Ανοιχτό ακόμη το θέμα της παραχώρησης των αερολιμένων

Τρεις βασικές ενστά­σεις για το μοντέλο παρα­χώ­ρη­σης των περι­φε­ρεια­κών αερο­λι­μέ­νων κατα­γρά­φο­νται στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μίας, Υπο­δο­μών, Ναυ­τι­λίας και Του­ρι­σμού, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της ηλε­κτρο­νι­κής έκδοσης του «Βήματος».

Η πρώτη είναι ότι με βάση τον δια­γω­νι­σμό που πραγ­μα­το­ποί­ησε το Ταμείο Αξιο­ποί­η­σης Ιδιω­τι­κής Περιου­σίας του Δημο­σίου (ΤΑΙΠΕΔ) και οι δύο ομάδες των συνο­λικά 14 περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων περνούν στον ίδιο παρα­χω­ρη­σιούχο, την κοι­νο­πρα­ξία Fraport – Slentel. Έτσι, στελέχη του υπουρ­γείου εκφρά­ζουν τον προ­βλη­μα­τι­σμό τους για το ενδε­χό­μενο δημιουρ­γίας ενός μονο­πω­λίου στην αερο­πο­ρική υποδομή.

Η δεύτερη ένσταση, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, είναι η διάρ­κεια της παρα­χώ­ρη­σης, η οποία, βάσει της δια­γω­νι­στι­κής δια­δι­κα­σίας, ορί­στηκε σε 40+10 χρόνια. Όπως ανα­φέ­ρουν, η συγκε­κρι­μένη διάρ­κεια προ­κα­λεί ανη­συ­χία.

Η τρίτη ένσταση, η οποία θεω­ρεί­ται και η πλέον ουσια­στική για την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και της αερο­με­τα­φο­ράς εν γένει, συν­δέ­ε­ται με το ενδε­χό­μενο η πρό­σβαση στα αερο­δρό­μια να γίνει πιο ακριβή.

Έτσι, όπως ανα­φέ­ρουν στελέχη του υπουρ­γείου, «ο τρόπος ανά­πτυ­ξης των αερο­δρο­μίων απο­τε­λεί ένα ανοιχτό θέμα, το οποίο εξε­τά­ζουμε σοβαρά». Όπως συμπλη­ρώ­νουν, στόχος είναι να βρεθεί η βέλ­τι­στη πολι­τική που να συν­δυά­ζει την εξα­σφά­λιση της χρη­μα­το­δό­τη­σης της ανά­πτυ­ξης νέων υπο­δο­μών και την εγγύηση της οικο­νο­μι­κής και αντα­γω­νι­στι­κής πρό­σβα­σης στα αερο­δρό­μια. Πάντως, σημειώ­νουν, ο χει­ρι­σμός της υπό­θε­σης θα γίνει γρήγορα και απο­τε­λε­σμα­τικά.

Οι δύο δια­γω­νι­σμοί του ΤΑΙΠΕΔ περι­λαμ­βά­νουν τα αερο­δρό­μια του Ακτίου, των Χανίων, της Καβάλας, της Κεφαλ­λο­νιάς, της Κέρ­κυ­ρας, της Κω, της Μυτι­λή­νης, της Μυκόνου, της Ρόδου, της Σάμου, της Σαντο­ρί­νης, της Σκιάθου, της Θεσ­σα­λο­νί­κης και της Ζακύν­θου.

Τον Νοέμ­βριο του 2014 η κοι­νο­πρα­ξία Fraport AG – Slentel Ltd ανα­κη­ρύ­χτηκε προ­τι­μη­τέος επεν­δυ­τής, έχοντας κατα­θέ­σει προ­σφορά που ανήλθε σε 1,234 δισ. ευρώ εφάπαξ τίμημα, 22,9 εκατ. ευρώ ετήσιο εγγυ­η­μένο κατα­βλη­τέο μίσθωμα, ανα­προ­σαρ­μο­ζό­μενο ετησίως με τον πλη­θω­ρι­σμό και ποσοστό 28,5% από τα προ φόρων, τόκων και απο­σβέ­σεων έσοδα (EBITDA) των αερο­δρο­μίων, σε ετήσια βάση.

