Ολο και περισσότερες χελώνες εντοπίζονται νεκρές στο Αιγαίο (φωτογραφίες – βίντεο)

Ιδιαί­τε­ρη ανη­συ­χία έχει προ­κα­λέ­σει η έξαρ­ση των θα­νά­των των θα­λάσ­σιων χε­λω­νών, καθώς, από τις αρχές του 2018, σε διά­στη­μα μόλις τριών μηνών, οι ερευ­νη­τές του Ιν­στι­τού­του Θα­λάσ­σιας Προ­στα­σί­ας «Αρ­χι­πέ­λα­γος» εντό­πι­σαν 18 πε­ρι­στα­τι­κά εκ­βρα­σμών θα­λάσ­σιων χε­λω­νών, από τις οποί­ες οι 16 εντο­πί­στη­καν νε­κρές, ενώ μόνο 2 ήταν ζω­ντα­νές αλλά σε ιδιαί­τε­ρα κακή κα­τά­στα­ση.

Τα πε­ρι­στα­τι­κά αυτά κα­τα­γρά­φη­καν στις ακτές του αν. Αι­γαί­ου σε ακτί­να μόλις 10 ναυ­τι­κών μι­λί­ων, μία θα­λάσ­σια πε­ριο­χή την οποία πα­ρα­κο­λου­θούν κα­θη­με­ρι­νά οι ερευ­νη­τές του Ιν­στι­τού­του. Πο­λυά­ριθ­μες άλλες ανα­φο­ρές εκ­βρα­σμών έγι­ναν σε πολ­λές άλλες πε­ριο­χές της Ελ­λά­δας.

Ο πραγ­μα­τι­κός συ­νο­λι­κός αριθ­μός των νε­κρών χε­λω­νών είναι άγνω­στος, δε­δο­μέ­νου ότι σε μία χώρα όπου η ακτο­γραμ­μή που ξε­περ­νά­ει τα 18.000 χλμ., η πλειο­νό­τη­τα των εκ­βρα­σμών γί­νε­ται σε δυ­σπρό­σι­τες ή απο­μα­κρυ­σμέ­νες ακτές με απο­τέ­λε­σμα οι πε­ρισ­σό­τε­ροι εκ­βρα­σμοί να μη γί­νο­νται ποτέ αντι­λη­πτοί, ιδίως εκτός της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου.

Μία από τις θα­λάσ­σιες χε­λώ­νες που βρέ­θη­κε ζω­ντα­νή, ήταν μπλεγ­μέ­νη σε ένα πλα­στι­κό τσου­βά­λι, στο οποίο είχε εγκλω­βι­στεί το ένα μπρο­στι­νό της πτε­ρύ­γιο και ο λαι­μός της, ενώ κομ­μά­τια πλα­στι­κού από το τσου­βά­λι είχαν ει­σχω­ρή­σει μέσα στο στόμα και το φά­ρυγ­γά της.Η συ­γκε­κρι­μέ­νη χε­λώ­να ήταν πολύ τυ­χε­ρή, καθώς την εντό­πι­σε εγκαί­ρως ένας ψαράς και έπει­τα από λίγες ημέ­ρες φρο­ντί­δας από τον κτη­νί­α­τρο του Ιν­στι­τού­του Αρ­χι­πέ­λα­γος, μπό­ρε­σε και πάλι να ελευ­θε­ρω­θεί στη θά­λασ­σα.

Σύμ­φω­να με τα απο­τε­λέ­σμα­τα των νε­κρο­ψιών που διε­νερ­γή­θη­καν στις χε­λώ­νες που εντο­πί­στη­καν νε­κρές, στο σύ­νο­λο σχε­δόν των πε­ρι­στα­τι­κών κα­τα­γρά­φη­καν ση­μά­δια αν­θρώ­πι­νης επί­δρα­σης (ση­μά­δια από πα­λαιό­τε­ρες προ­σκρού­σεις με σκά­φος, κομ­μά­τια πλα­στι­κού και αλιευ­τι­κών ερ­γα­λεί­ων στο στο­μά­χι και το γα­στρε­ντε­ρι­κό σύ­στη­μα, κ.α.).

Ωστό­σο, ενώ η άμεση αν­θρω­πο­γε­νής επί­δρα­ση δεν προ­κά­λε­σε τον θά­να­το των θα­λάσ­σιων χε­λω­νών, τo σί­γου­ρο είναι ότι η πλα­στι­κή ρύ­παν­ση έχει ση­μα­ντι­κό και αυ­ξα­νό­με­νο ρόλο στις θα­να­τώ­σεις αυτών των χα­ρι­σμα­τι­κών ζώων, που κα­τά­φε­ραν να επι­βιώ­σουν στις θά­λασ­σές μας για χι­λιά­δες χρό­νια.

Αξιο­ση­μεί­ω­το είναι ότι από τα 18 πε­ρι­στα­τι­κά εκ­βρα­σμού, 8 χε­λώ­νες ήταν του εί­δους Caretta caretta και 8 ήταν πρά­σι­νες χε­λώ­νες Chelonia mydas, ένα είδος θα­λάσ­σιας χε­λώ­νας που συ­νή­θως προ­τι­μά­ει θερ­μό­τε­ρα νερά. Και από τα δύο είδη οι χε­λώ­νες ήταν δια­φό­ρων ηλι­κιών, με­γε­θών και φύλων.

Οι πλη­θυ­σμοί αυτών των 2 ειδών θα­λάσ­σιας χε­λώ­νας μειώ­νο­νται με ανη­συ­χη­τι­κούς ρυθ­μούς στην υπό­λοι­πη Με­σό­γειο, ενώ οι ελ­λη­νι­κές θά­λασ­σες ακόμα στη­ρί­ζουν ση­μα­ντι­κά οι­κο­συ­στή­μα­τα για αυτές, καθώς εδώ ζουν με­γά­λο μέρος της ζωής τους, βρί­σκουν τροφή και χώρο ανα­πα­ρα­γω­γής.

Oπως ανα­φέ­ρει ο κτη­νί­α­τρος του Ιν­στι­τού­του Αρ­χι­πέ­λα­γος, Dr Guido Pietroluongo «Αυτά τα ασυ­νή­θι­στα πε­ρι­στα­τι­κά μα­ζι­κής θνη­σι­μό­τη­τας στις ακτές του ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου, είναι σαν μία κραυ­γή αγω­νί­ας της θα­λάσ­σιας βιο­ποι­κι­λό­τη­τας που ζη­τά­ει τη βο­ή­θειά μας».

Πηγή: Κα­θη­με­ρι­νή