Στανίση: Μπορώ να ασχοληθώ με το Υπουργείο Πολιτισμού

Για την πρόταση που δέχθηκε από τον Από­στολο Γκλέτσο, για να συμ­με­τέ­χει στο ψηφο­δέλ­τιο του κόμ­μα­τος μίλησε η Κατε­ρίνα Στανίση, σε συνέ­ντευξή της στον Τύπο της Κυρια­κής. Δεν πρό­κει­ται να απαρ­νη­θεί το τρα­γούδι ούτε και τις πίστες, αλλά ούτε και τις δια­φη­μί­σεις εάν εκλεγεί.

Ερω­τη­θείσα τι την έκανε να απο­δε­χθεί την πρόταση του Από­στο­λου Γκλέ­τσου, είπε πως τον πιστεύει πρώτα ως άνθρωπο και ύστερα ως Δήμαρχο. “Είναι καθαρός, έδειξε ποιος είναι, κάνει έργο στη Στυλίδα, όπου έχει εκλεγεί με τερά­στια πλειο­ψη­φία. Κάνει ένα νέο εγχεί­ρημα, έχει πάθος με αυτό, είναι νέος, δρα­στή­ριος, λεβε­ντιά, και χαί­ρο­μαι που τον στηρίζω”.

Απα­ντώ­ντας σε όσους σχο­λιά­ζουν την απόφασή της να ασχο­λη­θεί με την πολι­τική, είπε: “Θα ήθελα να πω σε όλους εκεί­νους που σχο­λιά­ζουν, ότι δεν μπαίνω στην πολι­τική για να το παίξω πολι­τι­κός, ούτε για να τα οικο­νο­μήσω. Έχω τη δουλειά μου και τα χρήματά μου προ­έρ­χο­νται απο­κλει­στικά από αυτήν και έτσι θα εξα­κο­λου­θή­σει να συμ­βαί­νει. Εργά­ζο­μαι σκληρά από 15 ετών και ξέρω να σέβομαι την εργασία”.

“Για να κάνεις καριέρα πολι­τι­κού χρειά­ζο­νται και κάποιες γραμ­μα­τι­κές γνώσεις, αλλά πάνω από όλα πρέπει να γνω­ρί­ζουμε ότι τα πτυχία δεν κάνουν ούτε τον άνθρωπο ούτε τον πολι­τικό ούτε τον καλ­λι­τέ­χνη. Ο σκοπός είναι να ξέρεις πάνω – κάτω τι γίνεται για να μπο­ρέ­σεις να υπο­στη­ρί­ξεις τη μεσαία τάξη, ώστε με τις κατάλ­λη­λες κινή­σεις να βγούμε από την φτώχεια που μας δέρνει αυτή την εποχή. Όχι να κάθεσαι στην καρέκλα σου και να δια­τά­ζεις, αλλά να κατε­βαί­νεις και να βρί­σκε­σαι δίπλα στον λαό, που πηγαί­νει στη λαϊκή ή στο παζάρι στο τέλος που κλεί­νουν και μαζεύει από κάτω για να φάει… Αυτά τα ξέρουν οι πολι­τι­κοί; Τα βλέπουν; Τα ζουν; Εγώ κρατάω επαφή με αυτήν τη μερίδα του λαού, γι’ αυτό μπορώ και συμπονώ. Θέλω να βοηθήσω και να φανώ χρήσιμη”, πρό­σθεσε σε άλλο σημείο, λέγο­ντας πως θα μπο­ρούσε να φανεί χρήσιμη στον τομέα της φιλαν­θρω­πίας.

“Υπάρχει μεγάλη αδυ­να­μία σε αυτόν τον τομέα. Σε ό,τι έχει σχέση με τον άνθρωπο, την πείνα, τα συσ­σί­τια της Εκκλη­σίας, με το γεγονός ότι οι άνθρω­ποι έκλει­σαν τα μαγαζιά τους και έμειναν χωρίς εργασία. Δεν θα ασχο­ληθώ με την Οικο­νο­μία. Εκεί δεν μπορώ να σταθώ. Τα ανθρώ­πινα, τα καθη­με­ρινά με ενδια­φέ­ρουν κι εκεί μπορώ να βοηθήσω”.

“Κι αν σας προ­τεί­νουν το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού”, ρώτησε η δημο­σιο­γρά­φος.

“Βεβαίως, μπορώ να ασχο­ληθώ, γιατί γνωρίζω πολύ καλά αυτόν τον χώρο. Τον έχω σπου­δά­σει, τον ξέρω πλέον έπειτα από τόσα χρόνια στη νύχτα. Ξέρω πού πονάει η δουλειά. Να ανοι­χτούν μαγαζιά, μου­σι­κές σκηνές, να δου­λέ­ψουν οι άνθρω­ποι, γιατί μέσα από αυτά τα μαγαζιά ζουν πολλές οικο­γέ­νειες, όχι μόνο οι τρα­γου­δι­στές”, απά­ντησε η κα Στανίση.