«Ο διαχωρισμός του προσφυγικού από το μεταναστευτικό είναι μια σωστή διάκριση»

Κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κός σε ό,τι αφορά “καυτά” ζη­τή­μα­τα, όπως η εντα­ξια­κή πο­ρεία των Σκο­πί­ων, η τουρ­κι­κή προ­κλη­τι­κό­τη­τα και το με­τα­να­στευ­τι­κό, εμ­φα­νί­ζε­ται σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην “δη­μο­κρα­τι­κή” ο ευ­ρω­βου­λευ­τής της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, κ. Μα­νώ­λης Κε­φα­λο­γιάν­νης.

Ει­δι­κά για την έναρ­ξη των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων έντα­ξης των Σκο­πί­ων με την ονο­μα­σία, πλέον, Βό­ρεια Μα­κε­δο­νία, ο κ. Κε­φα­λο­γιάν­νης, που προ­ΐ­στα­ται των αρ­μο­δί­ων επι­τρο­πών στο Ευ­ρω­κοι­νο­βού­λιο, δη­λώ­νει: «Εγώ δεν τον έχω χρη­σι­μο­ποι­ή­σει αυτό τον όρο – Αλλά οι διε­θνείς συμ­φω­νί­ες οι οποί­ες υπο­γρά­φο­νται ακόμη και από αυ­ταρ­χι­κά κα­θε­στώ­τα, δη­μιουρ­γούν προ­ϋ­πο­θέ­σεις δι­καί­ου…»

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Κε­φα­λο­γιάν­νη, ξε­κί­νη­σε στην Ευ­ρω­βου­λή η συ­ζή­τη­ση για τις στρα­τιω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις της Τουρ­κί­ας στη Βο­ρειο­α­να­το­λι­κή Συρία. Θα ήθελα το σχό­λιό σας καθώς εξα­κο­λου­θεί­τε να είστε στην Επι­τρο­πή που ασχο­λεί­ται με την Τουρ­κία τα τε­λευ­ταία χρό­νια.

Η Τουρ­κία είναι ένας δύ­σκο­λος εταί­ρος πια για την Ε.Ε. Δεν ικα­νο­ποιεί αυτό που λέμε “ευ­ρω­παϊ­κό κε­κτη­μέ­νο”. Υπάρ­χουν πολλά προ­βλή­μα­τα στο εσω­τε­ρι­κό της: η προ­στα­σία μειο­νο­τή­των, τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα, η λει­τουρ­γία της Δη­μο­κρα­τί­ας, το κρά­τος δι­καί­ου, η συ­μπε­ρι­φο­ρά της προς τους γεί­το­νές της (όπως αρ­μό­ζει σε ένα κρά­τος το οποίο θέλει να είναι μέλος της Ε.Ε.), η επι­θε­τι­κό­τη­τα προς την Κύπρο, η πα­ρα­βί­α­ση της ΑΟΖ, οι πα­ρα­βιά­σεις του ενα­ε­ρί­ου χώρου της Ελ­λά­δας, η προ­κλη­τι­κό­τη­τα στο Αι­γαίο κ.λπ. όλα αυτά, συν­θέ­τουν ένα σκη­νι­κό που δη­μιουρ­γεί προ­βλή­μα­τα και στην Ε.Ε. Βε­βαί­ως, είναι ένας ση­μα­ντι­κός εταί­ρος αλλά οι εκ­θέ­σεις του Ευ­ρω­παϊ­κού Συμ­βου­λί­ου, του Ευ­ρω­κοι­νο­βου­λί­ου και της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, είναι “κα­τα­πέλ­της” για την Τουρ­κία, ενώ ακού­γο­νται πλέον πολ­λές φωνές ότι πρέ­πει να στα­μα­τή­σει εντε­λώς η εντα­ξια­κή της πο­ρεία. Μην ξε­χνά­τε ότι υπάρ­χει με­γά­λη δυ­σκο­λία και με το κα­θε­στώς της Τουρ­κί­ας και με τον κ. Ταγίπ Ερ­ντο­γάν προ­σω­πι­κά. Εμείς, βε­βαί­ως, η Ελ­λά­δα, με ψυ­χραι­μία και αυ­το­πε­ποί­θη­ση, ως πλή­ρες μέλος της Ε.Ε. πα­ρα­κο­λου­θού­με πάντα και ετοι­μα­ζό­μα­στε να αντι­με­τω­πί­σου­με μαζί με τους εταί­ρους μας στην Ε.Ε. οποια­δή­πο­τε κρίση δη­μιουρ­γη­θεί με την γεί­το­να. Πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας τις εξε­λί­ξεις στην Συρία, βλέ­που­με ότι γι άλλη μια φορά η Τουρ­κία πα­ρα­βιά­ζει το διε­θνές δί­καιο, την Συν­θή­κη της Λω­ζά­νης. Όλα αυτά, δη­μιουρ­γούν δυ­σκο­λί­ες. Πι­στεύ­ου­με και αι­σιο­δο­ξού­με ότι με την πίεση της Ε.Ε. αλλά και με την βο­ή­θεια της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας η Τουρ­κία, θα δια­δρα­μα­τί­σει τον ρόλο που πρέ­πει, στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή ούσα μια με­γά­λη οι­κο­νο­μι­κή δύ­να­μη και με στρα­τιω­τι­κή ισχύ, δη­λα­δή του πα­ρά­γο­ντα της στα­θε­ρό­τη­τας και της ει­ρή­νης.

