Το τουρκικό αίτημα αποστρατιωτικοποίησης των νησιών της Δωδεκανήσου στοχεύει στην αμφισβήτηση της ελληνικότητάς τους

Η Τουρ­κία, το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα, προ­σπα­θεί να βάλει στην ατζέ­ντα του ελ­λη­νο­τουρ­κι­κού δια­λό­γου το ζή­τη­μα της απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης των νη­σιών της Δω­δε­κα­νή­σου.

Δια­χρο­νι­κός στό­χος της επε­κτα­τι­κής πο­λι­τι­κής της Τουρ­κί­ας, όπως δια­μορ­φώ­θη­κε από τα μέσα της δε­κα­ε­τί­ας του 60, είναι η αμ­φι­σβή­τη­ση της ελ­λη­νι­κής κυ­ριαρ­χί­ας στα νησιά μας.

Η Τουρ­κία, αρ­χι­κά, επι­χεί­ρη­σε να αμ­φι­σβη­τή­σει τη Συν­θή­κη των Πα­ρι­σί­ων με την οποία πα­ρα­χω­ρή­θη­καν τα Δω­δε­κά­νη­σα στην Ελ­λά­δα.

Το επι­χεί­ρη­μα της Άγκυ­ρας ήταν ότι η συν­θή­κη των Πα­ρι­σί­ων δεν ισχύ­ει από τη στιγ­μή που δεν την έχει απο­δε­χθεί η Τουρ­κία, ως συμ­βαλ­λό­με­νο μέλος (τη στιγ­μή που δεν είχε καμία τέ­τοια δι­καιο­δο­σία). Είναι επι­χεί­ρη­μα ανά­λο­γης σο­βα­ρό­τη­τας με αυτό που χρη­σι­μο­ποιεί η Άγκυ­ρα για τη Συν­θή­κη για το Δί­καιο της Θά­λασ­σας (μπο­ρεί να την έχουν

υπο­γρά­ψει όλοι αλλά από τη στιγ­μή που δεν την έχει υπο­γρά­ψει η Τουρ­κία δεν ισχύ­ει…αυτό είναι το επι­χεί­ρη­μα).

Πρό­σφα­τα, η Τουρ­κία εγκα­τέ­λει­ψε την προ­σπά­θεια αμ­φι­σβή­τη­σης της Συν­θή­κης των Πα­ρι­σί­ων και πλέον επι­κα­λεί­ται ότι η Ελ­λά­δα πα­ρα­βιά­ζει την πα­ρά­γρα­φο 2 του Άρ­θρου 14, που θέτει πε­ριο­ρι­σμούς στην στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σή τους.

Εμ­φα­νί­ζει την Ελ­λά­δα ότι πα­ρα­βιά­ζει διε­θνείς συν­θή­κες και εμ­μέ­σως αμ­φι­σβη­τεί το δι­καί­ω­μα της εθνι­κής της κυ­ριαρ­χί­ας πάνω στα νησιά της Δω­δε­κα­νή­σου.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, ο στό­χος της Τουρ­κί­ας είναι να εντά­ξει το αί­τη­μα απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης των νη­σιών στην ατζέ­ντα των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών δια­φο­ρών.

Δεν υπάρ­χει καμία ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση που θα απο­δε­χθεί κάτι τέ­τοιο.

Το άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνω­μέ­νων Εθνών, ανα­φέ­ρε­ται ρητά και σα­φέ­στα­τα στο δι­καί­ω­μα κάθε χώρας να προ­βάλ­λει αμυ­ντι­κή ισχύ, σε πε­ρί­πτω­ση απει­λής ή επί­θε­σης.

Η Τουρ­κία με την επι­θε­τι­κή διά­τα­ξη των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων της που στο­χεύ­ουν στα νησιά μας, με τις συ­νε­χείς απει­λές και πα­ρα­βιά­σεις στο Αι­γαίο, αλλά και το ιστο­ρι­κό και συ­ντε­λε­σμέ­νο γε­γο­νός της ει­σβο­λής και κα­το­χής της Κύ­πρου, απο­τε­λεί την προ­σω­πο­ποί­η­ση της απει­λής.

Αξί­ζει να θυ­μη­θού­με, επί­σης ότι η 4η τουρ­κι­κή στρα­τιά στα πα­ρά­λια του Αι­γαί­ου πε­ρι­λαμ­βά­νει ισχυ­ρές δυ­νά­μεις, το σύ­νο­λο σχε­δόν των ει­δι­κών δυ­νά­με­ων και το με­γα­λύ­τε­ρο απο­βα­τι­κό στόλο.

Απέ­να­ντι σε αυτή την απει­λή, η Ελ­λά­δα λαμ­βά­νει εδώ και καιρό τα μέτρα που επι­βάλ­λο­νται για τη νό­μι­μη άμυνα.

Υπάρ­χουν βέ­βαια και κά­ποιες φωνές που προ­τεί­νουν – δήθεν κα­λο­προ­αί­ρε­τα αλλά και ως βάση δια­λό­γου – την από­συρ­ση από τα τουρ­κι­κά πα­ρά­λια της 4ης στρα­τιάς με την ταυ­τό­χρο­νη απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­ση των νη­σιών.

Μόνο αφε­λείς θα μπο­ρού­σαν να δε­χθούν κάτι τέ­τοιο από τη στιγ­μή που η 4η τουρ­κι­κή στρα­τιά μπο­ρεί να βρε­θεί στα τουρ­κι­κά πα­ρά­λια και να ανα­πτύ­ξει επι­θε­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα

μέσα σε λίγες ώρες, ενώ είναι φύσει αδύ­να­το να δη­μιουρ­γη­θεί στο ίδιο χρο­νι­κό διά­στη­μα η αμυ­ντι­κή και απο­τρε­πτι­κή ισχύς, που υπάρ­χει σή­με­ρα στα νησιά της Δω­δε­κα­νή­σου.

Το 1974 είναι ακόμα νωπό στη μνήμη μας.

Όλοι θυ­μού­νται ότι η Τουρ­κία πραγ­μα­το­ποί­η­σε την ει­σβο­λή στην Κύπρο, όταν απο­μα­κρύν­θη­κε η ελ­λη­νι­κή με­ραρ­χία.