Η ατομική ευθύνη του χιονιά

Τα περί ατο­μι­κής ευ­θύ­νης στο χιο­νιά, είναι μία άλλη συ­ζή­τη­ση, που δεν έχει σχέση με το μπά­χα­λο που δη­μιουρ­γή­θη­κε. Και είναι ενο­χλη­τι­κό να ανοί­γει από όσους έχουν  ευ­θύ­νες. Θέλει ομο­λο­γου­μέ­νως πολ­λές συ­νε­δρί­ες η συ­νει­δη­το­ποί­η­ση πως η πα­ρα­δο­σια­κή σχέση αγά­πης-μί­σους του Νε­ο­έλ­λη­να με το κρά­τος είναι μια πα­θο­λο­γι­κή και δια­βρω­τι­κή σχέση συ­νε­ξάρ­τη­σης που μας τρώει την ψυχή, το δου­λεύ­ου­με όμως. Δεν μπο­ρεί όμως η κα­ρα­μέ­λα της ατο­μι­κής ευ­θύ­νης να απο­τε­λεί άλ­λο­θι για την ανι­κα­νό­τη­τα της κε­ντρι­κής εξου­σί­ας, όλοι το ξέ­ρουν αυτό. Να την κά­νου­με αυτή την συ­ζή­τη­ση, αλλά να μην την συν­δέ­ου­με με τις ευ­θύ­νες του χάους, εάν θέ­λου­με να εί­μα­στε έντι­μοι και ει­λι­κρι­νείς. Δεν φταί­νε οι πο­λί­τες, φταί­νε συ­γκε­κρι­μέ­νες αρ­ρυθ­μί­ες και λάθος απο­φά­σεις κυ­βερ­νη­τι­κών ορ­γά­νων και το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης. Καλό είναι να αυ­το­ρυθ­μι­στού­με στο θέμα αυτό και να μην το παί­ζου­με οδη­γοί πί­στας, αλλά καλό είναι και η πο­λι­τι­κή προ­στα­σία και διά­φο­ροι άλλοι ανευ­θυ­νου­πεύ­θυ­νοι, αντί να μας κου­νούν το δά­χτυ­λο, να κά­νουν μια καλή εκ­στρα­τεία ενη­μέ­ρω­σης των πο­λι­τών και να λά­βουν και τα απα­ραί­τη­τα μέτρα, στο μέλ­λον, ώστε να ει­δο­ποιού­νται από την πο­λι­τι­κή προ­στα­σία οι πο­λί­τες, να κυ­κλο­φο­ρούν με αλυ­σί­δες. Θα έπρε­πε αφού ξέ­ρα­με μια βδο­μά­δα πριν ότι έρ­χε­ται αυτού του με­γέ­θους η κα­κο­και­ρία, έστω το Σάβ­βα­το, την Κυ­ρια­κή να έπαι­ζε μια κα­μπά­νια για την ανά­γκη να φο­ρούν αλυ­σί­δες τα αυ­το­κί­νη­τα. Κά­νουν κα­μπά­νιες για άλλα και για άλλα. Μια πα­ρα­πά­νω δεν θα έβλα­φτε.