Ανακοίνωση του ΠΑΜΕ για την απεργία της 1ης Μάη

1η ΜΑΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

Με ψηλά το κεφάλι ανοί­γουμε το δρόμο για ένα ελπι­δο­φόρο αύριο

Η 1η Μάη είναι ημέρα σύμβολο για τους αγώνες της τάξης μας, που χαρά­χτηκε

από το αίμα χιλιά­δων αγω­νι­στών στην ανει­ρή­νευτη πάλη

για την κατάρ­γηση της εκμε­τάλ­λευ­σης ανθρώ­που από άνθρωπο.

Ø Τιμάμε τους νεκρούς εργάτες και τις κατα­κτή­σεις του εργα­τι­κού κινή­μα­τος.

Ø Προ­ω­θούμε ακόμα πιο απο­φα­σι­στικά την ενότητα της τάξης μας, οργα­νώ­νουμε τη δική μας αντε­πί­θεση, δημιουρ­γούμε τους όρους για την ανα­τροπή της σημε­ρι­νής κατά­στα­σης.

Ø Στέλ­νουμε μήνυμα σε μεγα­λο­ξε­νο­δό­χους, κυβέρ­νηση, κυβερ­νη­τικό και εργο­δο­τικό συν­δι­κα­λι­σμό ότι «ειρήνη» δεν θα κάνουμε ποτέ με τους εκμε­ταλ­λευ­τές μας, ότι συνε­χί­ζουμε όρθιοι τον αγώνα για να υπε­ρα­σπι­στούμε τη ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας.

Τίποτε δεν έχει τελειώ­σει.

Η επίθεση δεν στα­μά­τησε, ούτε και θα στα­μα­τή­σει, όποιες υπο­χω­ρή­σεις κι αν κάνουμε, όση ανοχή και να δεί­ξουμε.

Η «έξοδος στις αγορές» σημαί­νει είσοδο των εργα­ζο­μέ­νων σε ακόμη μεγα­λύ­τερη ανεργία, υπο­α­πα­σχό­ληση, μισθούς πείνας και τρο­μα­κτικά αδιέ­ξοδα για το μέλλον των παιδιών μας. Οι νόμοι των μνη­μο­νίων είναι εδώ και θα παρα­μεί­νουν, όποια κι αν είναι η κυβέρ­νηση, γιατί αυτή θα υπη­ρε­τεί την Ευρω­παϊκή Ένωση και το δρόμο ανά­πτυ­ξης που συμ­φέ­ρει τα μονο­πώ­λια.

Από την άλλη σήμερα υπάρ­χουν όλες οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις να έχουμε όλοι δουλειά με αξιο­πρε­πείς μισθούς και μερο­κά­ματα, να εργα­ζό­μα­στε λιγό­τε­ρες ώρες, να αυξηθεί ο ελεύ­θε­ρος χρόνος. Μόνο τα κέρδη από τα 13 δις ευρώ έσοδα από τον του­ρι­σμό θα έφταναν και θα περίσ­σευαν για να κάνουν δια­κο­πές όλοι οι εργα­ζό­με­νοι της χώρας.

Τίποτε δεν έχει χαθεί.

Μπο­ρούμε και πρέπει να βγούμε νικητές, αρκεί να οργα­νω­θεί ο αγώνας μας σε κάθε ξενο­δο­χείο, σε κάθε εστια­τό­ριο, ζαχα­ρο­πλα­στείο, καφέ και κέτε­ρινγκ, υπε­ρα­σπί­ζο­ντας τα δικά μας συμ­φέ­ρο­ντα, με αιτή­ματα που να καλύ­πτουν τις δικές μας ανάγκες κι όχι των εκμε­ταλ­λευ­τών μας.

Αρκεί να δυνα­μώ­σει ο συντο­νι­σμός του αγώνα σε κάθε χώρο δου­λειάς, σε κάθε κλάδο, για να γίνει καθο­λική η  αντί­σταση απέ­να­ντι στην κυβερ­νη­τική επίθεση, γκρε­μί­ζο­ντας μνη­μό­νια και αφε­ντικά.

Αυτή την Πρω­το­μα­γιά βαραί­νει πολύ περισ­σό­τερο από κάθε άλλη φορά η ευθύνη μας να στα­θούμε όρθιοι, με το κεφάλι ψηλά έξω από τα ξενο­δο­χεία και τις επι­σι­τι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις, περι­φρου­ρώ­ντας την απεργία μας.

Να εξη­γή­σουμε σε κάθε φοβι­σμένο, απο­γοη­τευ­μένο αλλά τίμιο εργα­ζό­μενο ότι η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα ενός αγώνα εξαρ­τά­ται από τη συμ­με­τοχή του, ότι καμιά καπι­τα­λι­στική ανά­πτυξη δεν έφερε ποτέ μαζί της βελ­τί­ωση των όρων ζωής των εργα­ζο­μέ­νων. Ότι με το να περι­μέ­νει κάποιον από τα πάνω να νοια­στεί για το πρό­βλημά του παρα­τεί­νει και μεγα­λώ­νει τα βάσανα της οικο­γέ­νειάς του.

