Επίθεση Γ. Παπανδρέου κατά Καραμανλή, Τσίπρα και Σαμαρά

Η ανα­κοί­νω­ση απο­τε­λεί ου­σια­στι­κά και απά­ντη­ση προς τον κ. Κα­ρα­μαν­λή, μετά την πα­ρου­σία του τε­λευ­ταί­ου σε πα­ρου­σί­α­ση με­λέ­της που ανα­φέ­ρει πως η κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ του 2004 ανέ­λα­βε μία ήδη προ­βλη­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία, καθώς η κυ­βέρ­νη­ση Ση­μί­τη είχε με­τα­θέ­σει όλες τις λή­ξεις ομο­λό­γων και τις δό­σεις για τα εξο­πλι­στι­κά που είχαν υπο­γρα­φεί επί ΠΑΣΟΚ για το μέλ­λον.

«Η αξιο­πι­στία της χώρας τραυ­μα­τί­στη­κε από την κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ του Κώστα Κα­ρα­μαν­λή, η οποία το 2004 ζή­τη­σε να γίνει απο­γρα­φή των στα­τι­στι­κών στοι­χεί­ων, για να αρ­χί­σει αμέ­σως μετά την αλ­λοί­ω­ση τους και να οδη­γή­σει τη χώρα στη δη­μο­σιο­νο­μι­κή εκτρο­πή του 2009 και την αύ­ξη­ση του δη­μό­σιου χρέ­ους από τα 180 δισ. στα 300 δισ. ευρώ», επι­ση­μαί­νει, με­τα­ξύ άλων, στην μα­κρο­σκε­λή το­πο­θέ­τη­σή του το Κί­νη­μα Δη­μο­κρα­τών Σο­σια­λι­στών.

Πα­ράλ­λη­λα, στρε­φό­με­νο και κατά των Αντώ­νη Σα­μα­ρά και Αλέξη Τσί­πρα το ΚΙ­ΔΗ­ΣΟ υπο­γραμ­μί­ζει, με­τα­ξύ άλλων, ότι «η πα­ρα­μο­νή της χώρας σε μνη­μό­νιο μέχρι σή­με­ρα, κα­τέ­στη μο­νό­δρο­μος από τη στάση της αντι­πο­λί­τευ­σης, για να γί­νουν Πρω­θυ­πουρ­γοί οι Αντώ­νης Σα­μα­ράς και Αλέ­ξης Τσί­πρας. Είναι και αυτό που με τους μύ­θους θέ­λουν να απο­κρύ­ψουν».

«Γιατί θα απο­κα­λυ­φθεί ότι, εκτός από την εγκλη­μα­τι­κή πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης Κα­ρα­μαν­λή που μας οδή­γη­σε ένα βήμα πριν από μια εθνι­κή κα­τα­στρο­φή, οι Έλ­λη­νες συ­νε­χί­ζουν να πλη­ρώ­νουν πολύ ακρι­βά ένα αχρεί­α­στο κό­στος εκα­το­ντά­δων δισ. ευρώ, για δύο πρω­θυ­πουρ­γί­ες και κά­ποιες άλλες πο­λι­τι­κές κα­ριέ­ρες που οι­κο­δο­μή­θη­καν πάνω στο ψεύ­δος και τις πο­λι­τι­κές απά­τες», το­νί­ζε­ται ακόμη.

Ανα­λυ­τι­κά η ανα­κοί­νω­ση του ΚΙ­ΔΗ­ΣΟ:

«Η προ­σπά­θεια ανα­βί­ω­σης του μύθου της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως και του πρώην Πρω­θυ­πουρ­γού, Κώστα Κα­ρα­μαν­λή – συ­νε­πι­κου­ρού­με­νου από φίλια think tanks, περί δυ­να­τό­τη­τας απο­φυ­γής του πρώ­του μνη­μο­νί­ου, για τη διά­σω­ση της χώρας από τις κα­τα­στρο­φι­κές τους επι­λο­γές, έχει ήδη απα­ντη­θεί, έχει κα­τα­γρα­φεί στην ιστο­ρία και θα λάβει εκ νέου την απά­ντη­ση που της πρέ­πει.

