Washington Post: Αναπόφευκτο το κούρεμα χρέους όπως στη Γερμανία του 53′

Ορι­σμέ­να πράγ­μα­τα είναι προ­δια­γε­γραμ­μέ­νο ότι θα συμ­βούν. Ενα από αυτά είναι το κού­ρε­μα του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους σχο­λιά­ζει η αρ­θρο­γρά­φος της Washington Post Kάθριν Ρά­μπελ. Η ίδια πα­ρα­πέ­μπει στη Γερ­μα­νία του 1953 που λίγα χρό­νια μετά τη λήξη του Β’ Πα­γκό­σμιου Πο­λέ­μου, δέ­χθη­κε μια γεν­ναία μεί­ω­ση του χρέ­ους της .

Τη στιγ­μή που η Ελ­λά­δα είναι απο­φα­σι­σμέ­νη να ζη­τή­σει νέα δια­γρα­φή χρέ­ους, η Γερ­μα­νία απορ­ρί­πτει αυτά τα αι­τή­μα­τα. Κι όμως, αν η ιστο­ρία μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει ως οδη­γός, τότε θα πρέ­πει να πε­ρι­μέ­νου­με κά­ποιους ακόμα γύ­ρους ανα­διάρ­θρω­σης με τους πι­στω­τές της Ελ­λά­δας να είναι ανα­γκα­σμέ­νοι να προ­χω­ρή­σουν σε με­γα­λύ­τε­ρα «κου­ρέ­μα­τα», ανα­φέ­ρει το δη­μο­σί­ευ­μα της αμε­ρι­κα­νι­κής εφη­με­ρί­δας.

Κατά την Ρά­μπελ οι εκλο­γές στην Ελ­λά­δα θα λει­τουρ­γή­σουν σαν δη­μο­ψή­φι­σμα κατά των επώ­δυ­νων μέ­τρων λι­τό­τη­τας που επι­βλή­θη­καν από τους διε­θνείς δα­νει­στές, μέτρα που όπως ση­μειώ­νει οδή­γη­σαν τη χώρα σε οι­κο­νο­μι­κή ύφεση και δι­πλά­σια ανερ­γία. Το κόμμα που προη­γεί­ται στις δη­μο­σκο­πή­σεις, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, πέραν των όποιων μέ­τρων προ­τί­θε­ται να πάρει, χρη­σι­μο­ποιεί ως βα­σι­κό επι­χεί­ρη­μα για το «κού­ρε­μα» χρέ­ους που ζη­τά­ει, την πε­ρί­πτω­ση της Γερ­μα­νί­ας του 1953 και την προ­νο­μια­κή ρύθ­μι­ση που δέ­χθη­κε το 1953 στη Συν­διά­σκε­ψη του Λον­δί­νου.

«Φυ­σι­κά τα πράγ­μα­τα έχουν αλ­λά­ξει από το 1953. Τώρα η Γερ­μα­νία είναι ο βα­σι­κός δα­νει­στής των χρε­ω­μέ­νων χωρών και φυ­σι­κά είναι δυ­σα­ρε­στη­μέ­νη με την πι­θα­νό­τη­τα ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να οι­κο­δο­μή­σει ένα κί­νη­μα αντι-λι­τό­τη­τας και σε άλλες χώρες όπως η Ιτα­λία και η Πορ­το­γα­λία. Η γερ­μα­νι­κή ηγε­σία, μέσω διαρ­ρο­ών στον Τύπο, άφησε να φανεί πως δεν εν­δια­φέ­ρε­ται αν συμ­βεί ένα Grexit, έτσι ώστε να απο­τρέ­ψει οποια­δή­πο­τε ελ­πί­δες έχουν οι Έλ­λη­νες ψη­φο­φό­ροι για νέο ”κού­ρε­μα” χρέ­ους», ση­μειώ­νε­ται στο άρθρο.

