10 χρόνια κάθειρξη για εκβίαση και τοκογλυφία!

Ποινή κά­θειρ­ξης 10 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα, υπό τον όρο της κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 4.000 ευρώ επέ­βα­λε  το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των σε έναν κά­τοι­κο της Ρόδου, ασφα­λι­στή, που κρί­θη­κε ένο­χος εκ­βί­α­σης και το­κο­γλυ­φί­ας!

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είναι ο κύ­ριος κα­τη­γο­ρού­με­νος στην υπό­θε­ση δια­κί­νη­σης πλα­στο­γρα­φη­μέ­νων επι­τα­γών ιδιο­κτή­τη αλυ­σί­δας ζα­χα­ρο­πλα­στεί­ων με δρά­στη συγ­γε­νι­κό του πρό­σω­πο που, όπως υπο­στη­ρί­ζει, έπεσε θύμα του.

Ο τε­λευ­ταί­ος, που κα­τα­δι­κά­στη­κε σε ποινή φυ­λά­κι­σης 4 ετών, με­τα­τρέ­ψι­μη προς 10 ευρώ ημε­ρη­σί­ως, με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα, κα­τη­γο­ρεί­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι πλα­στο­γρα­φού­σε την υπο­γρα­φή του πα­τέ­ρα του σε επι­τα­γές που χρη­σι­μο­ποιού­σε για να εξο­φλή­σει τις το­κο­γλυ­φι­κές του υπο­χρε­ώ­σεις.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε αθώο στην ίδια υπό­θε­ση έναν κά­τοι­κο Αρ­χαγ­γέ­λου.

Αφορ­μή για τον σχη­μα­τι­σμό της δι­κο­γρα­φί­ας έδωσε η κοι­νο­ποί­η­ση στον κ. Ει­σαγ­γε­λέα αγω­γής, που υπο­βλή­θη­κε ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την οποία κα­ταγ­γέλ­λε­ται η διά­πρα­ξη σο­βα­ρών αδι­κη­μά­των με την δια­χεί­ρι­ση επι­τα­γών ύψους 317.000 ευρώ.

Ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται πριν από το Μάιο του έτους 2007, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την ανά­γκη του εξα­δέλ­φου του και ει­δι­κό­τε­ρα τις οι­κο­νο­μι­κές δυ­σχέ­ρειες τις οποί­ες αντι­με­τώ­πι­ζε, λόγω οφει­λών του προς τρίτα πρό­σω­πα, να του χο­ρή­γη­σε δά­νειο ύψους 40.000 ευρώ με μη­νιαίο τόκο 10% και ετή­σιο τόκο 120%, με απο­τέ­λε­σμα η οφει­λή του να ανέλ­θει τε­λι­κά στο ποσό των 317.200 ευρώ.

Φέ­ρε­ται πα­ρα­πέ­ρα, σε χρόνο, που δεν εξα­κρι­βώ­θη­κε ακρι­βώς από την ανά­κρι­ση, αλλά πριν το Μάιο του έτους 2007, να απεί­λη­σε τον θείο του, ομόρ­ρυθ­μο εταί­ρο γνω­στής εται­ρεί­ας ότι θα σφρά­γι­ζε 14 επι­τα­γές, οι οποί­ες είχαν εκ­δο­θεί με χρέ­ω­ση του λο­γα­ρια­σμού της εται­ρεί­ας και σε δια­τα­γή του, ενώ εγνώ­ρι­ζε ότι αυτές ήταν πλα­στές, καθώς δεν είχαν εκ­δο­θεί από την εται­ρεία, αλλά από τον συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νο εξά­δελ­φό του και είχαν δοθεί στον ίδιο προς εξό­φλη­ση χρέ­ους του και εν­σω­μά­τω­ναν το­κο­γλυ­φι­κά ωφε­λή­μα­τα.

Ο θείος του δε προ­κει­μέ­νου να μην σφρα­γι­στούν οι επι­τα­γές ανα­γκά­στη­κε να υπο­γρά­ψει πράξη ανα­γνώ­ρι­σης χρέ­ους με την οποία απο­δε­χό­ταν ότι του όφει­λε το ποσό των 317.200 ευρώ και ότι του πα­ρέ­δω­σε 24 επι­τα­γές, συ­νο­λι­κής αξίας 317.200 ευρώ, σε χρέ­ω­ση άλλου λο­γα­ρια­σμού του αλλά και δι­καί­ω­μα εγ­γρα­φής προ­ση­μεί­ω­σης υπο­θή­κης σε οποιο­δή­πο­τε ακί­νη­το ιδιο­κτη­σί­ας του σε πε­ρί­πτω­ση μη πλη­ρω­μής κά­ποιας από τις ανω­τέ­ρω επι­τα­γές.

Ο γιος του «μη­νυ­τή» και εξά­δελ­φος του πρώ­του, φέ­ρε­ται πριν από το μήνα Μάιο του έτους 2007 να κα­τήρ­τι­σε 14 επι­τα­γές λο­γα­ρια­σμού της οι­κο­γε­νεια­κής επι­χεί­ρη­σης του πα­τέ­ρα του, θέ­το­ντας τη σφρα­γί­δα της εται­ρεί­ας και την υπο­γρα­φή των ομόρ­ρυθ­μων εταί­ρων της και στη συ­νέ­χεια να εξέ­δω­σε, σε δια­τα­γή του συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νού του και να τις πα­ρέ­δω­σε σε αυτόν προς εξό­φλη­ση χρέ­ους του εκ δα­νεί­ου.

Πε­ρισ­σό­τε­ρα στην αυ­ρια­νή έντυ­πη έκ­δο­ση της “δη­μο­κρα­τι­κής”