Για όσους δεν αρ­κούν τα στοι­χεία των διε­θνών και ευ­ρω­παϊ­κών ορ­γά­νων, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου και της Eurostat, για όποιον δεν είναι αρ­κε­τές οι δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις ενα­ντί­ον σκευω­ριών, όπως του Πάνου Καμ­μέ­νου, ή υπέρ των θυ­μά­των τους, όπως ο κ. Γε­ωρ­γί­ου,

Αλλά και,

Με αφορ­μή και τη συ­νέ­ντευ­ξη του Προ­έ­δρου του Γρα­φεί­ου Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της Βου­λής, όπου ερω­τη­θείς σε βρα­δι­νό δελ­τίο ει­δή­σε­ων, δή­λω­σε ότι θα μπο­ρού­σα­με να απο­φύ­γου­με το πρώτο μνη­μό­νιο αν συ­νέ­τρε­χαν δυο προ­ϋ­πο­θέ­σεις:

1) Αν δεν είχε κλο­νι­στεί η αξιο­πι­στία της χώρας από τις συ­νε­χείς ανα­θε­ω­ρή­σεις των στοι­χεί­ων

2)  Αν εί­χα­με φρο­ντί­σει να δα­νει­στού­με έγκαι­ρα.

Πα­ρα­θέ­του­με τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά

«Γιατί δεν συ­νε­χί­στη­κε η στα­τι­στι­κή ΑΠΑΤΗ Κα­ρα­μαν­λή;»

Η αξιο­πι­στία της χώρας τραυ­μα­τί­στη­κε από την κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ του Κώστα Κα­ρα­μαν­λή, η οποία το 2004 ζή­τη­σε να γίνει απο­γρα­φή των στα­τι­στι­κών στοι­χεί­ων, για να αρ­χί­σει αμέ­σως μετά την αλ­λοί­ω­ση τους και να οδη­γή­σει τη χώρα στη δη­μο­σιο­νο­μι­κή εκτρο­πή του 2009 και την αύ­ξη­ση του δη­μό­σιου χρέ­ους από τα 180 δισ. στα 300 δισ. ευρώ.

Για τα πλα­στά στα­τι­στι­κά στοι­χεία της πε­ριό­δου Κα­ρα­μαν­λή μι­λά­νε τόσο η έκ­θε­ση της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής όσο και η έκ­θε­ση του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου για τον ρόλο της Τρόι­κας, έκ­θε­ση την οποία αρ­νή­θη­καν να ψη­φί­σουν ΝΔ και ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Την αξιο­πι­στία των στα­τι­στι­κών στοι­χεί­ων απο­κα­τέ­στη­σε η χώρα όταν η κυ­βέρ­νη­ση του ΠΑΣΟΚ του Γιώρ­γου Πα­παν­δρέ­ου προ­χώ­ρη­σε στη δη­μιουρ­γία της ανε­ξάρ­τη­της ΕΛ­ΣΤΑΤ.

Έτσι, από το 2010 και μετά όλα τα στοι­χεία της χώρας γί­νο­νται απο­δε­κτά από το αρ­μό­διο προς επι­κύ­ρω­ση όρ­γα­νο της ΕΕ, τη Eurostat.

Σε ό,τι αφορά την ανα­θε­ώ­ρη­ση των στοι­χεί­ων για το έλ­λειμ­μα του 2009 οι αριθ­μοί μι­λά­νε από μόνοι τους.

Η ΤτΕ, αμέ­σως μετά τις εκλο­γές, είχε ανα­κοι­νώ­σει πως το έλ­λειμ­μα ήταν του­λά­χι­στον δι­πλά­σιο από αυτό που ισχυ­ρι­ζό­ταν η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση.

