Μύθος ή πραγματικότητα οι ελληνικές εταιρείες στη Βουλγαρία;

Το τελευ­ταίο διά­στημα, ιδιαί­τερα συχνές είναι συζη­τή­σεις που αφορούν στη μετα­κό­μιση ελλη­νι­κών εται­ρειών στη Βουλ­γα­ρία, με σκοπό να εκμε­ταλ­λευ­θούν το ευνοϊκό φορο­λο­γικό καθε­στώς. Χαρα­κτη­ρι­στικό είναι ότι ο φόρος εισο­δή­μα­τος στη γείτονα χώρα ανέρ­χε­ται στο 10%.

Γράφει ο Γιώργος Λαμπί­ρης

Τι συμ­βαί­νει όμως στην πραγ­μα­τι­κό­τητα; Επι­λέ­γουν οι Έλληνες επι­χει­ρη­μα­τίες να εγκα­τα­λεί­ψουν την αγορά τη χώρας μας και να μετα­φέ­ρουν την έδρα τους στη Βουλ­γα­ρία; Ή μήπως πρό­κει­ται για μία εικόνα, η οποία δημιουρ­γή­θηκε εν μέσω των πιε­στι­κών οικο­νο­μι­κών συν­θη­κών που δημιούρ­γη­σαν οι έλεγχοι κεφα­λαίων;

Παρά­γο­ντες της αγοράς, όπως οι πρό­ε­δροι των ελλη­νο­βουλ­γα­ρι­κών επι­με­λη­τη­ρίων σε Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νίκη, αντι­στρέ­φουν την εικόνα που έχει δημιουρ­γη­θεί και δια­ψεύ­δουν τις εκτι­μή­σεις που βλέπουν το φως της δημο­σιό­τη­τας με πιο πρό­σφατη εκείνη που μιλούσε για μετα­νά­στευση 60.000 ελλη­νι­κών επι­χει­ρή­σεων δια στό­μα­τος του προ­έ­δρου της Ελλη­νική Συνο­μο­σπον­δία Εμπο­ρίου και Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας.

Για το θέμα, επι­κοι­νω­νή­σαμε με τον πρόεδρο του Ελλη­νο­βουλ­γα­ρι­κού επι­με­λη­τη­ρίου, Βορείου Ελλάδος, Χρήστο Καζαν­τζή.

Κινη­τι­κό­τητα στο άνοιγμα τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών

«Αυτό το οποίο δια­πι­στώ­νε­ται μετά τα capital controls είναι μία κινη­τι­κό­τητα ως προς τους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι οι ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις προ­σπα­θούν κατά προ­τε­ραιό­τητα να αντι­με­τω­πί­σουν το πρό­βλημα της κίνησης κεφα­λαίων. Διά­φο­ρες εται­ρείες εισα­γω­γι­κού ή άλλου χαρα­κτήρα λόγω του ότι αδυ­να­τού­σαν να παραγ­γεί­λουν ή να πλη­ρώ­σουν παραγ­γε­λίες από τους ήδη υπάρ­χο­ντες λογα­ρια­σμούς τους, κινή­θη­καν προς τη γει­το­νική χώρα προ­κει­μέ­νου να ανοί­ξουν νέους», ανα­φέ­ρει ο κύριος Καζαν­τζής.

«Κάποιοι απο­φα­σί­ζουν να μετα­φέ­ρουν την έδρα τους»