Πώς οι θυσίες που κάναμε κι αυτές που μας καλούν να συνε­χί­σουμε, δεν έχουν τέλος, γιατί όσο ο παρα­γό­με­νος από εμάς πλούτος θα είναι στα χέρια μιας χούφτας καπι­τα­λι­στών καμιά δική μας ανάγκη δεν θα ικα­νο­ποιεί­ται, για να αυξά­νε­ται η κερ­δο­φο­ρία των μεγάλων επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων.

Κι όταν αυτή η κερ­δο­φο­ρία θα δια­κό­πτε­ται λόγο μιας κρίσης, πάλι εμείς θα την πλη­ρώ­νουμε για να σωθούν τα κέρδη τους, μέχρι την επόμενη φάση ανά­καμ­ψης.

Να γυρί­σουμε απο­φα­σι­στικά την πλάτη μας στις ηγεσίες σε Ομο­σπον­δία και σε όσα σωμα­τεία μας καλούν να υπο­τα­χτούμε στις αξιώ­σεις της εργο­δο­σίας.

Σε όλους αυτούς τους ξεπου­λη­μέ­νους συν­δι­κα­λι­στές που μας πλα­σά­ρουν καθη­με­ρινά την απο­γο­ή­τευση και τη μοι­ρο­λα­τρία, που απο­τε­λούν του καλύ­τε­ρους ντίλερ των συμ­φε­ρό­ντων των μεγα­λο­ξε­νο­δό­χων υπο­γρά­φο­ντας την κατα­δίκη των εργα­ζο­μέ­νων.

Με αυτούς τους υπάλ­λη­λους των αφε­ντι­κών δεν έχουμε καμιά σχέση, ούτε εμείς οι εργα­ζό­με­νοι, ούτε το ίδιο το κίνημα.

–   Να ακυ­ρω­θούν όλοι οι νόμοι με τους οποίους υπο­νο­μεύ­τη­καν οι κλα­δι­κές συμ­βά­σεις εργα­σίας, μειώ­θηκε ο βασικός μισθός της Εθνικής Συλ­λο­γι­κής Σύμ­βα­σης, καθιε­ρώ­θηκε η μικρό­τερη αμοιβή για τους νέους, κατάρ­γη­σαν το σταθερό ημε­ρή­σιο χρόνο εργα­σίας, καθιέ­ρω­σαν τις ελα­στι­κές μορφές εργα­σίας.

–   Να παρθούν πίσω όλοι οι αντι­λαϊ­κοί νόμοι που μείωσαν τις συντά­ξεις, αύξησαν τα όρια ηλικίας.

–  Να καταρ­γη­θούν οι νόμοι με τους οποίους μειώ­θη­καν τα οικο­γε­νειακά επι­δό­ματα, τα επι­δό­ματα μητρό­τη­τας.

–  Να αυξηθεί το επίδομα της ανερ­γίας να δίνεται ανε­ξαι­ρέ­τως σε όλους τους άνερ­γους που ανα­ζη­τούν και δεν βρί­σκουν δουλειά για όλη τη διάρ­κεια της ανερ­γίας.

–  Να μειω­θούν άμεσα τα τιμο­λό­για της ΔΕΗ, ΔΕΥΑΡ, τα εισι­τή­ρια στις συγκοι­νω­νίες και να μην πλη­ρώ­νουν οι άνεργοι, οι μαθητές, φοι­τη­τές, σπου­δα­στές.

–  Κατάρ­γηση όλων των αντι­λαϊ­κών νόμων για την Υγεία και καθο­λική πρό­σβαση, χωρίς καμιά προ­ϋ­πό­θεση, όλων στα δημόσια κέντρα Υγείας και τα νοσο­κο­μεία, καθώς και στην παροχή της ανα­γκαίας φαρ­μα­κευ­τι­κής αγωγής.

–  Να στα­μα­τή­σουν άμεσα τα χαρά­τσια της εφορίας, να καταρ­γη­θούν οι νόμοι που τα καθιέ­ρω­σαν, να στα­μα­τή­σει κάθε πλει­στη­ρια­σμός και κατά­σχεση στα σπίτια των εργα­ζό­με­νων.

–  Να επα­νέλ­θει ο υπο­λο­γι­σμός του εφάπαξ όπως ήταν πριν τη μείωση και να μην μετα­τρα­πεί το ΤΑΠΙΤ σε επαγ­γελ­μα­τικό ταμείο.

–  Κάτω τα χέρια από τα Σωμα­τεία και την οργά­νωση της απερ­γίας.

Ζήτω η 1η Μάη! Ζήτω η παγκό­σμια εργα­τική τάξη!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΙΣ 10 πμ