Οι «νερουλάδες» του Αιγαίου

Ενα από τα ρεπορ­τάζ που παίζουν τα κανάλια τον μήνα που κατά την παλαιά ρήση του Ιταλού συγ­γρα­φέα Ουμπέρτο Εκο «δεν υπάρ­χουν ειδή­σεις» είναι και εκείνο που αφορά τους «νερου­λά­δες» του Αιγαίου δηλαδή τους επι­χει­ρη­μα­τίες με τα μετα­σκευα­σμένα καράβια τους τρο­φο­δο­τούν με πόσιμο νερό τα νησιά του ελλη­νι­κού αρχι­πε­λά­γους. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, οι «νερου­λά­δες» είναι ο εξής ένας και το καθε­στώς της υδρο­δό­τη­σης είναι σχεδόν ή απο­κλει­στικά μονο­πω­λιακό!!!

Γιατί, όμως, εν έτει 2015 ένα πολύ μεγάλο μέρος των νησιών μας στον Αργο­σα­ρω­νικό, τις Κυκλά­δες, τα Δωδε­κά­νησα περι­μέ­νουν τους «νερου­λά­δες» για να ξεδι­ψά­σουν; Η απά­ντηση είναι μια και μόνη: Οι κυβερ­νή­σεις, οι διοι­κή­σεις των Περι­φε­ρειών και των Δήμων δεν κατά­φε­ραν παρά τον πακτωλό των χρη­μα­το­δο­τή­σεων από την Ευρω­παϊκή Ένωση δεν κατά­φε­ραν να εντά­ξουν τα προ­γράμ­ματα αυτο­δύ­να­μης υδρο­δό­τη­σης των νησιών σε μια προ­ο­πτική κοι­νω­νι­κής και οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης. Με άλλα λόγια, χρήματα υπήρξαν αλλά η πολι­τική επιλογή και απόφαση πήγε περί­πατο – ξέμεινε στην ξαπλώ­στρα της παρα­λίας και …κάηκε.

Πριν από 10 και πλέον χρόνια μου δόθηκε η ευκαι­ρία να δια­πι­στώσω ιδίοις όμμασι τα μικρά θαύματα που είχαν πραγ­μα­το­ποι­ή­σει οι Ισραη­λι­νοί στο τόπο τους, χάρη στον συν­δυα­σμό της πιο σύγ­χρο­νης τεχνο­λο­γίας της αφα­λά­τω­σης του θαλασ­σι­νού νερού και των ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας ( ηλιακή και αιολική ενέρ­γεια). Οι νέοι επι­στή­μο­νες και επι­χει­ρη­μα­τίες αυτής της περί­κλει­στης δυτικής δημο­κρα­τίας της Μέσης Ανα­το­λής τα κατά­φε­ραν γιατί τόλ­μη­σαν να δοκι­μά­σουν στη πράξη μεθό­δους και τεχνι­κές και να εξυ­πη­ρε­τή­σουν το κοινό καλό της χώρας και των πολιτών της.

Αυτά τα μικρά θαύματα που πέτυχαν οι Ισραη­λι­νοί –στις δύσκο­λες συν­θή­κες του τόπου τους- θα μπο­ρού­σαμε και εμείς να πετύ­χουμε στα άνυδρα, μικρά ή μεγα­λύ­τερα νησιά μας. Δεν μας λείπει ούτε το έμπειρο επι­στη­μο­νικό δυνα­μικό, ούτε τα μέσα για την υλο­ποί­ηση των απα­ραί­τη­των και ανα­γκαίων επεν­δυ­τι­κών και επι­χει­ρη­μα­τι­κών προ­γραμ­μά­των.

Άλλωστε, από το 2013 υπάρχει η θυγα­τρική της ΕΥΔΑΠ , η εται­ρεία ΕΥΔΑΠ Νήσων που μπορεί κάτω από συγκε­κρι­μέ­νους όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις να απο­τε­λέ­σει το κατάλ­ληλο όχημα για την υλο­ποί­ηση αυτών των στόχων. Σήμερα, η ΕΥΔΑΠ έχει μια νέα διοί­κηση που οφείλει να πει δημόσια την άποψη της. Είναι πέραν όλων των άλλων ένα καθήκον της που δεν μπορεί να περι­μέ­νει…

Πάντως, ένα χρόνο πριν- Σεπτέμ­βριος 2014- ο τότε υπουρ­γός Υπο­δο­μών Μιχάλης Χρυ­σο­χοϊ­δης σε μια συνέ­ντευξη του είχε επι­ση­μά­νει ότι η ΕΥΔΑΠ Νήσων είχε τεθεί σε λει­τουρ­γία προ­κει­μέ­νου να στα­μα­τή­σουν να πηγαί­νουν νερό οι «νερου­λά­δες» στα νησιά». Αλλά, δεν είναι μόνο αυτό που πιστο­ποιεί την κλη­ρο­νο­μιά που υπάρχει. Στις αρχές του 2013 μεταξύ της ΕΥΔΑΠ και του υπουρ­γείου Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λίας και Αιγαίου υπε­γράφη ένα μνη­μό­νιο συνερ­γα­σίας. Σύμφωνα με τις επί­ση­μες ανα­κοι­νώ­σεις των δύο πλευρών, η Πολι­τεία «προ­χώ­ρησε στη σύμπραξη με την ΕΥΔΑΠ, προ­σβλέ­πο­ντας όχι μόνο στην επίλυση του χρο­νί­ζο­ντος προ­βλή­μα­τος της υδρο­δό­τη­σης, αλλά και στην προ­σαρ­μογή της Ελλάδας στις κοι­νο­τι­κές οδηγίες για την ολο­κλη­ρω­μένη δια­χεί­ριση υδάτων, την τιμο­λό­γηση του νερού και την τιμο­λό­γηση της παροχής υπη­ρε­σιών».

Το τι έγινε και το τι δεν έγινε καλό είναι να το μάθουμε και εμείς από τα επίσημα χείλη . Και αυτό γιατί η υπόθεση της υδρο­δό­τη­σης των νησιών είναι ένα κατε­ξο­χήν ανα­πτυ­ξιακό ζητού­μενο σε μια εποχή επεν­δυ­τι­κής ξηρα­σίας.

Πηγή: newmoney.gr