«Όπως αντι­λαμ­βά­νε­στε όταν το κλίμα αυτό δια­τη­ρεί­ται, πολλοί επι­χει­ρη­μα­τίες απο­φα­σί­ζουν σε κάποιες των περι­πτώ­σεων να μετα­φέ­ρουν την έδρα τους. Το θετικό σε αυτή την περί­πτωση είναι ότι επειδή το επί­κε­ντρο των περισ­σό­τε­ρων εται­ρειών -σε ό,τι αφορά το εμπο­ρικό η παρα­γω­γικό τους τμήμα- βρί­σκε­ται στην Ελλάδα, δεν μετα­κί­νη­σαν την έδρα τους για λόγους φορο­λο­γι­κούς ή λει­τουρ­γι­κούς. Εξαί­ρεση απο­τε­λούν ορι­σμέ­νοι επι­χει­ρη­μα­τίες, οι οποίοι δημιούρ­γη­σαν κάποιο υπο­κα­τά­στημα στο εξω­τε­ρικό και συγκε­κρι­μένα στη Βουλ­γα­ρία. Σε καμία περί­πτωση πάντως δεν μετα­φέρ­θη­καν 60.000 επι­χει­ρή­σεις στη Βουλ­γα­ρία όπως ανα­φέρ­θηκε τις προη­γού­με­νες ημέρες. Υπάρχει μία κινη­τι­κό­τητα σε ότι αφορά τη μετα­κό­μιση εται­ρειών στη γείτονα. Αυτό όμως το οποίο κατα­γρά­φουμε με βάση τα στοι­χεία των βουλ­γα­ρι­κών φορέων, τα οποία προ­έρ­χο­νται από το τρα­πε­ζικό σύστημα, είναι ότι κατά την περίοδο της επι­βο­λής των capital controls, 6.000-7.000 επι­χει­ρή­σεις άνοιξαν λογα­ρια­σμούς και ενδε­χο­μέ­νως να αρχί­σουν να δρα­στη­ριο­ποιού­νται στα­διακά εκεί. Δεν απο­κλεί­ε­ται επο­μέ­νως ότι θα υπάρξει εκροή επι­χει­ρή­σεων μικρής κλί­μα­κας. Το συγκε­κρι­μένο γεγονός ωστόσο δεν φαί­νε­ται να επη­ρε­ά­ζει σημα­ντικά την επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα στην Ελλάδα. Εάν ο αριθμός ήταν της τάξεως των 60.000 επι­χει­ρή­σεων, όπως ανα­φέρ­θηκε, τότε θα μιλού­σαμε για τη φυγή του παρα­γω­γι­κού ιστού της χώρας στο σύνολό του», εξηγεί ο Χρήστος Καζαν­τζής.

Κυρίως μικρές ή μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις μετα­να­στεύ­ουν

Σε μία προ­σπά­θεια να σκια­γρα­φή­σουμε το προφίλ ελλη­νι­κών εται­ρειών, οι οποίες επι­λέ­γουν να μετα­στε­γά­σουν την έδρα τους, συζη­τάμε με τον κύριο Καζαν­τζή για το εάν πρό­κει­ται για μεγάλες, μικρές ή μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις.

Εκείνος με τη σειρά του τονίζει ότι είναι λίγες οι μεγάλες ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις, οι οποίες επι­λέ­γουν να μετα­κι­νη­θούν αυτή τη στιγμή.

«Αρκετές από αυτές ξεκί­νη­σαν να φεύγουν στο διά­στημα από το 2000 έως το 2003 και κυρίως στο διά­στημα 2007-2008. Τότε, μεγάλες ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις μετέ­φε­ραν τις δρα­στη­ριό­τη­τές τους με σκοπό να επε­κτεί­νουν την αγορά. Το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα όμως, έχουν φύγει από την Ελλάδα κυρίως μικρές ή μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις. Κύριο μέλημά τους είναι να απο­φύ­γουν τους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς κιν­δύ­νους που υπάρ­χουν ανα­φο­ρικά με τα capital controls και το επι­χει­ρείν. Επι­πλέον, αρκετοί είναι εκείνοι που φοβού­νται πιθανό κούρεμα τρα­πε­ζι­κών κατα­θέ­σεων και έτσι απο­φεύ­γουν να δια­τη­ρούν τις κατα­θέ­σεις τους εδώ. Επίσης, οι λόγοι της εξόδου από την Ελλάδα είναι κατά κύριο λόγο φορο­λο­γι­κοί ή σχε­τί­ζο­νται με τη δυσλει­τουρ­γία της ελλη­νι­κής κρα­τι­κής μηχανής σε σχέση με τη φορο­λο­γία και τη σύσταση μιας επι­χεί­ρη­σης».

