Ν. Κεραμέως: «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζει το καταστροφικό έργο της και στην Παιδεία»

Συ­νέ­ντευ­ξη

στην Πέγκυ Ντό­κου

«Η οι­κο­νο­μία θα κα­τα­φέ­ρει να ανα­κάμ­ψει, όταν αλ­λά­ξει πο­λι­τι­κή σε­λί­δα η χώρα». Αυτό δη­λώ­νει σε συ­νέ­ντευ­ξή της στην «δ» σή­με­ρα, η βου­λευ­τής Επι­κρα­τεί­ας της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας και υπεύ­θυ­νη του Τομέα Παι­δεί­ας, Έρευ­νας και Θρη­σκευ­μά­των κ. Νίκη Κε­ρα­μέ­ως. Πα­ράλ­λη­λα, μι­λά­ει για τις αλ­λα­γές που προ­σπα­θεί να προ­ω­θή­σει η κυ­βέρ­νη­ση στην Παι­δεία, για την ανώ­τα­τη εκ­παί­δευ­ση, ασκώ­ντας σκλη­ρή κρι­τι­κή για το επι­κοι­νω­νια­κό – ψη­φο­θη­ρι­κό ‘τέ­χνα­σμα’ του πρω­θυ­πουρ­γού στις αρχές Μαΐου, όταν ανα­κοί­νω­σε την… κα­τάρ­γη­ση των πα­νελ­λα­δι­κών εξε­τά­σε­ων, παί­ζο­ντας με τα νεύρα των υπο­ψη­φί­ων.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κυρία Κε­ρα­μέ­ως, ως το­με­άρ­χης Παι­δεί­ας, Έρευ­νας και Θρη­σκευ­μά­των της Ν.Δ. θα ήθελα να μας μι­λή­σε­τε για τις ‘με­ταρ­ρυθ­μί­σεις’ τις οποί­ες ευαγ­γε­λί­ζε­ται ότι προ­ω­θεί στο εκ­παι­δευ­τι­κό σύ­στη­μα η κυ­βέρ­νη­ση. Αν και είναι μια με­γά­λη συ­ζή­τη­ση, εκτι­μά­τε πως πρό­κει­ται για ου­σια­στι­κές αλ­λα­γές που θα ανα­βαθ­μί­σουν την Παι­δεία;

Πέρα από την οι­κο­νο­μία, η Κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ/ΑΝΕΛ έχει επι­φέ­ρει ισχυ­ρά πλήγ­μα­τα σε καί­ριους το­μείς του δη­μό­σιου βίου, όπως οι θε­σμοί, η δι­καιο­σύ­νη, η ελευ­θε­ρο­τυ­πία, η ασφά­λεια, η παι­δεία. Η τε­λευ­ταία έχει πλη­γεί ιδιαι­τέ­ρως τη διε­τία της δια­κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ/ΑΝΕΛ, καί­τοι συ­νι­στά την κο­ρω­νί­δα των πο­λι­τι­κών μίας χώρας, καθώς το μέλ­λον της εξαρ­τά­ται εν πολ­λοίς από την εκ­παί­δευ­ση που θα δώσει στις επό­με­νες γε­νε­ές. Η ιδε­ο­λη­πτι­κή Κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ/ΑΝΕΛ πα­γί­ως οπι­σθο­δρο­μεί, επα­να­φέ­ρο­ντας πα­ρω­χη­μέ­να εκ­παι­δευ­τι­κά μο­ντέ­λα που δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στις σύγ­χρο­νες επι­τα­γές ενός διε­θνο­ποι­η­μέ­νου αντα­γω­νι­στι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος, ωθώ­ντας σε εξι­σω­τι­σμό προς τα κάτω, επι­βρα­βεύ­ο­ντας την ήσ­σο­να προ­σπά­θεια, εξο­βε­λί­ζο­ντας την αξιο­λό­γη­ση και την αρι­στεία.

