Διονύσης Θεοδωράτος: Ενεργειακή καταιγίδα θα πλήξει την ακτοπλοΐα από το 2025

Η πρά­σι­νη με­τά­βα­ση της πα­γκό­σμιας ναυ­τι­λί­ας, άρα και της ακτο­πλο­ΐ­ας, που έχει στόχο τις μη­δε­νι­κές εκ­πο­μπές αε­ρί­ων του θερ­μο­κη­πί­ου κο­στί­ζει και θα πλή­ξει οι­κο­νο­μι­κά τις εται­ρεί­ες.

Ει­δι­κά στην ακτο­πλο­ΐα, το 2025 ανα­μέ­νε­ται οι τιμές των ει­σι­τη­ρί­ων να αυ­ξη­θούν χωρίς να είναι κα­νείς σε θέση να υπο­λο­γί­σει το πο­σο­στό αύ­ξη­σης. Ο λόγος είναι ότι από την 1η Μαΐου του 2025 όλη η Με­σό­γειος γί­νε­ται SECA (Πε­ριο­χή Ελέγ­χου Εκ­πο­μπών Θείου), που ση­μαί­νει ότι θα πρέ­πει να είναι απαλ­λαγ­μέ­νη από το θείο. Aρα θα πρέ­πει να χρη­σι­μο­ποιεί καύ­σι­μο με πε­ριε­κτι­κό­τη­τα σε θείο μόλις 0,001%, που είναι πιο ακρι­βό. Και δεν είναι μόνο αυτό.

Στο πλαί­σιο της δέ­σμης των μέ­τρων με τον τίτλο «Fit for 55» για το κλίμα, που εγκρί­θη­κε το 2023 από την Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή, ανα­θε­ω­ρή­θη­καν μια σειρά από κοι­νο­τι­κά νο­μο­θε­τή­μα­τα που αφο­ρούν και τη ναυ­τι­λία. Η στα­δια­κή επέ­κτα­ση του Ευ­ρω­παϊ­κού Συ­στή­μα­τος Εμπο­ρί­ας Δι­καιω­μά­των Εκ­πο­μπών (EU-ETS) στις ναυ­τι­λια­κές με­τα­φο­ρές έως το 2026 και οι ανα­με­νό­με­νες δυ­σκο­λί­ες συμ­μόρ­φω­σης με τη νέα νο­μο­θε­σία για κα­θα­ρά καύ­σι­μα (FuelEU Maritime Initiative) εκτι­μά­ται ότι θα αυ­ξή­σουν το λει­τουρ­γι­κό κό­στος του κλά­δου της ακτο­πλο­ΐ­ας.

Μι­λή­σα­με με τον πρό­ε­δρο του Συν­δέ­σμου Επι­χει­ρή­σε­ων Επι­βα­τη­γού Ναυ­τι­λί­ας (ΣΕΕΝ) Διο­νύ­ση Θε­ο­δω­ρά­το για τα μελ­λού­με­να στον κλάδο, τα βά­λα­με σε μια σειρά και απο­σα­φη­νί­σα­με την ει­κό­να για να ξέ­ρου­με τι μας πε­ρι­μέ­νει. «Μπο­ρού­με να πούμε ότι “ενερ­γεια­κή κα­ται­γί­δα” θα πλή­ξει την ακτο­πλο­ΐα, όπως και όλη τη ναυ­τι­λια­κή βιο­μη­χα­νία», είναι τα πρώτα του λόγια και στη συ­νέ­χεια εξη­γεί:

«Από την 1η Μαΐου του 2025 όλη η Με­σό­γειος γί­νε­ται SECA (Πε­ριο­χή Ελέγ­χου Εκ­πο­μπών Θείου), που ση­μαί­νει ότι θα πρέ­πει να είναι απαλ­λαγ­μέ­νη από το θείο. Ολοι θα πάνε στο καύ­σι­μο MGO (Marine Gasoil). Αυτό και μόνο θα επι­βα­ρύ­νει κατά 150 ευρώ τον τόνο καυ­σί­μου για τις ακτο­πλοϊ­κές εται­ρεί­ες. Το VLSFO (Very Low Sulphur Fuel Oil) με πε­ριε­κτι­κό­τη­τα 0,50% σε θείο τε­λειώ­νει, αφού από την 1η Μαΐου του 2025 θα είναι υπο­χρε­ω­τι­κό το MGO με πε­ριε­κτι­κό­τη­τα σε θείο μόλις 0,001%».