Τι δεί­χνουν οι έρευ­νες

Νέες με­λέ­τες δεί­χνουν πως η Γερ­μα­νία είναι εν μέρει υπο­χρε­ω­μέ­νη να «κα­τα­πιεί» μια ακόμη δια­γρα­φή χρέ­ους. Ο κα­θη­γη­τής του Χάρ­βαρντ Κάρ­μεν Μ. Ρέιν­χαρτ και ο Κρι­στόφ Τρε­μπέχ του Πα­νε­πι­στη­μί­ου του Μο­νά­χου δια­τεί­νο­νται πως θα υπάρ­ξουν και άλλοι γύροι νέων «κου­ρε­μά­των» για την Ελ­λά­δα, αλλά όχι μόνον αυτήν. Η συ­γκε­κρι­μέ­νη έρευ­να με­λέ­τη­σε τις κρί­σεις χρέ­ους τα τε­λευ­ταία 100 χρό­νια: από τον Α’ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο, στη Με­γά­λη Ύφεση του ’29, αλλά και την πλέον πρό­σφα­τη της πε­ριό­δου 1979-2010. Το συ­μπέ­ρα­σμα είναι ότι ανε­ξάρ­τη­τα από τις ελ­πί­δες που τρέ­φουν οι πι­στω­τές και οι δα­νει­ζό­με­νοι, ιστο­ρι­κά έχει απο­δει­χθεί πως οι ανα­διαρ­θρώ­σεις χρεών τρα­βούν σε μά­κρος και πε­ριέ­χουν πολλά «κε­φά­λαια».

Οπως ση­μειώ­νει η Ρά­μπελ, ο μέσος όρος ανα­διαρ­θρώ­σε­ων που πα­ρα­τη­ρή­θη­κε σε 35 ανα­δυό­με­νες οι­κο­νο­μί­ες χωρών, είναι τρεις, ενώ υπήρ­ξαν χώρες που ανα­γκά­στη­καν να προ­χω­ρή­σουν και σε άλ­λους… γύ­ρους. Στην Πο­λω­νία για πα­ρά­δειγ­μα χρειά­στη­κε να ανα­διαρ­θρω­θεί το χρέος επτά φορές μέχρι το 1994. Κάτι πα­ρό­μοιο συ­νέ­βη με τη Βρα­ζι­λία ή με χώρες που βγή­καν τραυ­μα­τι­σμέ­νες από τον Α’ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο και ακο­λού­θη­σαν μια δύ­σκο­λη πο­ρεία ακόμη και μετά τον Β’ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο (όπως η Γερ­μα­νία).

Η πε­ρί­πτω­ση της Ελ­λά­δας είναι ιδιά­ζου­σα καθώς η κρίση χρέ­ους της εξα­πλώ­θη­κε τα τε­λευ­ταία τέσ­σε­ρα και κάτι χρό­νια και μέχρι τώρα έχει δε­χθεί δύο ανα­διαρ­θρώ­σεις. Αν και οι συ­γκε­κρι­μέ­νες ανα­διαρ­θρώ­σεις ήταν γεν­ναί­ες, το πρό­βλη­μα χρέ­ους πα­ρα­μέ­νει, κάτι που δεί­χνει πως είναι ανα­πό­δρα­στο να ακο­λου­θή­σει και άλλο παρά τις αντιρ­ρή­σεις της Γερ­μα­νί­ας. Ο κα­θη­γη­τής Ρέιν­χαρτ ση­μειώ­νει πως η κρίση χρέ­ους στην Ευ­ρω­ζώ­νη θα είναι πα­ρα­τε­τα­μέ­νη, σε σχέση με το πα­ρελ­θόν, επει­δή έχου­με να κά­νου­με με πολ­λές πλού­σιες χώρες. Συ­νή­θως αυτές οι χώρες έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να πα­ρα­τεί­νουν τα προ­βλή­μα­τά τους και να αφή­νουν τις εξου­θε­νω­τι­κές συ­νέ­πειες για το μέλ­λον. «Όσο πε­ρισ­σό­τε­ρο κα­θυ­στε­ρεί κα­νείς να λύσει το πρό­βλη­μα, τόσα πε­ρισ­σό­τε­ρα πυ­ρο­μα­χι­κά χρειά­ζε­ται να έχει στην τσά­ντα του στη συ­νέ­χεια», ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Για να κα­τα­λή­ξει η Ρά­μπελ: «Αυτό, ίσως, είναι το κα­λύ­τε­ρο επι­χεί­ρη­μα που μπο­ρεί να έχει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ αν νι­κή­σει στις εκλο­γές, στις συ­ζη­τή­σεις που θα έχει με τη γερ­μα­νι­κή πλευ­ρά για το χρέος της».

.enikonomia.gr