Οι Ελληνες εργάζονται 5,5 ώρες περισσότερο κάθε εβδομάδα σε σχέση με τους Ευρωπαίους

Οι Ελληνες εργά­ζο­νται 5,5 ώρες περισ­σό­τερο την εβδο­μάδα από ό,τι κατά μέσο όρο εργά­ζο­νται οι υπάλ­λη­λοι στην Ευρω­ζώνη, υπο­στη­ρί­ζει η Eurobank στο δελτίο της «7 ημέρες οικο­νο­μία».

Σύμφωνα με την τράπεζα, από το πρώτο τρίμηνο του 2008 μέχρι και το τρίτο τρίμηνο του 2014, ο μέσος εβδο­μα­διαίος αριθμός ωρών εργα­σίας παρου­σί­ασε πολύ μικρές μετα­βο­λές και συγκε­κρι­μένα το μέγιστο ήταν στις 42,6 ώρες, ενώ το ελά­χι­στο ήταν στις 41,8. Το στοι­χείο αυτό απο­δει­κνύει «ότι η προ­σαρ­μογή προς ένα νέο σημείο ισορ­ρο­πίας στην αγορά εργα­σίας επη­ρέ­ασε περισ­σό­τερο την απα­σχό­ληση σαν απόλυτο μέγεθος (π.χ. αριθμός απα­σχο­λου­μέ­νων) παρά την έντασή της, δηλαδή ώρες εργα­σίας ανά απα­σχο­λού­μενο».

Αυτή η πολύ μικρή μετα­βλη­τό­τητα ήταν απο­τέ­λε­σμα τόσο των μετα­βο­λών στον τομέα της ζήτησης εργα­σίας, όσο και των μετα­βο­λών στον τομέα της προ­σφο­ράς εργα­σίας, ανα­φέ­ρουν οι ανα­λυ­τές της τρά­πε­ζας.

Στο πλαίσιο αυτό, η Eurobank επι­ση­μαί­νει ότι η ελλη­νική οικο­νο­μία ήταν και εξα­κο­λου­θεί να παρα­μέ­νει η οικο­νο­μία με τον υψη­λό­τερο μέσο εβδο­μα­διαίο αριθμό ωρών εργα­σίας σε σχέση με την Ευρω­ζώνη. Στο τρίτο τρίμηνο του 2014, ο μέσος Ελληνας εργα­ζό­με­νος δούλευε κατά μέσο όρο περίπου 5,5 ώρες περισ­σό­τερο εβδο­μα­διαίως από τον αντί­στοιχο μέσο Ευρω­παίο. «Το στοι­χείο αυτό σε συν­δυα­σμό με το επίπεδο της εγχώ­ριας παρα­γω­γής αγαθών και υπη­ρε­σιών μπορεί να ερμη­νευ­τεί ως ένδειξη χαμηλής παρα­γω­γι­κό­τη­τας», εκτι­μούν οι ανα­λυ­τές της τρά­πε­ζας.

Σύμφωνα με την Eurobank, στην αρχή της μεγάλης ελλη­νι­κής ύφεσης, όταν λίγοι ήταν αυτοί που προ­έ­βλε­παν το μέγεθος και πόσο μάλλον τη διάρ­κεια της επερ­χό­με­νης τότε οικο­νο­μι­κής συρ­ρί­κνω­σης, η αρχική μείωση των μισθών μπορεί να δημιούρ­γησε μια τάση για μείωση των προ­σφε­ρό­με­νων ωρών εργα­σίας. Στη συνέ­χεια, όμως, με την πάροδο του χρόνου, καθώς ενσω­μα­τω­νό­ταν στις προσ­δο­κίες των κατα­να­λω­τών και των εργα­ζο­μέ­νων το μεγάλο πρό­βλημα που υπήρχε, και άρχιζε ο πλούτος τους –σε όλες τις μορφές, μετρητά στις τρά­πε­ζες, αξία μετοχών, αξία δια­με­ρι­σμά­των– να μειώ­νε­ται με γοργούς ρυθμούς, δημιουρ­γή­θηκε μια τάση για αύξηση των προ­σφε­ρό­με­νων ωρών εργα­σίας από την πλευρά των κατα­να­λω­τών. Ετσι, παρά τη μείωση του μισθού, εκτί­μη­σαν ότι θα πρέπει να εργα­στούν περισ­σό­τε­ρες ώρες για να ενι­σχύ­σουν το εισό­δημά τους, ανα­φέ­ρει η τράπεζα.

Και­η­με­ρινή