Και προ­σθέ­τει: «Σή­με­ρα ο τόνος πε­τρε­λαί­ου είναι στα 600 δο­λά­ρια και θα πάει 750. Αν προ­σθέ­σου­με σε αυτό το EU-ETS (Ευ­ρω­παϊ­κό Σύ­στη­μα Εμπο­ρί­ας Δι­καιω­μά­των Εκ­πο­μπών) που ισχύ­ει σε πρώτη φάση σε Κρήτη και Αδρια­τι­κή, μι­λά­με για 40%-50% αύ­ξη­ση του κό­στους του πε­τρε­λαί­ου, η οποία προ­κα­λεί­ται από τις ρυθ­μι­στι­κές αρχές που επι­βάλ­λουν κα­νο­νι­σμούς και όχι από την αγορά. Δεν το λέει κα­νείς αυτό. Θέ­λου­με πρά­σι­νη ναυ­τι­λία και θα την πλη­ρώ­σου­με».

Ιδιαί­τε­ρη συ­ζή­τη­ση γί­νε­ται για το Ευ­ρω­παϊ­κό Σύ­στη­μα Εμπο­ρί­ας Δι­καιω­μά­των Εκ­πο­μπών: «Οι ακτο­πλοϊ­κές εται­ρεί­ες θα είναι υπο­χρε­ω­μέ­νες να αγο­ρά­ζουν πι­στο­ποι­η­τι­κά και να τα κα­τα­θέ­τουν για το 40% το 2024, το 70% το 2025 και το 100% των εξα­κρι­βω­μέ­νων εκ­πο­μπών τους βάσει του MRV κα­νο­νι­σμού από το 2026.

Για την Ελ­λά­δα η υπο­χρέ­ω­ση αφορά μόνο τις ακτο­πλοϊ­κές γραμ­μές από/προς Κρήτη και Αδρια­τι­κή, γιατί εξαι­ρού­νται μέχρι το 2030 οι δρο­μο­λο­για­κές ακτο­πλοϊ­κές γραμ­μές που αφο­ρούν τη σύν­δε­ση νη­σιών με πλη­θυ­σμό μι­κρό­τε­ρο από 200.000 μό­νι­μους κα­τοί­κους με άλλα λι­μά­νια εντός της ίδιας χώρας», υπο­γραμ­μί­ζει ο κ. Θε­ο­δω­ρά­τος και προει­δο­ποιεί ότι «χωρίς ανα­νέ­ω­ση του στό­λου, η έντα­ξη στο Σύ­στη­μα Εμπο­ρί­ας Δι­καιω­μά­των Εκ­πο­μπών (EU-ETS) θα επι­φέ­ρει επι­βά­ρυν­ση στο κό­στος λει­τουρ­γί­ας των πλοί­ων.

Η στα­δια­κή ει­σα­γω­γή που προ­τά­θη­κε από την Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή διευ­κο­λύ­νει μια εύ­λο­γα ισορ­ρο­πη­μέ­νη συ­μπε­ρί­λη­ψη αυτών των νέων δα­πα­νών». Για να προ­σθέ­σει: «Η ακτο­πλο­ΐα μπο­ρεί από μόνη της να ανα­νε­ώ­σει τον στόλο της, αλλά όχι γρή­γο­ρα. Θα ζήσει δε μια πε­ρί­ο­δο όπου θα έχει και το EU-ETS και τα πρό­στι­μα που θα προ­κύ­πτουν από τα δι­καιώ­μα­τα ρύπων και την από­σβε­ση των υψη­λών ναυ­πη­γι­κών επεν­δύ­σε­ων για το πρα­σί­νι­σμα του στό­λου με πλοία που θα καίνε εναλ­λα­κτι­κά καύ­σι­μα. Είναι ανα­πό­φευ­κτο ότι το κό­στος της ακτο­πλο­ΐ­ας θα αυ­ξη­θεί – και μαζί και το κό­στος των ει­σι­τη­ρί­ων».

Οπως ση­μειώ­νει ο ίδιος, «πόροι για δρά­σεις υπο­στή­ρι­ξης της πρά­σι­νης με­τά­βα­σης της ακτο­πλο­ΐ­ας μπο­ρούν να προ­έλ­θουν -και- από την ανα­κα­τεύ­θυν­ση των εσό­δων του ΣΕΔΕ στις θα­λάσ­σιες με­τα­φο­ρές. Αυτοί οι πόροι μπο­ρούν να αξιο­ποι­η­θούν για την επι­δό­τη­ση των επεν­δυ­τι­κών δα­πα­νών για την προ­σαρ­μο­γή του υφι­στά­με­νου στό­λου ή την ανα­νέ­ω­σή του σύμ­φω­να με τις απαι­τή­σεις των νέων πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών κα­νο­νι­σμών.

