Τσίπρας στην ΚΟ: Ο κ. Σόιμπλε να λυπάται τους λαούς που σκύβουν το κεφάλι

Τρεις βδο­μά­δες από τις εκλογές και ο λαός μας αισθά­νε­ται ότι ζει και ανα­πνέει σε άλλη χώρα.

Δεν ξεπε­ρά­σαμε τα τερά­στια προ­βλή­ματα, δεν επου­λώ­σαμε τις πληγές της κρίσης.

Αυτό που άλλαξε ριζικά στο συναί­σθημα του πολίτη είναι ότι δεν αισθά­νε­ται απα­ξί­ωση, εξευ­τε­λι­σμό. Αισθά­νο­νται περή­φα­νοι και αξιο­πρε­πείς.

Δεν μπορούν να μας συμπε­ρι­φέ­ρο­νται σαν να είμαστε οι παρίες της Ευρώπης.

Η οργα­νική ενότητα λαού και κυβέρ­νη­σης στέλνει ξεκά­θαρο μήνυμα στην Ευρώπη. Η Ελλάδα αγω­νί­ζε­ται όρθια για να βγει από την παγίδα της λιτό­τη­τας. Είμαι βέβαιος ότι θα βγούμε από αυτή.

Οσο κι αν θέλουν την Ελλάδα παγι­δευ­μένη.

Η ελλη­νική δημο­κρα­τία δεν απειλεί, δεν απει­λεί­ται, δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται ως ισό­τι­μος εταίρος. Αυτή είναι η πρώτη χει­ρο­πια­στή αλλαγή.

Για πρώτη φορά η Ελλάδα έχει τη δική της φωνή που ακού­γε­ται δυνατά σε συγκε­ντρώ­σεις αλλη­λεγ­γύης σε όλη την Ευρώπη.

Οσο κι αν πιε­ζό­μα­στε δεν λέμε όχι. Ο κ. Σόιμπλε έχασε την ψυχραι­μία του. Εκφρά­στηκε υπο­τι­μη­τικά απέ­να­ντι στον ελλη­νικό λαό.

Θέλω να του επι­ση­μάνω ότι θα ήταν καλύ­τερα να λυπάται τους λαούς που περ­πα­τάνε με το κεφάλι σκυφτό.

Να μην λυπάται τους λαούς που σηκώ­νουν το κεφάλι υπε­ρή­φανα. Αυτούς να τους σέβεται να τους εκτιμά.

Οι ανάσες αξιο­πρέ­πειας του λαού μας, η αλλη­λεγ­γύη των λαών της Ευρώπης –όμοιές της έχουν υπάρξει μόνο στα χρόνια του αντι­δι­κτα­το­ρι­κού αγώνα.

Δίνουμε έναν αγώνα στο όνομα όλων των λαών της Ευρώπης που τόσα χρόνια υπο­μέ­νουν άδικη πολι­τική λιτό­τητα. Οι λαοί αυτοί προ­σβλέ­πουν σε εμάς.

Εργα­ζό­μα­στε σκληρά για μια έντιμη συμ­φω­νία χωρίς τη λιτό­τητα, χωρίς το μνη­μό­νιο που κατέ­στρεψε την Ελλάδα, χωρίς την τοξική παρου­σία της τρόικας. Οτι­δή­ποτε άλλο είναι ολο­κλή­ρωση της ευθα­να­σίας της πατρί­δας μας.

Χωρίς αστε­ρί­σκους τα πρώτα νομο­σχέ­δια για ρυθ­μί­σεις που θα ανα­κου­φί­σουν τους εργα­ζό­με­νους.

Σύντομα το νομο­σχέ­διο που θα βάζει τέλος στον εργα­σιακό μεσαί­ωνα.

Δεν κάνουμε ούτε βήμα πίσω από τις βασικές μας δεσμεύ­σεις στον λαό, από τις προ­γραμ­μα­τι­κές μας δηλώ­σεις.

