Στανίση: Μπορώ να ασχοληθώ με το Υπουργείο Πολιτισμού

Για την πρό­τα­ση που δέ­χθη­κε από τον Από­στο­λο Γκλέ­τσο, για να συμ­με­τέ­χει στο ψη­φο­δέλ­τιο του κόμ­μα­τος μί­λη­σε η Κα­τε­ρί­να Στα­νί­ση, σε συ­νέ­ντευ­ξή της στον Τύπο της Κυ­ρια­κής. Δεν πρό­κει­ται να απαρ­νη­θεί το τρα­γού­δι ούτε και τις πί­στες, αλλά ούτε και τις δια­φη­μί­σεις εάν εκλε­γεί.

Ερω­τη­θεί­σα τι την έκανε να απο­δε­χθεί την πρό­τα­ση του Από­στο­λου Γκλέ­τσου, είπε πως τον πι­στεύ­ει πρώτα ως άν­θρω­πο και ύστε­ρα ως Δή­μαρ­χο. “Είναι κα­θα­ρός, έδει­ξε ποιος είναι, κάνει έργο στη Στυ­λί­δα, όπου έχει εκλε­γεί με τε­ρά­στια πλειο­ψη­φία. Κάνει ένα νέο εγ­χεί­ρη­μα, έχει πάθος με αυτό, είναι νέος, δρα­στή­ριος, λε­βε­ντιά, και χαί­ρο­μαι που τον στη­ρί­ζω”.

Απα­ντώ­ντας σε όσους σχο­λιά­ζουν την από­φα­σή της να ασχο­λη­θεί με την πο­λι­τι­κή, είπε: “Θα ήθελα να πω σε όλους εκεί­νους που σχο­λιά­ζουν, ότι δεν μπαί­νω στην πο­λι­τι­κή για να το παίξω πο­λι­τι­κός, ούτε για να τα οι­κο­νο­μή­σω. Έχω τη δου­λειά μου και τα χρή­μα­τά μου προ­έρ­χο­νται απο­κλει­στι­κά από αυτήν και έτσι θα εξα­κο­λου­θή­σει να συμ­βαί­νει. Ερ­γά­ζο­μαι σκλη­ρά από 15 ετών και ξέρω να σέ­βο­μαι την ερ­γα­σία”.

“Για να κά­νεις κα­ριέ­ρα πο­λι­τι­κού χρειά­ζο­νται και κά­ποιες γραμ­μα­τι­κές γνώ­σεις, αλλά πάνω από όλα πρέ­πει να γνω­ρί­ζου­με ότι τα πτυ­χία δεν κά­νουν ούτε τον άν­θρω­πο ούτε τον πο­λι­τι­κό ούτε τον καλ­λι­τέ­χνη. Ο σκο­πός είναι να ξέ­ρεις πάνω – κάτω τι γί­νε­ται για να μπο­ρέ­σεις να υπο­στη­ρί­ξεις τη με­σαία τάξη, ώστε με τις κα­τάλ­λη­λες κι­νή­σεις να βγού­με από την φτώ­χεια που μας δέρ­νει αυτή την εποχή. Όχι να κά­θε­σαι στην κα­ρέ­κλα σου και να δια­τά­ζεις, αλλά να κα­τε­βαί­νεις και να βρί­σκε­σαι δίπλα στον λαό, που πη­γαί­νει στη λαϊκή ή στο πα­ζά­ρι στο τέλος που κλεί­νουν και μα­ζεύ­ει από κάτω για να φάει… Αυτά τα ξέ­ρουν οι πο­λι­τι­κοί; Τα βλέ­πουν; Τα ζουν; Εγώ κρα­τάω επαφή με αυτήν τη με­ρί­δα του λαού, γι’ αυτό μπορώ και συ­μπο­νώ. Θέλω να βοη­θή­σω και να φανώ χρή­σι­μη”, πρό­σθε­σε σε άλλο ση­μείο, λέ­γο­ντας πως θα μπο­ρού­σε να φανεί χρή­σι­μη στον τομέα της φι­λαν­θρω­πί­ας.

“Υπάρ­χει με­γά­λη αδυ­να­μία σε αυτόν τον τομέα. Σε ό,τι έχει σχέση με τον άν­θρω­πο, την πείνα, τα συσ­σί­τια της Εκ­κλη­σί­ας, με το γε­γο­νός ότι οι άν­θρω­ποι έκλει­σαν τα μα­γα­ζιά τους και έμει­ναν χωρίς ερ­γα­σία. Δεν θα ασχο­λη­θώ με την Οι­κο­νο­μία. Εκεί δεν μπορώ να σταθώ. Τα αν­θρώ­πι­να, τα κα­θη­με­ρι­νά με εν­δια­φέ­ρουν κι εκεί μπορώ να βοη­θή­σω”.

“Κι αν σας προ­τεί­νουν το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού”, ρώ­τη­σε η δη­μο­σιο­γρά­φος.

“Βε­βαί­ως, μπορώ να ασχο­λη­θώ, γιατί γνω­ρί­ζω πολύ καλά αυτόν τον χώρο. Τον έχω σπου­δά­σει, τον ξέρω πλέον έπει­τα από τόσα χρό­νια στη νύχτα. Ξέρω πού πο­νά­ει η δου­λειά. Να ανοι­χτούν μα­γα­ζιά, μου­σι­κές σκη­νές, να δου­λέ­ψουν οι άν­θρω­ποι, γιατί μέσα από αυτά τα μα­γα­ζιά ζουν πολ­λές οι­κο­γέ­νειες, όχι μόνο οι τρα­γου­δι­στές”, απά­ντη­σε η κα Στα­νί­ση.