Λουκάς Αποστολίδης και Γιώργος Μαυρομμάτης: Υπεραμύνονται της απόφασης του δημοτικού συμβουλίου για την αξιοποίηση του ακινήτου στην Ιξιά

• Σύ­γκρου­ση αφη­γή­σε­ων για την Ιξιά μετά την από­φα­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου

Η υπό­θε­ση του κλη­ρο­δο­τή­μα­τος Ψι­μό­ρι­φου, που για πάνω από 2 δε­κα­ε­τί­ες κι­νεί­ται στα όρια μιας διαρ­κούς θε­σμι­κής τρι­βής, επέ­στρε­ψε με έντα­ση στην επι­και­ρό­τη­τα στη Ρόδο, με φόντο τη με­γά­λη πα­ρα­θα­λάσ­σια έκτα­ση των 19.130 τ.μ. στην Ιξιά. Η συ­νε­δρί­α­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του Δήμου Ρόδου στις 22 Δε­κεμ­βρί­ου 2025 απέ­κτη­σε χα­ρα­κτή­ρα πο­λι­τι­κού και κοι­νω­νι­κού τεστ, όχι μόνο για την ουσία της αξιο­ποί­η­σης ή εκ­ποί­η­σης του ακι­νή­του, αλλά και για το ποιος αφη­γεί­ται πει­στι­κά το τι είναι νό­μι­μο, τι είναι θε­σμι­κά ορθό και τι υπη­ρε­τεί πράγ­μα­τι το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον.

Λίγες ώρες πριν από τη συ­νε­δρί­α­ση, ένα εξώ­δι­κο ανέ­βα­σε τους τό­νους, ζη­τώ­ντας από­συρ­ση του θέ­μα­τος και κα­ταγ­γέλ­λο­ντας με­θο­δεύ­σεις. Μετά την έκ­δο­ση της από­φα­σης του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, εκ­δό­θη­κε δελ­τίο τύπου που υπε­ρα­σπί­ζε­ται ευ­θέ­ως τη γραμ­μή ότι ο Δήμος όφει­λε εδώ και χρό­νια να κι­νη­θεί και ότι η επι­λο­γή να προ­χω­ρή­σει τώρα απο­τε­λεί συμ­μόρ­φω­ση με δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις και απο­κα­τά­στα­ση μιας με­γά­λης κα­θυ­στέ­ρη­σης.

Η συ­νε­δρί­α­ση της 22ας Δε­κεμ­βρί­ου και το βάρος της από­φα­σης

Στον πυ­ρή­να βρί­σκε­ται το ερώ­τη­μα τι ση­μαί­νει στην πράξη αξιο­ποί­η­ση ενός κλη­ρο­δο­τή­μα­τος, όταν γύρω του έχουν συσ­σω­ρευ­τεί δι­κα­στι­κές κρί­σεις, κοι­νω­νι­κές προσ­δο­κί­ες και σκιές που άλλοι τις θε­ω­ρούν τε­χνη­τές και άλλοι κα­θο­ρι­στι­κές. Από τη μία πλευ­ρά, η δη­μο­τι­κή επι­λο­γή να προ­χω­ρή­σει με το ακί­νη­το πα­ρου­σιά­ζε­ται ως κί­νη­ση που ξε­μπλο­κά­ρει ένα πο­λύ­χρο­νο αδιέ­ξο­δο. Από την άλλη, η χρο­νι­κή συ­γκυ­ρία, πα­ρα­μο­νές Χρι­στου­γέν­νων, γί­νε­ται κομ­μά­τι της πο­λι­τι­κής αφή­γη­σης, αφού το εξώ­δι­κο τη χα­ρα­κτη­ρί­ζει ως στοι­χείο που ενι­σχύ­ει την ει­κό­να μιας εσπευ­σμέ­νης δια­δι­κα­σί­ας.

Η υπό­θε­ση δεν είναι απλώς τε­χνι­κή. Αγ­γί­ζει το πώς ο Δήμος Ρόδου δια­χει­ρί­ζε­ται μια πε­ριου­σία που συν­δέ­ε­ται με βού­λη­ση δια­θέ­τη, με δι­κα­στι­κά προη­γού­με­να και με την κοι­νω­νι­κή απαί­τη­ση για δια­φά­νεια, ει­δι­κά όταν το αντι­κεί­με­νο είναι ένα ακί­νη­το με­γά­λης αξίας σε πα­ρα­θα­λάσ­σια ζώνη.

