Απορρίφθηκε αγωγή δικηγόρου κατά τράπεζας που του αρνήθηκε την ανάληψη χρημάτων από ανενεργό λογαριασμό

Με από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου απορ­ρί­φθη­κε η έφεση δι­κη­γό­ρου κατά απο­φά­σε­ως του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου με την οποία είχε απορ­ρι­φθεί αγωγή του κατά της Alpha Bank, που του απα­γό­ρευ­σε την ανά­λη­ψη χρη­μά­των από ανε­νερ­γό λο­γα­ρια­σμό του εντο­λέα του, πα­ρό­τι επι­κα­λέ­στη­κε σχε­τι­κή πλη­ρε­ξου­σιό­τη­τα.

Η τρά­πε­ζα ισχυ­ρί­στη­κε ότι ο δι­κη­γό­ρος στην αγωγή του αο­ρί­στως και απα­ρα­δέ­κτως αι­τή­θη­κε να του κα­τα­βά­λει το ποσό των 5.246,23 ευρώ κι επί πλέον όσα υπάρ­χουν σε τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό εντο­λέα του μετά από προη­γού­με­νη άρ­νη­σή της κατά την άγνω­στη και μη ανα­φε­ρό­με­νη στην αγωγή του ημε­ρο­μη­νία κατά την οποία επι­σκέ­φθη­κε κά­ποιο κα­τά­στη­μα.

Ει­δι­κό­τε­ρα το Ει­ρη­νο­δι­κείο αλλά και το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο έκανε δεκτό ότι η μη εκτέ­λε­ση της ανα­φε­ρό­με­νης πα­ρα­πά­νω συ­ναλ­λα­γής, οφεί­λε­ται στο ότι ο δι­κη­γό­ρος, δεν συμ­μορ­φώ­θη­κε στις ισχύ­ου­σες δια­τά­ξεις περί δια­φά­νειας της λει­τουρ­γί­ας των τρα­πε­ζι­κών λο­γα­ρια­σμών, δε­δο­μέ­νου ότι, ο ως άνω λο­γα­ρια­σμός, – λόγω του ότι είχε να κι­νη­θεί από το έτος 1999, όπως απο­δεί­χθη­κε από τις προ­σκο­μι­σθεί­σες από την τρά­πε­ζα πλή­ρεις και ανα­λυ­τι­κές κι­νή­σεις αυτού, είχε χα­ρα­κτη­ρι­σθεί ως ακί­νη­τος και προ­κει­μέ­νου να απο­χα­ρα­κτη­ρι­σθεί όφει­λε να γίνει η επι­και­ρο­ποί­η­ση των στοι­χεί­ων αυτού, κάτι το οποίο δεν έχει πραγ­μα­το­ποι­η­θεί.

Η τρά­πε­ζα επε­σή­μα­νε ότι σύμ­φω­να με τα τη­ρού­με­να σ’ αυτήν στοι­χεία, ετη­ρεί­το και εξα­κο­λου­θεί να τη­ρεί­ται λο­γα­ρια­σμός με δι­καιού­χο ημε­δα­πό. Ο λο­γα­ρια­σμός αυτός, είχε ανοί­ξει το έτος 1983, εκι­νεί­το σε πολύ αραιά χρο­νι­κά δια­στή­μα­τα με τε­λευ­ταία κί­νη­ση αυτού, του­λά­χι­στον το έτος 1999.

Αν είναι αλη­θές ότι ο δι­κη­γό­ρος, προ­σήλ­θε στην τρά­πε­ζα το έτος 2015, εφο­δια­σμέ­νος με πλη­ρε­ξού­σιο συμ­βο­λαιο­γρά­φου Αθη­νών του έτους 1990 – δη­λα­δή του­λά­χι­στον δε­κα­έ­ξι 16 χρό­νια μετά την διε­νέρ­γεια της τε­λευ­ταί­ας συ­ναλ­λα­γής, είχε τεθεί σε ισχύ η υπ΄ αριθ­μόν 268/2009 από­φα­ση της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος, η οποία όριζε ρητά με­τα­ξύ των άλλων ότι όφει­λαν να προ­βούν σε εν­δε­λε­χή επα­νέ­λεγ­χο των στοι­χεί­ων του πε­λά­τη του, να πι­στο­ποι­ή­σουν τα φο­ρο­λο­γι­κά και προ­σω­πι­κά του στοι­χεία, να κα­τα­χω­ρη­θούν αυτά στο σύ­στη­μα και στη συ­νέ­χεια να προ­χω­ρή­σουν στη διε­νέρ­γεια της συ­ναλ­λα­γής ανα­λή­ψε­ως ή κα­τα­θέ­σε­ως, που τυχόν επι­θυ­μού­σε ο κα­τα­θέ­της ή όπως εν προ­κει­μέ­νω ο εντο­λο­δό­χος του, ανε­ξαρ­τή­τως του ποσού της συ­ναλ­λα­γής, ή του υφι­στα­μέ­νου υπο­λοί­που του λο­γα­ρια­σμού, όπως όψιμα και αβά­σι­μα ισχυ­ρί­ζε­ται με το δι­κό­γρα­φο της εφέ­σε­ως ο εκ­κα­λών.

Με βάση τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις αυτές και τα τότε δε­δο­μέ­να, λοι­πόν, προ­φα­νώς και ζη­τή­θη­κε, με τον πρέ­πο­ντα και αρ­μό­ζο­ντα ευ­πρε­πή τρόπο, από τον εντο­λο­δό­χο του δι­καιού­χου του ως άνω λο­γα­ρια­σμού, η επι­και­ρο­ποί­η­ση των στοι­χεί­ων του, κάτι το οποίο έως τώρα, ωστό­σο ου­δέ­πο­τε πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε, ενώ δεν έχει γίνει όπως προ­κύ­πτει από τα τη­ρού­με­να στην τρά­πε­ζά στοι­χεία.

Η μη κα­τα­βο­λή του αι­τη­θέ­ντος υπο­λοί­που του λο­γα­ρια­σμού του εντο­λέα στον αντί­δι­κο, δεν οφει­λό­ταν στον χρόνο υπο­γρα­φής του πλη­ρε­ξού­σιου ή στην πά­ρο­δο με­γα­λύ­τε­ρου της πε­ντα­ε­τί­ας χρό­νου, από της υπο­γρα­φής του, αλλά απο­κλει­στι­κά και μόνο στο γε­γο­νός της άρ­νη­σης του, να προ­βεί στην επι­και­ρο­ποί­η­ση των στοι­χεί­ων του εντο­λέα του, δι­καιού­χου του λο­γα­ρια­σμού του.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Γιώρ­γος Μαυ­ρο­μά­της.