Ποιοι και γιατί ιδρύουν εται­ρείες

Εξε­τά­ζο­ντας το διά­στημα κατά το οποίο επι­κρα­τεί η οικο­νο­μική κρίση στην Ελλάδα, κάνει λόγο για μοι­ρα­σμένο ποσοστό εκείνων που επι­λέ­γουν τη φυγή κι εκείνων που επι­λέ­γουν να επε­κτεί­νουν τις δρα­στη­ριό­τη­τές τους σε ξένη χώρα. «Ευτυχώς δεν μιλάμε για έναν προ­ο­ρι­σμό, ο οποίος βρί­σκε­ται μακριά από την Ελλάδα. Στόχος ενός Έλληνα επι­χει­ρη­μα­τία είναι να έχει άμεση πρό­σβαση στην ελλη­νική αγορά. Επο­μέ­νως, ό,τι παράγει ένας επι­χει­ρη­μα­τίας, το προ­σφέ­ρει και στην Ελλάδα. Έτσι, ένα σημα­ντικό μερίδιο της οικο­νο­μίας μας παρα­μέ­νει αντί­θετο παρά τις αντί­θε­τες εκτι­μή­σεις. Αυτό που χάνουμε όμως είναι εισφο­ρές, τις οποίες θα μπο­ρούσε να λαμ­βά­νει το ελλη­νικό κράτος. Καθ’ όλη τη διάρ­κεια της κρίσης μετα­κι­νή­θη­καν αρκετές εται­ρείες. Άλλες με σκοπό τη μετε­γκα­τά­σταση, άλλες με σκοπό την επέ­κταση των δρα­στη­ριο­τή­των τους και άλλες απο­κλει­στικά για να στήσουν μία εται­ρεία, η οποία θα τους βοη­θούσε να απο­φύ­γουν τη φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση ή να μετα­βι­βά­σουν τις πινα­κί­δες του αυτο­κι­νή­του τους, απο­κρύ­πτο­ντας ένα φορο­λο­γικά τεκ­μή­ρια».

Παρόλ’ αυτά οι εται­ρείες μαϊμού, οι οποίες επί της ουσίας δεν δρα­στη­ριο­ποιού­νται επι­χει­ρη­μα­τικά αλλά επι­διώ­κουν την φορο­α­πο­φυγή έχουν περιο­ρι­στεί το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα όπως επι­ση­μαί­νει ο κύριος Καζαν­τζής. «Οι έλεγχοι από τα φορο­λο­γικά κλι­μά­κια έχουν αυξηθεί γεγονός το οποίο περιο­ρί­ζει τέτοιου είδους σκέψεις».

15.000 ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις στη Βουλ­γα­ρία, γύρω στις 7.000 νέες μετά το ξέσπα­σμα της κρίσης

Σύμφωνα με τα στοι­χεία του ελλη­νο­βουλ­γα­ρι­κού επι­με­λη­τη­ρίου Βορείου Ελλάδος έως το 2010 δρα­στη­ριο­ποιού­νταν 8000-9000 ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις στη Βουλ­γα­ρία. Πολλές από αυτές – περίπου 2.000 – κατά την τελευ­ταία πεντα­ε­τία, από το 2010 έως και σήμερα, εγκα­τέ­λει­ψαν τη Βουλ­γα­ρία με προ­ο­ρι­σμό άλλες χώρες του εξω­τε­ρι­κού. Από το ξέσπα­σμα της κρίσης – το 2010 – και ύστερα, επα­να­δη­μιουρ­γή­θη­καν περίπου 6.000 – 7.000 επι­χει­ρή­σεις. Συνο­λικά οι ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις στη γει­το­νική χώρα αυτή τη στιγμή, υπο­λο­γί­ζο­νται στις 15.000.

