ΕΙΔΗΣΕΙΣ

“Αποκάλυψη” Βαρουφάκη για Τσίπρα: Φοβόταν πραξικόπημα και πως θα μας εκτελέσουν στο Γουδή!

news room 5 λεπτά ανάγνωση
Βαρουφάκης

“Τους έδωσα περισ­σό­τερα από όσα θα έδινε ο Σαμαράς και θέλουν να με ρίξουν” φέρεται να είπε ο Αλέξης Τσίπρας στον Γιάνη Βαρου­φάκη
– Ο πρω­θυ­πουρ­γός αμέσως μετά το δημο­ψή­φι­σμα φοβόταν από πρα­ξι­κό­πημα μέχρι και την… εκτέ­λεσή, σύμφωνα με τον πρώην υπουργό
– Η Daily Telegraph, ανα­δη­μο­σιεύει κεφά­λαια από το τελευ­ταίο βιβλίο του Γιάνη Βαρου­φάκη, που προ­κα­λούν αίσθηση

Η Daily Telegraph, ανα­δη­μο­σιεύει δέκα από τα γεγο­νότα όπως τα είδε, τα έζησε και τα κατέ­γραψε στο τελευ­ταίο του βιβλίο “Adults in the room”, ο Γιάννης Βαρου­φά­κης, την περιόδο που βρι­σκό­ταν στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, στο κρίσιμο διά­στημα της δια­πραγ­μά­τευ­σης με τους δανει­στές, πριν την υπο­γραφή του τρίτου μνη­μο­νίου.

Μια από τις ιστο­ρίες που ανα­δη­μο­σιεύει η Daily Telegraph, ανα­φέ­ρε­ται στην συζή­τηση μεταξύ Γιάνη Βαρου­φάκη και Αλέξη Τσίπρα, λίγη ώρα μετά την επι­κρά­τηση του “Όχι” στο δημο­ψή­φι­σμα του Ιουλίου του 2015.

Σε αυτό το κεφά­λαιο, ο πρώην υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ο Αλέξης Τσίπρας, αγχω­μέ­νος από το απο­τέ­λε­σμα, φοβόταν ένα πρα­ξι­κό­πημα, απο­κα­λύ­πτο­ντας στον Γιάνη Βαρου­φάκη πως “Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, Στουρ­νά­ρας, μυστι­κές υπη­ρε­σίες και μέλη της κυβέρ­νη­σης βρί­σκο­νταν σε επι­φυ­λακή”. Ακόμα πως ο πρω­θυ­πουρ­γός φοβόταν μια εξέλιξη, όπως αυτή που επε­φύ­λασσε η ιστορία για τους 6 που εκτε­λέ­στη­καν στο Γουδή, έπειτα από τη Μικρα­σια­τική Κατα­στροφή του 1922.

Αν και δημο­σιευ­μένα στις 29 Απρι­λίου του τρέ­χο­ντος έτους στην αγγλική εφη­με­ρίδα, ο Γιάνης Βαρου­φά­κης με ανάρ­τησή του στο Twitter, υπεν­θυ­μί­ζει τα επίμαχα απο­σπά­σματα από το βιβλίο του.

Το από­σπα­σμα από το βιβλίο του Γιάνη Βαρου­φάκη, όπως δημο­σιεύ­ε­ται στην Daily Telegraph:

“…Περίπου στη 1:30 μετά τα μεσά­νυ­χτα μπήκα στο γραφείο του. Ο Αλέξης με ρώτησε αν οι τρά­πε­ζες θα ανοί­ξουν σύντομα. Ήταν μια πονηρή ερώτηση. Προ­σπα­θούσε να δικαιο­λο­γή­σει τη συν­θη­κο­λό­γησή του. Έκανα ότι δεν κατα­λά­βαινα, λέγο­ντάς του ότι πρέπει να τιμή­σουμε το “Όχι” έπρεπε να εκδώ­σουμε άμεσα ηλε­κτρο­νικά IOU που θα στη­ρί­ζο­νται σε μελ­λο­ντι­κούς φόρους αλλά και να κου­ρέ­ψουμε τα ομόλογα του Ντράγκι. “Χωρίς αυτές τις κινή­σεις για να ενι­σχύ­σουμε την δια­πραγ­μα­τευ­τική μας ισχύ” του είπα “το 61,3% θα σκορ­πι­στεί στους ανέμους. Αν όμως τα ανα­κοι­νώ­σουμε αυτά σήμερα, με το 61,3% των ψηφο­φό­ρων να μας στη­ρί­ζει, μπορώ να σε δια­βε­βαιώσω ότι ο Ντράγκι και η Μέρκελ, θα έρθουν γρήγορα στο τραπέζι με μια αξιο­πρεπή πρόταση. Τότε οι τρά­πε­ζες θα ανοί­ξουν την επόμενη μέρα. Αν δεν κάνεις αυτή την ανα­κοί­νωση, θα σε ποδο­πα­τή­σουν.”

Μιλή­σαμε για αρκετή ώρα. Συζη­τή­σαμε για τους προη­γού­με­νους μήνες, βδο­μά­δες και μέρες. Του επι­σή­μανα τα λάθη του, τονί­ζο­ντάς του πως ακόμα και μέλη του υπουρ­γι­κού συμ­βου­λίου υπο­νό­μευαν τον αγώνα μας, συχνά σε συνερ­γα­σία με την τρόικα και τους υπαλ­λή­λους της. Απο­φά­σισα να του το θέσω ευθέως: Θα τιμούσε την εντολή που είχε πάρει, τον ρώτησα, επι­στρέ­φο­ντας στην αρχική μας υπό­σχεση, ή θα πετούσε λευκή πετσέτα; Η απά­ντησή του ήταν ελλει­πτική, όμως η κατεύ­θυνση που είχε πάρει ήταν εμφανής: προς την συν­θη­κο­λό­γηση άνευ όρων.