Με βάση ανα­φο­ρές της ναυ­τι­λια­κής βιο­μη­χα­νί­ας, η εκτι­μώ­με­νη ζή­τη­ση των ναυ­τι­λια­κών καυ­σί­μων ου­δέ­τε­ρων εκ­πο­μπών άν­θρα­κα μέχρι και το 2030 θα αντι­στοι­χεί στο 30% έως και 40% του ανα­με­νό­με­νου πα­γκό­σμιου όγκου πα­ρα­γω­γής των καύ­σι­μων αυτών».

Οι επι­λο­γές

Ο κ. Θε­ο­δω­ρά­τος υπο­γραμ­μί­ζει ότι «ο κλά­δος των επι­βα­τη­γών με­τα­φο­ρών θα πρέ­πει να γνω­ρί­ζει το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τό τις δια­θέ­σι­μες επι­λο­γές της απαν­θρα­κο­ποί­η­σης προ­κει­μέ­νου, εστιά­ζο­ντας στη μειω­μέ­νη κα­τα­νά­λω­ση ενέρ­γειας, στην ευ­ε­λι­ξία διά­θε­σης των εναλ­λα­κτι­κών καυ­σί­μων και την κα­λύ­τε­ρη ενερ­γεια­κή από­δο­ση, οι ακτο­πλοϊ­κές επι­χει­ρή­σεις να λά­βουν απο­φά­σεις μα­κρο­πρό­θε­σμης στρα­τη­γι­κής επεν­δύ­σε­ων σε χαρ­το­γρα­φη­μέ­να νερά. Καθώς η υπό­θε­ση της απαν­θρα­κο­ποί­η­σης και η ζή­τη­ση για τα καύ­σι­μα αυτά, εκτός από τις θα­λάσ­σιες με­τα­φο­ρές, αφορά τις αε­ρο­με­τα­φο­ρές, τις οδι­κές με­τα­φο­ρές, αλλά και τις άλλες βιο­μη­χα­νί­ες, ση­μαί­νει ότι η πα­ρα­γω­γή καυ­σί­μων ου­δέ­τε­ρου άν­θρα­κα θα πρέ­πει να επι­τα­χυν­θεί προ­κει­μέ­νου να επι­τευ­χθούν οι στό­χοι μεί­ω­σης των εκ­πο­μπών».

Σύμ­φω­να με τον ίδιο, ο προ­βλη­μα­τι­σμός έγκει­ται στο ότι η πε­ρί­ο­δος της πα­ρα­γω­γής δια­φο­ρε­τι­κών τύπων ή εναλ­λα­κτι­κών καυ­σί­μων ου­δέ­τε­ρων από άν­θρα­κα εν­δέ­χε­ται να συ­νο­δεύ­ε­ται από αβε­βαιό­τη­τα στην προ­σφο­ρά και, ως εκ τού­του, πι­θα­νόν και σε δια­κυ­μάν­σεις των τιμών διά­θε­σης.

«Σί­γου­ρα η δε­κα­ε­τία που δια­νύ­ου­με ανα­μέ­νε­ται να είναι απο­φα­σι­στι­κή για την ακτο­πλο­ΐα, καθώς η ποιό­τη­τα και η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα των σχε­δί­ων που θα τε­θούν σε εφαρ­μο­γή θα υπα­γο­ρεύ­σουν πόσο επι­τυ­χη­μέ­νη θα είναι στην επί­τευ­ξη των στό­χων της για απαλ­λα­γή από τις αν­θρα­κού­χες τις επό­με­νες δε­κα­ε­τί­ες».