Το εξώ­δι­κο πριν από τη συ­νε­δρί­α­ση και οι κα­ταγ­γε­λί­ες για με­θο­δεύ­σεις

Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία που πα­ρα­τί­θε­νται, οι Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­τος, Ανα­στα­σία Μας και Ερ­ρί­κος Μας ζή­τη­σαν την από­συρ­ση του θέ­μα­τος από το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ο Δήμος Ρόδου κι­νή­θη­κε με εσπευ­σμέ­νες και αδια­φα­νείς ενέρ­γειες και επι­δί­ω­ξε να φέρει το θέμα προς συ­ζή­τη­ση χωρίς πλήρη ενη­μέ­ρω­ση των μελών του σώ­μα­τος. Το εξώ­δι­κο, που απευ­θυ­νό­ταν προ­σω­πι­κά στον δή­μαρ­χο Ρόδου Αλέ­ξαν­δρο Κο­λιά­δη και ζη­τού­σε να ανα­γνω­σθεί επί­ση­μα στη συ­νε­δρί­α­ση, το­πο­θε­τεί ως κε­ντρι­κό ισχυ­ρι­σμό ότι η υπό­θε­ση δεν έχει κλεί­σει ορι­στι­κά, παρά τα όσα προ­βάλ­λο­νται.

Οι εξω­δί­κως δια­μαρ­τυ­ρό­με­νοι επι­κα­λού­νται 3 ση­μεία, πα­ρου­σιά­ζο­ντάς τα ως κα­θο­ρι­στι­κά. Πρώ­τον, υπο­στη­ρί­ζουν ότι η υπό­θε­ση ου­σια­στι­κά εκ­κρε­μεί, με ανα­φο­ρά στην από­φα­ση 5/2023 του Αρεί­ου Πάγου, την οποία πε­ρι­γρά­φουν ως από­φα­ση που δεν έκρι­νε επί της ου­σί­ας αλλά έκρι­νε τυ­πι­κά ζη­τή­μα­τα, κα­τα­λο­γί­ζο­ντας μά­λι­στα ευ­θύ­νη στον Δήμο Ρόδου για την εξέ­λι­ξη. Δεύ­τε­ρον, προ­βάλ­λουν την ύπαρ­ξη με­τα­γε­νέ­στε­ρης δια­θή­κης του Ευάγ­γε­λου Ψι­μό­ρι­φου, με ημε­ρο­μη­νία 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993, που φέ­ρε­ται να ανα­κα­λεί προη­γού­με­νες δια­θή­κες και να εγκα­θι­στά ως γε­νι­κή κλη­ρο­νό­μο τη σύ­ζυ­γό του Ούτε Ευαγ­γε­λία Βε­α­τρί­κη Καρλ Βιρτς, με ανα­φο­ρά και στη Με­ρί­δα 16 Γαιών Ιξιάς. Στο ίδιο πλαί­σιο, επι­κα­λού­νται έκ­θε­ση πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης του 2019 από το Εγκλη­μα­το­λο­γι­κό Τμήμα της Ελ­λη­νι­κής Αστυ­νο­μί­ας για τη γνη­σιό­τη­τα γρα­φής και υπο­γρα­φών, καθώς και τη διά­τα­ξη 85/2019 του Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, με την οποία, όπως ανα­φέ­ρουν, απορ­ρί­φθη­κε μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά του Δήμου για πλα­στο­γρα­φία και απάτη. Τρί­τον, υπο­στη­ρί­ζουν ότι η από­φα­ση 257/2025 του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου δεν έχει απο­κτή­σει δε­δι­κα­σμέ­νο και πα­ρα­μέ­νει εκ­κλη­τή.