Επί­σης,

Η Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή, με κεί­με­νό της προς το Εurogroup τον Ιού­λιο του 2009,  προ­έ­βλε­πε ότι το έλ­λειμ­μα του 2009 θα ξε­περ­νού­σε το 10%.

Το κεί­με­νο αυτό κρα­τή­θη­κε κρυφό από την Ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία και τη νέα κυ­βέρ­νη­ση – δεν δη­μο­σιο­ποι­ή­θη­κε ποτέ από την κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ.

(Δείτε το κεί­με­νο εδώ: SGP Note 2009)

Επι­προ­σθέ­τως, στις 14 Ιου­λί­ου 2009 ο Πρό­ε­δρος του Eurogroup, J.C. Juncker, στέλ­νει προς τον τότε Υπ. Οι­κο­νο­μι­κών, κ. Πα­πα­θα­να­σί­ου, επι­στο­λή σχε­τι­κά με το έλ­λειμ­μα στην οποία επα­να­λαμ­βά­νει την αμ­φι­σβή­τη­ση στη βιω­σι­μό­τη­τα των μέ­τρων που είχε ανα­κοι­νώ­σει η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση. Και αυτή η επι­στο­λή κρα­τή­θη­κε κρυφή και δεν δό­θη­κε ποτέ στη δη­μο­σιό­τη­τα ή τη νέα κυ­βέρ­νη­ση.

(Δείτε την επι­στο­λή εδώ: Juncker-Papathanasiou)

Άρα, πέραν της δη­μό­σιας το­πο­θέ­τη­σης της ΤτΕ και η Ευ­ρώ­πη γνω­ρί­ζει ήδη πλέον πως το έλ­λειμ­μα είχε ξε­φύ­γει εκτός ελέγ­χου στην πε­ρί­ο­δο της δια­κυ­βέρ­νη­σης Κα­ρα­μαν­λή.

Είναι, επο­μέ­νως, σαφές, πως η νέα κυ­βέρ­νη­ση δεν μπο­ρού­σε να υπο­βά­λει στη Βουλή έναν προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό βα­σι­σμέ­νο σε κα­τα­φα­νώς και γνω­στό της πάση ψευδή στοι­χεία, για να υπο­χρε­ω­θεί μετά να πα­ρα­δε­χτεί την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, στε­ρώ­ντας τη χώρα από την αξιο­πι­στία που μπο­ρού­σε να φέρει η από­φα­ση του Ελ­λη­νι­κού λαού για αλ­λα­γή κυ­βέρ­νη­σης και πο­λι­τι­κής πρα­κτι­κής.

Η συ­νέ­χι­ση μίας πο­λι­τι­κής εξα­πά­τη­σης δεν ήταν ποτέ μία ρε­α­λι­στι­κή επι­λο­γή για την κυ­βέρ­νη­ση.

Και θα ήταν πολύ χει­ρό­τε­ρα για τη χώρα αν η νέα κυ­βέρ­νη­ση είχε απο­δει­χθεί συ­νερ­γός σε αυτήν.

Η συ­ζή­τη­ση και μόνον ότι έπρε­πε – ή ακόμη ότι μπο­ρού­σα­με με κά­ποιον τρόπο – να κρύ­ψου­με το πρό­βλη­μα του δη­μο­σιο­νο­μι­κού ελ­λείμ­μα­τος πα­ρα­πέ­μπει στην επι­θυ­μία να συ­νε­χι­στεί η λα­θρο­χει­ρία στα στα­τι­στι­κά στοι­χεία της χώρας.

Αυτή η συ­ζή­τη­ση, που πέ­τυ­χε να απο­προ­σα­να­το­λί­σει τους πο­λί­τες όλα αυτά τα χρό­νια, καλ­λιερ­γεί­ται δυ­στυ­χώς ακόμα και σή­με­ρα.

Όπως δεν ήταν δυ­να­τόν το τε­λευ­ταίο τρί­μη­νο να αλ­λά­ξει η δυ­να­μι­κή του δη­μο­σιο­νο­μι­κού ελ­λείμ­μα­τος.

