Βομβαρδισμός διαφημιστικών οχλήσεων…

Ο «βομ­βαρ­δι­σμός» είναι συνεχής: συμ­βό­λαια εται­ρειών στα­θε­ρής και κινητής τηλε­φω­νίας, τρα­πε­ζικά προ­ϊ­ό­ντα, ασφά­λειες ζωής, πάσης φύσεως μηνύ­ματα. Ακόμα και όταν η τηλε­ό­ραση είναι κλειστή, ο κόσμος της δια­φή­μι­σης βρίσκει ένα «παρά­θυρο», κάνο­ντας το τηλέ­φωνό μας να χτυπά αστα­μά­τητα. Τον ασκό του Αιόλου άνοιξε το 2011 η τρο­πο­ποί­ηση στο σχετικό άρθρο του νόμου 3471 για τα προ­σω­πικά δεδο­μένα στις ηλε­κτρο­νι­κές επι­κοι­νω­νίες, που επι­τρέ­πει τις δια­φη­μι­στι­κές κλήσεις χωρίς τη συγκα­τά­θεσή μας.

Ο μόνος απο­τε­λε­σμα­τι­κός τρόπος προ­στα­σίας είναι η ένταξη των συν­δρο­μη­τών στο μητρώο του άρθρου 11, δυνα­τό­τητα που προ­σφέ­ρουν σχεδόν όλοι οι πάροχοι τηλε­φω­νίας. Ακόμη και τότε όμως, οι κατα­να­λω­τές δεν είναι 100% «οχυ­ρω­μέ­νοι», καθώς οι δια­φη­μι­ζό­με­νες εται­ρείες θα πρέπει να βρί­σκο­νται σε διαρκή επι­κοι­νω­νία με τους παρό­χους για πρό­σβαση στις επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νες λίστες.

«Από το 2008 μαζί με την κατάρ­ρευση της Lehman Brothers άρχισε να καταρ­ρέει και το δια­θέ­σιμο κατα­να­λω­τικό εισό­δημα και κατ’ επέ­κταση η ζήτηση. Δια­φη­μι­στι­κές εται­ρείες επι­δί­δο­νται σε έναν λυσ­σα­λέο αγώνα τηλε­φω­νι­κών οχλή­σεων για εξα­σφά­λιση πελατών. Στις εκλογές υπο­ψή­φιοι έστελ­ναν μαζικά e-mail με απο­τέ­λε­σμα να απο­κτή­σουν τη “στάμπα” του ενο­χλη­τι­κού» δηλώνει στην «Κ» ο κ. Εμμα­νουήλ Χαι­ρε­τά­κης, επί­κου­ρος καθη­γη­τής στο τμήμα Επι­κοι­νω­νίας και Μέσων Μαζικής Ενη­μέ­ρω­σης. Σύμφωνα με τη νομο­θε­σία η εξεύ­ρεση δεδο­μέ­νων από τον τηλε­φω­νικό κατά­λογο είναι καθόλα νόμιμη. Το πρό­βλημα δημιουρ­γεί­ται όταν ανα­τί­θε­ται σε εται­ρείες εμπο­ρίας προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων να εξα­σφα­λί­σουν πολύ­τιμα στοι­χεία όπως το εισό­δημα, τα περιου­σιακά στοι­χεία και η οικο­γε­νειακή κατά­σταση. Στο «κυνήγι» των παρα­νο­μού­ντων η Αρχή Προ­στα­σίας Δεδο­μέ­νων Προ­σω­πι­κού Χαρα­κτήρα έχει επι­βά­λει τα δύο τελευ­ταία χρόνια πρό­στιμο 243.500 ευρώ σε 15 εται­ρείες, που είτε εμπο­ρεύ­ο­νταν είτε αγό­ρα­ζαν παρά­νομα τέτοια δεδο­μένα.

Το πεδίο δράσης των εται­ρειών εμπο­ρίας προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων δεν εξα­ντλεί­ται στις τηλε­φω­νι­κές κλήσεις αλλά επε­κτεί­νε­ται στα e-mail και τα sms. Μάλιστα η Αρχή είχε εντο­πί­σει, στο πλαίσιο ερευνών, άτομο που που­λούσε ηλε­κτρο­νι­κές διευ­θύν­σεις Ελλήνων από τη Βουλ­γα­ρία. Το κόστος για τους αγο­ρα­στές μπροστά στο δυνη­τικό όφελος είναι μηδα­μινό, αφού με 500 ευρώ μπορεί να εξα­σφα­λί­σει κανείς περίπου 400.000 e-mail.

Η Ενωση Δια­φη­μι­στι­κών Εται­ρειών, πάντως, κάνει λόγο για μεμο­νω­μένα περι­στα­τικά. «Οι εταιρείες-μέλη της ΕΔΕΕ και οι μεγάλοι δια­φη­μι­ζό­με­νοι δεν συνερ­γά­ζο­νται με εται­ρείες που “εμπο­ρεύ­ο­νται” δεδο­μένα. Ανταλ­λα­γές ή πωλή­σεις λιστών δεν γίνο­νται μεταξύ των εται­ρειών, γιατί κάθε εται­ρεία έχει δαπα­νή­σει μεγάλα ποσά για να δημιουρ­γή­σει τη δική της βάση. Και αυτό απο­τε­λεί μεγάλη “περιου­σία”» δηλώνει η κ. Φωτεινή Γερο­μα­λί­δου, μέλος της διοι­κού­σας επι­τρο­πής του τομέα IMC (Integrated Marketing Communications) της ΕΔΕΕ.

Για την κ. Γερο­μα­λί­δου πολύ­τιμο «όπλο» για τη στο­χευ­μένη δια­φή­μιση απο­τε­λούν τα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, όπως το Facebook. «Οι σελίδες κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης ή τα smartphones μας έχουν δώσει την ευκαι­ρία να “ακούμε” τους κατα­να­λω­τές. Το παλιό “από στόμα σε στόμα” έγινε από post σε post, από comment σε comment, από like σε like». Αρκούν κάποιες εκα­το­ντά­δες «like» παρα­πάνω ώστε η αξία ενός προ­ϊ­ό­ντος να εκτι­να­χθεί στο χρη­μα­τι­στή­ριο της κοινής γνώμης. «Οι εται­ρείες χρη­σι­μο­ποιούν τα like ως μια επι­βε­βαί­ωση του προ­ϊ­ό­ντος που προ­τεί­νουν. Ο κόσμος θα επι­λέ­ξει αυτό που έχει για παρά­δειγμα 15.000 like από αυτό που έχει 200» τονίζει ο κ. Χαι­ρε­τά­κης.

Καθη­με­ρινή