ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Το 2026 στο επίκεντρο της προσπάθειας για μια περιφέρεια που δεν θα μένει πίσω

news room 10 λεπτά ανάγνωση
Eυρω ελληνικη σημαία

• Με 50 Τοπικά Σχέδια Ανά­πτυ­ξης, πάνω από 8.000 έργα σε εξέλιξη και 330 εμβλη­μα­τι­κές παρα­δό­σεις έως το 2027, η κυβέρ­νηση επεν­δύει σε στέγαση, υπο­δο­μές, φορο­λο­γι­κές ανάσες και ρήτρες ορει­νό­τη­τας και νησιω­τι­κό­τη­τας για να μειω­θούν οι ανι­σό­τη­τες σε κάθε γωνιά της χώρας

Η αντί­ληψη που δια­τυ­πώ­νουν κυβερ­νη­τι­κές πηγές είναι καθαρή και πολι­τικά φορ­τι­σμένη: η περι­φέ­ρεια δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως συμπλη­ρω­μα­τι­κός χώρος της ανά­πτυ­ξης, αλλά ως θεμέλιο της εθνικής συνοχής. Σε μια περίοδο όπου η οικο­νο­μία, το δημο­γρα­φικό και οι ανι­σό­τη­τες πιέζουν τις τοπικές κοι­νω­νίες με δια­φο­ρε­τικό τρόπο από περιοχή σε περιοχή, η κυβερ­νη­τική στό­χευση περι­γρά­φε­ται ως εθνικός στόχος ισόρ­ρο­πης ανά­πτυ­ξης, με το 2026 να προ­βάλ­λε­ται ως έτος ορόσημο, όχι μόνο για έργα και πόρους, αλλά για την ίδια την αρχι­τε­κτο­νική του τρόπου που σχε­διά­ζο­νται και υλο­ποιού­νται οι πολι­τι­κές.

Το στίγμα δίνεται μέσα από τη σύνδεση του σχε­δια­σμού με τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2026 και με μια ευρύ­τερη αφήγηση σύγκλι­σης, τόσο εθνικής όσο και περι­φε­ρεια­κής. Η κυβέρ­νηση ανα­γνω­ρί­ζει ότι υπάρχει πρόοδος, όμως δεν κρύβει το βασικό πρό­βλημα: παρα­μέ­νουν ανι­σό­τη­τες, απο­κλί­σεις και υστε­ρή­σεις, όχι μόνο μεταξύ περι­φε­ρειών αλλά και μέσα στις ίδιες τις περι­φέ­ρειες, ακόμη και μέσα στα όρια μιας περι­φε­ρεια­κής ενό­τη­τας. Αυτό το σημείο λει­τουρ­γεί ως κεντρική παρα­δοχή του σχεδίου, γιατί υπο­δει­κνύει πως το πρό­βλημα δεν λύνεται με ορι­ζό­ντιες εξαγ­γε­λίες, αλλά με στο­χευ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις και με μηχα­νι­σμό που θα παρα­κο­λου­θεί αν η ανά­πτυξη φτάνει εκεί που πρέπει.

Η βασική αρχή της πολι­τι­κής είναι το δικαί­ωμα να μείνεις και να δημιουρ­γή­σεις στον τόπο σου

Στην καρδιά της κυβερ­νη­τι­κής προ­σέγ­γι­σης βρί­σκε­ται μια αρχή που επι­χει­ρεί να μετα­τρα­πεί σε πρα­κτική πολι­τική: η ανά­πτυξη πρέπει να κατα­νέ­με­ται δίκαια, ανα­λο­γικά και ομοιο­γε­νώς σε όλη τη χώρα, ώστε κάθε τόπος να έχει λόγο και δυνα­τό­τητα να κρα­τή­σει πλη­θυ­σμό, να προ­σελ­κύ­σει εργα­ζό­με­νους και να στη­ρί­ξει τοπική παρα­γωγή. Η δια­τύ­πωση αυτή δεν αφορά μόνο οικο­νο­μι­κούς δείκτες. Ακουμπά απευ­θείας στο δημο­γρα­φικό, στη δια­θε­σι­μό­τητα υπη­ρε­σιών, στη στέγαση και στην πρό­σβαση σε δου­λειές και υπο­δο­μές, δηλαδή σε όλα όσα καθο­ρί­ζουν αν ένας πολίτης μπορεί πραγ­μα­τικά να παρα­μεί­νει στον τόπο που γεν­νή­θηκε και μεγά­λωσε.

