Μελέτη: Πρόβλεψη μεγάλων σεισμών, έως και 2 μήνες πριν συμβούν!

Η ανά­λυ­ση των ηλε­κτρι­κών σει­σμι­κών ση­μά­των σε πε­ρι­φε­ρεια­κό επί­πε­δο μπο­ρεί να βοη­θή­σει στον εντο­πι­σμό ενός επι­κεί­με­νου πολύ με­γά­λου σει­σμού, έως και δύο μήνες προ­τού αυτός συμ­βεί, σύμ­φω­να με μια νέα με­λέ­τη ελ­λή­νων και ια­πώ­νων επι­στη­μό­νων, με τη συμ­με­το­χή των Ελ­λή­νων φυ­σι­κών Νικ. Σαρλή, Ευθ. Σκορ­δά και Παν. Βα­ρώ­τσου της ομά­δας ΒΑΝ.

Η έρευ­να μόλις δη­μο­σιεύ­θη­κε στο διε­θνούς κύ­ρους πε­ριο­δι­κό «Πρα­κτι­κά της Εθνι­κής Ακα­δη­μί­ας Επι­στη­μών των ΗΠΑ» (PNAS) και έρ­χε­ται να προ­στε­θεί σε προη­γού­με­νες πα­ρεμ­φε­ρείς με­λέ­τες των ίδιων επι­στη­μό­νων, οι οποί­οι εστιά­ζουν στις κατά τό­πους δια­χρο­νι­κές με­τα­βο­λές στο ηλε­κτρι­κό πεδίο της Γης πριν από με­γά­λους σει­σμούς.

Οι ερευ­νη­τές, με πρώτο συγ­γρα­φέα της με­λέ­της τον Νι­κό­λα Σαρλή, χώ­ρι­σαν την Ια­πω­νία, μια χώρα όπου οι σει­σμοί είναι πολύ συχνό φαι­νό­με­νο, σε μι­κρές πε­ριο­χές και επα­νε­ξέ­τα­σαν για κάθε επι­μέ­ρους πε­ριο­χή τα προ­σει­σμι­κά ηλε­κτρι­κά σή­μα­τα, τα οποία κα­τα­γρά­φη­καν στις πε­ρι­πτώ­σεις έξι πολύ ισχυ­ρών επι­φα­νεια­κών σει­σμών με­γέ­θους άνω των 7,6 βαθ­μών. Οι σει­σμοί αυτοί συ­νέ­βη­σαν κατά την πε­ρί­ο­δο 1984 – 2011 και με­τα­ξύ αυτών ήταν ο κα­τα­στρο­φι­κός σει­σμός των εννέα βαθ­μών, που προ­κά­λε­σε το τε­ρά­στιο τσου­νά­μι και το πυ­ρη­νι­κό ατύ­χη­μα της Φου­κου­σί­μα.

Ήδη από προη­γού­με­νες με­λέ­τες τους (και στο PNAS το 2013) οι Έλ­λη­νες και Ιά­πω­νες επι­στή­μο­νες είχαν εντο­πί­σει, σε όλη την ια­πω­νι­κή επι­κρά­τεια, ότι οι δια­κυ­μάν­σεις μιας σει­σμι­κής πα­ρα­μέ­τρου (της κ1), σε ένα νέο πεδίο χρό­νου που ονο­μά­ζε­ται «φυ­σι­κός χρό­νος», φθά­νουν σε μία ελά­χι­στη τιμή λί­γους μήνες πριν από με­γά­λους σει­σμούς.

Η νέα με­λέ­τη πη­γαί­νει ένα βήμα πα­ρα­πέ­ρα, δεί­χνο­ντας ότι οι ίδιες αυτές δια­κυ­μάν­σεις της πα­ρα­μέ­τρου κ1 φθά­νουν στην ελά­χι­στη τιμή τους σχε­δόν ταυ­τό­χρο­να (εντός δύο ημε­ρών) τόσο σε όλη την Ια­πω­νία, όσο και σε εκεί­νες τις μι­κρές πε­ριο­χές που βρί­σκο­νται πιο κοντά από λίγες εκα­το­ντά­δες χι­λιό­με­τρα από το επί­κε­ντρο του επερ­χό­με­νου με­γά­λου σει­σμού.

Η δια­πί­στω­ση αυτή, σύμ­φω­να με τους επι­στή­μο­νες, δίνει νέες δυ­να­τό­τη­τες σει­σμι­κής πρό­βλε­ψης, ιδίως όσον αφορά το πι­θα­νό επί­κε­ντρο ενός ισχυ­ρού μελ­λο­ντι­κού σει­σμού. Πά­ντως η πρό­βλε­ψη για τη γε­ω­γρα­φι­κή πε­ριο­χή όπου πι­θα­νώς θα συμ­βεί ο σει­σμός, πε­ρι­λαμ­βά­νει μια αρ­κε­τά με­γά­λη γε­ω­γρα­φι­κή πε­ριο­χή, της τάξης των εκα­το­ντά­δων χι­λιο­μέ­τρων.

