FΤ: Οι ΄Ελληνες υπέφεραν μάταια για μια μεταρρύθμιση που δεν ήρθε ποτέ

Ελά­χι­στες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις και με­γά­λη λι­τό­τη­τα, ήταν το απο­τέ­λε­σμα της ελ­λη­νι­κής κρί­σης. Αυτό που χρειά­ζε­ται η Ελ­λά­δα είναι μια συμ­φω­νία για ρι­ζι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις, η οποία θα τη­ρη­θεί πραγ­μα­τι­κά. Η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση χρειά­ζε­ται χρόνο, αλλά θα πρέ­πει να πεί­σει τους εταί­ρους ότι είναι δια­τε­θει­μέ­νη να προ­χω­ρή­σει σε αλ­λα­γές. Αλ­λιώς θα πρέ­πει να φύγει, γρά­φουν οι FT.

Ο ελ­λη­νι­κός λαός υπέ­φε­ρε αλλά εις μάτην. Οι αλ­λα­γές στην πο­λι­τι­κή και στην οι­κο­νο­μία που χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται από πε­λα­τεια­κές σχέ­σεις και δια­φθο­ρά ήταν με­τρη­μέ­νες. Είναι πιο φτω­χοί απ’ ότι πί­στευαν ότι είναι. Αλλά παρά τις θυ­σί­ες δεν προ­έ­κυ­ψε μια πιο πα­ρα­γω­γι­κή Ελ­λά­δα, γρά­φει ο M. Wolf στους FT.

Η με­γα­λύ­τε­ρη πρό­κλη­ση για την χώρα είναι η ρι­ζι­κή αλ­λα­γή, οι ου­σια­στι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις. Πρέ­πει να υπάρ­ξει εκ­συγ­χρο­νι­σμός και σχε­τι­κές αλ­λα­γές στην νο­μο­θε­σία. Σε αυτά τα ζη­τή­μα­τα πρέ­πει να εστιά­σει η δια­πραγ­μά­τευ­ση. Η συμ­φω­νία πρέ­πει να είναι αυτή: βα­θιές και ρι­ζι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις σε αντάλ­λαγ­μα για μια δια­φυ­γή από τα δεσμά του χρέ­ους.

Αυτή η συμ­φω­νία δεν είναι ανά­γκη να επι­τευ­χθεί αυτό τον μήνα. Οι Έλ­λη­νες έχουν δίκιο που ζη­τούν χρόνο. Αλλά χρειά­ζε­ται να πεί­σουν τους εταί­ρους ότι αντι­με­τω­πί­ζουν με σο­βα­ρό­τη­τα τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις.

Τι θα γίνει αν φανεί ότι δεν μπο­ρούν ή δεν θέ­λουν να κά­νουν κάτι τέ­τοιο; Η νο­μι­σμα­τι­κή ένωση είναι ένας «συ­νε­ται­ρι­σμός» κρα­τών, όχι μια ομο­σπον­δια­κή ένωση. Ένας τέ­τοιος συ­νε­ται­ρι­σμός μπο­ρεί να είναι απο­τε­λε­σμα­τι­κός μόνο ως μια κοι­νό­τη­τα αξιών. Αν η Ελ­λά­δα θέλει να γίνει κάτι τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κό, είναι δι­καί­ω­μά της. Αλλά θα πρέ­πει να φύγει. Ναι, η ζημιά θα είναι αξιο­ση­μεί­ω­τη και το απο­τέ­λε­σμα μη επι­θυ­μη­τό. Αλά μια ανοι­χτή πληγή θα ήταν χει­ρό­τε­ρη, υπο­στη­ρί­ζει ο αρ­θρο­γρά­φος και προ­σθέ­τει:

«Οπότε ας ηρε­μή­σου­με και ας μι­λή­σου­με. Και τότε θα δούμε αν οι συ­ζη­τή­σεις μπο­ρούν να γί­νουν πρά­ξεις».

Το να πε­ρι­μέ­νει κα­νείς να ακο­λου­θή­σει η Ελ­λά­δα το πρό­γραμ­μα άλλων χωρών της Ευ­ρώ­πης είναι γε­λοίο, πι­στεύ­ει κα­νείς ότι θα ήταν πε­τυ­χη­μέ­νη συ­ντα­γή; Δείτε το χρέος σε άλλες χώρες, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Βρε­τα­νί­ας, όπου εφαρ­μό­ζο­νται τέ­τοιες πο­λι­τι­κές: το χρέος δι­πλα­σιά­στη­κε υπό την ηγε­σία των Τόρις (συ­ντη­ρη­τι­κοί, η πα­ρά­τα­ξη του νυν πρω­θυ­πουρ­γού, Ντ. Κά­με­ρον). Το όλο σύ­στη­μα κα­ταρ­ρέ­ει εξαι­τί­ας της δια­φθο­ράς των φι­λε­λεύ­θε­ρων δη­μο­κρα­τι­κών κυ­βερ­νή­σε­ων από τις με­γά­λες επι­χει­ρή­σεις που οδή­γη­σε τις ηγε­σί­ες να συ­ναι­νούν σε φθηνά ερ­γα­τι­κά χέρια, φο­ρο­α­παλ­λα­γές για τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες κλπ.

Αυτό είναι το πρό­βλη­μα. Ένα σύ­στη­μα που αρ­πά­ζει τα χρή­μα­τα από τα έθνη, αυ­ξά­νο­ντας το κρα­τι­κό χρέος, ενώ οι με­γα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τί­ες κερ­δί­ζουν με­γά­λα ποσά και αγο­ρά­ζουν όλα τα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία. Η Ελ­λά­δα έχει δίκιο που λέει όχι σ’ αυτό…Αλ­λιώς οδεύ­ου­με προς ένα μο­νο­πά­τι σκλα­βιάς, ή κοντά στην σκλα­βιά…

Προ­φα­νώς, η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεν έχει πλάνο διά­σω­σης ακόμη και συλ­λέ­γει ιδέες από τις συ­να­ντή­σεις που πραγ­μα­το­ποιεί και στην συ­νέ­ντευ­ξη τύπου της επό­με­νης μέρας τις πα­ρου­σιά­ζει. Ακόμη και αν είχαν κά­ποια ιδέα, μέχρι σή­με­ρα, καμία ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεν έχει ποτέ εφαρ­μό­σει αυτά που συμ­φώ­νη­σε με την διε­θνή κοι­νό­τη­τα. Συ­νε­πώς αυτή η εμπι­στο­σύ­νη πρέ­πει τώρα να κερ­δη­θεί με πραγ­μα­τι­κή δράση. Μέχρι να φτά­σου­με σε αυτό το ση­μείο, μπο­ρού­με να αφή­σου­με ένα πε­ρι­θώ­ριο αμ­φι­βο­λί­ας για τις κι­νή­σεις της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης, συ­μπε­ραί­νει ο Wolf.