Η επιλογή να παρου­σια­στεί ένας πλήρης οδικός χάρτης στο Κυβερ­νη­τικό Συμ­βού­λιο Οικο­νο­μι­κής Πολι­τι­κής υπο­γραμ­μί­ζει ότι το θέμα τοπο­θε­τεί­ται στην κορυφή της οικο­νο­μι­κής ατζέ­ντας. Το κρίσιμο, όμως, είναι πως το σχέδιο δεν μένει σε γενι­κό­λογη αναφορά στην περι­φέ­ρεια, αλλά κατα­γρά­φει συγκε­κρι­μέ­νες σημεια­κές παρεμ­βά­σεις και μια δομή εθνικών ορι­ζό­ντιων πολι­τι­κών που, όπως ανα­φέ­ρε­ται, ενσω­μα­τώ­νουν την περι­φε­ρειακή οπτική στο σύνολο του κυβερ­νη­τι­κού έργου.

Οι 12 παρεμ­βά­σεις που αλλά­ζουν το καθη­με­ρινό τοπίο σε ορεινά, νησιά και μικρούς οικι­σμούς

Το πακέτο των 12 σημεια­κών παρεμ­βά­σεων επι­χει­ρεί να απα­ντή­σει στο πρα­κτικό ερώτημα που θέτουν οι τοπικές κοι­νω­νίες: τι αλλάζει εδώ και τώρα στην καθη­με­ρι­νό­τητα, στη δουλειά και στη στέγη.

Κεντρι­κός άξονας είναι η εκπό­νηση 50 Τοπικών Σχεδίων Ανά­πτυ­ξης, ένα για κάθε περι­φε­ρειακή ενότητα της χώρας, με στόχο να απο­κτή­σει κάθε περιοχή ένα συγκε­κρι­μένο σχέδιο, με προ­τε­ραιό­τη­τες, έργα και ορόσημα. Παράλ­ληλα, προ­ω­θού­νται προ­γράμ­ματα ανα­καί­νι­σης παλαιών κατοι­κιών με ειδική μέριμνα σε ορεινές και νησιω­τι­κές περιο­χές, καθώς και πρό­γραμμα ανα­καί­νι­σης δημο­τι­κών και κρα­τι­κών κτηρίων ώστε να μπορούν να μισθω­θούν σε δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους, επίσης με έμφαση σε ορεινά και νησιά. Η στέγαση εδώ δεν παρου­σιά­ζε­ται ως γενικό κοι­νω­νικό ζήτημα, αλλά ως εργα­λείο λει­τουρ­γίας του κράτους στην περι­φέ­ρεια, γιατί χωρίς στέγη δεν στε­λε­χώ­νο­νται σχολεία, δομές υγείας και υπη­ρε­σίες.

Σε αυτό κου­μπώ­νει και η πρό­βλεψη επι­στρο­φής 2 ενοι­κίων κάθε έτος σε ιατρο­νο­ση­λευ­τικό και εκπαι­δευ­τικό προ­σω­πικό σε όλη την Ελλάδα πλην Αττικής και Θεσ­σα­λο­νί­κης. Η στό­χευση είναι προ­φα­νής: να μειωθεί το πραγ­μα­τικό κόστος εγκα­τά­στα­σης εκεί όπου η αγορά κατοι­κίας είναι μικρή, ακριβή ή ασταθής, και να δοθεί κίνητρο παρα­μο­νής.