Το σχέδιο παρα­χώ­ρη­σης των 14 αερο­δρο­μίων έχει τόσο φίλους όσο και ορκι­σμέ­νους εχθρούς. Ήδη φορείς της Κρήτης έχουν προ­σφύ­γει στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ), ζητώ­ντας την ακύρωση από­φα­σης της διυ­πουρ­γι­κής επι­τρο­πής απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων του 2011, με την οποία δόθηκε στο ΤΑΙΠΕΔ το δικαί­ωμα παρα­χώ­ρη­σης των κρα­τι­κών αερο­δρο­μίων.

Παράλ­ληλα, όπως προ­ε­ξο­φλούν πηγές κοντά στην υπόθεση, διόλου εύκολο θα είναι να περά­σουν οι δύο συμ­βά­σεις παρα­χώ­ρη­σης του ΤΑΙΠΕΔ στη Βουλή. Σημειω­τέον ότι, όπως παρα­τη­ρούν έμπειρα στελέχη του αερο­πο­ρι­κού κλάδου, η συγκυ­ρία παρα­πέ­μπει στην ανα­δια­πραγ­μά­τευση της σύμ­βα­σης παρα­χώ­ρη­σης του «Ελ. Βενι­ζέ­λος», την οποία ξεκί­νησε μετά το 1993 η κυβέρ­νηση του Ανδρέα Παπαν­δρέου, τρο­πο­ποιώ­ντας το μοντέλο ανά­πτυ­ξης του αερο­δρο­μίου των Σπάτων.

Συζή­τηση για την αερο­πο­ρική πολι­τική

Στο μεταξύ, την Τρίτη ο υπε­ρυ­πουρ­γός Οικο­νο­μίας κ. Γιώργος Στα­θά­κης συνα­ντή­θηκε με τον εμπο­ρικό διευ­θυ­ντή της Ryanair κ. Ντέιβ Ο’Μπράιεν, με αντι­κεί­μενο συζή­τη­σης την αερο­πο­ρική πολι­τική του υπουρ­γείου και τις εμπο­ρι­κές προ­τά­σεις της εται­ρείας για την ανά­πτυξη του του­ρι­σμού.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, ο κ. Ο’Μπράιεν πρό­τεινε στην κυβέρ­νηση τη μείωση των χρε­ώ­σεων στο «Ελ. Βενι­ζέ­λος» και τα περι­φε­ρειακά αερο­δρό­μια, με αντάλ­λαγμα την αύξηση των μετα­φο­ρι­κού έργου της εται­ρείας από τα πέντε στα δέκα εκα­τομ­μύ­ρια επι­βά­τες την επόμενη τριετία, με δια­μοι­ρα­σμό της επι­βα­τι­κής κίνησης μεταξύ Αθηνών και περι­φέ­ρειας και τη δέσμευση ότι ένα σημα­ντικό ποσοστό της αερο­πο­ρι­κής κίνησης θα συνε­χι­στεί και τη χει­με­ρινή περίοδο.

Παράλ­ληλα, η Ryanair, σύμφωνα με τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες, πρό­τεινε στο υπουρ­γείο έναν νέο δια­γω­νι­σμό για την παρα­χώ­ρηση των αερο­δρο­μίων με δύο ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά. Η πρώτη ιδέα είναι η διανομή των αερο­λι­μέ­νων να γίνει σε περισ­σό­τε­ρες ομάδες – αντί δύο σήμερα. Η δεύτερη πρόταση είναι το κρι­τή­ριο της δια­γω­νι­στι­κής δια­δι­κα­σίας να μην είναι το τίμημα, αλλά η δέσμευση για έναν συγκε­κρι­μένο αριθμό επι­βα­τι­κής κίνησης.

Δηλαδή, παρα­χω­ρη­σιού­χος να κατα­στεί εκείνος ο πλειο­δό­της που μπορεί να εξα­σφα­λί­σει τη μετα­φορά του μεγα­λύ­τε­ρου αριθμού επι­βα­τών. Και σε περί­πτωση που δεν κατα­φέ­ρει να πιάσει τον στόχο, τα αερο­δρό­μια να επι­τρέ­ψουν στο Δημόσιο, ανα­φέ­ρουν οι ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες.

Σύμφωνα με στελέχη του αερο­πο­ρι­κού κλάδου, η συγκε­κρι­μένη μορφή παρα­χώ­ρη­σης δεν κατα­γρά­φε­ται πουθενά στην Ευρώπη. Όπως παρα­δέ­χο­νται, θα απο­τε­λούσε μία και­νο­το­μία σε μία εποχή όπου η «συμ­βα­τική γνώση» δεν μπορεί να λύσει όλα τα προ­βλή­ματα της οικο­νο­μίας.

To BHMA