Το τα­μεια­κό έλ­λειμ­μα μέχρι τον Οκτώ­βριο, κα­τα­γε­γραμ­μέ­νο επι­σή­μως με­τε­κλο­γι­κά από την ΤτΕ, ήταν ήδη 10% του ΑΕΠ. Κάθε μήνα, το έλ­λειμ­μα αυ­ξα­νό­ταν με ρυθμό άνω της μίας μο­νά­δας του ΑΕΠ. Αυτή ήταν η κλη­ρο­νο­μιά της κυ­βέρ­νη­σης Κα­ρα­μαν­λή που επι­χει­ρεί ακόμα να αθω­ω­θεί, τρέ­φο­ντας τον αντι­μνη­μο­νια­κό μύθο, εις βάρος της χώρας.

Με αυτήν τη δυ­να­μι­κή, ήταν αδύ­να­το να κα­τα­λή­ξει στο τέλος του έτους σε επί­πε­δο χα­μη­λό­τε­ρο του 13-14% του ΑΕΠ.

Πα­ράλ­λη­λα, μι­σθοί, συ­ντά­ξεις και δώρο Χρι­στου­γέν­νων έπρε­πε να πλη­ρω­θούν στο τε­λευ­ταίο τρί­μη­νο· και όσο η ύφεση βά­θαι­νε, τόσο τα έσοδα αδυ­νά­τι­ζαν.

Συ­νε­πώς, ακόμα και η αρ­χι­κή εκτί­μη­ση για ετή­σιο έλ­λειμ­μα στο 12,5% του ΑΕΠ απε­δεί­χθη αι­σιό­δο­ξη.

Τι έκανε η κυ­βέρ­νη­ση Πα­παν­δρέ­ου πριν το πρώτο μνη­μό­νιο

Η κυ­βέρ­νη­ση έθεσε ως στόχο να πε­ριο­ρί­σει τη ζημιά και κα­τέ­βα­λε κάθε προ­σπά­θεια στο διά­στη­μα που είχε έως το τέλος του έτους.

Συ­γκρα­τή­θη­καν  οι λει­τουρ­γι­κές δα­πά­νες του Δη­μο­σί­ου, αυ­ξή­θη­καν τα τέλη κυ­κλο­φο­ρί­ας, ακυ­ρώ­θη­καν δα­πα­νη­ρά προ­γράμ­μα­τα, όπως αυτό της επι­δό­τη­σης για από­συρ­ση πα­λαιών αυ­το­κι­νή­των.

Με συ­ντρι­πτι­κά το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος των δα­πα­νών, όμως, να απο­τε­λεί­ται από μι­σθούς, συ­ντά­ξεις και άλλες κοι­νω­νι­κές δα­πά­νες, τα πε­ρι­θώ­ρια πα­ρέμ­βα­σης ήταν ελά­χι­στα.

Για να μειω­θεί το έλ­λειμ­μα κατά 3 πο­σο­στιαί­ες μο­νά­δες την πε­ρί­ο­δο Οκτω­βρί­ου-Δε­κεμ­βρί­ου, θα έπρε­πε από την πρώτη ημέρα μετά τις εκλο­γές να γί­νουν πε­ρι­κο­πές πε­ρί­που 7 δισ. ευρώ.

Με τη συ­νο­λι­κή μι­σθο­δο­σία και τις συ­ντά­ξεις του δη­μό­σιου τομέα στα 30 δισ. ευρώ, αυτό θα σή­μαι­νε να μην πλη­ρω­θούν κα­θό­λου μι­σθοί και συ­ντά­ξεις το τε­λευ­ταίο τρί­μη­νο. Όχι να ανα­βλη­θούν οι πλη­ρω­μές – να μη γί­νουν κα­θό­λου.

