Θ. Kικινής: «Πώς θα ανοίξουν τα δημοτικά την Δευτέρα 1η Ιουνίου»

Τις από­ψεις της Δι­δα­σκα­λι­κής Ομο­σπον­δί­ας Ελ­λά­δας για το άνοιγ­μα των δη­μο­τι­κών σχο­λεί­ων την Δευ­τέ­ρα 1η Ιου­νί­ου 2020 καθώς και μια σειρά από καυτά ζη­τή­μα­τα που έχουν να κά­νουν με την δια­σφά­λι­ση της υγεί­ας αλλά και της συ­νέ­χι­σης των μα­θη­μά­των των παι­διών, εκ­φρά­ζει σή­με­ρα σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δ» ο πρό­ε­δρός της κ. Θα­νά­σης Κι­κι­νής. «Τα σχο­λεία ΠΡΕ­ΠΕΙ να ανοί­ξουν – Μα­θη­σια­κά όλες οι μέρες χρειά­ζο­νται στην εκ­παί­δευ­ση…», ανα­φέ­ρει με­τα­ξύ άλλων.

• Κύριε Κι­κι­νή, πόσο επι­φυ­λα­κτι­κός είστε σχε­τι­κά με το άνοιγ­μα των δη­μο­τι­κών σχο­λεί­ων την Δευ­τέ­ρα; Πόσο δύ­σκο­λο είναι να τη­ρη­θούν τα υγειο­νο­μι­κά μέτρα προ­στα­σί­ας στα δη­μο­τι­κά με τα μικρά παι­διά;

Η Δι­δα­σκα­λι­κή Ομο­σπον­δία δή­λω­σε εξ αρχής –όπως άλ­λω­στε και όλη η κοι­νω­νία- ότι ακο­λου­θεί πιστά τις οδη­γί­ες των ει­δι­κών. Το ίδιο συμ­βαί­νει με την ανα­στο­λή τη λει­τουρ­γί­ας των σχο­λι­κών μο­νά­δων και φυ­σι­κά, τώρα με την επα­νέ­ναρ­ξη. Συ­νε­πώς, από την στιγ­μή που η ομάδα των ει­δι­κών απε­φάν­θη ότι πρέ­πει να ξε­κι­νή­σουν, δεν έχου­με κα­νέ­ναν λόγο να το αμ­φι­σβη­τή­σου­με. Επι­πλέ­ον, εί­μα­στε θε­τι­κοί για το γε­γο­νός πως για παι­δα­γω­γι­κούς και ψυ­χο­λο­γι­κούς λό­γους, τα παι­διά πρέ­πει να βρε­θούν στα σχο­λεία τους –για μα­θη­σια­κούς λό­γους. Είναι ση­μα­ντι­κό ότι επα­νέρ­χο­νται οι μα­θη­τές στις αί­θου­σες διότι χρειά­ζο­νται μια επαφή με την σχο­λι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

Από εκεί και πέρα όμως, εί­μα­στε επι­φυ­λα­κτι­κοί, όχι ως προς το πώς θα λει­τουρ­γή­σει στην πράξη το μά­θη­μα με την επι­στρο­φή των παι­διών αλλά ως προς το κατά πόσο θα εφαρ­μο­στούν τα υγειο­νο­μι­κά μέτρα προ­στα­σί­ας, για την ασφά­λεια των μα­θη­τών. Η βα­σι­κή μας επι­φύ­λα­ξη εδρά­ζε­ται στο ζή­τη­μα της κα­θα­ριό­τη­τας. Μέχρι και τις τε­λευ­ταί­ες ώρες πριν την έναρ­ξη των μα­θη­μά­των, δυ­στυ­χώς δεν έχουν γίνει όλα όσα απαι­τού­νται. Ούτε το προ­σω­πι­κό της κα­θα­ριό­τη­τας που είχε με­τα­φερ­θεί στην Δευ­τε­ρο­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση, ήρθε στην Πρω­το­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση, ούτε οι σχο­λι­κές μο­νά­δες είναι εφο­δια­σμέ­νες με τα απαι­τού­με­να υλικά για να κα­θα­ρί­ζο­νται και να απο­λυ­μαί­νο­νται οι χώροι, επαρ­κώς για τα μα­θή­μα­τα. Επί­σης, το προ­σω­πι­κό της κα­θα­ριό­τη­τας πρέ­πει να αυ­ξη­θεί κι εκεί βρί­σκε­ται η βα­σι­κή μας επι­φύ­λα­ξη.