Το δελ­τίο τύπου που εκ­δό­θη­κε μετά την από­φα­ση και η γραμ­μή της νο­μι­μό­τη­τας

Μετά την έκ­δο­ση της από­φα­σης του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου, εκ­δό­θη­κε ανα­κοί­νω­ση δελ­τί­ου τύπου, με απο­δέ­κτη τον δή­μαρ­χο Ρόδου Αλέ­ξαν­δρο Κο­λιά­δη και κοι­νο­ποί­η­ση προς όλα τα μέλη του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, η οποία υπε­ρα­σπί­ζε­ται ευ­θέ­ως ότι η από­φα­ση της 22ας Δε­κεμ­βρί­ου 2025 αντα­πο­κρί­θη­κε στη νο­μι­μό­τη­τα και στο δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον, το­νί­ζο­ντας ότι ο Δήμος όφει­λε ήδη από το 2008 να εκ­ποι­ή­σει το ακί­νη­το και ότι αυτό επι­βε­βαιώ­θη­κε και το 2018.

Ακο­λου­θεί αυ­τού­σιο το δελ­τίο τύπου όπως εκ­δό­θη­κε:

«Η από­φα­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου του Δήμου Ρόδου της 22ας Δε­κεμ­βρί­ου 2025, αντα­πο­κρί­θη­κε στη νο­μι­μό­τη­τα και στο δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον. Οφεί­λε ο Δήμος της Ρόδου από το έτος 2008 μετά την από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Αθη­νών να εκ­ποι­ή­σει το ακί­νη­το. Αυτό επι­κύ­ρω­σε και η από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου το 2018. Οι δύο αυτές δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις έκρι­ναν την υπό­θε­ση επί της ου­σί­ας. Όποια δι­κα­στι­κή ενέρ­γεια έγινε από τους επί­δο­ξους ιδιο­κτή­τες τα τε­λευ­ταία τριά­ντα (30) χρό­νια έχει κρι­θεί από τα δι­κα­στή­ρια αβά­σι­μη και απα­ρά­δε­κτη. Η ολι­γω­ρία του Δήμου να αξιο­ποι­ή­σει το ακί­νη­το κλη­ρο­δό­τη­μα Ψι­μό­ρι­φου έχει βλά­ψει σο­βα­ρά το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον.