Το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο, κα­τα­δί­κα­σε σθε­να­ρά τη μο­νο­με­ρή στρα­τιω­τι­κή επέμ­βα­ση της Τουρ­κί­ας στη βο­ρειο­α­να­το­λι­κή Συρία, πα­ρο­τρύ­νο­ντας την Τουρ­κία να απο­σύ­ρει όλες τις δυ­νά­μεις της από το έδα­φος της Συ­ρί­ας. Σε ψή­φι­σμα που υιο­θε­τή­θη­κε την Πέμ­πτη δι’ ανα­τά­σε­ως της χει­ρός, τα μέλη του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου προει­δο­ποιούν ότι η επέμ­βα­ση της Τουρ­κί­ας στη βο­ρειο­α­να­το­λι­κή Συρία απο­τε­λεί σο­βα­ρή πα­ρα­βί­α­ση του διε­θνούς δι­καί­ου, η οποία υπο­νο­μεύ­ει τη στα­θε­ρό­τη­τα και την ασφά­λεια ολό­κλη­ρης της πε­ριο­χής.

Οι ευ­ρω­βου­λευ­τές θε­ω­ρούν απα­ρά­δε­κτο ότι ο Τούρ­κος Πρό­ε­δρος Ταγίπ Ερ­ντο­γάν «χρη­σι­μο­ποιεί ως όπλο τους πρό­σφυ­γες προς εκ­βια­σμό της ΕΕ» και κα­λούν το Συμ­βού­λιο να θε­σπί­σει μια σειρά από στο­χευ­μέ­νες κυ­ρώ­σεις και απα­γο­ρεύ­σεις θε­ω­ρή­σε­ων για τους Τούρ­κους αξιω­μα­τού­χους που ευ­θύ­νο­νται για πα­ρα­βιά­σεις των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των, καθώς και να εξε­τά­σει στο­χευ­μέ­να οι­κο­νο­μι­κά μέτρα κατά της Τουρ­κί­ας. Προ­τεί­νουν επί­σης να εξε­τα­στεί η ανα­στο­λή των εμπο­ρι­κών προ­τι­μή­σε­ων στο πλαί­σιο της συμ­φω­νί­ας για τα γε­ωρ­γι­κά προ­ϊ­ό­ντα και, ως έσχα­τη λύση, η ανα­στο­λή της τε­λω­νεια­κής ένω­σης ΕΕ-Τουρ­κί­ας.

• Να μι­λή­σου­με και για το με­τα­να­στευ­τι­κό. Το συ­ζή­τη­σε και αυτό το Ευ­ρω­κοι­νο­βού­λιο ενώ η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση έχει ανα­κοι­νώ­σει κά­ποια μέτρα. Είστε αι­σιό­δο­ξος;