Τα υπό­λοι­πα είναι κα­θα­ρά εκ­παι­δευ­τι­κά ζη­τή­μα­τα. Η αλή­θεια είναι ότι οι εκ­παι­δευ­τι­κοί έχουν να φέ­ρουν εις πέρας ένα πολύ με­γά­λο έργο, το οποίο σε πολλά ση­μεία ξε­περ­νά­ει και τα όρια των κα­θη­κό­ντων τους.

• Μήπως θα έπρε­πε να ανοί­ξουν τον Σε­πτέμ­βριο τα σχο­λεία; Πολ­λοί γο­νείς λένε, ότι για δέκα μέρες δεν θέ­λουν να ρι­σκά­ρουν αν και οι πε­ρισ­σό­τε­ροι θέ­λουν να επα­νέλ­θουν τα παι­διά στα σχο­λεία.

Κοι­τάξ­τε, ακού­σα­με διά­φο­ρες από­ψεις σχε­τι­κά με την επι­θυ­μία των γο­νέ­ων να επι­στρέ­ψουν ή όχι τα παι­διά τους στα σχο­λεία. Οι γο­νείς είναι επι­φυ­λα­κτι­κοί και φο­βού­νται. Όλα αυτά που ζή­σα­με το τε­λευ­ταίο δί­μη­νο, ήταν πραγ­μα­τι­κά πρω­τό­γνω­ρα.

Το αν είναι λύση ο Σε­πτέμ­βριος, δεν νο­μί­ζω ότι είναι η σωστή. Δεν απο­κλεί­ε­ται και δεύ­τε­ρο κύμα κο­ρω­νοϊ­ού και όλοι φο­βού­νται μήπως έχου­με άλλα προ­βλή­μα­τα. Εμείς λέμε ότι τα σχο­λεία ΠΡΕ­ΠΕΙ να ανοί­ξουν –για όσες ημέ­ρες- για τους λό­γους που προ­α­νέ­φε­ρα. Συ­νε­πώς, δεν έχει να κάνει με… δί­λημ­μα. Μα­θη­σια­κά όλες οι μέρες χρειά­ζο­νται στην εκ­παί­δευ­ση. Το βα­σι­κό είναι ο τρό­πος με τον οποίο θα λει­τουρ­γή­σει το σχο­λείο (είτε τώρα, είτε τον Σε­πτέμ­βριο). Δη­λα­δή θα πρέ­πει και η πο­λι­τεία να ανα­λά­βει τις ευ­θύ­νες της για την προ­ά­σπι­ση της υγεί­ας των μα­θη­τών, των εκ­παι­δευ­τι­κών, των ερ­γα­ζο­μέ­νων κ.λπ.

• Έχετε ως Δι­δα­σκα­λι­κή Ομο­σπον­δία συ­να­ντη­θεί με τους εκ­προ­σώ­πους των υπουρ­γεί­ων, με τους λοι­μω­ξιο­λό­γους και του ΕΟΔΔΥ;

Έχου­με ζη­τή­σει εξ αρχής συ­να­ντή­σεις τόσο με τον ΕΟΔΔΥ, όσο και με τα υπουρ­γεία Εσω­τε­ρι­κών και Παι­δεί­ας. Δεν εί­χα­με καμία ει­δο­ποί­η­ση για συ­νά­ντη­ση με τον ΕΟΔΔΥ και το υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών. Με το υπουρ­γείο Παι­δεί­ας μι­λή­σα­με πριν λίγες μέρες αλλά όχι όπως εν­νο­ού­με τον διά­λο­γο. Δη­λα­δή μόλις πέντε λεπτά μί­λη­σα με την υπουρ­γό Παι­δεί­ας η οποία πε­ριο­ρί­στη­κε να με ενη­με­ρώ­σει για την από­φα­σή της να ανοί­ξει τα σχο­λεία. Υπάρ­χουν ένα σωρό ζη­τή­μα­τα και λε­πτο­μέ­ρειες που έπρε­πε να συ­ζη­τη­θούν, αλλά τε­λι­κώς η συ­νά­ντη­ση δεν έγινε.

• Είχε γίνει πολύς λόγος για την το­πο­θέ­τη­ση κα­με­ρών στις αί­θου­σες. Θα ήθελα το σχό­λιό σας.