«Δεν ισχύουν τα όσα ακού­γο­νται για ρεύμα φυγής»

Ο πρό­ε­δρος του Ελλη­νο­βουλ­γα­ρι­κού επι­με­λη­τη­ρίου Αθηνών, Πανα­γιώ­της Κου­τσί­κος από την πλευρά του, εμφα­νί­ζε­ται κατη­γο­ρη­μα­τι­κός: «Δεν ισχύουν τα όσα ακού­γο­νται για ρεύμα φυγής ελλη­νι­κών εται­ρειών στη Βουλ­γα­ρία. Όσες το έχουν ήδη πράξει, είναι μεγάλες επι­χει­ρή­σεις, οι οποίες βρί­σκο­νται στη Βουλ­γα­ρία λόγω επέ­κτα­σης των επι­χει­ρη­μα­τι­κών τους δρα­στη­ριο­τή­των και όχι λόγω της αυξη­μέ­νης φορο­λο­γίας στην Ελλάδα».

«Δεν λέω βέβαια ότι ο συντε­λε­στής φορο­λό­γη­σης δεν είναι υπο­λο­γί­σι­μος παρά­γο­ντας για τις επι­χει­ρή­σεις, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος της… μετα­νά­στευ­σης», συμπλη­ρώ­νει ο κύριος Κου­τσί­κος.

60.000 τρα­πε­ζι­κοί λογα­ρια­σμοί ελλη­νι­κών εται­ρειών στη Βουλ­γα­ρία

Όταν η κου­βέ­ντα περι­στρέ­φε­ται γύρω από τη συνο­λικά στοι­χεία που αφορούν την περίοδο από το ξέσπα­σμα της οικο­νο­μι­κής κρίσης στην Ελλάδα έως και σήμερα, απα­ντάει ότι : «Κατά το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα των πέντε τελευ­ταίων ετών δημιουρ­γή­θη­καν εται­ρι­κοί τρα­πε­ζι­κοί λογα­ρια­σμοί στη Βουλ­γα­ρία, οι οποίοι φτάνουν τις 60.000. Δεν είναι μυστικό, ότι κάθε εται­ρεία εκτός από την χώρα στην οποία εδρεύει, έχει δικαί­ωμα να ανοίξει λογα­ρια­σμό και σε οποια­δή­ποτε άλλη χώρα της Ευρώπης».

«Καλό είναι πάντως να αντι­λη­φθούμε, ότι κατά τη διάρ­κεια της περιό­δου που ξεκί­νησε και οξύν­θηκε η τρα­πε­ζική κρίση, ήταν πολύ δύσκολο να δημιουρ­γη­θούν νέοι τρα­πε­ζι­κοί λογα­ρια­σμοί, δεδο­μέ­νων των κεφα­λαια­κών ελέγχων (capital controls). Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε η δυνα­τό­τητα μετα­φο­ράς χρη­μά­των λόγω των υφι­στά­με­νων περιο­ρι­σμών», εξηγεί ο πρό­ε­δρος του Ελλη­νο­βουλ­γα­ρι­κού επι­με­λη­τη­ρίου.

Τονίζει πάντως ότι η μετα­φορά ελλη­νι­κών στοι­χείων στη Βουλ­γα­ρία περιο­ρί­ζε­ται μόνο στο άνοιγμα τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών και όχι στη μετα­φορά επι­χει­ρή­σεων.

