Όταν ο Κουταλιανός έφερε στη Ρόδο τον Μάικ Τζέιμς!

Ο «βα­σι­λιάς» της Euroleague Μάικ Τζέιμς έφτια­ξε το όνομά του στον Κο­λοσ­σό της Ρόδου και ο άν­θρω­πος που τον διά­λε­ξε, Μι­χά­λης Κου­τα­λια­νός, αφη­γεί­ται στους Betarades την απί­θα­νη ιστο­ρία του. Εί­μα­στε ό,τι και το πα­ρελ­θόν μας, το κου­βα­λά­με μέσα μας. Στις ρίζες μας, στις αντι­δρά­σεις και τις συ­μπε­ρι­φο­ρές μας. Η επι­στή­μη της ψυ­χο­λο­γί­ας, με κάτι από κοι­νω­νιο­λο­γία μέσα, είναι σαφής ως προς τη ση­μα­σία του πρό­τε­ρου βίου κά­ποιου σε αυτό που έχει δια­μορ­φω­θεί ως άν­θρω­πος, ως χα­ρα­κτή­ρας στο σή­με­ρα…

-Πώς ήταν ως χα­ρα­κτή­ρας;

«Πε­ρί­που όπως τον βλέ­πε­τε και σή­με­ρα. Δεν θα έλεγα πως ο Μάικ Τζέιμς ήταν και το πιο εύ­κο­λο παιδί. Κλει­στό θα τον χα­ρα­κτή­ρι­ζα αλλά όχι από­μα­κρο. Πε­ρισ­σό­τε­ρο κλει­σμέ­νο στις σκέ­ψεις του. Αλλά με λίγη πα­ρα­κί­νη­ση ακο­λου­θού­σε τους υπό­λοι­πους. Εσω­στρε­φής. Σε καμία πε­ρί­πτω­ση ξε­νύ­χτης στον βαθμό που έχει απο­τυ­πω­θεί στο ευρύ κοινό, όχι…»

Αυτά ήταν μόνο με­ρι­κές από τις λέ­ξεις που βγή­καν από το στόμα ενός προ­πο­νη­τή ιδιαί­τε­ρα ανα­γνω­ρι­σμέ­νου στον τόπο του, ο οποί­ος δεί­πνη­σε μαζί με την απο­στο­λή των Betarades με­τα­ξύ άλλων, στη Ρόδο μετά την πρώτη ημέρα της 7ης έκ­δο­σης του Super Cup στο «Νησί των Ιπ­πο­τών».

Ο Μι­χά­λης Κου­τα­λια­νός έχει απο­τυ­πω­θεί στο μυαλό των πε­ρισ­σο­τέ­ρων αν­θρώ­πων του χώρου της κα­λα­θό­σφαι­ρας όπως λένε στην Κύπρο, ως ο άν­θρω­πος που έφερε τον Αμε­ρι­κα­νό σού­περ σταρ της Eurolegue, και νυν βα­σι­λιά της, στην Ελ­λά­δα. Πρώ­τος σκό­ρερ του θε­σμού, ετοι­μά­ζε­ται για την 12η συ­να­πτή σεζόν του στο θεσμό. Οι πολ­λές συ­στά­σεις για το παι­κτι­κό του ποιόν και τα κα­τορ­θώ­μα­τά του, δεν απαι­τού­νται. Αν και έχει πε­ρά­σει, ο κό­ουτς, από διά­φο­ρους εγ­χώ­ριους πά­γκους των εθνι­κών κα­τη­γο­ριών αλλά και στη με­γά­λη κα­τη­γο­ρία, το πα­ρά­ση­μό του είναι άλλο. Για το ευρύ κοινό. Τε­λευ­ταία του πα­ρου­σία στα «σα­λό­νια» ήταν με τον Ιω­νι­κό τη σεζόν που ξέ­σπα­σε ο Covid-19, ανα­λαμ­βά­νο­ντας την ομάδα Πρω­το­χρο­νιά του 2020.