Σύντομα θα έρθουν στη Βουλή τα νομο­σχέ­δια που αφορούν στην αντι­με­τώ­πιση της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης. Απο­τε­λεί ηθική υπο­χρέ­ωση για εμάς. Αυτό πρέπει πρώτα να ξεπλη­ρώ­σουμε.

Την σχέση εμπι­στο­σύ­νης συστρά­τευ­σης με τον λαό δεν θα τη δια­τα­ρά­ξουμε, δεν θα τη βάλουμε στη ζυγαριά των δανει­στών της χώρας.

Δεν βοηθά κλίμα αντι­πα­ρά­θε­σης που κάποιοι δια­μορ­φώ­νουν. Δεν μας εκφρά­ζει το πολι­τικό μήνυμα ατυχούς γελοιο­γρα­φίας. Δεν εκφρά­ζει τον ελλη­νικό λαό. κανείς δεν δικαιού­ται να παίζει με τα φαντά­σματα της ιστο­ρίας.

Πριν το eurogroup είχε τεθεί υπόψιν μας σχέδιο κοινού ανα­κοι­νω­θέ­ντος που θα ειση­γού­ταν ο Πιερ Μοσκο­βισί. Κινού­με­νοι στο όριο των κόκ­κι­νων γραμμών το απο­δε­χτή­καμε για την εξεύ­ρεση αμοι­βαίας λύσης. Εκανε λόγο για επέ­κταση της δανεια­κής σύμ­βα­σης όχι του προ­γράμ­μα­τος.

Δεκα­πέ­ντε λεπτά πριν την έναρξη ο κ. Ντάι­σελ­μπλουμ το αντι­κα­τέ­στησε με ένα νέο. Αυτό απο­σκο­πούσε στο να μας εξω­θή­σει σε μη συμ­φω­νία. Εξι­δεί­κευε και τα μέτρα που θα πρέπει να υιο­θε­τή­σει η κυβέρ­νηση μας.

Μας ζητού­σαν εκτός από την πέμπτη αξιο­λό­γηση -που δεν κατά­φερε η προη­γού­μενη κυβέρνηση-να προ­χω­ρή­σουμε μέτρα όπως απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις.

Αυτό είναι από­δειξη ότι συγκε­κρι­μέ­νοι κύκλοι στην ευρω­ζώνη θέλουν να υπο­νο­μεύ­σουν την Ελλάδα παί­ζο­ντας με τον μέλλον της Ευρώπης.

υτό το κλίμα δεν αντι­στοι­χεί στο κλίμα που συνά­ντησα στη Σύνοδο Κορυφής.

Εμείς καλούμε όλους να ανα­λά­βουν την ευθύνη που τους ανα­λο­γεί. Να προ­στα­τέ­ψουν στην στα­θε­ρό­τητα στην ήδη ταραγ­μένη ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Η κρίση είναι βαθύ­τατα πολι­τική. Δεν λύνεται με τελε­σί­γραφα.

Την λύση στο Eurogroup δεν θα τη δώσουν οι τεχνο­κρά­τες.

Δεν υπάρχει δρόμος στο παρελ­θόν της μιζέ­ριας και της ανα­ξιο­πρέ­πειας.

Ζούμε σήμερα τη γέννηση μιας νέας εποχής. Είναι ανα­γκαία η ενότητα του λαού μας. Στην κοι­νω­νία, αλλά και σε επίπεδο πολι­τικό.

Η Αρι­στερά στις πιο κρί­σι­μες στιγμές δεν υπήρξε ποτέ αλλα­ζο­νική απέ­να­ντι στην ιστορία. Η δύναμή της ήταν ότι δεν διεκ­δι­κούσε αξιώ­ματα για τον εαυτό της.

Χρεια­ζό­μα­στε ένα ΠΤΔ με υψηλό αίσθημα συνεί­δη­σης, που θα χαίρει ευρύ­τα­της απο­δο­χής στην κοι­νω­νία αλλά και την Βουλή των Ελλήνων.

Προ­τείνω για ΠτΔ τον Προκόπη Παυ­λό­πουλο

Με πλη­ρο­φο­ρίες από ΒΗΜΑ/ euro2day.gr/capital.gr