Δεν υπάρ­χει κάτι νε­ώ­τε­ρο. Το δε­δο­μέ­νο είναι η σχε­τι­κή τρο­πο­λο­γία που ψη­φί­στη­κε στις 8 Μαΐου 2020 και η υπουρ­γι­κή από­φα­ση που ορί­ζει ότι αυτό είναι ‘προ­αι­ρε­τι­κό’ –αλλά αυτό δεν ση­μαί­νει κάτι. Δυ­στυ­χώς η υπουρ­γός Παι­δεί­ας σε δη­λώ­σεις της, κα­τέ­στη­σε υπεύ­θυ­νους τους εκ­παι­δευ­τι­κούς για το εάν λει­τουρ­γή­σει το σύ­στη­μα ή όχι. Προ­σω­πι­κά, πι­στεύω ότι δεν θα λει­τουρ­γή­σει. Θα σας εξη­γή­σω γιατί το λέμε αυτό: εμείς ως Δι­δα­σκα­λι­κή Ομο­σπον­δία εί­χα­με έρθει σε επαφή με την Αρχή Προ­στα­σί­ας Προ­σω­πι­κών Δε­δο­μέ­νων και ζη­τή­σα­με οδη­γί­ες. Υπάρ­χουν πάρα πολλά κενά σε αυτό το ση­μείο. Αλλά εμείς στε­κό­μα­στε στο πα­ρα­γω­γι­κό κομ­μά­τι.

Δεν είναι δυ­να­τόν, ένας εκ­παι­δευ­τι­κός που πρέ­πει να κάνει μά­θη­μα σε μια τάξη, να είναι κα­θι­σμέ­νος σε έναν υπο­λο­γι­στή με τους μα­θη­τές του. Αυτό, κα­ταρ­γεί στην ουσία, όλη την μα­θη­σια­κή δια­δι­κα­σία μέσα στην τάξη. Όλο αυτό, γί­νε­ται ένα παι­χνί­δι ερω­τα­πο­κρί­σε­ων και δεν είναι ένα μά­θη­μα ζω­ντα­νό με την φυ­σι­κή πα­ρου­σία των παι­διών και των εκ­παι­δευ­τι­κών. Βέ­βαια, όλο αυτό το διά­στη­μα της κα­ρα­ντί­νας, κά­νου­με μά­θη­μα με υπο­λο­γι­στή. Εάν η κά­με­ρα είναι στον τοίχο ή στον υπο­λο­γι­στή… δεν αλ­λά­ζει την κα­τά­στα­ση. Ο εκ­παι­δευ­τι­κός, θα ανα­γκα­στεί να παί­ξει έναν ρόλο που δεν είναι αυτός που του αρ­μό­ζει –και κατ’ επέ­κτα­ση, ολό­κλη­ρη η τάξη θα μπει σε έναν ρυθμό τέ­τοιο, που δεν είναι μα­θη­σια­κός. Όσον αφορά το τι θα γίνει με τα παι­διά που θα μεί­νουν στο σπίτι, επι­τρέψ­τε μου να σχο­λιά­σω ότι το έχουν χρη­σι­μο­ποι­ή­σει πολύ ως … προ­πα­γάν­δα.

Δεν ξέ­ρου­με πόσα παι­διά θα είναι στο σπίτι από τώρα, αν και προ­σω­πι­κά εκτι­μώ ότι τα πε­ρισ­σό­τε­ρα θα έρ­θουν στα σχο­λεία τους. Τα παι­διά που θα μεί­νουν σπίτι, τόσο καιρό που υπάρ­χουν ιώ­σεις, γρί­πες κ.λπ. επο­χι­κές ασθέ­νειες, τα παι­διά που βρί­σκο­νται στο σπίτι, κα­λύ­πτο­νται με την επι­κοι­νω­νία του εκ­παι­δευ­τι­κού με τις οι­κο­γέ­νειες τους και δεν χά­νουν τα μα­θή­μα­τά τους. Τώρα υπάρ­χει κι ένα επι­πλέ­ον όπλο. Η εκ­παί­δευ­ση εξ απο­στά­σε­ως. Το υλικό θα δί­δε­ται και στους μα­θη­τές που θα λεί­πουν. Δεν τί­θε­ται θέμα.

Είναι άλλο πράγ­μα η σύγ­χρο­νη εκ­παί­δευ­ση εξ απο­στά­σε­ως –όπου ο εκ­παι­δευ­τι­κός συν­δέ­ε­ται με τους μα­θη­τές και κά­νουν κά­ποια πράγ­μα­τα, αλλά όχι τα μα­θή­μα­τα και ολό­κλη­ρη η δου­λειά που γί­νε­ται μέσα στην τάξη- και άλλο να προ­σπα­θώ να με­τα­φέ­ρω με έναν τρόπο μέσα από άλλη, δια­φο­ρε­τι­κή λει­τουρ­γία το μά­θη­μα από το σπίτι.

