Γ. Υψηλάντης: «Πάρτε τα κουβαδάκια σας και άντε να παίξετε σε άλλη παραλία»!

του Γιώργου Υψη­λά­ντη

Χθες βράδυ στην κατά­με­στη αίθουσα του Εργα­τι­κού Κέντρου, έγινε η εκδήλωση-συζήτηση του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου για το σχέδιο νόμου «Οριο­θέ­τηση, δια­χεί­ριση και προ­στα­σία αιγια­λού και παρα­λίας». Συγ­χα­ρη­τή­ρια στο ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου για την πρω­το­βου­λία, αφού κατά­φερε εκτός από τη συμ­με­τοχή των θεσμι­κών παρα­γό­ντων του τόπου, να προ­σελ­κύ­σει και έναν μεγάλο αριθμό μηχα­νι­κών και ενεργών πολιτών του νησιού μας.

Είναι παρή­γορο το ότι η συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των παρευ­ρι­σκό­με­νων συμ­φώ­νη­σαν στις βασικές δια­πι­στώ­σεις σχετικά με το χαρα­κτήρα του συγκε­κρι­μέ­νου σχεδίου νόμου, το οποίο μεταξύ άλλων:

• Απο­τε­λεί απόρ­ροια των μνη­μο­νια­κών υπο­χρε­ώ­σεων της κυβέρ­νη­σης απέ­να­ντι στους δανει­στές της χώρας.

• Απο­τε­λεί συνέ­χεια μεμο­νω­μέ­νων νομο­θε­τι­κών παρεμ­βά­σεων που προη­γή­θη­καν και δια­μόρ­φω­σαν την πλατ­φόρμα ξεπου­λή­μα­τος των παρα­λιών μας.

• Έχει καθαρά εισπρα­κτικό χαρα­κτήρα.

• Είναι αντια­να­πτυ­ξιακό και θίγει τον αει­φο­ρικό σχε­δια­σμό επεν­δύ­σεων του κλάδου της ντόπιας του­ρι­στι­κής μας βιο­μη­χα­νίας.

• Νομι­μο­ποιεί την αυθαι­ρε­σία, ενθα­ρύ­νο­ντας την επέ­κτασή της.

• Είναι πρό­χειρο και εντέλει αντι­συ­νταγ­μα­τικό, ενώ έρχεται σε αντί­θεση με πλήθος δια­τά­ξεων του ευρω­παι­κού δικαίου, διεθνών συμ­φω­νιών της χώρας, του αστικού μας κώδικα και του ρυθ­μι­στι­κού νόμου του δικού μας τοπικού κτη­μα­το­λο­γίου.

• Είναι κατα­στρε­πτικό για το περι­βάλ­λον και αφα­νί­ζει το συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα της χώρας μας, που δεν είναι άλλο από το παρθένο φυσικό παρά­κτιο περι­βαλ­λο­ντικό απόθεμά της.

• Είναι βλα­πτικό της αξιο­πρέ­πειας και της προ­σω­πι­κό­τη­τας των πολιτών αφού όχι μόνο δεν δια­σφα­λί­ζει αλλά αντί­θετα φαί­νε­ται να πρι­μο­δο­τεί τον απο­κλει­σμό τους από την ελεύ­θερη πρό­σβαση στις παρα­λίες.

• Θεσπί­ζει κανόνες, όργανα και δια­δι­κα­σίες που ευνοούν την συναλ­λαγή, τη δια­πλοκή και την περαι­τέρω εξάρ­τηση του κράτους από τα συμ­φέ­ρο­ντα ξένων «μεγα­λο­ε­πεν­δυ­τών».

• Απα­ξιώ­νει και απο­ξε­νώ­νει πλήρως την τοπική αυτο­διοί­κηση από τη δια­χεί­ριση της εδα­φι­κής της περι­φέ­ρειας.

Εκτός όμως από τον χρήσιμο ενη­με­ρω­τικό χαρα­κτήρα της εκδή­λω­σης και την ευτυχώς ομόθυμη απαί­τηση των παρι­στα­μέ­νων να απο­συρ­θεί το συγκε­ρι­μένο νομο­θέ­τημα και να επα­νέλ­θει σε τελείως δια­φο­ρε­τική βάση, αυτό που έλειψε είναι η δια­τύ­πωση συγκε­κρι­μέ­νης πρό­τα­σης για την από­κρουσή του. Έλειψε και λείπει η δική μας πρόταση!