Με προ­ϋ­πη­ρε­σία στο πλευ­ρό του Γιάν­νη Σφαι­ρό­που­λου στον το­πι­κό – για τη Ρόδο – Κο­λοσ­σό, ο Μι­χά­λης Κου­τα­λια­νός (που έχει ερ­γα­στεί και σε Εθνι­κό, Κό­ροι­βο Αμα­λιά­δας και Αί­ο­λου Αστα­κού τον οποίο ανέ­βα­σε στην Α2), γεν­νη­θείς το 1977 τε­χνι­κός, υπήρ­ξε για χρό­νια «πι­στός στρα­τιώ­της» της νη­σιω­τι­κής ομά­δας που έχει εδραιω­θεί στη με­γά­λη κα­τη­γο­ρία του ελ­λη­νι­κού μπά­σκετ. Ανά­με­σα στα πολλά πόστα που πέ­ρα­σε, δια­τέ­λε­σε και πρώ­τος προ­πο­νη­τής του Κο­λοσ­σού Ρόδου το 2014, όταν και ανέ­λα­βε τα ηνία της ομά­δας αφό­του εκεί­νη πα­ρέ­μει­νε στην κα­τη­γο­ρία υπό την προ­πο­νη­τι­κή κα­θο­δή­γη­ση του Βα­σί­λη Φρα­γκιά (νυν Γκιού­λι­βερ, έχει… ρι­ζώ­σει στην Μογ­γο­λία) και στη συ­νέ­χεια του Δη­μή­τρη Πρί­φτη που πήρε «προ­α­γω­γή» για τον Πα­να­θη­ναϊ­κό. Και στο «πόδι» τους, βρέ­θη­κε ο κό­ουτς Κου­τα­λια­νός.

-Κό­ουτς, κό­ουτς μί­λη­σέ μας για τον Μάικ Τζέιμς…

«Η με­τα­γρα­φι­κή πε­ρί­ο­δος είχε προ­χω­ρή­σει, εί­χα­με φτά­σει μέσα του Αυ­γού­στου. Εγώ έψα­χνα για ένα scoring ποιντ γκαρντ που να μπο­ρεί να βάλει την μπάλα στο κα­λά­θι με ατο­μι­κή ενέρ­γεια, να μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σει και για τον εαυτό του και για τους γύρω του. Κά­ποιον που να του δώ­σου­με τα­΄κλει­διά’. Έναν floor general με κα­θο­ρι­σμέ­να όμως χρή­μα­τα, συ­γκε­κρι­μέ­να. Με τα­βά­νι 50 χι­λά­δες δο­λά­ρια, 40 χιλ. ευρώ πε­ρί­που, τον χρόνο. Μας έστελ­ναν πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις παι­κτών κάθε μέρα, σε εμένα και τους συ­νερ­γά­τες μου και κα­λού­μα­σταν να προ­κρί­νου­με κά­ποιες για να κα­τα­στα­λά­ξου­με, να μι­λή­σου­με στη συ­νέ­χεια με την πλευ­ρά του παί­κτη και ούτως κα­θε­ξής», ξε­κί­νη­σε ο άν­θρω­πος που ευ­θύ­νε­ται για την εκτό­ξευ­ση του Μάικ Τζέιμς στα μέρη μας, να δι­η­γεί­ται…

«Ένα βράδυ, πολύ αργά κατά τα με­σά­νυ­χτα, μου εστά­λη ένα ακόμα… πα­κέ­το παι­κτών με τη ση­μειώ­ση όμως, από τον Αλέ­ξαν­δρο Κα­τσα­ρό, για τον Μάικ Τζέιμς. Έγρα­φε το όνομα, τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του και διά­φο­ρα highlights του. Στα κομ­μέ­να βί­ντεο βέ­βαια, όλοι καλοί φαί­νο­νται. Και επέ­μει­νε να του ρίξω μια ματιά. Εντυ­πω­σιά­στη­κα όμως. Με ‘κέρ­δι­σε’ το θρά­σος του, οι δια­φο­ρε­τι­κοί τρό­ποι με τους οποί­ους μπο­ρού­σε να σκο­ρά­ρει. Τα δυ­να­μι­κά του drive, το γε­γο­νός πως δεν ‘κώ­λω­νε’ όταν έβλε­πε με­γα­λύ­τε­ρα κορ­μιά στην αντί­πα­λη ρα­κέ­τα.

Έβλε­πα και ξα­να­έ­βλε­πα τα κομ­μέ­να βί­ντεο, έλεγα ‘δεν μπο­ρεί, κά­ποιο κου­σού­ρι θα έχει’. Την ίδια νύχτα, έστει­λα μή­νυ­μα στον ατζέ­ντη του. Του λέω ‘είσαι σί­γου­ρος ότι ο Μάικ Τζέιμς είναι στα λεφτά μας; Δεν γί­νε­ται αυτός να είναι στα λεφτά μας. Μήπως έχεις κάνει κά­ποιο λάθος. Δεν γί­νε­ται αυτός ο παί­κτης να είναι στο μπά­τζετ του Κο­λοσ­σού.

Τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του και η πρό­τε­ρη κα­ριέ­ρα του, δεν έλε­γαν κάτι το ιδιαί­τε­ρο. Δεν ξε­χώ­ρι­ζε από αυτά. 24χρο­νος που την προη­γού­με­νη σεζόν έπαι­ζε στην τρίτη τη τάξει κα­τη­γο­ρία της Ιτα­λί­ας και το δεύ­τε­ρο μισό της σεζόν 2012-13, το πέ­ρα­σε στην Β΄ του Ισ­ρα­ήλ αφού έφυγε κα­κείν κακώς από την KK Zagreb. Αυτός ο παί­κτης έπαιρ­νε λι­γό­τε­ρα από 5 χι­λιά­δες δο­λά­ρια τον μήνα. Τα όσα είδα όμως στο κλιπς, με ξε­σή­κω­σαν προ­φα­νώς. Προ­σπα­θού­σα­με να μά­θου­με, ποιον λάκκο έχει η φάβα. Τα ελέγ­ξα­με όλα, κα­θα­ρός. Το πρωί λοι­πόν έστει­λα μή­νυ­μα στους συ­νερ­γά­τες μου και στους ιθύ­νο­ντες της ομά­δας, λέ­γο­ντάς τους ότι ΄πρέ­πει να τον κλεί­σου­με… χθες’.

Μέσα σε 24 ώρες από όταν προ­τά­θη­κε, δώ­σα­με τα χέρια. Μι­λή­σα­με και μαζί του, του εξή­γη­σα τον ρόλο για τον οποίο τον προ­ο­ρί­ζω και συμ­φώ­νη­σε να έρθει, να παί­ξει στη Ρόδο. Είχε αγ­χω­θεί, εκεί­νος και ο μά­να­τζέρ του, μήπως δεν έβρι­σκε ομάδα. Έψα­χνε κά­ποιο πρω­τά­θλη­μα για να τον δουν αυτοί που έπρε­πε. Ο Μάικ Τζέιμς έψα­χνε μια ευ­και­ρία. Ήταν πολύ σί­γου­ρος για τον εαυτό του. Γι΄ αυτό και με­τα­ξύ των όρων που μπή­καν στο συμ­βό­λαιό του, ήταν ένα μικρό buy out ΜΟΝΟ για ομάδα της Euroleague. Από μία ομάδα που είχε σωθεί στο τσακ πέ­ρυ­σι, μόνο για ομάδα της Euroleague. Ήταν και πρό­θε­ση του Κο­λοσ­σού να μην χάσει τόσο εύ­κο­λα έναν παί­κτη που τόσο πολύ πί­στευε.

Ένας τύπος χα­λα­ρός και σο­βα­ρός που είχε τε­ρά­στια εμπι­στο­σύ­νη στον εαυτό του από τότε. Πί­στευε πάρα πολύ σε εκεί­νον, ότι μπο­ρού­σε να τα κα­τα­φέ­ρει. Προ­σαρ­μό­στη­κε γρή­γο­ρα, του άρεσε το Νησί. Είχε έρθει για να δεί­ξει σε όλους και κό­ντρα σε ομά­δες με­γα­λύ­τε­ρου βε­λη­νε­κούς και προ­βε­βλη­μέ­νες σε όλη την Ευ­ρώ­πη, τι άξιζε. Μετά από με­ρι­κές ημέ­ρες προ­πο­νή­σε­ων που αρ­χί­σα­με να δου­λεύ­ου­με όλοι μαζί με συ­στή­μα­τα, επα­φές κλπ., τον βλέ­πα­με με τους συ­νερ­γά­τες μου και λέ­γα­με πως ‘όταν πα­τά­ει το τούρ­μπο, χά­νε­ται από τα μάτια σου’.

Στα πρώτα φι­λι­κά είχαν πάθει πλάκα όλοι. Ατζέ­ντη­δες, σταφ από τις αντί­πα­λες ομά­δες. Ήταν θέμα χρό­νου να μας χτυ­πή­σουν την πόρτα για τον Μάικ. Έφυγε (2/12/2014) ως πρώ­τος σκό­ρερ του πρω­τα­θλή­μα­τος με 21 πό­ντους κατά μέσο όρο. Μέσα σε δυο εβδο­μά­δες έβαλε 21 πό­ντους στον Πα­να­θη­ναϊ­κό στη Ρόδο και 28 στον Ολυ­μπια­κό στο ΣΕΦ.» Έμει­νε δεν έμει­νε τρεις μήνες ο Μάικ Τζέιμς στο νησί της Ρόδου, διά­στη­μα αρ­κε­τό για να βγά­λει ει­σι­τή­ριο για την ελίτ του ευ­ρω­παϊ­κού μπά­σκετ. Μπα­σκό­νια, Πα­να­θη­ναϊ­κός, ΝΒΑ, Πα­να­θη­ναϊ­κός ξανά, Αρ­μά­νι, ΤΣΣΚΑ Μό­σχας και Μο­να­κό. Αυτό ήταν το story του Μάικ Τζέιμς από τον Κο­λοσ­σό όταν υπήρ­ξε συ­μπαί­κτης με τους Λα­ρεν­τζά­κη και Το­λιό­που­λο με­τα­ξύ άλλων.