Ιδιαί­τερη θεσμική βαρύ­τητα έχει η σύσταση νέας Ειδικής Γραμ­μα­τείας απο­κλει­στικά για ορεινές περιο­χές στην Προ­ε­δρία της Κυβέρ­νη­σης, με απο­στολή μια ολο­κλη­ρω­μένη στρα­τη­γική ανα­ζω­ο­γό­νη­σης ορεινών και απο­μα­κρυ­σμέ­νων περιο­χών, μαζί με την Κυβερ­νη­τική Επι­τροπή για τη νησιω­τι­κό­τητα, ώστε να υπάρχει καλύ­τε­ρος συντο­νι­σμός πολι­τι­κών και χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων που αφορούν στη νησιω­τική Ελλάδα. Μαζί τους μπαίνει στο τραπέζι και η εφαρ­μογή ρήτρας ορει­νό­τη­τας, νησιω­τι­κό­τη­τας και απο­λι­γνι­το­ποί­η­σης στις πολι­τι­κές των υπουρ­γείων που επη­ρε­ά­ζουν καθο­ρι­στικά τοπι­κούς πλη­θυ­σμούς και οικο­νο­μία. Με απλά λόγια, επι­χει­ρεί­ται να γίνει κανόνας το ότι δεν σχε­διά­ζεις το ίδιο για νησί, για βουνό και για αστικό κέντρο.

Στον ψηφιακό τομέα προ­βλέ­πε­ται νέα ψηφιακή πλατ­φόρμα ως κόμβος ενη­μέ­ρω­σης και δια­σύν­δε­σης μεταξύ πολιτών, κεντρι­κών υπη­ρε­σιών, τοπικών αρχών και οικο­νο­μι­κών φορέων, όπου ο πολίτης θα μπορεί να βλέπει υπο­δο­μές ανά περιοχή, ευκαι­ρίες εργα­σίας, ειδικά προ­γράμ­ματα απα­σχό­λη­σης, δυνα­τό­τη­τες στέ­γα­σης και κίνητρα εγκα­τά­στα­σης. Το ενδια­φέ­ρον εδώ είναι ότι ο ψηφια­κός κόμβος παρου­σιά­ζε­ται ως εργα­λείο απο­κέ­ντρω­σης, όχι ως απλή ψηφιο­ποί­ηση.

Στο δημο­γρα­φικό πεδίο, προ­ω­θεί­ται Πρό­γραμμα Δημο­γρα­φι­κής Ανά­πτυ­ξης για περιο­χές της Β. Ελλάδας, με συνερ­γα­σία τοπικών κοι­νω­νιών και τρο­πο­ποι­ή­σεις στο πλαίσιο χορή­γη­σης κινή­τρου εγκα­τά­στα­σης 10.000 ευρώ. Παράλ­ληλα, ανα­κοι­νώ­νε­ται μείωση 50% του ΕΝΦΙΑ και κατάρ­γηση από το 2027 σε 12.720 κοι­νό­τη­τες μέχρι 1.500 κατοί­κους και σε συγκε­κρι­μέ­νους οικι­σμούς μέχρι 1.700 κατοί­κους, πέρα από την Περι­φε­ρειακή Ενότητα Έβρου, και στην Περι­φέ­ρεια Δυτικής Μακε­δο­νίας και σε δήμους παρα­με­θο­ρίων περιο­χών σε Κεντρική Μακε­δο­νία, Ανα­το­λική Μακε­δο­νία και Θράκη και Ήπειρο. Οι δημο­σιο­νο­μι­κές προ­βλέ­ψεις που δίνο­νται είναι 38 εκατ. ευρώ το 2026 και 75 εκατ. ευρώ το 2027, ένδειξη ότι η παρέμ­βαση παρου­σιά­ζε­ται ως κλι­μα­κού­μενη.

