Αντώνης Καμπουράκης: Αποχαιρετάμε έναν σπουδαίο Ροδίτη. Από επιλογή, όχι από καταγωγή

Ο Enrico Aidan, που έφυγε από τη ζωή τόσο πρό­ω­ρα, υπήρ­ξε ένας πρω­το­πό­ρος ορα­μα­τι­στής, που έκανε πα­τρί­δα του τη Ρόδο, και έδωσε τον κα­λύ­τε­ρο εαυτό του, στην ανα­βί­ω­ση του ιστο­ρι­κού Ξε­νο­δο­χεί­ου των Ρόδων και στην Αγάπη για τη πο­λυ­τε­λή, φι­λό­ξε­νη, του­ρι­στι­κή Ρόδο. Στην Λάμψη της Ρόδου μας.

Είναι πάντα βαρύ και δύ­σκο­λο, να απο­χαι­ρε­τά κα­νείς κα­λούς φί­λους. Δεν βα­ραί­νει πάνω μας, μόνο η θλίψη, για την απώ­λεια της ζωής ενός δικού μας αν­θρώ­που, αλλά και η έντο­νη συ­γκι­νη­σια­κή φόρ­τι­ση, της ανά­μνη­σης στιγ­μών που μοι­ρα­στή­κα­με, που αγω­νι­στή­κα­με, που τολ­μή­σα­με, που ονει­ρευ­τή­κα­με.

Και η έγνοια πάντα η ίδια. Να πάει το νησί μπρο­στά, να κα­μα­ρώ­νου­με τη Ρόδο μας, να γί­νε­ται όλο και κα­λύ­τε­ρη και να ανε­βαί­νει ψη­λό­τε­ρα.

Εκ­φρά­ζω τα θερμά μου συλ­λυ­πη­τή­ρια στην οι­κο­γέ­νειά του, στη σύ­ζυ­γό του Hanna, στις κόρες του Esther, Maya και Mihal, στον γιο του Daniel, στους οι­κεί­ους του, και στους συ­νερ­γά­τες του.