Η πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος της δια­χρο­νι­κά δη­μό­σιας αρχής για αξιο­ποί­η­ση του ακι­νή­του είναι προ­φα­νής. Όπως και η ολι­γω­ρία, η αδια­φο­ρία, της Δη­μο­τι­κής Αρχής, να με­τα­γρά­ψει το κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο στο Κτη­μα­το­λό­γιο για πολλά χρό­νια. Ευ­τυ­χώς που μετά την από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου το 2018, το κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο με­τα­γρά­φη­κε στο Κτη­μα­το­λό­γιο. Αυτή είναι η νο­μι­κή ταυ­τό­τη­τα του ακι­νή­του που επι­βε­βαιώ­νει την ιδιο­κτη­σία του Δήμου. Αυτή την νο­μι­κή ταυ­τό­τη­τα ου­δείς πλέον μπο­ρεί νό­μι­μα να προ­σβάλ­λει σε οποιο­δή­πο­τε δι­κα­στή­ριο. Συ­νε­πώς οπλι­σμέ­νη η δη­μο­τι­κή αρχή με τις δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις όπως ανα­φέρ­θη­κε στην ει­σή­γη­ση ο αντι­δή­μαρ­χος κύ­ριος Χαλ­κιάς το με­τα­γε­γραμ­μέ­νο κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου οφεί­λει να σε­βα­στεί τη νο­μι­μό­τη­τα, άλλως προ­σβάλ­λει το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον και οποιοσ­δή­πο­τε πο­λί­της δύ­να­ται να προ­σφύ­γει στη δι­καιο­σύ­νη κατά της δη­μο­τι­κής αρχής για την τέ­λε­ση του αδι­κή­μα­τος της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος. Η αρ­χι­κή ομό­φω­νη από­φα­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου που χαι­ρε­τή­σα­με όπως και η πρό­σφα­τη, απο­τε­λεί σε­βα­σμό και συμ­μόρ­φω­ση με τη νο­μι­μό­τη­τα που έκρι­ναν του­λά­χι­στον δύο δε­κα­ε­τί­ες οι δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις. Αν κα­νείς ανα­λο­γι­στεί ότι από το 2008 η από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Αθη­νών, είχε υλο­ποι­η­θεί από το δήμο της Ρόδου οι πο­λί­τες δη­μό­τες της Ρόδου θα είχαν πολ­λα­πλά να ωφε­λη­θούν. Δυ­στυ­χώς αυτό δεν έγινε. Αξί­ζουν συγ­χα­ρη­τή­ρια στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο που έστω και με κα­θυ­στέ­ρη­ση απο­φά­σι­σε να αξιο­ποι­ή­σει το ακί­νη­το. Είναι αδια­νό­η­το από το 1993 το κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο να μην εγ­γρά­φει στο κτη­μα­το­λό­γιο και μόλις τα τε­λευ­ταία χρό­νια να γίνει πράξη η βού­λη­ση διά­θε­σης του δια­θέ­τη με την με­τα­γρα­φή τους στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου. Ας γίνει σε­βα­στό αυτό που επι­βάλ­λει το Σύ­νταγ­μα και η έν­νο­μη τάξη. Τη νο­μι­μό­τη­τα σε δι­κα­στι­κές διά­φο­ρες την κρί­νουν τα δι­κα­στή­ρια και τις δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις των δι­κα­στη­ρί­ων οφεί­λουν πρω­τί­στως οι δη­μό­σιες αρχές να τις κά­νουν σε­βα­στές και να συμ­μορ­φώ­νο­νται με αυτές. Όταν μά­λι­στα βλά­πτε­ται το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον σε πε­ρι­πτώ­σεις μη συμ­μόρ­φω­σης ο κάθε πο­λί­της δη­μό­της μπο­ρεί να προ­σφύ­γει στα ποι­νι­κά δι­κα­στή­ρια κα­ταγ­γέλ­λο­ντας τους πα­ρα­βά­τες για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος. Σωστά επι­σή­μα­νε ο κ. Δή­μαρ­χος ότι οφεί­λει ο Δήμος να συμ­μορ­φω­θεί με τις Δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις. Χαι­ρε­τί­ζου­με τις απο­φά­σεις της δη­μο­τι­κής αρχής και ασφα­λώς στους δη­μο­τι­κούς συμ­βού­λους που θε­τι­κά αντα­πο­κρί­θη­καν και ψή­φι­σαν για τη νο­μι­μό­τη­τα. Να αξιο­ποι­η­θεί το ακί­νη­το, σύμ­φω­να με τη βού­λη­ση του δια­θέ­τη, να επεν­δυ­θούν τα χρή­μα­τα, μετά την εκ­ποί­η­ση του ακι­νή­του για αθλο­παι­διές. Αυτό επέ­βα­λαν οι δύο δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις του Εφε­τεί­ου Αθη­νών από το έτος 2008, καθώς και η επι­βε­βαιω­τι­κή από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου του 2018, που έκρι­ναν την υπό­θε­ση επί της ου­σί­ας, κρί­νο­ντας ότι το επί­δι­κο ακί­νη­το ανή­κει στο δήμο της Ρόδου και σε κα­νέ­ναν άλλο. Ας απο­δε­χθού­με άπα­ντες ότι τη νο­μι­μό­τη­τα σύμ­φω­να με το σύ­νταγ­μα την κρί­νουν απο­κλει­στι­κά τα δι­κα­στή­ρια και οι απο­φά­σεις τους πρέ­πει να είναι σε­βα­στές. Αυτή τη νο­μι­μό­τη­τα έκρι­νε το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο του δήμου της Ρόδου για να αντα­πο­κρι­θεί στη βού­λη­ση του δια­θέ­τη του ακι­νή­του Ψι­μό­ρι­φου καθώς και να συμ­μορ­φω­θεί με τις αλ­λε­πάλ­λη­λες δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις.

Μετά από πολλά χρό­νια δι­κα­στι­κού αγώνα, χαι­ρε­τού­με την από­φα­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου Ρόδου, που ανοί­γει το δρόμο για την αξιο­ποί­η­ση του ακι­νή­του.

Ρόδος 30 Δε­κεμ­βρί­ου 2025

Λου­κάς Απο­στο­λί­δης, δι­κη­γό­ρος τ. αντι­πρό­ε­δρος Βου­λής των

Ελ­λή­νων, τ. βου­λευ­τής

Γιώρ­γος Μαυ­ρομ­μά­της,

δι­κη­γό­ρος»