Για τη νησιω­τι­κό­τητα προ­βλέ­πε­ται μειω­μέ­νος 30% ΦΠΑ σε συγκε­κρι­μένα νησιά, με κόστος 25 εκατ. ευρώ ανά έτος. Στο πεδίο της μικρής οικο­νο­μίας και της αυτο­α­πα­σχό­λη­σης, κατα­γρά­φε­ται μείωση κατά 50% του ελά­χι­στου εισο­δή­μα­τος για ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες σε οικι­σμούς εκτός Αττικής με πλη­θυ­σμό έως 1.500 κατοί­κους και για σχολικά κυλι­κεία, καθώς και εξαί­ρεση από το ελά­χι­στο εισό­δημα για νέες μητέρες κατά το έτος γέν­νη­σης του τέκνου και για τα επόμενα 2 έτη, με εκτι­μώ­μενο κόστος 10 εκατ. ευρώ ανά έτος. Πρό­κει­ται για παρέμ­βαση που επι­χει­ρεί να ακου­μπή­σει ταυ­τό­χρονα στο εισό­δημα, στην οικο­γέ­νεια και στην τοπική επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα.

Τέλος, περι­γρά­φε­ται μια ολο­κλη­ρω­μένη πολι­τική 12 πυλώνων για τις ορεινές περιο­χές, που καλύ­πτει από στέγαση και εργασία μέχρι ενέρ­γεια, του­ρι­σμό, πολι­τι­σμό και συντο­νι­σμό χρη­μα­το­δο­τή­σεων, με ειδική αναφορά σε πόρους ΕΣΠΑ 2021 έως 2027 ύψους 431 εκατ. ευρώ για ΟΧΕ, εκ των οποίων περίπου 400 εκατ. ευρώ κατευ­θύ­νο­νται σε ορεινές περιο­χές. Η έμφαση στους πόρους λει­τουρ­γεί ως μήνυμα ότι ο σχε­δια­σμός δεν μένει σε ευχές αλλά πατά σε χρη­μα­το­δο­τικό πλαίσιο.

Η Εθνική Στρα­τη­γική που ορι­στι­κο­ποιεί­ται εντός 2026 και η μάχη της εφαρ­μο­γής

Η Εθνική Στρα­τη­γική για την Περι­φε­ρειακή και Τοπική Ανά­πτυξη παρου­σιά­ζε­ται ως ο βασικός πυλώνας που θα ορι­στι­κο­ποι­η­θεί εντός 2026. Ο στόχος που τίθεται είναι διπλός: να λυθούν άμεσα ζητή­ματα της περι­φέ­ρειας και να δια­μορ­φω­θεί μέσα στο 2026 ένα εθνικό πρό­γραμμα για τα επόμενα χρόνια, σε συνερ­γα­σία με τις τοπικές κοι­νω­νίες, ώστε εθνικοί και ενω­σια­κοί πόροι να κατευ­θύ­νο­νται με τον βέλ­τι­στο και απο­δο­τι­κό­τερο τρόπο.

Εδώ βρί­σκε­ται το πραγ­μα­τικό στοί­χημα, γιατί η εμπει­ρία της ελλη­νι­κής διοί­κη­σης δείχνει ότι άλλο πράγμα είναι η εξαγ­γε­λία και άλλο η εφαρ­μογή. Η κυβέρ­νηση προ­σπα­θεί να απα­ντή­σει σε αυτό με ένα μοντέλο που περι­γρά­φε­ται ως λεπτο­με­ρής σχε­δια­σμός, ουσια­στική δια­βού­λευση, κοινός προ­γραμ­μα­τι­σμός και συντο­νι­σμός κεντρι­κών και τοπικών φορέων, μαζί με συντο­νι­σμό όλων των χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων, ώστε οι δια­θέ­σι­μοι πόροι να έχουν πολ­λα­πλα­σια­στικό απο­τέ­λε­σμα.