Εάν κά­ποιος θέλει να μειώ­σει το έλ­λειμ­μα, λαμ­βά­νει μέτρα στην αρχή του έτους. ∆εν πε­ρι­μέ­νει τον Οκτώ­βριο. Το τε­λευ­ταίο τρί­μη­νο, οπότε και ανέ­λα­βε η κυ­βέρ­νη­ση Πα­παν­δρέ­ου, η συ­νο­λι­κή δη­μο­σιο­νο­μι­κή ει­κό­να του έτους έχει ήδη δια­μορ­φω­θεί στο με­γα­λύ­τε­ρο μέρος της.

Μύθος: «Η κυ­βέρ­νη­ση δεν αντέ­δρα­σε έγκαι­ρα» – ο πρώ­τος προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός

Στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό που κα­τα­τέ­θη­κε με­ρι­κές μόλις εβδο­μά­δες μετά τις εκλο­γές, η νέα κυ­βέρ­νη­ση δε­σμεύ­τη­κε για τη με­γα­λύ­τε­ρη δη­μο­σιο­νο­μι­κή προ­σαρ­μο­γή που είχε ποτέ ανα­κοι­νω­θεί, ύψους 3,3% του ΑΕΠ στο προ­σχέ­διο και 3,6% στο τε­λι­κό σχέ­διο.

Σε αντί­θε­ση με το πα­ρελ­θόν, ο στό­χος υπο­στη­ρι­ζό­ταν από συ­γκε­κρι­μέ­να μέτρα.

Μύθος: «Η κυ­βέρ­νη­ση δεν δα­νεί­στη­κε όταν μπο­ρού­σε»

Όσο για το θέμα έγκαι­ρου δα­νει­σμού όσο ήταν ακόμη ανοι­κτές οι αγο­ρές, αυτός δεν ήταν πλέον εφι­κτός και δεν θα έκανε καμία απο­λύ­τως δια­φο­ρά στο τε­λι­κό απο­τέ­λε­σμα της προ­σφυ­γής της χώρας στη βο­ή­θεια των Ευ­ρω­παί­ων εταί­ρων και, κα­τό­πιν Γερ­μα­νι­κής απαί­τη­σης, του ∆ΝΤ. Ήταν ήδη αργά για τη χώρα. Όπως και για τις άλλες χώρες που μπή­καν στα μνη­μό­νια.

Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα

Τον Οκτώ­βριο του 2009 η κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ είχε ήδη δα­νει­στεί 66 δισ. όταν ο ετή­σιος στό­χος δα­νει­σμού για το 2009 ήταν 44 δισ. Η χώρα είχε δη­λα­δή υπερ­βεί τον ετή­σιο στόχο κατά 50%.

Ποσά  επι­πλέ­ον να δα­νει­ζό­ταν η χώρα χωρίς να προ­κα­λέ­σει εκεί­νη πα­νι­κό για τις πραγ­μα­τι­κές δα­νεια­κές ανά­γκες και την πραγ­μα­τι­κή της δη­μο­σιο­νο­μι­κή θέση; Αν δα­νει­ζό­ταν άλλα 30 δισ., το μή­νυ­μα που θα έστελ­νε θα ήταν ότι η χώρα έχει πολύ με­γα­λύ­τε­ρα προ­βλή­μα­τα, ακόμα και από αυτά που ανα­γνώ­ρι­σε, σε μία άσκη­ση ανά­κτη­σης της απα­ραί­τη­της και μέχρι τότε χα­μέ­νης αξιο­πι­στί­ας, με τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό που κα­τέ­θε­σε.

Η χώρα είχε φτά­σει στο  ση­μείο που, οι αγο­ρές δεν ανα­ζη­τού­σαν πλέον μία πιο πει­στι­κή στρα­τη­γι­κή δη­μο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής· γνώ­ρι­ζαν πως κάθε στρα­τη­γι­κή θα χρεια­ζό­ταν χρόνο για να απο­δώ­σει, γιατί η υλο­ποί­η­σή της θα ενεί­χε ση­μα­ντι­κούς οι­κο­νο­μι­κούς, κοι­νω­νι­κούς και πο­λι­τι­κούς κιν­δύ­νους.