Εν­δει­κτι­κά, την τε­λευ­ταία διε­τία κα­ταρ­γή­θη­καν τα Πρό­τυ­πα και εκ­φυ­λί­στη­καν τα Πει­ρα­μα­τι­κά Σχο­λεία, νη­σί­δες αρι­στεί­ας, ποιό­τη­τας, δη­μιουρ­γί­ας στη δη­μό­σια εκ­παί­δευ­ση. Υπο­βαθ­μί­στη­καν τα ολο­ή­με­ρα σχο­λεία, κρί­θη­κε αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός ο νόμος για επι­λο­γή στε­λε­χών στην εκ­παί­δευ­ση, επα­νήλ­θαν οι «αιώ­νιοι» φοι­τη­τές με υπουρ­γι­κή τρο­πο­λο­γία, υπο­βαθ­μί­στη­κε ο ρόλος των Συμ­βου­λί­ων ΑΕΙ με συ­νέ­πεια τις πα­ραι­τή­σεις δια­κε­κρι­μέ­νων προ­σω­πι­κο­τή­των-μελών, απα­γο­ρεύ­θη­κε η αξιο­λό­γη­ση εκ­παι­δευ­τι­κών στην ιδιω­τι­κή εκ­παί­δευ­ση. Η, δε, νο­μο­θε­τι­κή πρω­το­βου­λία του υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας για την Ανώ­τα­τη Εκ­παί­δευ­ση, ση­μα­το­δο­τεί την ολική επα­να­φο­ρά σε ένα ξε­πε­ρα­σμέ­νο και πε­ρι­χα­ρα­κω­μέ­νο εκ­παι­δευ­τι­κό πρό­τυ­πο, που αναι­ρεί κάθε ανα­πτυ­ξια­κή προ­ο­πτι­κή των Ιδρυ­μά­των. Και οι κυ­βερ­νη­τι­κές προ­σπά­θειες άλω­σης της δη­μό­σιας και ιδιω­τι­κής εκ­παί­δευ­σης καλά κρα­τούν.

• Ωστό­σο, εί­δα­με και ένα θέ­α­τρο του πα­ρα­λό­γου με την εξαγ­γε­λία του υπουρ­γού Παι­δεί­ας στις αρχές Μαΐου περί κα­τάρ­γη­σης των πα­νελ­λη­νί­ων εξε­τά­σε­ων. Τε­λι­κά, ήταν και αυτό ακόμη ένα επι­κοι­νω­νια­κό τέ­χνα­σμα παί­ζο­ντας με την αγω­νία των μα­θη­τών;

Πρό­κει­ται ακρι­βώς για άλλο ένα αμι­γώς ψη­φο­θη­ρι­κό τέ­χνα­σμα. Αρχές Μαΐου, ο Πρω­θυ­πουρ­γός εξήγ­γει­λε την κα­τάρ­γη­ση των πα­νελ­λα­δι­κών εξε­τά­σε­ων. Λι­γό­τε­ρο από 24 ώρες αρ­γό­τε­ρα, ο Υπουρ­γός Παι­δεί­ας δή­λω­νε ότι δεν μπο­ρούν να ξε­κα­θα­ρί­σουν πώς θα μπαί­νουν τα παι­διά στο πα­νε­πι­στή­μιο γιατί δεν το ξέ­ρουν. Δύο μήνες μετά, ο Πρό­ε­δρος του Ιν­στι­τού­του Εκ­παι­δευ­τι­κής Πο­λι­τι­κής πα­ρου­σί­α­σε το νέο σύ­στη­μα ει­σα­γω­γής στην Τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση που θα βα­σί­ζε­ται, σε τι άλλο; Μα στις πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις! Αντί για πραγ­μα­τι­κό εν­δια­φέ­ρον για την Παι­δεία, τους νέους και την προ­ο­πτι­κή τους, η Κυ­βέρ­νη­ση, με πρω­το­φα­νή ανευ­θυ­νό­τη­τα και υπο­κρι­σία, επι­δί­δε­ται σε μι­κρο­κομ­μα­τι­κά παι­χνί­δια, εμπαί­ζο­ντας τους μα­θη­τές και τους γο­νείς τους, αδια­φο­ρώ­ντας πλή­ρως για την αγω­νία τους. Αν μη τι άλλο, θα ανα­μέ­να­με ότι η εξαγ­γε­λία μιας τέ­τοιας εμ­βέ­λειας ρι­ζι­κής τρο­πο­ποί­η­σης θα βα­σι­ζό­ταν σε συ­γκε­κρι­μέ­νη εναλ­λα­κτι­κή πρό­τα­ση. Δυ­στυ­χώς, επι­βε­βαιώ­θη­κε ότι η κυ­βέρ­νη­ση δεν είναι σε θέση να πα­ρου­σιά­σει απο­λύ­τως καμία πρό­τα­ση.

