Μητσοτάκης : Αναστολή πλειστηριασμών και κατασχέσεων για όποιον ρυθμίζει τα χρέη του

«Ο Κώδικας Διευ­θέ­τη­σης Οφειλών και Παροχής Δεύ­τε­ρης Ευκαι­ρίας, είναι ένας ενιαίος κώδικας που, επι­τέ­λους, κλείνει ορι­στικά πληγές δεκα­ε­τιών της οικο­νο­μι­κής αλλά και κοι­νω­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Θέτει ένα ρεα­λι­στικό, δίκαιο, κοι­νω­νικά ευαί­σθητο πλαίσιο γύρω από την πρώτη κατοι­κία και χαράσ­σει έναν σαφή δρόμο για το πώς θα ρυθ­μί­ζο­νται χρέη προς το Δημόσιο, προς τα ταμεία, προς τις τρά­πε­ζες, τα οποία συνο­λικά φτάνουν τα 234 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Αυτό είναι το ύψος του ιδιω­τι­κού χρέους σήμερα στην Ελλάδα», τόνισε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης στην έναρξη της συνε­δρί­α­σης του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λίου.

Οι αδύ­να­μοι οφει­λέ­τες θα ρυθ­μί­ζουν ευνοϊκά το χρέος τους

«Από 1ης Ιανουα­ρίου του 2021 λοιπόν, οι πραγ­μα­τικά αδύ­να­μοι οφει­λέ­τες θα ρυθ­μί­ζουν ευνοϊκά το χρέος τους ή θα απαλ­λάσ­σο­νται. Βάσει όμως κρι­τη­ρίων, με πρώτο την κατάρ­γηση του απόρ­ρη­του για κάθε περιου­σιακό στοι­χείο των ενδια­φε­ρο­μέ­νων, ώστε να γίνο­νται οι ανα­γκαίες δια­σταυ­ρώ­σεις και να μην δια­σώ­ζο­νται στρα­τη­γι­κοί κακο­πλη­ρω­τές, όπως, δυστυ­χώς, έχει επα­νει­λημ­μένα συμβεί», επι­σή­μανε ο Πρω­θυ­πουρ­γός.

Ανα­φε­ρό­με­νος στο ζήτημα της πρώτης κατοι­κίας ευά­λω­των προ­σώ­πων, ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης τόνισε ότι οι νέες ρυθ­μί­σεις έχουν έντονα κοι­νω­νικό πρόσημο. «Ειδικά για τα χρέη ευά­λω­των φυσικών προ­σώ­πων και την αυτο­νό­ητη ηθική δέσμευση του κράτους να εξα­σφα­λί­σει την κατοι­κία τους, οι προ­βλέ­ψεις του νομο­σχε­δίου έχουν έντονο κοι­νω­νικό πρόσημο. Ίσως και για αυτό προ­κα­λούν και αντι­στά­σεις από την πλευρά των τρα­πε­ζών.

Ανα­στολή πλει­στη­ρια­σμών και κατα­σχέ­σεων

Η επιλογή όμως είναι ξεκά­θαρα πολι­τική. Μετά την έγκαιρη προει­δο­ποί­ηση για όποιον προ­σφεύ­γει στο στάδιο της ρύθ­μι­σης, θα ανα­στέλ­λο­νται κατα­σχέ­σεις και πλει­στη­ρια­σμοί. Και μετά τη δίμηνη δια­βού­λευση οι πιο αδύ­να­μοι θα λαμ­βά­νουν ειδική επι­δό­τηση επί των ρυθ­μι­σμέ­νων δόσεων του νέου δανείου», ανέφερε ο Πρω­θυ­πουρ­γός.

Ακο­λου­θεί ολό­κληρη η τοπο­θέ­τηση του Πρω­θυ­πουρ­γού:

«Καλη­μέρα σας. Να ευχηθώ καλό φθι­νό­πωρο ελπίζω να μπο­ρέ­σατε να ξεκου­ρα­στείτε έστω και λίγο και να γεμί­σετε τις μπα­τα­ρίες σας, διότι έχουμε προ­φα­νώς πολλή δουλειά μπροστά μας.

Θα ήθελα να ξεκι­νήσω λέγο­ντας ότι προ­φα­νώς η επι­και­ρό­τητα είναι κρίσιμη, αλλά σε καμία περί­πτωση δεν επι­τρέ­πε­ται αυτή να ανα­στεί­λει το συνο­λικό μεταρ­ρυθ­μι­στικό μας σχέδιο. Έτσι ταυ­τό­χρονα και παράλ­ληλα με τις πυκνές πρω­το­βου­λίες που ανα­λαμ­βά­νουμε στα εθνικά ζητή­ματα αλλά και στο μέτωπο της παν­δη­μίας, προ­χω­ρούμε αδιά­κοπα και το νομο­θε­τικό μας έργο. Αυτόν τον δρόμο ακο­λου­θούμε και σε αυτόν θα μεί­νουμε.

