Κατηγορούνται για παράβαση καθήκοντος και αυθαίρετη δόμηση

Τις κα­τη­γο­ρί­ες της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος, της ηθι­κής αυ­τουρ­γί­ας σε πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος και της αυ­θαί­ρε­της δό­μη­σης αντι­με­τω­πί­ζουν τρείς υπάλ­λη­λοι της Διεύ­θυν­σης Πο­λε­ο­δο­μί­ας του Δήμου Ρόδου και μια ιδιώ­της, που πα­ρε­πέμ­φθη­καν σε δίκη ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου, την 18η Φε­βρουα­ρί­ου 2015, μετά από ανα­φο­ρά που υπέ­βα­λε συ­νά­δελ­φός τους στην ίδια υπη­ρε­σία!

Ενας αρ­χι­τέ­κτο­νας μη­χα­νι­κός, μό­νι­μος υπάλ­λη­λος στην πο­λε­ο­δο­μία, είχε κα­ταγ­γεί­λει συ­γκε­κρι­μέ­να ως πα­ρά­νο­μες τις ενέρ­γειες των κα­τη­γο­ρού­με­νων για την ανέ­γερ­ση ιδιω­τι­κού ναού στην πόλη της Ρόδου!.

Του θέ­μα­τος επι­λή­φθη­κε ήδη το Τμήμα Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Χω­ρο­τα­ξί­ας της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου που έκρι­νε ότι η ανέ­γερ­ση ναών δεν εξαι­ρεί­ται των δια­τά­ξε­ων του ΓΟΚ, ζη­τώ­ντας από τους αρ­μό­διους της πο­λε­ο­δο­μί­ας να πρά­ξουν τα δέ­ο­ντα.

Επί του ιδίου θέ­μα­τος ζη­τή­θη­κε και γνω­μο­δό­τη­ση του νο­μι­κού συ­βού­λου του Δήμου Ρο­δί­ων κ. Θ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, ο οποί­ος πι­στο­ποί­η­σε ότι για την ανέ­γερ­ση του συ­γκε­κρι­μέ­νου ναού έχει εκ­δο­θεί τον Ιού­νιο του 2010 άδεια της Μη­τρο­πό­λε­ως Ρόδου και από­φα­ση της ΕΠΑΕ με απο­τέ­λε­σμα να θε­ω­ρού­νται νό­μι­μες από τη Διεύ­θυν­ση Πο­λε­ο­δο­μί­ας οι ενέρ­γειες για την ανέ­γερ­σή του.

Το­νί­ζει όμως ότι ο κα­ταγ­γέλ­λων επι­κα­λεί­ται από­φα­ση του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας και εκτι­μά ότι λόγω του ει­δι­κού κα­θε­στώ­τος της υπα­γω­γής της Εκ­κλη­σί­ας της Δω­δε­κα­νή­σου στο Οι­κου­με­νι­κό Πα­τριαρ­χείο έχουν εφαρ­μο­γή άλλες δια­τά­ξεις για την έκ­δο­ση αδεί­ας.

Ο κ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου κα­τέ­λη­ξε στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι το ζή­τη­μα της ανέ­γερ­σης ιερών ναών δεν αφορά ζή­τη­μα εκ­κλη­σια­στι­κής κα­τά­στα­σης, αλλά απο­κλει­στι­κά ζή­τη­μα πο­λε­ο­δο­μι­κού χα­ρα­κτή­ρα και υπό το πρί­σμα ότι η Ιερά Μη­τρό­πο­λη δεν έχει αντί­θε­τη άποψη και έχει εγκρί­νει την ανέ­γερ­ση του ναού, γι’ αυτό και η ανα­φο­ρά θα πρέ­πει να τεθεί στο αρ­χείο.

Ο κα­ταγ­γέλ­λων με την ανα­φο­ρά του ισχυ­ρί­ζε­ται ότι για την ανέ­γερ­ση του ναού δεν υφί­στα­ται η απαι­τού­με­νη από την κεί­με­νη νο­μο­θε­σία οι­κο­δο­μι­κή άδεια.

Ισχυ­ρί­ζε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι για την ανέ­γερ­ση πα­ντός ναού ορ­θο­δό­ξου δόγ­μα­τος στη Δω­δε­κά­νη­σο απαι­τεί­ται αφε­νός μεν άδεια της αρ­μό­διας εκ­κλη­σια­στι­κής Αρχής (των κατά τό­πους Μη­τρο­πό­λε­ων στη Δω­δε­κά­νη­σο) που αφορά την εκτί­μη­ση της ανά­γκης ανε­γέρ­σε­ως ιερού ναού από θρη­σκευ­τι­κής από­ψε­ως και αφε­τέ­ρου, έγκρι­ση (άδεια ανε­γέρ­σε­ως) κα­τό­πιν ελέγ­χου της με­λέ­της και των σχε­τι­κών σχε­δί­ων από την αρ­μό­δια πο­λε­ο­δο­μι­κή υπη­ρε­σία. Πα­ρα­πέ­ρα υπο­στη­ρί­ζει ότι για την έκ­δο­ση της σχε­τι­κής άδειας θα έπρε­πε να ακο­λου­θη­θεί η δια­δι­κα­σία που προ­βλέ­πε­ται από το ΠΔ/8-7-93 (ΦΕΚ-795/Δ/93) και να κα­τα­τε­θούν τα απαι­τού­με­να δι­καιο­λο­γη­τι­κά που ορί­ζο­νται στο άρθρο 3 του πα­ρα­πά­νω Π.Δ..

Την απο­στο­λή για έγκρι­ση στην Ε.Π.Α.Ε. της Ν.Α.Δ. σει­ράς σχε­δί­ων που αφο­ρού­σαν την ανέ­γερ­ση της εν λόγω οι­κο­δο­μής, όπως δια­τεί­νε­ται, χωρίς προη­γου­μέ­νως να ακο­λου­θη­θεί η δια­δι­κα­σία που προ­βλέ­πε­ται από το ΠΔ/8-7-93 και να κα­τα­τε­θούν όλα τα απαι­τού­με­να δι­καιο­λο­γη­τι­κά που ορί­ζο­νται στο άρθρο 3 του πα­ρα­πά­νω Π.Δ. όπως για πα­ρά­δειγ­μα η αί­τη­ση του εν­δια­φε­ρο­μέ­νου στην οποία είναι εν­σω­μα­τω­μέ­να σε ενιαίο τεύ­χος έντυ­πα με τις δη­λώ­σεις ανα­θέ­σε­ως – ανα­λή­ψε­ως, φύλλο ελέγ­χου, ει­δι­κό έντυ­πο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού και το απο­δει­κτι­κό κα­τά­θε­σης αμοι­βής του με­λε­τη­τή μη­χα­νι­κού.

Ισχυ­ρί­ζε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι επί του οι­κο­πέ­δου έχουν ήδη εκ­δο­θεί δύο οι­κο­δο­μι­κές άδειες, η με αριθ­μό αδεί­ας 54/1999 και η 91/2005 και έχουν ήδη κα­τα­σκευα­σθεί με αυτές δύο οι­κο­δο­μές που έχουν εξα­ντλή­σει πλή­ρως τον επι­τρε­πό­με­νο συ­ντε­λε­στή δό­μη­σης του οι­κο­πέ­δου.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι στο διά­γραμ­μα κά­λυ­ψης του οι­κο­πέ­δου που κα­τα­τέ­θη­κε από το με­λε­τη­τή και επι­βλέ­πο­ντα μη­χα­νι­κό του έργου, δεν εμ­φα­νί­ζε­ται η ύπαρ­ξη της δεύ­τε­ρης οι­κο­δο­μής, με απο­τέ­λε­σμα κατ’ αυτό τον τρόπο να δη­λώ­νε­ται ψευ­δώς (πράξη που διώ­κε­ται ποι­νι­κώς) ότι υπάρ­χει η δυ­να­τό­τη­τα πε­ραι­τέ­ρω δό­μη­σης σ’ αυτό.

Οι τρείς υπάλ­λη­λοι της πο­λε­ο­δο­μί­ας κα­τη­γο­ρού­νται ότι δεν εξέ­δω­σαν σήμα δια­κο­πής των οι­κο­δο­μι­κών ερ­γα­σιών.