Η πο­λι­τι­κή της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης είναι προς την σωστή κα­τεύ­θυν­ση και δεν υπάρ­χει αμ­φι­βο­λία γι αυτό. Ο δια­χω­ρι­σμός του προ­σφυ­γι­κού από το με­τα­να­στευ­τι­κό είναι μια σωστή διά­κρι­ση. Διότι εμείς για τους πρό­σφυ­γες έχου­με διε­θνείς υπο­χρε­ώ­σεις που πρέ­πει να τη­ρού­με όπως η κάθε πο­λι­τι­σμέ­νη χώρα γιατί πρέ­πει να προ­στα­τεύ­σου­με τους αν­θρώ­πους που βρί­σκο­νται στην δια­κε­καυ­μέ­νη ζώνη, σε μια προ­σπά­θεια απελ­πι­σί­ας να σώ­σουν τις ζωές τους και των παι­διών τους και ό,τι μπο­ρούν από τα υπάρ­χο­ντά τους. Η Ελ­λά­δα τους υπο­δέ­χτη­κε όλα αυτά τα χρό­νια με τον κα­λύ­τε­ρο τρόπο. Μά­λι­στα, η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία έχει αφή­σει ισχυ­ρό το ‘απο­τύ­πω­μά’ της σε αυτό το ζή­τη­μα. Συ­νέ­χεια γί­νο­νται ανα­φο­ρές με τα κα­λύ­τε­ρα λόγια για τους Έλ­λη­νες και για τους κα­τοί­κους των νη­σιών του Αι­γαί­ου που υπο­δέ­χτη­καν με τον κα­λύ­τε­ρο τρόπο τους πρό­σφυ­γες (οι για­γιά­δες, ο φούρ­να­ρης, οι προ­σπά­θειες των κα­τοί­κων να φερ­θούν αν­θρώ­πι­να κ.λπ.) που απο­τε­λεί ένα ση­μα­ντι­κό στοι­χείο ενός λαού. Από εκεί και πέρα, οι οι­κο­νο­μι­κοί με­τα­νά­στες όταν ει­σέρ­χο­νται πα­ρά­νο­μα στην χώρα μας θα πρέ­πει να επα­να­προ­ω­θού­νται στις χώρες προ­έ­λευ­σής τους, εάν δεν τυγ­χά­νουν της ευ­και­ρί­ας να λά­βουν άσυλο. Με αυτό τον τρόπο δεν θα απει­λεί­ται η συμ­φω­νία ανά­με­σα στην Ε.Ε. και την Τουρ­κία -την οποία οφεί­λει η Τουρ­κία να τη­ρή­σει. Το ένα είναι ευ­ρω­παϊ­κό θέμα και πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στις συ­ζη­τή­σεις ανά­με­σα στην Ε.Ε. με την Τουρ­κία, η οποία έχει ήδη εκτα­μιεύ­σει 5,5 δις ευρώ για το προ­σφυ­γι­κό. Έχει κάνει κά­ποια βή­μα­τα, έχει 3,5 εκα­τομ­μύ­ρια πρό­σφυ­γες στην επι­κρά­τειά της. Από εκεί και πέρα όμως, δεν μπο­ρεί να χρη­σι­μο­ποιεί αυτό το ζή­τη­μα, μό­νι­μα, ως πο­λιορ­κη­τι­κό “κριό” για να διεκ­δι­κεί άλλα πράγ­μα­τα με επι­θε­τι­κές πο­λι­τι­κές -πα­ρά­νο­μες- όπως οι διεκ­δι­κή­σεις στην ΑΟΖ της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας.

• Οι Ευ­ρω­παί­οι, μας στη­ρί­ζουν σε αυτό το ζή­τη­μα;

Απο­λύ­τως. Είναι από­λυ­τα ταυ­τι­σμέ­νοι με τις αρχές και τις αξίες τις οποί­ες υπη­ρε­τεί η Ε.Ε. και κα­τα­δι­κά­ζει σε κάθε ευ­και­ρία με τον πιο κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κό τρόπο αυτές τις πο­λι­τι­κές της Τουρ­κί­ας. Γι’ αυτό και πλέον, η Τουρ­κία βρί­σκε­ται σε πάρα πολύ δύ­σκο­λη θέση απέ­να­ντι στην Ε.Ε. Ου­σια­στι­κά, έχουν στα­μα­τή­σει την εντα­ξια­κή της πο­ρεία και πάρα πολ­λές φορές ακόμη και στα πα­ρα­δο­σια­κά κόμ­μα­τα, υπάρ­χει έντο­νη δυ­σφο­ρία για την εντα­ξια­κή της πο­ρεία.

• Να πε­ρά­σου­με σε ακόμη ένα θέμα που απα­σχό­λη­σε το Ευ­ρω­κοι­νο­βού­λιο. Η εντα­ξια­κή πο­ρεία της Αλ­βα­νί­ας και των Σκο­πί­ων. Με την ευ­και­ρία να σας ρω­τή­σω: εσείς ως Έλ­λη­νας ευ­ρω­βου­λευ­τής θα την απο­κα­λεί­τε “Βό­ρεια Μα­κε­δο­νία”;