• Με αυτά τα δε­δο­μέ­να, θα ανα­βαθ­μι­στεί η ανώ­τα­τη εκ­παί­δευ­ση; Πα­ρα­κο­λου­θού­με μια άνευ προη­γου­μέ­νου υπο­βάθ­μι­ση των πα­νε­πι­στη­μί­ων που θα έπρε­πε αφε­νός να κρα­τούν τους Έλ­λη­νες μα­θη­τές και να προ­σελ­κύ­ουν ξέ­νους φοι­τη­τές;

Η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ, δέ­σμια των ιδε­ο­λη­πτι­κών της αγκυ­λώ­σε­ων, συ­νε­χί­ζει το κα­τα­στρο­φι­κό έργο της στον τομέα της παι­δεί­ας με ένα νο­μο­θέ­τη­μα που επι­φέ­ρει καί­ρια πλήγ­μα­τα στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση και την έρευ­να. Το νο­μο­σχέ­διο που συ­ζη­τεί­ται αυτές τις ημέ­ρες στη Βουλή, μας γυ­ρί­ζει δε­κα­ε­τί­ες πίσω, χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται, δε, από συ­γκε­ντρω­τι­σμό και εσω­στρέ­φεια. Εν­δει­κτι­κά, επα­να­φέ­ρει μια πα­ρω­χη­μέ­νη και επι­κίν­δυ­νη αντί­λη­ψη για το ακα­δη­μαϊ­κό άσυλο, ει­σά­γει ένα ασφυ­κτι­κό, υπέρ­με­τρα πε­ριο­ρι­στι­κό και γρα­φειο­κρα­τι­κό πλαί­σιο για τα με­τα­πτυ­χια­κά προ­γράμ­μα­τα, κα­τα­δι­κά­ζο­ντάς τα σε πα­ρακ­μή, αν όχι σε αφα­νι­σμό, κα­ταρ­γεί θε­σμούς λο­γο­δο­σί­ας και δια­φά­νειας, απο­διορ­γα­νώ­νει τη λει­τουρ­γία της πρυ­τα­νεί­ας με απώ­τε­ρο στόχο τον κομ­μα­τι­κό έλεγ­χο των Ιδρυ­μά­των, απο­ψι­λώ­νει από αρ­μο­διό­τη­τες την Αρχή Δια­σφά­λι­σης και Πι­στο­ποί­η­σης της Ποιό­τη­τας στην Ανώ­τα­τη Εκ­παί­δευ­ση, θε­σμο­θε­τεί τα Ακα­δη­μαϊ­κά Συμ­βού­λια Ανώ­τα­της Εκ­παί­δευ­σης και Έρευ­νας σε κάθε διοι­κη­τι­κή πε­ρι­φέ­ρεια θί­γο­ντας το αυ­το­διοί­κη­το των Ιδρυ­μά­των και εκ­θέ­το­ντάς τα σε πο­λι­τι­κές-κομ­μα­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες. Με αυτά τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, τα τρι­το­βάθ­μια ιδρύ­μα­τα δεν θα είναι ελ­κυ­στι­κά ούτε σε Έλ­λη­νες ούτε σε αλ­λο­δα­πούς φοι­τη­τές. Στη Νέα Δη­μο­κρα­τία, το όραμά μας για την Τρι­το­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση, είναι να πα­ρά­σχου­με στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία Ιδρύ­μα­τα αυ­τό­νο­μα, εξω­στρε­φή, διε­θνώς αντα­γω­νι­στι­κά, που συν­δέ­ο­νται με την πα­ρα­γω­γι­κή δια­δι­κα­σία και που αντα­πο­κρί­νο­νται στις σύγ­χρο­νες προ­κλή­σεις.

• Πρέ­πει να ενι­σχυ­θεί η έρευ­να στα πα­νε­πι­στή­μια και τι προ­ο­πτι­κές υπάρ­χουν για να δο­θούν κί­νη­τρα με κον­δύ­λια;