Έχουμε και σήμερα μία πυκνή ημε­ρή­σια διάταξη, θα ήθελα όμως πολύ σύντομα να ανα­φερθώ ξεχω­ρι­στά σε μία πολύ σημα­ντική τομή την οποία εισά­γουμε σήμερα στο Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο, είναι το νέο νομο­σχέ­διο για τη δεύτερη ευκαι­ρία και τη διευ­θέ­τηση των οφειλών.

Είναι ένας ενιαίος κώδικας που, επι­τέ­λους, κλείνει ορι­στικά πληγές δεκα­ε­τιών της οικο­νο­μι­κής αλλά και κοι­νω­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Θέτει ένα ρεα­λι­στικό, δίκαιο, κοι­νω­νικά ευαί­σθητο πλαίσιο γύρω από την πρώτη κατοι­κία και χαράσ­σει έναν σαφή δρόμο για το πώς θα ρυθ­μί­ζο­νται χρέη προς το Δημόσιο, προς τα ταμεία, προς τις τρά­πε­ζες, τα οποία συνο­λικά φτάνουν τα 234 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Αυτό είναι το ύψος του ιδιω­τι­κού χρέους σήμερα στην Ελλάδα.

Και τέλος -και αυτό είναι εξαι­ρε­τικά σημαντικό- προ­βλέ­πει και μέτρα τα οποία θα συν­δρά­μουν φυσικά πρόσωπα αλλά και επι­χει­ρη­μα­τίες, που συνά­ντη­σαν προ­βλή­ματα να απαλ­λάσ­σο­νται από βάρη και να κάνουν ένα νέο ξεκί­νημα. Είναι αυτό το οποίο απο­κα­λούμε “δεύτερη ευκαι­ρία”.

Είναι μία τομή που έπρεπε να έχει γίνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, μία τομή η οποία μένει μετέωρη του­λά­χι­στον εδώ και μία δεκα­ε­τία. Γιατί ξέρουμε ότι είχαν γίνει απο­σπα­σμα­τι­κές προ­σπά­θειες, όμως ουσια­στικά αυτές απέ­τυ­χαν. Με χρέη δισε­κα­τομ­μυ­ρίων τα οποία είναι “κόκκινα”, δικα­στή­ρια ασφυ­κτιούν από υπο­θέ­σεις οι οποίες δεν τελειώ­νουν ποτέ και βέβαια συχνά πλού­σιοι κακο­πλη­ρω­τές ξεφεύ­γουν, μετα­κυ­λί­ο­ντας το κόστος στή­ρι­ξης των τρα­πε­ζών στους φορο­λο­γού­με­νους.

Από 1ης Ιανουα­ρίου του 2021 λοιπόν, οι πραγ­μα­τικά αδύ­να­μοι οφει­λέ­τες θα ρυθ­μί­ζουν ευνοϊκά το χρέος τους ή θα απαλ­λάσ­σο­νται. Βάσει όμως κρι­τη­ρίων, με πρώτο την κατάρ­γηση του απόρ­ρη­του για κάθε περιου­σιακό στοι­χείο των ενδια­φε­ρο­μέ­νων, ώστε να γίνο­νται οι ανα­γκαίες δια­σταυ­ρώ­σεις και να μην δια­σώ­ζο­νται στρα­τη­γι­κοί κακο­πλη­ρω­τές, όπως, δυστυ­χώς, έχει επα­νει­λημ­μένα συμβεί.

Η δια­δι­κα­σία την οποία προ­βλέ­πει το νομο­σχέ­διο εξε­λίσ­σε­ται σε στάδια: Πρόληψη, πρώτα με ένα μηχα­νι­σμό που θα προει­δο­ποιεί όταν υπάρχει πρό­βλημα σε ένα δάνειο, ρύθμιση οφειλών που θα γίνεται με ηλε­κτρο­νική δια­δι­κα­σία ή με φυσική δια­με­σο­λά­βηση και θα επι­κυ­ρώ­νε­ται δικα­στικά, το στάδιο της πτώ­χευ­σης το οποίο θα οδηγεί σε απαλ­λαγή από χρέη και τη δυνα­τό­τητα επα­νέ­ναρ­ξης της επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Με λίγα λόγια, το νέο πλαίσιο από τιμω­ρη­τικό γίνεται δίκαιο και ανα­πτυ­ξιακό. Ειδικά για τα χρέη ευά­λω­των φυσικών προ­σώ­πων και την αυτο­νό­ητη ηθική δέσμευση του κράτους να εξα­σφα­λί­σει την κατοι­κία τους, οι προ­βλέ­ψεις του νομο­σχε­δίου έχουν έντονο κοι­νω­νικό πρόσημο. Ίσως και για αυτό προ­κα­λούν και αντι­στά­σεις από την πλευρά των τρα­πε­ζών.

Η επιλογή όμως είναι ξεκά­θαρα πολι­τική. Μετά την έγκαιρη προει­δο­ποί­ηση για όποιον προ­σφεύ­γει στο στάδιο της ρύθ­μι­σης, θα ανα­στέλ­λο­νται κατα­σχέ­σεις και πλει­στη­ρια­σμοί. Και μετά τη δίμηνη δια­βού­λευση οι πιο αδύ­να­μοι θα λαμ­βά­νουν ειδική επι­δό­τηση επί των ρυθ­μι­σμέ­νων δόσεων του νέου δανείου.

