«ΟΧΙ δεν θα τους αφήσουμε»

Μια εκπαι­δευ­τι­κός,  είναι η πλέον κατάλ­ληλη για να σχο­λιά­σει αυτή την ντροπή της ακύ­ρω­σης μιας εκδή­λω­σης μνήμης, γιατί σε κάποιους μαυ­ρο­φο­ρε­μέ­νους «ultra Hellas»,  δεν άρεσε η σημαιο­φό­ρος μαθή­τρια. Θα αφήσω κάπου εδώ Μάνο Χατζι­δάκι: ««Για μια ακόμη φορά νική­σανε οι Χίτες, οι κου­τσα­βά­κη­δες, οι ταγ­μα­τα­σφα­λί­τες, οι βασα­νι­στές και οι μέλ­λο­ντες Μιχα­λό­που­λοι και Κου­ρή­δες. Αυτή είναι η 28η Οκτω­βρίου» και τα υπό­λοιπα τα αφήνω στην κυρία Τσα­μπίκα Καρά­κιζα, Προϊ­στα­μένη Επι­στη­μο­νι­κής και Παι­δα­γω­γι­κής Καθο­δή­γη­σης Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκπαί­δευ­σης Νοτίου Αιγαίου, της οποίας ο λόγος απο­πνέει ελπίδα, ότι τα παιδιά μας με την βοήθεια των δασκά­λων τους, θα “χτίσουν” έναν κόσμο φωτει­νό­τερο, χωρίς τις μαύρες σκιές…

«Χτες ακυ­ρώ­θηκε η μαθη­τική παρέ­λαση στο Εμπο­ρείο της Σαντο­ρί­νης γιατί, την ίδια μέρα που γιορ­τά­ζουμε τη μάχη με το φασισμό, κάποιοι με μαύρες μπλού­ζες που έγραφαν ultras hellas, δεν μπο­ρού­σαν να απο­δε­χτούν – και το επέ­βα­λαν – ότι σημαιο­φό­ρος στο γυμνά­σιο ήταν ένα κορίτσι αλβα­νι­κής κατα­γω­γής. Το ξέρουμε πια, ότι ο ρατσι­σμός, ο φασι­σμός δεν είναι μόνο στα βιβλία της ιστο­ρίας, είναι στη γει­το­νιά μας. Ανα­πνέ­ουμε τον ίδιο αέρα. Το ζήσαμε στη Λέρο από πρώτο χέρι. Τώρα στη Σαντο­ρίνη. Το ζούμε καλυμ­μένα ή απρο­κά­λυ­πτα σε διά­φο­ρες περι­πτώ­σεις.

Ε λοιπόν το σχολείο δεν κάνει ταξι­νο­μή­σεις αυτού του τύπου, αλλιώς δεν είναι σχολείο. Ανοίγει τις πόρτες του σε όλους, είτε αυτό αρέσει είτε όχι, γιατί τα «γράμ­ματα» φωτί­ζουν το μυαλό και την ψυχή και γιατί η εκπαί­δευση στη συν-ύπαρξη, στη συν-δημιουργία, στη συν-μάθηση μπορεί, αν όχι να σώσει, του­λά­χι­στον να καλυ­τε­ρεύει τον κόσμο.

Οι εκπαι­δευ­τι­κοί του Εμπο­ρείου το απέ­δει­ξαν χθες, θα παλεύ­ουμε κάθε μέρα σε κάθε τάξη, με κάθε τρόπο: κανένας δεν είναι κατώ­τε­ρος από άλλον λόγω του χρώ­μα­τος, της θρη­σκείας, της γλώσσας ή άλλου οποιου­δή­ποτε στοι­χείου της ταυ­τό­τη­τας του. Μα θα έχουμε στ’ αλήθεια κάτι κάνει όταν δεν θα απο­τε­λεί είδηση, ούτε καλή ούτε κακή, ούτε θα είναι άξιο επι­σή­μαν­σης, αν αυτός που έχει τις πιο ψηλές επι­δό­σεις, ή που πρω­τα­γω­νι­στεί σε μια σχολική εκδή­λωση, ή που κάθεται στο διπλανό θρανίο, είναι ψηλός, κοντός, ΑμεΑ, ξανθός, μελα­χρι­νός, μετα­νά­στης, πρό­σφυ­γας, Φιλιπ­πι­νέ­ζος, Αλβανός, μου­σουλ­μά­νος, χρι­στια­νός ορθό­δο­ξος ή προ­τε­στά­ντης, με γυαλιά μυωπίας, μαλλιά αφάνα ή λίγο στραβά δόντια.

Η παιδεία έχει τη δύναμη και τα εργα­λεία να κάνει τη δια­φο­ρε­τι­κό­τητα πλούτο, ο φασι­σμός την κάνει μίσος και πόλεμο. ΟΧΙ. Δεν θα τους αφή­σουμε.»