«Αυτή τη στιγμή δεν συνη­θί­ζουν οι ελλη­νι­κές εται­ρείες να απο­σύ­ρουν την έδρα τους από την Ελλάδα και να τη μετα­φέ­ρουν εκεί. Αντι­θέ­τως κάτι τέτοιο συνέ­βαινε με ένταση πριν από περίπου 15 χρόνια όταν αρκετές επι­χει­ρή­σεις από τον κλάδο της κλω­στο­ϋ­φα­ντουρ­γίας μετέ­φε­ραν την έδρα τους στη γει­το­νική χώρα για να εκμε­ταλ­λευ­θούν το χαμη­λό­τερο εργα­τικό κόστος αλλά και το χαμηλό κόστος του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος. Με την πάροδο των ετών αυξή­θη­καν τα μερο­κά­ματα αλλά και οι υπη­ρε­σίες και όσοι είχαν φύγει ανα­γκά­στη­καν είτε να επα­να­πα­τρι­στούν είτε να κλεί­σουν ορι­στικά», συμπλη­ρώ­νει ο ίδιος.

Το 11% του βουλ­γα­ρι­κού εργα­τι­κού δυνα­μι­κού εργά­ζε­ται σε ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις

Σε ό,τι αφορά το εργα­τικό δυνα­μικό των ελλη­νι­κών εται­ρειών στη Βουλ­γα­ρία ο Πανα­γιώ­της Κου­τσί­κος επι­ση­μαί­νει ότι απο­τε­λεί­ται κυρίως από Βούλ­γα­ρους πολίτες. «Οι Έλληνες εργα­ζό­με­νοι είναι κυρίως διευ­θύ­νο­ντες σύμ­βου­λοι ή οικο­νο­μι­κοί διευ­θυ­ντές, οι οποίοι δια­μέ­νουν μόνιμα εκεί. Σύμφωνα με τα ασφα­λι­στικά στοι­χεία, τα οποία έχουμε στη διάθεσή μας το 11% του δυνα­μι­κού της Βουλ­γα­ρίας εργά­ζε­ται σε ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις».

Ίδρυση επι­χεί­ρη­σης σε 48 ώρες

«Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι η Βουλ­γα­ρία δια­θέ­τει άρτια οργα­νω­μέ­νες δομές και κάποιος ο οποίος επι­θυ­μεί να δημιουρ­γή­σει μία επι­χεί­ρηση εκεί, μπορεί να το πετύχει μέσα σε 48 ώρες», σημειώ­νει.

Χαμηλή φορο­λο­γία εισο­δή­μα­τος στη γει­το­νική χώρα

Ανα­φο­ρικά με το φορο­λο­γικό καθε­στώς, εξηγεί ότι η φορο­λο­γία εισο­δή­μα­τος ανέρ­χε­ται σε ποσοστό 10%, γεγονός που καθιστά ιδιαί­τερα ελκυ­στική την φορο­λο­γική κλίμακα της γει­το­νι­κής χώρας. Ο ΦΠΑ βρί­σκε­ται στο 19%, για τα εμπο­ρεύ­ματα τα οποία δια­κι­νού­νται εντός Βουλ­γα­ρίας, ενώ τα εξα­γό­μενα προ­ϊ­ό­ντα δεν επι­βα­ρύ­νο­νται με ΦΠΑ, όπως συμ­βαί­νει με τα αντί­στοιχα προ­ϊ­ό­ντα που εξά­γο­νται από την Ελλάδα.

«Κάποιοι επι­διώ­κουν να παγώ­σουν τις οφειλές τους στην Ελλάδα»

Ο δικη­γό­ρος, Γιώργος Νικο­λα­κό­που­λος, μεσο­λα­βεί ως νομικός σύμ­βου­λος στη μετα­βί­βαση έδρας αρκετών εται­ρειών, οι οποίες μετα­να­στεύ­ουν στο εξω­τε­ρικό. Του ζητάμε να μας εξη­γή­σει τις παρα­μέ­τρους και την εμπει­ρία του, ιδίως το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα μετά το ξέσπα­σμα της τρα­πε­ζι­κής κρίσης.