Αλλά και στο τελικό στάδιο, αυτό της πτώ­χευ­σης, τα ευάλωτα νοι­κο­κυ­ριά θα έχουν δίπλα τους την παρέμ­βαση του κράτους. Δεν θα χάνουν το σπίτι τους από κάποιον νέο ιδιο­κτήτη. Αντί­θετα, αυτό θα μετα­φέ­ρε­ται σε έναν νέο φορέα δια­χεί­ρι­σης ακι­νή­των, που θα μισθώ­νει το σπίτι μόνο σε εκεί­νους για 12 χρόνια. Η πολι­τεία θα επι­δο­τεί και πάλι το ενοίκιο, ενώ ο δανειο­λή­πτης θα δια­τη­ρεί το δικαί­ωμα της επα­να­γο­ράς όταν μπο­ρέ­σει να το ασκήσει.

Θέλω να υπεν­θυ­μίσω -το έχει πει πολλές φορές και ο Χρήστος Σταϊκούρας- ότι η προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας δεν ισχύει από 1ης Μαρτίου του 2019 με ρύθμιση του ΣΥΡΙΖΑ. Η υφι­στά­μενη διάταξη είχε παρα­τα­θεί μέχρι τα τέλη Ιουλίου του 2020 και από τη δική μας κυβέρ­νηση, με πολύ μικρό όμως ενδια­φέ­ρον. Και αυτό είναι και η από­δειξη της απο­τυ­χίας των προη­γού­με­νων ρυθ­μί­σεων.

Απαι­τεί­ται, λοιπόν, ένα σύγ­χρονο, ολι­στικό και απο­τε­λε­σμα­τικό πλαίσιο. To ίδιο ισχύει βέβαια και για τα “κόκκινα” δάνεια, που καθη­λώ­νουν τις τρά­πε­ζες και τις εμπο­δί­ζουν να ανα­λά­βουν το ρόλο τους, να χρη­μα­το­δο­τούν την πραγ­μα­τική οικο­νο­μία με ρευ­στό­τητα. Η οικο­νο­μία, λοιπόν, οφείλει και πάλι να βαδίσει σε ένα σταθερό έδαφος. Να απαλ­λα­γεί από τις πραγ­μα­τι­κές “επιχειρήσεις-ζόμπι” και να ενερ­γο­ποι­ή­σει παρα­γω­γι­κές δυνά­μεις που μένουν εγκλω­βι­σμέ­νες σε χρέη τα οποία ανά­γο­νται σε δια­φο­ρε­τι­κές συγκυ­ρίες.

Όπως και η κοι­νω­νία έχει ανάγκη από δικαιο­σύνη. Στρα­τη­γι­κοί κακο­πλη­ρω­τές να πάψουν να ζουν παρα­σι­τικά σε βάρος των πολλών, αλλά και οι πιο ευά­λω­τοι να βρουν έναν τρόπο να συνε­χί­σουν τη ζωή τους, χωρίς άλλες δυσβά­στα­χτες υπο­χρε­ώ­σεις.

Το νομο­σχέ­διο, λοιπόν, και κλείνω με αυτό, έχει τρία χαρα­κτη­ρι­στικά: Είναι σαφές, είναι συνο­λικό, είναι και­νο­τόμο. Θέτει σε ένα κοινό πλαίσιο όλες τις παρα­μέ­τρους ιδιω­τι­κού χρέους, εναρ­μο­νί­ζο­ντας το και με τη σχετική ευρω­παϊκή οδηγία. Είναι ένα νομο­σχέ­διο δίκαιο κοι­νω­νικά και γόνιμο επι­χει­ρη­μα­τικά, ενι­σχύει τους αδύ­να­μους οφει­λέ­τες επα­να­φέ­ρο­ντας ταυ­τό­χρονα επι­χει­ρή­σεις στην παρα­γω­γική βιω­σι­μό­τητα. Και είναι τέλος ένα νομο­σχέ­διο ανα­πτυ­ξιακό, γιατί αφαιρεί βάρη από νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις, αλλά και απε­λευ­θε­ρώ­νει τις τρά­πε­ζες από “κόκκινα” δάνεια ώστε να απο­φευ­χθεί ο κίν­δυ­νος μίας ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης, όπως δυστυ­χώς έχει συμβεί επα­νει­λημ­μέ­νως στο παρελ­θόν.

Με λίγα λόγια, είναι πάνω απ’ όλα αυτό που δηλώνει ο τίτλος του: Μία δεύτερη ευκαι­ρία. Μία νέα αρχή. Ένα και­νούρ­γιο ξεκί­νημα για όλους. Περι­μένω, λοιπόν, να το συζη­τή­σουμε σήμερα, να το εμπλου­τί­σουμε ακόμα περισ­σό­τερο τις επό­με­νες μέρες μέσα από τη δια­δι­κα­σία της δια­βού­λευ­σης αλλά και της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής συζή­τη­σης, ώστε να γίνει ακόμα καλύ­τερο μέχρι την ψήφισή του».