ΔΕΥΑΡ: Κατάσχεση της ΔΟΥ εις χείρας της Περιφέρειας για απαίτηση από τιμολόγια που καταγγέλθηκαν ως εικονικά!

• Κα­τα­σχε­τή­ριο €7.020.284,91 για λο­γα­ρια­σμό της ΔΕΥΑΡ προς την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, ενώ τα τι­μο­λό­για είχαν απορ­ρι­φθεί στο σύ­στη­μα της ΑΑΔΕ • Η Πε­ρι­φέ­ρεια ζητά άμεσα εξη­γή­σεις και έγ­γρα­φα από τη φο­ρο­λο­γι­κή αρχή για το πε­ριε­χό­με­νο και τη βάση της ενέρ­γειας

Η αντι­δι­κία που έχει ανα­κύ­ψει γύρω από τις οι­κο­νο­μι­κές σχέ­σεις της ΔΕΥΑΡ με την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ανα­μέ­νε­ται να λάβει νέα σφο­δρή τροπή, καθώς από το επί­πε­δο της από­πει­ρας απά­της που πε­ρι­γρα­φό­ταν στη μή­νυ­ση, το ζή­τη­μα οδη­γεί­ται πλέον σε πλαί­σιο εξέ­τα­σης ως τε­τε­λε­σμέ­νο, με δε­δο­μέ­νη την εμ­φά­νι­ση πραγ­μα­τι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος στην πράξη.

Στον πυ­ρή­να της νέας εξέ­λι­ξης βρί­σκε­ται η επι­βο­λή ανα­γκα­στι­κής κα­τά­σχε­σης εις χεί­ρας τρί­του, με τρίτο την ίδια την Πε­ρι­φέ­ρεια, για ποσό €7.020.284,91, σε δια­δι­κα­σία που κι­νή­θη­κε από την ΑΑΔΕ μέσω της ΔΟΥ Ρόδου για λο­γα­ρια­σμό της ΔΕΥΑΡ.

Η με­τα­τό­πι­ση αυτή απο­κτά ιδιαί­τε­ρο βάρος όχι μόνο επει­δή επη­ρε­ά­ζει την ποι­νι­κή και διοι­κη­τι­κή αξιο­λό­γη­ση των γε­γο­νό­των, αλλά και επει­δή δη­μιουρ­γεί ένα πα­ρά­δο­ξο σκη­νι­κό, όπου ο μη­χα­νι­σμός εί­σπρα­ξης του Δη­μο­σί­ου εμ­φα­νί­ζε­ται να ενερ­γο­ποιεί­ται για τι­μο­λό­για που κα­ταγ­γέλ­θη­καν ως ει­κο­νι­κά και απορ­ρί­φθη­καν στο ηλε­κτρο­νι­κό σύ­στη­μα της ΑΑΔΕ από την Πε­ρι­φέ­ρεια.

Το κα­τα­σχε­τή­ριο της ΔΟΥ Ρόδου και το ποσό των €7.020.284,91

Το κρί­σι­μο έγ­γρα­φο που αλ­λά­ζει την ει­κό­να της υπό­θε­σης είναι το κα­τα­σχε­τή­ριο εις χεί­ρας τρί­του. Με αυτό επι­βάλ­λε­ται ανα­γκα­στι­κή κα­τά­σχε­ση ποσού €7.020.284,91, σε βάρος οφει­λέ­τη του Δη­μο­σί­ου που ανα­φέ­ρε­ται ως η ΔΕΥΑΡ, με την Πε­ρι­φέ­ρεια να εμ­φα­νί­ζε­ται ως τρί­τος που οφεί­λει ή μέλ­λει να οφεί­λει ποσά προς τον οφει­λέ­τη.

Το ποσό συν­δέ­ε­ται με λη­ξι­πρό­θε­σμα χρέη προς το Δη­μό­σιο και το κα­τα­σχε­τή­ριο ενερ­γο­ποιεί τις τυ­πι­κές υπο­χρε­ώ­σεις δή­λω­σης τρί­του, με στε­νές προ­θε­σμί­ες και με σα­φείς συ­νέ­πειες εάν δεν υπάρ­ξει εμπρό­θε­σμη αντα­πό­κρι­ση.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια ζή­τη­σε από τη ΔΟΥ Ρόδου συ­γκε­κρι­μέ­να στοι­χεία για να προ­χω­ρή­σει στις απα­ραί­τη­τες ενέρ­γειες, με­τα­ξύ των οποί­ων η υπο­βο­λή δή­λω­σης τρί­του. Με άλλα λόγια, το γε­γο­νός δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μια απλή ανταλ­λα­γή ισχυ­ρι­σμών, αλλά ως ενερ­γό στά­διο ανα­γκα­στι­κής εί­σπρα­ξης, που πα­ρά­γει άμε­σες και πρα­κτι­κές συ­νέ­πειες στο πεδίο.

Η αλ­λό­κο­τη διά­στα­ση που επι­ση­μαί­νε­ται και το ζή­τη­μα της βε­βαί­ω­σης

Η νέα εξέ­λι­ξη χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται ως εξαι­ρε­τι­κά αλ­λό­κο­τη, καθώς η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου έχει βε­βαιώ­σει την οφει­λή της ΔΕΥΑΡ στη ΔΟΥ, πα­ρέ­χο­ντας στη φο­ρο­λο­γι­κή αρχή τη δυ­να­τό­τη­τα να ει­σπρά­ξει χρή­μα­τα που φέ­ρε­ται να οφεί­λει η ΔΕΥΑΡ στην Πε­ρι­φέ­ρεια για τη λει­τουρ­γία του φράγ­μα­τος Γα­δου­ρά.

Σε αυτό το σχήμα, η ΔΟΥ λαμ­βά­νει τη νό­μι­μη προ­μή­θεια και, κατά τα ανα­φε­ρό­με­να, έχει προ­χω­ρή­σει σε ρύθ­μι­ση του χρέ­ους της ΔΕΥΑΡ, ενώ ταυ­τό­χρο­να επι­χει­ρεί­ται να ενερ­γο­ποι­η­θεί δια­δι­κα­σία εί­σπρα­ξης που σχε­τί­ζε­ται με τα επί­μα­χα τι­μο­λό­για, τα οποία έχουν κα­ταγ­γελ­θεί ως ει­κο­νι­κά.

Η αντί­φα­ση που πε­ρι­γρά­φε­ται από την Πε­ρι­φέ­ρεια είναι διπλή. Από τη μία πλευ­ρά, η Πε­ρι­φέ­ρεια κι­νή­θη­κε για να εξα­σφα­λί­σει την εί­σπρα­ξη της βε­βαιω­μέ­νης οφει­λής της ΔΕΥΑΡ μέσω της φο­ρο­λο­γι­κής οδού, σε ένα πλαί­σιο που έχει ήδη απο­τυ­πω­θεί με χρη­μα­τι­κούς κα­τα­λό­γους και ρυθ­μί­σεις δό­σε­ων. Από την άλλη, εμ­φα­νί­ζε­ται μια πο­ρεία ενερ­γειών που κα­τα­λή­γει να συν­δέ­ει την ΑΑΔΕ με δια­δι­κα­σία εί­σπρα­ξης για τι­μο­λό­για τα οποία η ίδια η Πε­ρι­φέ­ρεια απορ­ρί­πτει ως μη απο­δε­κτά και τα έχει προ­σβά­λει ως ει­κο­νι­κά.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια ζή­τη­σε ανα­λυ­τι­κή κα­τά­στα­ση των χρεών της ΔΕΥΑΡ, ώστε να προ­κύ­πτει το ακρι­βές είδος της οφει­λής, όπως φόρος ει­σο­δή­μα­τος, ΦΠΑ ή άλλες κα­τη­γο­ρί­ες, και να απο­τυ­πώ­νε­ται ποιο μέρος είναι λη­ξι­πρό­θε­σμο.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια, ου­σια­στι­κά, ζητά να δει τη νο­μι­κή και πραγ­μα­τι­κή βάση πάνω στην οποία στη­ρί­χθη­κε η ανα­γκα­στι­κή κα­τά­σχε­ση εις χεί­ρας της.

Το ζη­τού­με­νο δεν είναι πλέον μόνο τι κα­ταγ­γέλ­λε­ται ως ει­κο­νι­κό ή τι απορ­ρί­φθη­κε στο MyData, αλλά ποια ακρι­βώς δια­δι­κα­σία ακο­λου­θή­θη­κε, ποιο αί­τη­μα τέ­θη­κε και με ποια συ­νο­δευ­τι­κά έγ­γρα­φα, ώστε να ενερ­γο­ποι­η­θεί κα­τά­σχε­ση που εμ­φα­νί­ζει την Πε­ρι­φέ­ρεια ως τρίτο οφει­λέ­τη.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια ζή­τη­σε ενη­μέ­ρω­ση για την τή­ρη­ση των ρυθ­μί­σε­ων που σχε­τί­ζο­νται με δύο χρη­μα­τι­κούς κα­τα­λό­γους που αφο­ρούν ποσά €3.885.871,19 και €6.384.094,10. Η Πε­ρι­φέ­ρεια ζητά να πλη­ρο­φο­ρη­θεί εγ­γρά­φως εάν οι ρυθ­μί­σεις τη­ρού­νται έως σή­με­ρα και πόσες δό­σεις έχουν εξο­φλη­θεί.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια υπο­στη­ρί­ζει ότι η ΑΑΔΕ δεν μπο­ρεί καν να κι­νή­σει αντί­στοι­χη δια­δι­κα­σία, διότι απαι­τεί­ται έκ­δο­ση ΦΕΚ για ανά­λη­ψη υπο­χρέ­ω­σης εί­σπρα­ξης για λο­γα­ρια­σμό της ΔΕΥΑΡ, ενώ πα­ράλ­λη­λα προ­βάλ­λε­ται ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια δεν είναι τρί­τος με την έν­νοια ενός άσχε­του οφει­λέ­τη, αλλά το μέρος που έχει ανα­θέ­σει στην ΑΑΔΕ την εί­σπρα­ξη της οφει­λής της ΔΕΥΑΡ από τη λει­τουρ­γία του φράγ­μα­τος Γα­δου­ρά.

Στη λο­γι­κή αυτή, προ­βάλ­λε­ται πως επι­διώ­κε­ται συμ­ψη­φι­σμός για οφει­λή που όχι μόνο δεν έχει ανα­γνω­ρι­στεί, αλλά έχει προ­σβλη­θεί και ως ει­κο­νι­κή.