Να σας πω την αμαρ­τία μου; Εγώ δεν τον έχω χρη­σι­μο­ποι­ή­σει αυτό τον όρο! Αλλά οι διε­θνείς συμ­φω­νί­ες οι οποί­ες υπο­γρά­φο­νται ακόμη και από αυ­ταρ­χι­κά κα­θε­στώ­τα, δη­μιουρ­γούν προ­ϋ­πο­θέ­σεις δι­καί­ου. Ακόμη κι αν η δι­κτα­το­ρία στην επτα­ε­τία, να είχε υπο­γρά­ψει μια συμ­φω­νία, η δη­μο­κρα­τία της Με­τα­πο­λί­τευ­σης ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νη να την τη­ρή­σει διότι με βάση το διε­θνές δί­καιο, ακόμη και αν υπάρ­χει αυ­ταρ­χι­κό κα­θε­στώς σε μια χώρα, οι συμ­φω­νί­ες οι οποί­ες κάνει, θε­ω­ρού­νται νό­μι­μες κι έχουν συ­νέ­χεια. Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο, αυτό ισχύ­ει για μία δη­μο­κρα­τι­κά εκλεγ­μέ­νη κυ­βέρ­νη­ση και με πλειο­ψη­φία μέσα στο Ελ­λη­νι­κό Κοι­νο­βού­λιο. Αυτό που θέ­λου­με εμείς, στην “κακή” αυτή Συμ­φω­νία, είναι να διορ­θώ­σου­με, ό,τι μπο­ρεί να διορ­θω­θεί. Αυτό, βε­βαί­ως, δεν μας απο­μα­κρύ­νει από την βα­σι­κή πο­λι­τι­κή γραμ­μή της Ελ­λά­δας και όλων των πο­λι­τι­κών κομ­μά­των ότι επι­θυ­μού­με την έντα­ξη των χωρών των δυ­τι­κών Βαλ­κα­νί­ων στην Ε.Ε. Αλί­μο­νο. Αν το δει κα­νείς στον χάρτη είναι το πιο φυ­σιο­λο­γι­κό, που πρέ­πει να γίνει στα επό­με­να χρό­νια – συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της Σερ­βί­ας και άλλων κρα­τών τα οποία δεν είναι πλήρη μέλη της Ε.Ε. Αυτό όμως, για να επι­τευ­χθεί, όλα αυτά τα κράτη, πρέ­πει να υπη­ρε­τούν αυτά που έχου­με συμ­φω­νή­σει για τις υπό έντα­ξη χώρες που είναι η Συμ­φω­νία της Κο­πεγ­χά­γης. Για το πώς πρέ­πει να γί­νουν οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις, πώς πρέ­πει να λει­τουρ­γεί η Δη­μο­κρα­τία, πώς πρέ­πει να υπάρ­χει ανε­ξαρ­τη­σία των εξου­σιών σε ένα δη­μο­κρα­τι­κό κρά­τος, πώς πρέ­πει να πα­τα­χθεί η εγκλη­μα­τι­κό­τη­τα. Κι αυτό, είναι το θέμα όχι μόνον για τα Σκό­πια αλλά και για την Αλ­βα­νία και πώς οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις αυτές να φτά­σουν σε ένα επί­πε­δο που να είναι απο­δε­κτό από την Ε.Ε.

• Το ίδιο συμ­βαί­νει και με την πε­ρί­πτω­ση τη Αλ­βα­νί­ας;

Έχω την τιμή να προ­ε­δρεύω της επι­τρο­πής της Ε.Ε. για την πε­ρί­πτω­ση της Αλ­βα­νί­ας για τα επό­με­να 5 χρό­νια. Η στάση των πο­λι­τι­κών ομά­δων σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο αλλά και των κρα­τών – μελών που απαρ­τί­ζουν την Ε.Ε. (με την εξαί­ρε­ση του Γάλ­λου Προ­έ­δρου κ. Εμ­μα­νου­έλ Μα­κρόν και κά­ποιων άλλων πο­λι­τι­κών ηγε­τών οι οποί­οι δια­τη­ρούν και δεύ­τε­ρες σκέ­ψεις λόγω της εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας που υπάρ­χει σε αυτές τις χώρες) είναι υπέρ της ευ­ρω­παϊ­κής προ­ο­πτι­κής αυτής της χώρας. Τώρα γί­νε­ται πλέον συ­ζή­τη­ση σε ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο για να ανοί­ξει ο πο­λι­τι­κός διά­λο­γος, να συ­ζη­τή­σουν οι πο­λι­τι­κές ομά­δες και να παρ­θεί από­φα­ση. Πι­στεύω ότι σε δεύ­τε­ρο και τρίτο χρόνο, θα ανοί­ξει ο δρό­μος για τις χώρες των δυ­τι­κών Βαλ­κα­νί­ων. Βε­βαί­ως, βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση και για εμάς, μας εν­δια­φέ­ρει πάρα πολύ, είναι ότι πρέ­πει να επι­λυ­θούν τα θέ­μα­τα που έχουν σχέση με την χώρα μας, ει­δι­κά στην πε­ρί­πτω­ση της Αλ­βα­νί­ας, το θέμα της ελ­λη­νι­κής μειο­νό­τη­τας στην Βό­ρεια Ήπει­ρο κ.λπ. και με τα Σκό­πια, πέρα από την τή­ρη­ση των συμ­φω­νη­θέ­ντων, να αλ­λά­ξου­με κά­ποια πράγ­μα­τα τα οποία πλη­γώ­νουν τον Ελ­λη­νι­κό λαό και το έθνος μας.