Κομβικό εργα­λείο είναι τα 50 Τοπικά Σχέδια Ανά­πτυ­ξης, τα οποία προ­βλέ­πε­ται να ολο­κλη­ρω­θούν το 2026, με συμ­με­τοχή περισ­σό­τε­ρων από 1.000 φορέων σε ομάδες εργα­σίας. Ο στόχος, όπως περι­γρά­φε­ται, είναι να δια­τυ­πω­θεί στα­διακά ένα τοπικό ρεα­λι­στικό όραμα που να προ­έρ­χε­ται και να υπο­στη­ρί­ζε­ται από την τοπική κοι­νω­νία. Η αναφορά ότι όλα τα τοπικά σχέδια αναρ­τώ­νται στο erga.gov.gr για δια­φά­νεια και παρα­κο­λού­θηση της προόδου από τους πολίτες, λει­τουρ­γεί ως υπό­σχεση λογο­δο­σίας. Ταυ­τό­χρονα, όμως, ανε­βά­ζει τον πήχη, γιατί η δια­φά­νεια από μόνη της δεν αρκεί αν δεν συνο­δεύ­ε­ται από ικα­νό­τητα υλο­ποί­η­σης και από μηχα­νι­σμό που διορ­θώ­νει καθυ­στε­ρή­σεις.

Στο ίδιο πνεύμα εντάσ­σε­ται και η πρό­βλεψη ότι συστή­νο­νται Επι­τρο­πές Παρα­κο­λού­θη­σης με συμ­με­τοχή της Προ­ε­δρίας της Κυβέρ­νη­σης για το σύνολο των χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων, με στόχο απο­δο­τι­κό­τερη αξιο­ποί­ηση πόρων, συμπλη­ρω­μα­τι­κό­τητα, συνερ­γίες, αποφυγή αλλη­λο­ε­πι­κα­λύ­ψεων και επι­τε­λικό συντο­νι­σμό στις εντά­ξεις νέων έργων. Η πρα­κτική μετά­φραση αυτών των στόχων θα κριθεί στο πεδίο, εκεί όπου συνήθως εμφα­νί­ζο­νται τα δύσκολα, δηλαδή στις αδειο­δο­τή­σεις, στις μελέτες, στους δια­γω­νι­σμούς και στη δια­χει­ρι­στική επάρ­κεια.

Τα χρήματα και τα έργα που στοι­χειο­θε­τούν το αφήγημα της σύγκλι­σης

Στην καρδιά κάθε περι­φε­ρεια­κής πολι­τι­κής βρί­σκε­ται το ερώτημα της χρη­μα­το­δό­τη­σης. Εδώ η κυβερ­νη­τική απο­τύ­πωση είναι αριθ­μη­τική και εκτενής, με στόχο να δείξει ότι υπάρχει ήδη μια μεγάλη μηχανή έργων σε κίνηση.

Ανα­φέ­ρε­ται ότι στην περι­φέ­ρεια υλο­ποιού­νται περισ­σό­τερα από 8.000 μικρά και μεγάλα έργα, ενώ το 2026 και το 2027 θα παρα­δο­θούν περίπου 330 εμβλη­μα­τικά έργα. Στο χρη­μα­το­δο­τικό σκέλος κατα­γρά­φο­νται 8 δισ. ευρώ έργα από το ΕΠΑ 2021 έως 2025 στην περι­φέ­ρεια, 5,6 δισ. ευρώ έργα από το ΤΑΑ στην περι­φέ­ρεια, 6,5 δισ. ευρώ απευ­θείας χρη­μα­το­δο­τή­σεις για τις περι­φέ­ρειες μέσω ΕΣΠΑ 2021 έως 2027 πλην Αττικής, εκ των οποίων υλο­ποιού­νται ήδη 4,5 δισ. ευρώ. Προ­στί­θε­νται 7,75 δισ. ευρώ από το ΕΣΠΑ 2021 έως 2027 της κεντρι­κής κυβέρ­νη­σης σε έργα που υλο­ποιού­νται στην περι­φέ­ρεια, 1,25 δισ. ευρώ εγκε­κρι­μέ­νες επι­χο­ρη­γή­σεις σε επι­χει­ρή­σεις στην περι­φέ­ρεια μέσω ΤΑΑ και 4,75 δισ. ευρώ δανειο­δό­τηση επεν­δυ­τι­κών σχεδίων μέσω ΤΑΑ στην περι­φέ­ρεια.