«Το μνη­μό­νιο δεν ήταν μο­νό­δρο­μος»

Αυτό που ζη­τού­σαν όλο και πιο επι­τα­κτι­κά οι αγο­ρές, ήταν μια εγ­γύ­η­ση ότι εάν τα πράγ­μα­τα έφτα­ναν στα άκρα, η Ευ­ρω­ζώ­νη δεν θα επέ­τρε­πε την πτώ­χευ­ση ενός κρά­τους-μέ­λους.

Αυτού του εί­δους η δέ­σμευ­ση δεν υπήρ­χε, μία δέ­σμευ­ση που ήρθε με με­γά­λη κα­θυ­στέ­ρη­ση, το [ημε­ρο­μη­νία] μετά την αλ­λα­γή του Προ­έ­δρου της ΕΚΤ, με απο­τέ­λε­σμα η χώρα να χάσει την πρό­σβα­ση στις αγο­ρές και να υπο­χρε­ω­θεί σε ανα­γκα­στι­κό δα­νει­σμό.

Αν κάτι δεν ήταν – και δεν είναι μο­νό­δρο­μος, είναι η πα­ρα­μο­νή της χώρας μέχρι σή­με­ρα, σε κα­θε­στώς μνη­μο­νί­ων.

Γιατί;

Γιατί αυτό ήταν το απο­τέ­λε­σμα της άρ­νη­σης των πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων για συ­νεν­νό­η­ση και συ­ναί­νε­ση. Ήταν απο­τέ­λε­σμα όσων αρ­νή­θη­καν και αρ­νού­νται να βά­λουν το Εθνι­κό συμ­φέ­ρον πάνω από το μι­κρο­κομ­μα­τι­κό και προ­σω­πι­κό όφε­λος. Ήταν απο­τέ­λε­σμα των σε­να­ρί­ων συ­νω­μο­σί­ας που εξυ­φάν­θη­καν για να απα­λει­φθούν ευ­θύ­νες. Ήταν απο­τέ­λε­σμα των δυ­νά­με­ων που ακόμα και σή­με­ρα αντι­πα­λεύ­ο­νται τις ανα­γκαί­ες αλ­λα­γές στη χώρα, αλλά οδύ­ρο­νται κρο­κο­δεί­λια για τους νέους που φεύ­γουν.

Η πα­ρα­μο­νή της χώρας σε μνη­μό­νιο μέχρι σή­με­ρα, κα­τέ­στη μο­νό­δρο­μος από τη στάση της αντι­πο­λί­τευ­σης, για να γί­νουν Πρω­θυ­πουρ­γοί οι Αντώ­νης Σα­μα­ράς και Αλέ­ξης Τσί­πρας.

Είναι και αυτό που με τους μύ­θους θέ­λουν να απο­κρύ­ψουν.

Γιατί θα απο­κα­λυ­φθεί ότι, εκτός από την εγκλη­μα­τι­κή πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης Κα­ρα­μαν­λή που μας οδή­γη­σε ένα βήμα πριν από μια εθνι­κή κα­τα­στρο­φή, οι Έλ­λη­νες συ­νε­χί­ζουν να πλη­ρώ­νουν πολύ ακρι­βά ένα αχρεί­α­στο κό­στος εκα­το­ντά­δων δισ. ευρώ, για δύο πρω­θυ­πουρ­γί­ες και κά­ποιες άλλες πο­λι­τι­κές κα­ριέ­ρες που οι­κο­δο­μή­θη­καν πάνω στο ψεύ­δος και τις πο­λι­τι­κές απά­τες.

Κά­ποιοι, νο­μί­ζουν ότι η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να ζει με τα ψέμ­μα­τα. Κο­ροϊ­δεύ­ουν πρώτα απ’ όλους τον Ελ­λη­νι­κό λαό.

Εμείς γνω­ρί­ζου­με ότι, μια ισχυ­ρή Ελ­λά­δα χτί­ζε­ται πάνω σε αλή­θειες».