«Δεν σας κρύβω ότι πολλές από αυτές τις εται­ρείες έχουν “πονη­ρούς” σκοπούς. Πέρα από τις πρα­κτι­κές δυσκο­λίες της φορο­λό­γη­σης, της γρα­φειο­κρα­τίας και των capital controls, κάποιοι επι­διώ­κουν να παγώ­σουν οφειλές είτε σε τρά­πε­ζες είτε προς το Δημόσιο χωρίς να δημιουρ­γή­σουν νέες. Πολλοί επι­θυ­μούν να ρυθ­μί­σουν τις οφειλές που έχουν στην Ελλάδα ή εάν δεν υπάρ­χουν φυσικά πρόσωπα τα οποία είναι υπεύ­θυνα, να γλι­τώ­σουν μία ποινική δίωξη», επι­ση­μαί­νει με τη σειρά του ο δικη­γό­ρος, Γιώργος Νικο­λα­κό­που­λος.

Η ευθύνη των φυσικών προ­σώ­πων

Παρόλ’ αυτά ο δρόμος του παγώ­μα­τος οφειλών δεν είναι ο πλέον ενδε­δειγ­μέ­νος λόγω των συγκε­κρι­μέ­νων απαι­τή­σεων που προ­βάλ­λουν οι τρά­πε­ζες για τη χορή­γηση νέων δανείων. «Οι τρα­πε­ζι­κοί οργα­νι­σμοί είναι ιδιαί­τερα προ­σε­κτι­κοί όταν χορη­γούν δάνεια. Υπο­χρε­ώ­νουν σε υπο­γραφή όχι μόνο τους εκπρο­σώ­πους της εται­ρείας αλλά και τους εκπρο­σώ­πους ως φυσικά πρόσωπα ή ακόμα και τους συγ­γε­νείς τους. Επο­μέ­νως τα φυσικά πρόσωπα ευθύ­νο­νται με την προ­σω­πική τους περιου­σία για τυχόν οφειλές», εξηγεί ο κύριος Νικο­λα­κό­που­λος.

Πώς μπορεί να γίνει η μετα­φορά έδρας στο εξω­τε­ρικό

«Κατά τη μετα­φορά της έδρας στο εξω­τε­ρικό η εξό­φληση των οφειλών μπορεί να γίνει σπαστά. Δηλαδή, δημιουρ­γεί­ται μία και­νούρ­για εται­ρεία χωρίς χρέη και το φορ­τω­μένο τμήμα της εται­ρείας θα δια­θέ­τει μικρά περιου­σιακά στοι­χεία για να μπο­ρέ­σει να απο­πλη­ρώ­σει τις οφειλές προς τις τρά­πε­ζες. Σε ό,τι αφορά στο Δημόσιο ευθύνη έχει ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος ή δια­χει­ρι­στής της εται­ρείας τόσο για τις οφειλές προς το Δημόσιο όσο και για την πορεία της επι­χεί­ρη­σης», σημειώ­νει ο δικη­γό­ρος.

Ανα­λύ­ο­ντας τις προ­ο­πτι­κές καθώς και τις ευθύνες που απορ­ρέ­ουν της μετα­κό­μι­σης, συμπλη­ρώ­νει ότι σε αυτή την περί­πτωση «η ευθύνη του δια­χει­ρι­στή παρα­μέ­νει ακέραιη είτε μετα­φέ­ρει η εται­ρεία την έδρα της στο εξω­τε­ρικό, είτε επε­κτεί­νει τις δρα­στη­ριό­τη­τές της εκεί. Εάν όμως έχουμε μία βιώσιμη εται­ρεία, η μετα­φορά της έδρας στη Βουλ­γα­ρία, της δίνει τη δυνα­τό­τητα να συνε­χί­σει τη δρα­στη­ριό­τητα, να φορο­λο­γεί­ται πολύ λιγό­τερο και το κέρδος από τη μη ύπαρξη νέων φόρων θα του δώσει τη δυνα­τό­τητα να δια­κα­νο­νί­σει τα χρέη στην Ελλάδα».