Επι­πλέον, έχουν προ­γραμ­μα­τι­στεί 2,7 δισ. ευρώ απευ­θείας χρη­μα­το­δο­τή­σεις για τις περι­φέ­ρειες από το ΕΠΑ 2026 έως 2030 πλην Αττικής. Και στον ορί­ζο­ντα μπαί­νουν πρό­σθε­τοι πόροι από ευρω­παϊκά ταμεία που ανα­μέ­νε­ται να δια­τε­θούν από το 2026 έως το 2032 για σημα­ντι­κές υπο­δο­μές στην περι­φέ­ρεια, μαζί με τους πόρους της ΚΑΠ που αφορούν κατε­ξο­χήν την ελλη­νική περι­φέ­ρεια. Το μήνυμα είναι σαφές: το σχέδιο δεν στη­ρί­ζε­ται σε έναν μόνο κου­μπαρά, αλλά σε ένα μίγμα εργα­λείων, κάτι που αυξάνει τις δυνα­τό­τη­τες αλλά απαιτεί πολύ αυστηρό συντο­νι­σμό για να μην χαθεί η εικόνα.

Η ευρω­παϊκή διά­σταση και το νέο πλαίσιο 2028-2035 με την Ελλάδα στον ρόλο του δια­πραγ­μα­τευτή

Η κυβέρ­νηση συνδέει τον εθνικό σχε­δια­σμό με τον ευρω­παϊκό, σε μια συγκυ­ρία όπου η Ευρώπη αναζητά συνέρ­γεια ανάμεσα σε αντα­γω­νι­στι­κό­τητα, άμυνα, ανθε­κτι­κό­τητα και συνοχή, μέσα και από τη δια­πραγ­μά­τευση για νέο ευρω­παϊκό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Σε αυτό το πλαίσιο, περι­γρά­φε­ται ως στόχος η Ελλάδα να βρί­σκε­ται σταθερά στον πυρήνα των προηγ­μέ­νων ευρω­παϊ­κών χωρών, χωρίς να μένει πίσω κανένα μέρος της χώρας.

Ειδικό βάρος δίνεται στο νέο Πολυ­ε­τές Δημο­σιο­νο­μικό Πλαίσιο 2028 έως 2035. Με βάση ανα­κοί­νωση της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, ανα­φέ­ρε­ται ότι η πρώτη κατα­νομή προ­βλέ­πει πόρους 49 δισ. ευρώ για τη χώρα, με την επι­σή­μανση ότι η δια­πραγ­μά­τευση θα είναι μακρά και επίπονη. Σημειώ­νε­ται επίσης ότι κάθε κράτος-μέλος καλεί­ται να καταρ­τί­σει ενιαίο εθνικό πρό­γραμμα και ότι, για πρώτη φορά, το πρό­γραμμα θα είναι προϊόν συνερ­γα­σίας κυβέρ­νη­σης και τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, με λει­τουρ­γία μέσω ορο­σή­μων, στα πρότυπα του Ταμείου Ανά­καμ­ψης. Αυτό είναι κρίσιμο, γιατί ουσια­στικά υπο­δει­κνύει ότι η Ευρώπη μετα­κι­νεί­ται από τη λογική της απλής απορ­ρό­φη­σης προς τη λογική της επί­δο­σης, με μετρή­σιμα στάδια και προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Μέσα σε αυτή την εικόνα προ­στί­θε­ται και η αναφορά ότι το β’ εξάμηνο του 2027 η Ελλάδα, ως προ­ε­δρεύ­ουσα του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου, πιθα­νό­τατα θα κληθεί να πετύχει τη συμ­φω­νία για τον νέο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Πρό­κει­ται για στοι­χείο που ανε­βά­ζει πολι­τικά τον πήχη, γιατί η εθνική στρα­τη­γική για την περι­φέ­ρεια δεν θα κριθεί μόνο εντός συνόρων, αλλά και στη δυνα­τό­τητα να δια­σφα­λι­στούν οι πόροι και οι κανόνες που επι­τρέ­πουν στην περι­φε­ρειακή πολι­τική να έχει διάρ­κεια.

