Αποζημιώνεται αστυνομικός που τοποθετήθηκε και υπηρέτησε από… λάθος για 6μηνο στην Κω

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση επε­δί­κα­σε σε έναν αστυ­νο­μι­κό το Μο­νο­με­λές Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου για πα­ρά­νο­μες ενέρ­γειες και πα­ρα­λεί­ψεις του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου και συ­γκε­κρι­μέ­να, από την εσφαλ­μέ­νη υπη­ρε­σια­κή του το­πο­θέ­τη­ση και πα­ρα­μο­νή του επί έξι μήνες στην Κω κα­τό­πιν με­τά­τα­ξής του στην Ελ­λη­νι­κή Αστυ­νο­μία από τη δη­μο­τι­κή Αστυ­νο­μία, αντί το­πο­θέ­τη­σης στη Ρόδο.

Με την από 9-12-2013 αί­τη­σή του προς τον Δήμο Ρόδου, ο ενά­γων, πρώην δη­μο­τι­κός αστυ­νο­μι­κός, που τέ­θη­κε σε δια­θε­σι­μό­τη­τα μετά την κα­τάρ­γη­ση της δη­μο­τι­κής αστυ­νο­μί­ας, υπέ­βα­λε αί­τη­ση με­τά­τα­ξης στην Ελ­λη­νι­κή Αστυ­νο­μία δυ­νά­μει των άρ­θρων 81 και 91 Ν.4172/2013.

Στην εν λόγω αί­τη­ση φέ­ρε­ται, με­τα­ξύ άλλων, να δή­λω­σε ως πρώτη προ­τί­μη­ση για υπη­ρε­σια­κή το­πο­θέ­τη­ση το Α.Τ. Χαλ­κί­δος, με δεύ­τε­ρη επι­λο­γή το Α.Τ. Κω. στο οποίο και το­πο­θε­τή­θη­κε εν τέλει λόγω ανε­πάρ­κειας θέ­σε­ων στο φε­ρό­με­νο ως προ­τι­μώ­με­νο AT.

Ωστό­σο, με την από 18-6-2014 βε­βαί­ω­ση του αντι­δη­μάρ­χου Ρόδου, απευ­θυ­ντέα στην Τρι­με­λή Επι­τρο­πή Κι­νη­τι­κό­τη­τας του ΑΣΕΠ, ως αρ­μο­δί­ου ορ­γά­νου για τη διε­νέρ­γεια των με­τα­τά­ξε­ων, βε­βαιώ­θη­κε ότι ο ενά­γων ως πρώτη επι­λο­γή του είχε δη­λώ­σει τον κω­δι­κό 3602, ήτοι το Α.Τ. Ρόδου και όχι τον εσφαλ­μέ­να κα­τα­χω­ρη­θέ­ντα από τα όρ­γα­να του Δήμου κω­δι­κό 3609.

Η εκ πα­ρα­δρο­μής κα­τα­χώ­ρι­ση εσφαλ­μέ­νου κω­δι­κού, όμως, καί­τοι είχε επι­ση­μαν­θεί έγκαι­ρα από τον ενά­γο­ντα, δεν απέ­τρε­ψε την το­πο­θέ­τη­σή του στο Α.Τ. Κω και την ανά­λη­ψη των κα­θη­κό­ντων του στο εν λόγω νησί τον Ιού­λιο του 2014, όπου και πα­ρέ­μει­νε επί έξι μήνες, μέχρι την απο­κα­τά­στα­ση του σφάλ­μα­τος και την με­τα­κί­νη­σή του στη Ρόδο, που απο­τε­λού­σε αλη­θώς την πρώτη του επι­λο­γή, δο­θέ­ντος, μά­λι­στα, ότι στο τε­λευ­ταίο αυτό μέρος βρί­σκε­ται η μό­νι­μη κα­τοι­κία του και δια­βιεί η οι­κο­γέ­νειά του.

