγινε και νέα μελέτη από μηχα­νι­κούς της Διεύ­θυν­σης Δημο­σίων Έργων της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου στην οποία περι­γρά­φο­νται οι παρα­μορ­φώ­σεις τις γέφυρας και δίδεται λύση.

Η έκθεση εστάλη στο ΥΠΕΧΩΔΕ το Νοέμ­βριο του 2007, αλλά έκτοτε δεν προ­χώ­ρησε η δια­δι­κα­σία!

Τον ίδιο χρόνο η αρμο­διό­τητα της συντή­ρη­σης μετα­φέρ­θηκε στη Νομαρ­χία Δωδε­κα­νή­σου που ομοίως δεν ενήρ­γησε για την απο­κα­τά­σταση της γέφυρας.

Ο πρώην Δήμος Αφάντου απέ­στειλε εν συνε­χεία τον Σεπτέμ­βριο του 2009 στον Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., στον Υφυ­πουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., στην ΕΥΔΕ Ρόδου και στον Εισαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών Pόδου, τεχνική έκθεση της εται­ρείας INSTAL Α.Ε., που συντά­χθηκε από τον κ. Παπα­νι­κο­λάου, Πολι­τικό Μηχα­νικό και International Welding Engineer, κατόπιν εντολής της εται­ρείας «Κοι­νο­πρα­ξία Φαλη­ράκι μέχρι Κολύ­μπια».

Πιο συγκε­κρι­μένα κατά τη διάρ­κεια εκτέ­λε­σης έργων οδο­ποι­ίας που πραγ­μα­το­ποιού­νται από την εται­ρεία «Κοι­νο­πρα­ξία Φαλη­ράκι μέχρι Κολύ­μπια», δια­πι­στώ­θηκε από ομάδα Πολι­τι­κών Μηχα­νι­κών της προ­α­να­φερ­θεί­σας Κοι­νο­πρα­ξίας, ότι η Ανω Διάβαση που συνδέει τον οικισμό Αφάντου με την Παραλία Αφάντου, φέρει βύθιση πέραν των επι­τρε­πό­με­νων ορίων. Κατόπιν τούτου και με πρω­το­βου­λία της Κοι­νο­πρα­ξίας, τοπο­θε­τή­θη­καν σε συγκε­κρι­μένα σημεία «μάρ­τυ­ρες» για την περαι­τέρω παρα­κο­λού­θηση των βυθί­σεων της γέφυρας.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην έκθεση “Βάσει του οπτικού ελέγχου που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στη γέφυρα, τα σκυ­ρο­δέ­ματα είναι μέτριας ποιό­τη­τας. Μετρή­θηκε επίσης η βύθιση στο μέσον της γέφυρας μεταξύ των μεσο­βά­θρων (μηκο­το­μικά) και είναι της τάξεως των 22 cm χωρίς κινητά φορτία, όταν η μέγιστη επι­τρε­πό­μενη βύθιση σε λει­τουρ­γία δεν επι­τρέ­πε­ται να ξεπερ­νάει, για την συγκε­κρι­μένη γέφυρα την τιμή των 9 cm μαζί με τα κινητά φορτία”

Η έκθεση κατα­λή­γει ως εξής:

«Είναι άξιον απορίας ότι έως σήμερα η γέφυρα παρόλη τη μεγάλη βύθιση δεν παρου­σί­ασε αστοχία, γεγονός που οφεί­λε­ται στο «φιλό­τιμο» του σκυ­ρο­δέ­μα­τος, που επι­στη­μο­νικά το «φιλό­τιμο» τεκ­μη­ριώ­νε­ται και ως η δυνα­τό­τητα του χάλυβα να μετα­βαί­νει από ελα­στική συμπε­ρι­φορά σε πλά­στιμη με ταυ­τό­χρονη παρου­σί­αση μεγάλων βυθί­σεων. Οι μεγάλες βυθί­σεις από την πλευρά τους προ­κα­λούν μεγέ­θυνση των εύρων των ρωγμών και οι μεγεν­θυ­μέ­νες ρωγμές επι­τρέ­πουν την ευκο­λό­τερη διά­βρωση του οπλι­σμού. Διά­βρωση οπλι­σμού σημαί­νει μείωση δια­το­μής των οπλι­σμών. Λαμ­βά­νο­ντας τα ανωτέρω υπόψη καθώς και ότι η γέφυρα βρί­σκε­ται σε ενάλια περιοχή που επι­σπεύ­δει τα ανωτέρω, αντι­λαμ­βά­νε­ται κανείς ότι όταν κατα­λή­ξει η γέφυρα στη μέγιστη δυνατή βύθιση σε συν­δυα­σμό με την ελά­χι­στη διατομή του οπλι­σμού, θα έχει ως απο­τέ­λε­σμα την κατάρ­ρευσή της. Η γέφυρα δε μπορεί να θεω­ρη­θεί ότι φέρει στατική επάρ­κεια, ήτοι είναι επι­κίν­δυνη για τη δημόσια ασφά­λεια».