Οι 10 ορι­ζό­ντιες πολι­τι­κές και το πρα­κτικό ερώτημα της ανθε­κτι­κό­τη­τας

Πέρα από τα σημειακά μέτρα, η κυβέρ­νηση περι­γρά­φει 10 εθνικές ορι­ζό­ντιες πολι­τι­κές που βρί­σκο­νται σε εξέλιξη, οι οποίες αγγί­ζουν από τον νέο κώδικα αυτο­διοί­κη­σης και τη δια­χει­ρι­στική επάρ­κεια των ΟΤΑ μέχρι τις υπο­δο­μές, τον πρω­το­γενή τομέα, τη δια­χεί­ριση υδάτων, το περι­βάλ­λον, τον χωρο­τα­ξικό σχε­δια­σμό, την προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων, το δημο­γρα­φικό και τον περι­φε­ρειακό σχε­δια­σμό στην εκπαί­δευση.

Η κοινή γραμμή όλων αυτών είναι η ανθε­κτι­κό­τητα. Ανθε­κτι­κό­τητα στις φυσικές κατα­στρο­φές και στις κλι­μα­τι­κές πιέσεις, ανθε­κτι­κό­τητα στις δημο­γρα­φι­κές απώ­λειες, ανθε­κτι­κό­τητα στην ανι­σό­τητα πρό­σβα­σης σε υπη­ρε­σίες, ανθε­κτι­κό­τητα στην οικο­νο­μική μονο­καλ­λιέρ­γεια που συχνά εγκλω­βί­ζει περιο­χές σε ένα μόνο μοντέλο ανά­πτυ­ξης. Το ερώτημα που μένει να απα­ντη­θεί στην πράξη είναι αν αυτές οι πολι­τι­κές θα συν­δε­θούν οργα­νικά με τα Τοπικά Σχέδια Ανά­πτυ­ξης ή αν θα τρέξουν παράλ­ληλα, δημιουρ­γώ­ντας πάλι το γνωστό χάσμα ανάμεσα στο κέντρο και στην περι­φέ­ρεια.

Ο κρί­σι­μος δείκτης επι­τυ­χίας είναι ο χρόνος και η αξιο­πι­στία

Στο πολι­τικό επίπεδο, η επιλογή να τεθούν συγκε­κρι­μένα χρο­νο­δια­γράμ­ματα και να απο­φα­σι­στεί ότι στο Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο του Ιανουα­ρίου θα παρα­δο­θεί ο οδικός χάρτης ανά περι­φε­ρειακή ενότητα και ανά πολι­τική για τους επό­με­νους 18 μήνες με όλα τα κρίσιμα ορόσημα, δείχνει πρόθεση να μετρη­θεί η πρόοδος. Ο χρόνος, όμως, είναι και το πιο δύσκολο πεδίο. Γιατί η περι­φέ­ρεια δεν περι­μέ­νει μόνο εξαγ­γε­λίες. Περι­μέ­νει σχολεία στε­λε­χω­μένα, κέντρα υγείας λει­τουρ­γικά, δρόμους ασφα­λείς, ύδρευση και άρδευση που αντέχει, ευκαι­ρίες εργα­σίας που δεν είναι επο­χι­κές, στέγη που δεν εξα­νε­μί­ζει το εισό­δημα.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.