Κα­τό­πιν τού­των, ο ενά­γων στρά­φη­κε με αγωγή κατά του Δήμου Ρόδου και του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, ζη­τώ­ντας την απο­κα­τά­στα­ση της ζη­μί­ας και της ηθι­κής βλά­βης που ισχυ­ρί­ζε­ται ότι υπέ­στη εξαι­τί­ας της ανω­τέ­ρω πε­ρι­γρα­φό­με­νης πα­ρα­νο­μί­ας των ορ­γά­νων του Δήμου και του Δη­μο­σί­ου, δια της κα­τα­βο­λής σε αυτόν 4.914,5 ευρώ για απο­κα­τά­στα­ση θε­τι­κής ζη­μί­ας και 6.000 ευρώ για ηθική βλάβη.

Ο ενα­γό­με­νος Δήμος, με την από 19-10-2017 έκ­θε­ση από­ψε­ων, προ­βάλ­λει ότι το επί­δι­κο εκ πα­ρα­δρο­μής σφάλ­μα, στο οποίο, πά­ντως, ο ενά­γων δεν αντι­τά­χθη­κε αρ­χι­κά, διορ­θώ­θη­κε με την από 18-6-2014 βε­βαί­ω­ση του αντι­δη­μάρ­χου Ρόδου.

Το ενα­γό­με­νο Δη­μό­σιο, πε­ραι­τέ­ρω, σε συμ­μόρ­φω­ση προς την 242/2020 προ­δι­κα­στι­κή από­φα­ση του Δι­κα­στη­ρί­ου τού­του, απέ­στει­λε φά­κε­λο της υπό­θε­σης, στον οποί­ον πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και η κρί­σι­μη εν προ­κει­μέ­νω από 8-7- 2014 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Ει­δι­κού Υπη­ρε­σια­κού Συμ­βου­λί­ου Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου, με την οποία, πράγ­μα­τι, έγι­ναν δε­κτοί οι ισχυ­ρι­σμοί του ενά­γο­ντος από το ενα­γό­με­νο Δη­μό­σιο και ανα­γνω­ρί­στη­κε το αρ­χι­κό λάθος του Δήμου, ενώ δια­τά­χθη­κε η ορθή κα­τα­χώ­ρι­ση της πρώ­της επι­λο­γής του ενά­γο­ντος, αρ­νεί­ται τη βα­σι­μό­τη­τα της κρι­νό­με­νης αγω­γής καθ’ ο μέρος το αφορά, ισχυ­ρι­ζό­με­νο ότι τη­ρή­θη­κε η προ­βλε­πό­με­νη δια­δι­κα­σία, ενώ επιρ­ρί­πτει την απο­κλει­στι­κή ευ­θύ­νη σύ­ντα­ξης του πί­να­κα το­πο­θε­τή­σε­ων στο Α.Σ.Ε.Π.

Το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι ο ενα­γό­με­νος Δήμος, πα­ρό­λο που προ­κά­λε­σε ή συ­νε­τέ­λε­σε μέσω των ορ­γά­νων του στο ζη­μιο­γό­νο γε­γο­νός με την με­τέ­πει­τα ενέρ­γειά του να χο­ρη­γή­σει την από 18-6-2014 βε­βαί­ω­ση του αντι­δη­μάρ­χου Ρόδου, απευ­θυ­ντέα στην Τρι­με­λή Επι­τρο­πή Κι­νη­τι­κό­τη­τας του Α.Σ.Ε.Π., με την οποία απο­κα­τέ­στη­σε το αρ­χι­κό σφάλ­μα στην κα­τα­χώ­ρι­ση των προ­τι­μή­σε­ων του ενά­γο­ντος διέ­κο­ψε τον αι­τιώ­δη σύν­δε­σμο με­τα­ξύ ζη­μιο­γό­νου γε­γο­νό­τος και προ­κλη­θεί­σης ζη­μί­ας στον ενά­γο­ντα, αί­ρο­ντας, ως εκ τού­του, τη δική του ευ­θύ­νη για αυτήν.

Κατά συ­νέ­πεια, απέρ­ρι­ψε την αγωγή κατά του Δήμου Ρόδου και την έκανε δεκτή εν μέρει κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου.

Υπο­χρε­ώ­νει το ενα­γό­με­νο Δη­μό­σιο να κα­τα­βά­λει στον ενά­γο­ντα το ποσό των 1.901.80 ευρώ, νο­μι­μο­τό­κως, από την επί­δο­ση της αγω­γής μέχρι την πλήρη εξό­φλη­ση.