Ο κα­θη­γη­τής Πα­να­γιώ­της Βα­ρώ­τσος (γνω­στός, μαζί με τους Αλε­ξό­που­λο και Νο­μι­κό, από την αρ­χι­κή δη­μιουρ­γία της με­θό­δου πρό­βλε­ψης σει­σμών με το ακρω­νύ­μιο ΒΑΝ), καθώς και οι νε­ό­τε­ροι συ­νερ­γά­τες του Νι­κό­λας Σαρ­λής και Ευ­θύ­μιος Σκορ­δάς, ανή­κουν στον Τομέα της Φυ­σι­κής Στε­ρε­άς Κα­τά­στα­σης του Τμή­μα­τος Φυ­σι­κής του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών, όπου από το 1995 ο Παν. Βα­ρώ­τσος διευ­θύ­νει το Ιν­στι­τού­το Φυ­σι­κής του Στε­ρε­ού Φλοιού της Γης. Οι Ιά­πω­νες ερευ­νη­τές Toshiyasu Nagao, Masashi Kamogawa, και and Seiya Uyeda προ­έρ­χο­νται από ια­πω­νι­κά πα­νε­πι­στή­μια και την Ακα­δη­μία Επι­στη­μών του Τόκιο.

Από το 1984 που πρω­το­εμ­φα­νί­στη­κε, η μέ­θο­δος ΒΑΝ χρη­σι­μο­ποιεί ηλε­κτρι­κά σει­σμι­κά σή­μα­τα (SES) στο εσω­τε­ρι­κό της Γης για την πι­θα­νή πρό­βλε­ψη ενός σει­σμού. Από τότε έως σή­με­ρα, η μέ­θο­δος με­λέ­της αυτών των ση­μά­των έχει προ­σελ­κύ­σει το εν­δια­φέ­ρον της διε­θνούς επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας.

Εδώ και χρό­νια, Ιά­πω­νες ερευ­νη­τές έχουν εφαρ­μό­σει την με­θο­δο­λο­γία του φυ­σι­κού χρό­νου και των ηλε­κτρι­κών σει­σμι­κών ση­μά­των, κα­τα­λή­γο­ντας, σύμ­φω­να με τον Έλ­λη­να επι­στή­μο­να, σε ανά­λο­γα απο­τε­λέ­σμα­τα, όσον αφορά τις δυ­να­τό­τη­τες πρό­βλε­ψης, με αυτά που έχουν προ­κύ­ψει από αντί­στοι­χες ανα­λύ­σεις σει­σμών στην Ελ­λά­δα.

Όπως δή­λω­σε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο Πα­να­γιώ­της Βα­ρώ­τσος, «σε έναν με­γά­λο σει­σμό, αν και πολ­λοί συ­νή­θως ρω­τούν για την θέση του επι­κέ­ντρου, πού είναι απλώς το ση­μείο από το οποίο θε­ω­ρού­με ότι ξε­κι­νά­ει η θραύ­ση, αυτό που τε­λι­κά συμ­βαί­νει, είναι ότι διαρ­ρη­γνύ­ε­ται μια εκτε­τα­μέ­νη ζώνη που έχει μήκος εκα­το­ντά­δες χι­λιό­με­τρα. Εμείς, με τη μέ­θο­δο του φυ­σι­κού χρό­νου, ανι­χνεύ­ου­με ένα προ­σει­σμι­κό σήμα λί­γους μήνες πριν από τον σει­σμό και εν συ­νε­χεία προσ­διο­ρί­ζου­με τόσο τη μελ­λο­ντι­κή επι­κε­ντρι­κή πε­ριο­χή, όσο και τον χρόνο που αυτός θα συμ­βεί, προ­σεγ­γί­ζο­ντάς τον με ακρί­βεια με­ρι­κών ημε­ρών. Συ­νε­χί­ζου­με την ερευ­νη­τι­κή μας προ­σπά­θεια παρά τις δυ­σκο­λί­ες. Κάθε μέρα μα­θαί­νου­με και κάτι πε­ρισ­σό­τε­ρο».

Σύν­δε­σμος: Για την πρω­τό­τυ­πη επι­στη­μο­νι­κή ερ­γα­σία (με συν­δρο­μή) στη διεύ­θυν­ση:

http://www.pnas.org/content/early/2014/12/25/1422893112.abstract?sid=de3c0875-239d-4ad9-b2a0-9e2a75a24ce8

Πηγή: ΑΠΕ