Η πρώτη φορά που μου μίλησε απο­φα­σι­στικά στη συγκε­κρι­μένη συζή­τηση, ήταν όταν μου είπε “Κοίτα, Γιάννη, είσαι ο μόνος που οι προ­βλέ­ψεις του επα­λη­θεύ­τη­καν. Όμως να το πρό­βλημα: Αν οποια­δή­ποτε άλλη κυβέρ­νηση τους είχε δώσει, όσα τους έδωσα, η τρόικα θα είχε κλείσει τη συμ­φω­νία. Τους έδωσα περισ­σό­τερα απ’ όσα θα τους έδινε ποτέ ο Σαμαράς, και ακόμα θέλουν να με τιμω­ρή­σουν, όπως έλεγες ότι θα κάνουν. Ας είμαστε ειλι­κρι­νείς. Θέλουν να μας ρίξουν. Παρόλα αυτά, με το 61,3%, δεν μπορούν να αγγί­ξουν εμένα. Μπορούν όμως να κατα­στρέ­ψουν εσένα.”

“Μην ανη­συ­χείς για μένα, Αλέξη” του απά­ντησα. “Να ανη­συ­χείς, ώστε να τιμή­σεις τον κόσμο που βρί­σκε­ται έξω και πανη­γυ­ρί­ζει, την ώρα που εσύ σχε­διά­ζεις να παρα­δο­θείς.”

Σε εκείνη τη φάση, ο Αλέξης ομο­λό­γησε ότι φοβόταν μια μοίρα όπως εκείνη που επε­φύ­λασσε η ιστορία για τους 6 που εκτε­λέ­στη­καν στο Γουδή το 1922, έπειτα από την Μικρα­σια­τική Κατα­στροφή. Γέλασα, λέγο­ντάς του πως αν μας εκτε­λού­σαν ενώ έχουμε κερ­δί­σει 61,3% των ψήφων, τότε έχουμε εξα­σφα­λι­σμένη μια θέση στην ιστορία.

Ο Αλέξης τότε υπαι­νί­χθηκε πως φοβόταν την περί­πτωση πρα­ξι­κο­πή­μα­τος, λέγο­ντάς μου πως ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, ο Στουρ­νά­ρας, οι μυστι­κές υπη­ρε­σίες και μέλη της κυβέρ­νη­σης βρί­σκο­νταν σε επι­φυ­λακή. Και πάλι αντέ­κρουσα: “Ασ’ τους να κάνουν το χει­ρό­τερό τους! Συνει­δη­το­ποιείς τι σημαί­νει 61,3%;”. Του είπα: “Κοίτα, απόψε ο κόσμος ψήφισε. Δεν ψήφισαν “Όχι” για να το μετα­τρέ­ψεις σε “Ναι”. Του είπα ότι έπρεπε να βγει και να πει αυτό που είχα πει και εγώ σε δήλωσή μου στον Τύπο, νωρί­τερα ότι η ψήφος στο “Όχι” ήταν η εντολή που ζητούσε ώστε να φέρει μια συμ­φω­νία σε συνερ­γα­σία με τους Ευρω­παί­ους εταί­ρους.

Του είπα ότι έπρεπε να δηλώ­σουμε καθαρά ότι προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε για τη ρευ­στό­τητά μας, ως είχαμε καθήκον από τη στιγμή που η ΕΚΤ κρα­τούσε τις τρά­πε­ζές μας κλει­στές. “Θα είναι πολύ δύσκολο για εκεί­νους να μας δώσουν μια λύση, Γιάνη” μου είπε. “Συνε­χί­ζεις να κάνεις το λάθος να σκέ­φτε­σαι τη λύση ως κάτι που θα μας δώσουν” του απά­ντησα. “Δεν είναι σωστός ο τρόπος που το σκέ­φτε­σαι. Χρειά­ζο­νται τη λύση, όσο και εμείς”. Ο Αλέξης μου είπε ότι σκε­φτό­ταν τον ανα­σχη­μα­τι­σμό, ώστε να απο­φευ­χθεί η στο­χο­ποί­ησή μου από την τρόικα, τους δανει­στές και τα ΜΜΕ. “Θέλω να πάρεις το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών” μου είπε. “Όχι, Αλέξη, δεν ενδια­φέ­ρο­μαι” του απά­ντησα . “Θυμάσαι γιατί ήρθα από την Αμερική; Γιατί μου ζήτησες να σε βοηθήσω να απε­λευ­θε­ρώ­σουμε την Ελλάδα από τα δεσμά του χρέους. Έβαλα υπο­ψη­φιό­τητα όχι επειδή πέθαινα να γίνω βου­λευ­τής αλλά γιατί δεν ήθελα να είμαι ένας μη εκλεγ­μέ­νος υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών την ώρα που θα δια­πραγ­μα­τευό­μα­σταν ανα­διάρ­θρωση του χρέους μας. Από την στιγμή που εγκα­τέ­λει­ψες αυτό τον στόχο, δεν έχω κανέναν λόγο να είμαι υπουρ­γός, στην φυλακή του χρέους μας. Είναι OK. Άσε κάποιον άλλο να το κάνει”. Όταν είδα τη Δανάη, με ρώτησε τι είχε συμβεί. “Σήμερα είχαμε ένα περί­εργο φαι­νό­μενο, μιας κυβέρ­νη­σης που… ανα­τρέ­πει τον λαό της” της είπα.

Daily Telegraph/newsit.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.