Ποια Ευρώπη; Και μετά;

Και επει­δή κατά ‘κει πάει, ένα δη­μο­ψή­φι­σμα Ναι ή Όχι στην Ευ­ρώ­πη, -ως μη όφει­λαν αυτό να το θέ­τουν όσοι το θέ­τουν, γιατί ο ελ­λη­νι­κός λαός αυτό το έχει απο­φα­σί­σει- ας ξα­να­κά­νου­με λοι­πόν ένα refresh για ποια Ευ­ρώ­πη μι­λά­με;

Μια Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση όχι ως πο­λι­τι­κή και οι­κο­νο­μι­κή δομή ισό­τι­μων χωρών – εταί­ρων, αλλά ως χώρο από­λυ­της κυ­ριαρ­χί­ας της άπο­ψης του ισχυ­ρού, εν προ­κει­μέ­νω της Γερ­μα­νί­ας;

Μια Ευ­ρώ­πη πο­ρω­μέ­νων και κυ­νι­κών ώστε να επι­μέ­νουν στην επι­βο­λή μιας κα­θα­ρά τι­μω­ρη­τι­κής – εξο­ντω­τι­κής πο­λι­τι­κής απέ­να­ντι σε μια από τις πρώ­τες 10 χώρες της ΕΟΚ, σε μια χώρα που ιστο­ρι­κά υπήρ­ξε ση­μα­ντι­κός σύμ­μα­χος στον αγώνα κατά του να­ζι­σμού και πλή­ρω­σε δυ­σα­νά­λο­γα βαρύ τί­μη­μα γι­΄αυ­τό;

Μια Ευ­ρώ­πη που δεν δί­νουν δε­κά­ρα τσα­κι­στή για την κα­τά­στα­ση της φτώ­χειας, της ανερ­γί­ας, της υπαρ­κτής αν­θρω­πι­στι­κής κρί­σης αλλά και της επα­πει­λού­με­νης υγειο­νο­μι­κής κρί­σης, που τα­λαι­πω­ρούν και απει­λούν με­γά­λο μέρος (το με­γα­λύ­τε­ρο) του ελ­λη­νι­κού πλη­θυ­σμού, αλλά σκέ­πτο­νται πως θα ανοί­ξουν οι αγο­ρές την Δευ­τέ­ρα το πρωί; ( Μέρ­κελ 25/6/2015: “τα πάντα θα πρέ­πει να έχουν τε­λειώ­σει πριν από το άνοιγ­μα των χρη­μα­τι­στη­ρια­κών αγο­ρών τη Δευ­τέ­ρα.”)

Πα­ρα­κα­λού­νται οι πο­λι­τι­κοί να μου απα­ντή­σουν σε αυτά τα ερω­τή­μα­τα. Απορ­ρί­πτο­νται ως μη επαρ­κείς (για να μην πω απα­ρά­δε­κτες) απα­ντή­σεις όπως «μαζί τα τρώ­γα­με, άρα πρέ­πει να πλη­ρώ­σου­με τον λο­γα­ρια­σμό», «το τε­ρά­στιο δη­μό­σιο» και άλλα τέ­τοια, γιατί είναι οι ίδιοι (δυ­στυ­χώς ακόμη) που μου έλε­γαν ότι «τρέ­χει η οι­κο­νο­μία με 6%», «είναι θω­ρα­κι­σμέ­νη η οι­κο­νο­μία», καθώς επί­σης οι ίδιοι (δυ­στυ­χώς ακόμη) που έκα­ναν ουρές στα πο­λι­τι­κά τους γρα­φεία οι πο­λί­τες, κι έφτα­σαν εκεί που έφτα­σαν το τε­ρά­στιο δη­μό­σιο που ξορ­κί­ζουν τώρα. Με απλά λόγια, είχαν φτιά­ξει ΑΥΤΟΙ του κα­νό­νες του παι­χνι­διού. Toυ κομ­μα­το­παι­χνι­διού τους.

Επί­σης, να μου απα­ντή­σουν οι πο­λι­τι­κοί που εμπνεύ­σθη­καν το δη­μο­ψή­φι­σμα στο ερώ­τη­μα «Και μετά;». Δη­λα­δή, να μου ανα­λύ­σουν το επό­με­νο βήμα ή το «Plan B» -εάν έχουν.

Διότι, ασχέ­τως απο­τε­λέ­σμα­τος αυτοί θα εξα­κο­λου­θούν να είναι στο τι­μό­νι της χώρας την επο­μέ­νη. Του­τέ­στιν: Για ποια μέτρα ΑΚΡΙ­ΒΩΣ μι­λά­με; Εάν το δη­μο­ψή­φι­σμα είναι «Ναι» που ση­μαί­νει ότι οι πο­λί­τες απο­δέ­χο­νται τα μέτρα των θε­σμών, όπως λέει η ερώ­τη­ση (αλλά θα έχουν απα­ντή­σει στο άλλο ερώ­τη­μα «Ναι ή Όχι στη Ευ­ρώ­πη» -σου­ρε­άλ η υπό­θε­ση) πως θα εφαρ­μο­σθούν με όλο το υπουρ­γι­κό συμ­βού­λιο να έχει ψη­φί­σει «Όχι στα μέτρα»; Εάν πάλι οι πο­λί­τες ψη­φί­σουν «Όχι» τι κά­νου­με την άλλη Δευ­τέ­ρα το πρωί;