Η ενί­σχυ­ση της έρευ­νας και της και­νο­το­μί­ας συ­νι­στά εθνι­κό στόχο: ως το 2020, ο πήχης του δεί­κτη έντα­σης δα­πα­νών έχει τεθεί στο 1,2% του ΑΕΠ, από 0,96% που είναι σή­με­ρα. Δε­δο­μέ­νης, όμως, της δη­μο­σιο­νο­μι­κής συ­γκυ­ρί­ας, πρέ­πει να ανα­ζη­τη­θεί εναλ­λα­κτι­κή χρη­μα­το­δό­τη­ση της κρα­τι­κής, π.χ. ει­σα­γω­γή φο­ρο­λο­γι­κών κι­νή­τρων για δα­πά­νες έρευ­νας και και­νο­το­μί­ας από ιδιω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις, προ­γράμ­μα­τα επι­δο­τή­σε­ων για και­νο­τό­μες επι­χει­ρή­σεις, ενί­σχυ­ση της αγο­ράς των ελ­λη­νι­κών και­νο­τό­μων κε­φα­λαί­ων, κα­λύ­τε­ρη αξιο­ποί­η­ση των ευ­ρω­παϊ­κών επεν­δυ­τι­κών κον­δυ­λί­ων. Ταυ­τό­χρο­να πρέ­πει να δοθεί και ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση στην ενί­σχυ­ση της δι­κτύ­ω­σης και ώσμω­σης ανά­με­σα στα ερευ­νη­τι­κά κέ­ντρα, τα πα­νε­πι­στή­μια και τις επι­χει­ρή­σεις.

• Πώς εί­δα­τε το νέο ‘αφή­γη­μα’ της κυ­βέρ­νη­σης Σύ­ρι­ζα-ΑΝΕΛ περί εξό­δου της χώρας στις αγο­ρές; Θα κα­τα­φέ­ρει η οι­κο­νο­μία να ανα­κάμ­ψει;

Ασφα­λώς πρό­κει­ται για μία θε­τι­κή εξέ­λι­ξη για τη χώρα, καθώς μετά από 3 χρό­νια απου­σί­ας βγήκε και πάλι στις αγο­ρές. Όμως, κατ’ αυτή την τριε­τή κα­θυ­στέ­ρη­ση και εξ αι­τί­ας της μέ­γι­στης δια­χει­ρι­στι­κής ανε­πάρ­κειας της Κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ΝΕΛ, επήλ­θαν δύο Μνη­μό­νια, συ­νο­λι­κή ζημία στην ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία ύψους 100 δις ευρώ, δυ­σβά­στα­χτοι φόροι και ει­σφο­ρές, 14,5 δις πρό­σθε­τα και αχρεί­α­στα μέτρα λι­τό­τη­τας που επι­βα­ρύ­νουν τους πο­λί­τες, διε­θνής κα­τα­πο­ντι­σμός της αξιο­πι­στί­ας της χώρας. Συ­νε­πεία των όσων με­σο­λά­βη­σαν λόγω της τρα­γι­κής δια­χεί­ρι­σης της πρώ­της Κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ, το επι­τό­κιο της έκ­δο­σης είναι υψη­λό­τε­ρο από αυτό που δι­καιο­λο­γεί το διε­θνές οι­κο­νο­μι­κό πε­ρι­βάλ­λον, και το ση­με­ρι­νό κό­στος δα­νει­σμού άλλων ευ­ρω­παϊ­κών χωρών που ήταν σε Μνη­μό­νια είναι πολύ χα­μη­λό­τε­ρο. Αντί­θε­τα, αν υπήρ­χε θε­τι­κή αξιο­λό­γη­ση από τους θε­σμούς για τη βιω­σι­μό­τη­τα του χρέ­ους και η χώρα είχε εντα­χθεί στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης, οι όροι θα ήταν κα­λύ­τε­ροι. Πε­ραι­τέ­ρω, η Ελ­λά­δα, με την έξοδο στις αγο­ρές, άντλη­σε συ­νο­λι­κά 3 δισ. ευρώ, όσα και τον Απρί­λιο του 2014. Μόνο που τότε όλο το ποσό αφο­ρού­σε νέα έκ­δο­ση, ενώ σή­με­ρα “νέο χρήμα” είναι πε­ρί­που το μισό. Και όλα αυτά, για να προ­σπα­θή­σου­με να γυ­ρί­σου­με εκεί που ήμα­σταν το 2014.

Η οι­κο­νο­μία θα κα­τα­φέ­ρει να ανα­κάμ­ψει, όταν αλ­λά­ξει πο­λι­τι­κή σε­λί­δα η χώρα και ανα­λά­βει τη δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας μία πο­λι­τι­κή δύ­να­μη που πι­στεύ­ει στην ανά­πτυ­ξη, την αξιο­κρα­τία, τις επεν­δύ­σεις, την ιδιω­τι­κή πρω­το­βου­λία, την βελ­τι­στο­ποί­η­ση του κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού. Η μόνη πο­λι­τι­κή δύ­να­μη που μπο­ρεί να επι­τύ­χει αυ­τούς τους στό­χους και να βγά­λει τη χώρα από το τέλμα είναι η Νέα Δη­μο­κρα­τία του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη.