Αρνήθηκε η εκκλησία θρησκευτικό γάμο σε ζευγάρι στη Ρόδο

Οχι στην τέ­λε­ση θρη­σκευ­τι­κού γάμου σε ζευ­γά­ρι από τη Ρόδο, είπε η Εκ­κλη­σία, καθώς επρό­κει­το για κου­μπά­ρους οι οποί­οι σύμ­φω­να με το κα­τα­στα­τι­κό θε­ω­ρού­νται πνευ­μα­τι­κοί συγ­γε­νείς δευ­τέ­ρου βαθ­μού.

Στη συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση του ζευ­γα­ριού, ο γα­μπρός είχε βα­πτί­σει το παιδί της νύφης. Ετσι, το γε­γο­νός αυτό στά­θη­κε εμπό­διο για τον κου­μπά­ρο και την… κου­μπά­ρα να ανέ­βουν τα σκα­λιά της εκ­κλη­σί­ας και να πά­ρουν την ευ­λο­γία του ιερέα.

Παρά το γε­γο­νός ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο ζευ­γά­ρι δεν είχε καμία συγ­γέ­νεια εξ αί­μα­τος, η Ορ­θο­δο­ξία τούς κα­τα­τάσ­σει σε κα­τη­γο­ρία που απο­τρέ­πει την τέ­λε­ση θρη­σκευ­τι­κού γάμου, καθώς τους θε­ω­ρεί πνευ­μα­τι­κά συγ­γε­νείς.

Μά­λι­στα η ιστο­ρία των κου­μπά­ρων που ήθε­λαν να πα­ντρευ­τούν με ορ­θό­δο­ξο γάμο, απα­σχό­λη­σε και την Ιερά Σύ­νο­δο, η οποία, κα­τό­πιν γνω­μο­δο­τή­σε­ως της Συ­νο­δι­κής Επι­τρο­πής επί των δογ­μα­τι­κών και νο­μο­κα­νο­νι­κών ζη­τη­μά­των, απο­φά­σι­σε στις αρχές Μαρ­τί­ου ότι «κω­λύ­ε­ται ο γάμος με­τα­ξύ του ζευ­γα­ριού εκ Ρόδου, ένε­κεν πνευ­μα­τι­κής συγ­γέ­νειας δευ­τέ­ρου βαθ­μού, ήτοι γάμου με­τα­ξύ ανα­δό­χου και μη­τρός ανα­δε­κτού».

Πά­ντως, η πε­ρί­πτω­ση του ζευ­γα­ριού από τη Ρόδο δεν είναι ει­δι­κή καθώς προ­βλέ­πε­ται για όλα τα ζευ­γά­ρια που τυγ­χά­νει να είναι ταυ­τό­χρο­να και κου­μπά­ροι. Ει­δι­κό­τε­ρα, ανα­φέ­ρε­ται στις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του κα­τα­στα­τι­κού περί «τε­λέ­σε­ως θρη­σκευ­τι­κού Γάμου» της Ορ­θό­δο­ξης Εκ­κλη­σί­ας.

Συ­γκε­κρι­μέ­να η σχε­τι­κή διά­τα­ξη προ­βλέ­πει: «Κω­λύ­ε­ται ο γάμος με­τα­ξύ του (της) ανα­δό­χου (νονού) και του (της) βα­πτι­σθέ­ντος ή των γο­νέ­ων του και τα­νά­πα­λιν. Πνευ­μα­τι­κοί αδελ­φοί δε λο­γί­ζο­νται, εκεί­νοι, οι οποί­οι έχουν κοινό ανά­δο­χο, και επι­τρέ­πε­ται η τέ­λε­ση θρη­σκευ­τι­κού γάμου στις πε­ρι­πτώ­σεις αυτές. (ΝΓ΄ της Πεν­θέ­κτης)».

Ετσι, μετά το κώ­λυ­μα να πα­ντρευ­τούν αλ­λό­θρη­σκοι, πο­λύ­γα­μοι (επι­τρέ­πο­νται έως τρεις γάμοι), συγ­γε­νείς εξ αγ­χι­στεί­ας, απα­γο­ρεύ­ε­ται και στους κου­μπά­ρους στην πε­ρί­πτω­ση που ο ένας εκ των δύο έχει βα­πτί­σει παιδί του δεύ­τε­ρου. Ωστό­σο επι­τρέ­πει τον θρη­σκευ­τι­κό γάμο σε όσους έχουν βα­πτι­στεί από τον ίδιο νονό, παρά το γε­γο­νός ότι η Εκ­κλη­σία τούς θε­ω­ρεί πνευ­μα­τι­κά αδέλ­φια.

Αξί­ζει πά­ντως να ση­μειω­θεί ότι δεν είναι λίγοι οι ιε­ρείς που θε­ω­ρούν ανα­χρο­νι­στι­κή την αντί­λη­ψη της Εκ­κλη­σί­ας, στην πε­ρί­πτω­ση βέ­βαια που δεν υπάρ­χει συγ­γέ­νεια εξ αί­μα­τος. Υπάρ­χει όμως και η άλλη αντί­λη­ψη, που είναι η επι­κρα­τέ­στε­ρη και η οποία συ­ντάσ­σε­ται πλή­ρως με το κα­τα­στα­τι­κό και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις τε­λέ­σε­ως θρη­σκευ­τι­κού γάμου και δεν δίνει την ευ­λο­γία της σε κου­μπά­ρους. Φυ­σι­κά με την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι κάτι τέ­τοιο γί­νε­ται αντι­λη­πτό…

Πηγή: Εθνος