Ο κύριος Νικο­λα­κό­που­λος ανα­φέ­ρε­ται στο τέχνα­σμα ορι­σμέ­νων επι­χει­ρή­σεων, οι οποίοι στην προ­σπά­θειά τους να απο­φύ­γουν τις ποι­νι­κές ευθύνες, ορίζουν ως διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βουλο ή δια­χει­ρι­στή ένα τρίτο πρόσωπο, “αχυ­ράν­θρωπο”. «Συνήθως είναι παρω­χη­μέ­νης ηλικίας και ενδε­χο­μέ­νως έχει προ­βλή­ματα υγείας. Αυτό το πρόσωπο δύσκολα διώ­κε­ται. Μπορεί να συλ­λη­φθεί και να κατα­δι­κα­στεί, το πιθα­νό­τερο όμως είναι ότι θα λάβει ανα­στολή εκτέ­λεση της ποινής του λόγω της κατά­στα­σης της υγείας και της ηλικίας του».

Ευκο­λό­τερη πρό­σβαση στον τρα­πε­ζικό δανει­σμό

Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό πάντως ότι οι μεγάλες εται­ρείες, οι οποίες δρα­στη­ριο­ποιού­νται σε χώρες του εξω­τε­ρι­κού έχουν ευνοϊ­κό­τερη πρό­σβαση στον τρα­πε­ζικό δανει­σμό. Δια­τη­ρούν ήδη ένα όνομα στην αγορά. Έτσι, ένα δάνειο, το οποίο δύσκολα θα εξα­σφά­λι­ζαν στην Ελλάδα, εκεί μπορούν να το κερ­δί­σουν και πιο εύκολα και με ευνοϊ­κό­τε­ρους όρους.

Ποιοι επι­λέ­γουν να εγκα­τα­λεί­ψουν την Ελλάδα

Κατά τον κύριο Νικο­λα­κό­πουλο οι κλάδοι, οι οποίοι επι­λέ­γουν να μετα­φέ­ρουν τις δρα­στη­ριό­τη­τές τους εντάσ­σο­νται κυρίως τον τομέα των κατα­σκευών. Οι εται­ρείες αυτές έχουν παγώσει τις δρα­στη­ριό­τη­τές τους το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα, είναι ζημιο­γό­νες σε έναν όμιλο, τίθε­νται υπό αδρά­νεια και εκκα­θα­ρί­ζο­νται. «Κάποιες άλλες εται­ρείες, εξα­γω­γι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος για παρά­δειγμα, δημιουρ­γού­νται και πάλι στο εξω­τε­ρικό, ανήκουν στον ίδιο όμιλο ,χωρίς να μετα­φέ­ρουν τα βάρη της προη­γού­με­νης δια­χεί­ρι­σης», λέει ο δικη­γό­ρος.

Ποιους συμ­φέ­ρει και ποιους όχι μία πιθανή μετα­φορά

«Θα πρέπει πάντως να λάβουμε υπόψη μας ότι δεν συμ­φέ­ρει μία μικρή επι­χεί­ρηση, εάν βρί­σκε­ται αρκετά μακριά από τα σύνορα, να μετα­φέ­ρει την έδρα της στη Βουλ­γα­ρία. Κι αυτό γιατί θα πρέπει να μισθώ­σει ένα γραφείο, να παρου­σιά­σει μία δρα­στη­ριό­τητα εκεί και ανα­φέ­ρο­μαι φυσικά στις υγιείς επι­χει­ρή­σεις. Κυρίως μετα­φο­ρι­κές εται­ρείες, οι οποίες μπορούν να έχουν τη φορο­λο­γική τους βάση στη Βουλ­γα­ρία», σημειώ­νει.

Φορο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις στην Ελλάδα για όσους δεν φορο­λο­γού­νται στη Βουλ­γα­ρία

Τέλος, ο ίδιος ανα­φέ­ρει ότι οι επι­χει­ρη­μα­τίες, οι οποίοι έχουν περιου­σία και στην Ελλάδα, είναι υπο­χρε­ω­μέ­νοι παρότι έχουν την εται­ρεία τους στη Βουλ­γα­ρία, να υπο­βάλ­λουν φορο­λο­γική δήλωση και στην Ελλάδα. Επο­μέ­νως θα πρέπει να δηλώσει και τα εισο­δή­ματα που απο­κο­μί­ζει στο εξω­τε­ρικό και αν δεν φορο­λο­γού­νται εκεί, θα φορο­λο­γη­θούν εδώ.

Το νομικό και φορο­λο­γικό πλαίσιο στη Βουλ­γα­ρία για την ίδρυση εται­ρείας:

1. Η φορο­λο­γία των εται­ρι­κών κερδών είναι 10%

2. Η φορο­λο­γία του μερί­σμα­τος είναι 5%

3. Οι τοπικοί φόροι για τη μετα­βί­βαση ακι­νή­του είναι 2,5 τοις εκατό της αξίας του ακι­νή­του.

4. Υπάρ­χουν μεγάλες ετήσια ποσοστά από­σβε­σης έως 20 τοις εκατό ετησίως για μηχα­νή­ματα

5. Υπάρ­χουν 20 συμ­φω­νίες απο­φυ­γής διπλής φορο­λο­γίας υπο­γε­γραμ­μέ­νες μεταξύ Βουλ­γα­ρίας και άλλων χώρων, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Ελλάδας

6. Μέσος όρος ενοι­κίου για τα γραφεία γύρω από 200-350 ευρώ. Το μέσο ενοίκιο για απο­θή­κες είναι περίπου 2-4 ανά τετρα­γω­νικό μέτρο.

7. Κατώ­τα­τος μισθός για μη ειδι­κευ­μένο εργα­τικό δυνα­μικό είναι 290 λέβα. Μέσος μισθός είναι περίπου 600-700 λέβα για 8 ώρες εργα­σίας την ημέρα, 5 ημέρες την εβδο­μάδα.

8. Τιμή για τα δια­με­ρί­σματα μεταξύ 250-700 ευρώ εξαρ­τώ­νται από τις υψη­λό­τε­ρες τιμές town. Normaly είναι στην Sofia. Τιμή για πρω­τεύ­ουσα της γης είναι μεταξύ 1-5 ευρώ ανά τετρα­γω­νικό μέτρο.

9. Τιμή electrisity είναι 0,9 λεπτά του ευρώ ανά κιλο­βα­τώρα

10. Δεν υπάρ­χουν φόροι επί των τόκων που κατα­βάλ­λο­νται από τις τρά­πε­ζες για την εξοι­κο­νό­μηση χρη­μά­των accounts. Up σε 50 000 ευρώ κατά­θε­σης είναι εγγυ­η­μένο από την αυτο­διοί­κηση της Βουλ­γα­ρίας.

Η καλύ­τερη μορφή της επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στη Βουλ­γα­ρία είναι μέσω της δημιουρ­γίας βουλ­γα­ρι­κής εται­ρείας περιο­ρι­σμέ­νης ευθύνης (LLC / ООД) ή μόνο εται­ρεία περιο­ρι­σμέ­νης ευθύνης (SoLLC / ЕООД)

(Για περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρίες δείτε στην ιστο­σε­λίδα του Ελλη­νο­βουλ­γα­ρι­κού επι­με­λη­τη­ρίου Αθηνών και αντί­στοιχα στην ιστο­σε­λίδα του Ελλη­νο­βουλ­γα­ρι­κού επι­με­λη­τη­ρίου Βορείου Ελλάδος)

Πηγή newsbeast.gr