ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Eλληνες υπουργοί στην αρένα του Eurogroup από το 2009

news room 4 λεπτά ανάγνωση
eurogroup

Την παλιά εκείνη εποχή, που απέχει μόνο πέντε χρόνια αλλά μοιάζει σαν να ήταν αιώνες πριν, ο εφιάλ­της στον δρόμο για το Eurogroup παί­χτηκε με τον Γ. Παπα­κων­στα­ντί­νου στον ρόλο του Φρέντι Κρού­γκερ. Τότε, βλέπετε, ήταν η εποχή που το όνειρο το έβλεπαν οι Ευρω­παίοι ηγέτες. Του­λά­χι­στον μέχρι τη 19η Οκτω­βρίου του 2009, οπότε ο Ελληνας υπουρ­γός πήγε στο Eurogroup στο Λου­ξεμ­βούργο, μπήκε στον πύργο όπου διε­ξα­γό­ταν η συνά­ντηση, και σ’ ένα σκηνικό κατάλ­ληλο για θρίλερ, ξεφούρ­νισε στους ομο­τρά­πε­ζούς του, που κοι­μού­νταν τον ύπνο του ευρω­παϊ­κού δικαίου, πως το ελλη­νικό έλλειμμα δεν είναι 6% του ΑΕΠ όπως νόμιζαν αλλά 12,5%. Κάπως έτσι το όνειρο κόπηκε στη μέση, και ο εφιάλ­της ξεκί­νησε.

Εκ των υστέρων, ο Αυστρια­κός πρό­ε­δρος είπε πως «ήμασταν όλοι τρο­μο­κρα­τη­μέ­νοι», ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ ψέλλισε «τέρμα τα αστεία» και ο Ζαν-Κλοντ Γιουν­κέρ έπαθε τέτοιο σοκ που όταν τον ρωτούν, λέει πως «αληθινά δεν θυμάμαι καν τι σκε­φτό­μουν εκείνο το βράδυ». Την εφιαλ­τική εκείνη βραδιά, οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών της χώρας μας θα τη ζούσαν ξανά και ξανά τα επόμενα χρόνια. Γιατί, πια, οι ρόλοι είχαν αλλάξει: στον ρόλο του Φρέντι Κρού­γκερ επι­λέ­γο­νταν μόνο αστέρες προ­ε­λεύ­σεως δυτικής Ευρώπης. Κι έτσι, στο Ecofin του Φεβρουα­ρίου του 2010, ο Γ. Παπα­κων­στα­ντί­νου πέρασε μαύρες ώρες. Ακόμα και ο Σουηδός πρό­ε­δρος τού φώναζε πως «το πρό­γραμμά σας είναι ανε­παρ­κές». Αυτό, βέβαια, δεν τον έσωσε απ’ το να ξανα­παί­ξει τον ρόλο του σάκου του ευρω­παϊ­κού μποξ και τον Μάιο του 2011 στο Λου­ξεμ­βούργο. Εκεί ολό­κληρη η νότια Ευρώπη βρέθηκε να τον κατη­γο­ρεί πως η χώρα του παρα­σέρ­νει τις δικές τους στον πάτο της Μεσο­γείου εκτι­νάσ­σο­ντας τα spreads. Προς στιγμήν, ο ταλαί­πω­ρος υπουρ­γός λούφαξε όταν ξέσπασε ένας άνευ προη­γου­μέ­νου καβγάς για το ελλη­νικό χρέος μεταξύ Τρισέ και Σόιμπλε. Kαι ευτυχώς για τα ήδη ταραγ­μένα νεύρα του, γυρί­ζο­ντας στην Ελλάδα, στο υπουρ­γικό συμ­βού­λιο τον αντι­κα­τέ­στησε ο Ευ. Βενι­ζέ­λος.

Αλλά καθώς όλοι ξέρουμε τι παθαί­νουν τα βατρά­χια όταν τσα­κώ­νο­νται τα βου­βά­λια, τα σκάγια απ’ τον ευρω-καβγά δεν άργησαν να πάρουν και τον νέο υπουργό. Ο Ευ. Βενι­ζέ­λος πήγε ανυ­πο­ψί­α­στος για το… καρτέρι στο Ecofin της Βαρ­σο­βίας τον Σεπτέμ­βριο του 2011, αλλά οι κοσμο­πο­λί­τι­κες δια­θέ­σεις του προ­σέ­κρου­σαν στα «είστε τελείως ανα­ξιό­πι­στοι!», «μας κοροϊ­δεύ­ετε δύο χρόνια τώρα!» και «έχετε κάνει τους Ελληνες να μην πλη­ρώ­νουν φόρους!», που του φώναζαν οι ξένοι υπουρ­γοί ο ένας μετά τον άλλον, ενώ υπήρχαν και κάποιες παρα­τη­ρή­σεις του Τ. Γκάιτ­νερ, του Αμε­ρι­κα­νού υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών, που είναι δύσκολο να ανα­πα­ρα­χθούν εδώ, αφού η σελίδα δεν έχει σήμανση «ακα­τάλ­ληλο για ανη­λί­κους». Ο δύστυ­χος υπουρ­γός της Ελλάδας, μάλιστα, ανα­γκά­στηκε να ξεπε­ρά­σει το τραύμα διά της μεθόδου της ομοιο­πα­θη­τι­κής: τον Νοέμ­βριο ακο­λού­θησε ο δεύ­τε­ρος γύρος του ίδιου πυγ­μα­χι­κού αγώνα, αυτή τη φορά στο γήπεδο των Βρυ­ξελ­λών, και πάντα υπό την αιγίδα του Ecofin…

Κατόπιν αυτού, ποιος μπορεί να ψέξει τον Γ. Στουρ­νάρα που του πάγωσε το χαμό­γελο από την πρώτη μέρα στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών; Λίγο μετά την ορκω­μο­σία, άκουσε τον Π. Τόμσεν να του λέει: «Τη Δευτέρα στο Eurogroup δεν θα περά­σεις καλά!». Μπορεί ο τροϊ­κα­νός να αστειευό­ταν, αφού ήταν από παλιά γνωστός του νέου υπουρ­γού και βρήκε την ευκαι­ρία να τον πει­ρά­ξει, αλλά ο Γ. Στουρ­νά­ρας ήξερε πως το «αστείο» είχε βάση αλη­θείας. Γι’ αυτό άλλωστε και στη συνά­ντησή του με τον Αντ. Σαμαρά, ο νέος υπουρ­γός πάτησε το φρένο στον δρόμο προς τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. «Εγώ δεν υπάρχει περί­πτωση να πω αυτά τα πράγ­ματα στο Eurogroup», είπε. «Καλύ­τερα να φύγω τώρα που είναι νωρίς!». Το ότι τελικώς δεν έφυγε, μόνο ο ίδιος ξέρει αν το μετά­νιωσε στη συνέ­χεια. Το βέβαιο, πάντως, είναι πως η μόνη που τον συμπό­νεσε στα ξένα ήταν η Φιν­λανδή υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών: τον Οκτώ­βριο του 2013, ύστερα από ένα ακόμα βράδυ ευρω-βασανιστηρίων, για να τον παρη­γο­ρή­σει πήγε και του… φίλησε το μάγουλο! Στο Eurogroup, βλέπετε, παρα­μο­νεύει πάντα ο Β. Σόιμπλε, που με τα χρόνια έχει μάθει να βρίσκει αλλό­κοτα ευφά­ντα­στους τρόπους για να πικάρει τους Ελληνες. Τον Μάρτιο του 2014, ας πούμε, κυκλο­φο­ρούσε με ένα αρχαϊ­κού τύπου κινητό τηλέ­φωνο, το οποίο επε­δεί­κνυε στους άλλους υπουρ­γούς, εξη­γώ­ντας τους ότι «δεν το αλλά­ζεις άμα κάνει τη δουλειά του, γιατί έτσι κάνεις οικο­νο­μία» – όχι σαν τους Ελληνες… Και αν έπειτα από πολλά Eurogroup, ο Γ. Στουρ­νά­ρας έμαθε να κάνει υπομονή, και πια έλεγε «έχω ζήσει και χει­ρό­τερα» ό,τι κι αν του συνέ­βαινε, δεν ισχύει το ίδιο για τον Γ. Βαρου­φάκη, ο οποίος κάνει σήμερα το ντε­μπούτο του στις Βρυ­ξέλ­λες. Και που ελπίζει πως θα «ξυπνή­σει» τη χώρα μας, πριν αρχίσει ξανά ο εφιάλ­της του Eurogroup.

Καθη­με­ρινή

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.