• Μι­λή­στε μας για την πα­ρά­τα­ση των συμ­βά­σε­ων όσο και την πρό­σλη­ψη επι­πλέ­ον ανα­πλη­ρω­τών, προ­κει­μέ­νου να κα­λυ­φθούν τα κενά των εκ­παι­δευ­τι­κών που θα λά­βουν άδεια ει­δι­κού σκο­πού.

Ίσως το υπουρ­γείο Παι­δεί­ας να μην έχει σκε­φτεί και αν συ­ζη­τού­σε μαζί μας όλο αυτό το χρο­νι­κό διά­στη­μα να το είχε αντι­λη­φθεί, ότι υπάρ­χουν κά­ποιες ιδιαι­τε­ρό­τη­τες σε σχέση με τα Δη­μο­τι­κά. Δη­λα­δή δεν αρκεί να πούμε ότι εξα­σφα­λί­ζε­ται μια άδεια για τον εκ­παι­δευ­τι­κό που θα πρέ­πει να λεί­πει για ιδιαί­τε­ρους λό­γους, άδεια ει­δι­κού σκο­πού δη­λα­δή ή πα­ρου­σία ευ­πα­θών ομά­δων στο οι­κο­γε­νεια­κό του πε­ρι­βάλ­λον.

Εδώ μι­λά­με για δά­σκα­λο ή νη­πια­γω­γό που αντι­στοι­χεί σε ένα τμήμα κά­ποιες ώρες, πρέ­πει να δούμε πώς θα υπάρ­ξει κά­λυ­ψη αυτών των εκ­παι­δευ­τι­κών. Όχι μόνο πρέ­πει να πα­ρα­τα­θούν οι συμ­βά­σεις των ανα­πλη­ρω­τών, αλλά πρέ­πει να βρε­θούν και επι­πλέ­ον ανα­πλη­ρω­τές, οι οποί­οι, για αυτές τις λίγες ημέ­ρες, θα κλη­θούν να προ­σφέ­ρουν τις υπη­ρε­σί­ες τους.

• Τι θα γίνει με το «σπά­σι­μο» των τμη­μά­των;

Είναι ένα από τα ζη­τή­μα­τα το οποίο έχου­με θέσει πολύ έντο­να, υπό την έν­νοια πως το ακού­με όλο αυτό το χρο­νι­κό διά­στη­μα. Το ίδιο συμ­βαί­νει και για τα γυ­μνά­σια και τα λύ­κεια λόγω της ανα­γκαί­ας πλέον, από­στα­σης 1,5 μέ­τρου με­τα­ξύ των μα­θη­τών. Με αυτό το δε­δο­μέ­νο, υπο­λο­γί­στη­κε ότι η κάθε τάξη μπο­ρεί να δε­χτεί το ανώ­τε­ρο 15 μα­θη­τές. Ωστό­σο, υπάρ­χει ένα πρό­βλη­μα με τις μι­κρές αί­θου­σες ανά την χώρα που το κα­θι­στούν αυτό, αδύ­να­το στην πράξη (ει­δι­κά στα νη­πια­γω­γεία).

Η απά­ντη­ση που μας έδω­σαν είναι ότι δεν έχει ση­μα­σία το 1,5 μέτρο από­στα­σης αλλά ο σχη­μα­τι­σμός ‘μι­κρών ομά­δων’. Π.χ. κά­ποια σχο­λεία, ει­δι­κά στο κέ­ντρο της Αθή­νας και της Θεσ­σα­λο­νί­κης αντι­με­τω­πί­ζουν κτι­ρια­κά προ­βλή­μα­τα με μι­κρές αί­θου­σες. Ένα μέσο σχο­λείο της Αθή­νας – αν τη­ρη­θούν τα μέτρα από­στα­σης που πρέ­πει με τα νέα δε­δο­μέ­να της παν­δη­μί­ας – θα μπο­ρεί να φι­λο­ξε­νεί ανά τάξη 10 μα­θη­τές. Εδώ, ει­λι­κρι­νά, μπερ­δευό­μα­στε. Θα ακο­λου­θή­σου­με τις οδη­γί­ες αλλά από εκεί και πέρα, υπάρ­χουν αμ­φι­βο­λί­ες για τις απο­στά­σεις ανά­λο­γα με τα τε­τρα­γω­νι­κά κ.λπ.