Το μόνο που η προ­έ­κυψε ήταν η ενδε­χό­μενη νομική απο­δυ­νά­μωσή του, με αξιο­ποί­ηση των ισχυ­ρό­τε­ρων(;) δια­τά­ξεων του κατο­χι­κού ρυθ­μι­στι­κού νόμου του δικού μας κτη­μα­το­λο­γίου. Και αυτό να ισχύει, τι θα γίνει με τα υπό­λοιπα νησιά που δεν έχουν κτη­μα­το­λό­γιο, τι θα γίνει με την υπό­λοιπη χώρα;

Αυτά είναι τα απο­τε­λέ­σματα του κεντρι­κού και από τα πάνω σχε­δια­σμού της ανά­πτυ­ξης της χώρας. Όταν άλλοι σχε­διά­ζουν για μας, χωρίς εμάς! Όταν οι σχε­δια­σμοί είναι ορι­ζό­ντιοι, ισο­πε­δω­τι­κοί και δεν λαμ­βά­νουν υπόψη τους τις ιδιο­μορ­φίες κάθε τόπου. Όταν δεν γνω­ρί­ζουν τα συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα και μειο­νε­κτή­ματα του, όπως αυτά θα προ­έ­κυ­πταν μέσα από μια συστη­μα­τική και επι­στη­μο­νικά τεκ­μη­ριω­μένη ανάλυση (π.χ. SWOT analysis). Ο πατερ­να­λι­σμός της κυβέρ­νη­σης δεν αρκεί­ται μόνο στη νομο­θε­τική τακτο­ποί­ηση του κρα­τι­κού παρεμ­βα­τι­σμού και ελέγχου της ανά­πτυ­ξης αλλά επε­κτεί­νε­ται ακόμα και στην ασφυ­κτική καθο­δή­γηση του τρόπου συμ­με­το­χής του ιδιω­τι­κού τομέα της οικο­νο­μίας σ’ αυτήν.

Τελικά έχω την αίσθηση ότι παί­ζουμε συνεχώς «μπα­κό­τερμα»! Διότι σήμερα αμυ­νό­μα­στε στο συγκε­κρι­μένο σχέδιο νόμου, αύριο σ’ ένα άλλο, μεθαύ­ριο σ’ ένα τρίτο. Αμυ­νό­μα­στε απέ­να­ντι στον Στουρ­νάρα, στο ΤΑΙΠΕΔ, στην ΕΤΑΔ Α.Ε. Ποιος θα είναι ο επό­με­νος; Και συνεχώς τρώμε γκολ!

Γι αυτό είναι επι­τα­κτική ανάγκη να περά­σουμε στην επίθεση. Να καθο­ρί­σουμε εμείς από τα κάτω, τους όρους του παι­χνι­διού!

Το έθεσα ως ζήτημα και προ­ε­κλο­γικά. Οφεί­λουμε να σχε­διά­σουμε εμείς ως κοι­νω­νία (αυτο­διοί­κηση, παρα­γω­γι­κοί και επι­στη­μο­νι­κοί φορείς αλλά και πολίτες) την ανά­πτυξη του νησιού μας. Κι αυτό να γίνει οργα­νω­μένα και συντε­ταγ­μένα, με πρω­το­βου­λία του Δήμου. Με δημόσιο διάλογο, συγκλί­σεις και συν­θέ­σεις. Ακόμα και με αντι­θέ­σεις αν χρεια­στεί. Κι αυτό να γίνει ζωντανά κι όχι γρα­φειο­κρα­τικά. Το απο­τέ­λε­σμα αυτής της δια­δι­κα­σίας πρέπει να επι­κυ­ρω­θεί από το ροδιακό λαό, μέσα από ένα τοπικό δημο­ψή­φι­σμα και να απο­τε­λέ­σει το συλ­λο­γικό όραμα του για το αύριο του τόπου, το συλ­λο­γικό όραμα όλων μας!

Το απο­τέ­λε­σμα αυτής της δια­δι­κα­σίας είμαι βέβαιος, ότι με τη βοήθεια των κοι­νο­βου­λευ­τι­κών μας εκπρο­σώ­πων μπορεί στη συνέ­χεια να θεσμο­θε­τη­θεί και ως νόμος του κράτους. Και να γίνει το ισχυ­ρό­τερό μας όπλο!

Έτσι μόνο θα πάψουμε να στε­κό­μα­στε αμή­χα­νοι και προ­βλη­μα­τι­σμέ­νοι στο πως θα απο­κρού­σουμε την όποια βλακεία εκείνων που θέλουν να μάθουν να κου­ρεύ­ουν στου κασίδι το κεφάλι! Όποιοι κι αν είναι αυτοί, από όποιο κόμμα κι αν προ­έρ­χο­νται, ότι χρώμα και να έχουν.

Απλά θα έχουμε έτοιμη τη δική μας απά­ντηση …. «πάρτε τα κου­βα­δά­κια σας και άντε να παίξετε σε άλλη παραλία» !