Υπάρ­χει και συ­νέ­χεια όμως, γιατί όπως δη­λώ­νει ο πρό­ε­δρος του ΣΕΕΝ, «πα­ράλ­λη­λα με τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα, ο στό­χος για τη μεί­ω­ση του άν­θρα­κα και στην ακτο­πλο­ΐα θα πρέ­πει ταυ­τό­χρο­να να συ­νο­δεύ­ε­ται από την υλο­ποί­η­ση δρά­σε­ων άρσης εμπο­δί­ων, όπως η έλ­λει­ψη υπο­δο­μών, η ασφά­λειας ανά­λο­γα του εί­δους, η επάρ­κεια διά­θε­σης των καυ­σί­μων ου­δέ­τε­ρων εκ­πο­μπών άν­θρα­κα,η έλ­λει­ψη ικα­νο­τή­των, η ανώ­ρι­μη τε­χνο­λο­γί­ας και, το κυ­ριό­τε­ρο, το υψηλό κό­στος, το οποίο δεν επι­τυγ­χά­νει την ανα­με­νό­με­νη ή εκτι­μώ­με­νη αντα­πό­δο­ση».

Ει­δι­κή ανα­φο­ρά κάνει στην ανα­γέν­νη­ση της ελ­λη­νι­κής ναυ­πη­γι­κής βιο­μη­χα­νί­ας: «Σή­με­ρα στη χώρα μας έχουν επα­νι­δρυ­θεί οι όροι και οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις σε ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες και με­γά­λης δυ­να­μι­κό­τη­τας ναυ­πη­γι­κές μο­νά­δες, οι οποί­ες εκτός της εκτέ­λε­σης ποιο­τι­κών και υψη­λού επι­πέ­δου ερ­γα­σιών συ­ντή­ρη­σης, με­τα­σκευ­ής, επι­σκευ­ής, εκτε­λούν και ερ­γα­σί­ες πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής ανα­βάθ­μι­σης των υφι­στά­με­νων πλοί­ων, ενώ πα­ράλ­λη­λα θα πα­ρέ­χουν τη δυ­να­τό­τη­τα ναυ­πή­γη­σης νέων σύγ­χρο­νων πλοί­ων για εν­δο­νη­σιω­τι­κά δρο­μο­λό­για.

Η προ­στι­θέ­με­νη αξία των μο­νά­δων αυτών για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία ανα­δει­κνύ­ε­ται από τις ήδη σε εξέ­λι­ξη ή σε προ­γραμ­μα­τι­σμό επεν­δύ­σεις προς εκτέ­λε­ση ερ­γα­σιών ανα­βάθ­μι­σης και ενερ­γεια­κών με­τα­τρο­πών υφι­στά­με­νων πλοί­ων με σκοπό την πρά­σι­νη με­τά­βα­ση και τη βελ­τί­ω­ση του πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κού τους απο­τυ­πώ­μα­τος σύμ­φω­να με τις νέες απαι­τή­σεις της ευ­ρω­παϊ­κής νο­μο­θε­σί­ας και ενι­σχύ­ει τον ακτο­πλοϊ­κό στόλο που τα μέλη μας εμπι­στεύ­ο­νται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο.

Πα­ράλ­λη­λα θα δώσει τη δυ­να­τό­τη­τα στην εγ­χώ­ρια βιο­μη­χα­νία να ενι­σχύ­σει την τε­χνο­γνω­σία και την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τά της με στόχο την προ­σέλ­κυ­ση πε­ρισ­σό­τε­ρων ναυ­πη­γι­κών ερ­γα­σιών στον ελ­λα­δι­κό χώρο».

Η χρη­μα­το­δό­τη­ση

Η ση­μα­ντι­κό­τε­ρη πρό­κλη­ση που αντι­με­τω­πί­ζει η ελ­λη­νι­κή ακτο­πλο­ΐα στο πλαί­σιο της πρά­σι­νης με­τά­βα­σης είναι αυτή της ανα­νέ­ω­σης του στό­λου.

«Αν και έχουν αρ­χί­σει να δια­τί­θε­νται ευ­ρω­παϊ­κά επεν­δυ­τι­κά και χρη­μα­το­δο­τι­κά προ­γράμ­μα­τα για τον πε­ριο­ρι­σμό του επεν­δυ­τι­κού κιν­δύ­νου των νέων τε­χνο­λο­γιών πρά­σι­νης με­τά­βα­σης, ακόμα δεν έχει ανοί­ξει κά­ποιος κύ­κλος χρη­μα­το­δό­τη­σης», επι­ση­μαί­νει ο κ. Θε­ο­δω­ρά­τος και συ­νε­χί­ζει: «Οι επεν­δύ­σεις της επι­βα­τη­γού ναυ­τι­λί­ας στο­χεύ­ουν στη βελ­τί­ω­ση της ενερ­γεια­κής από­δο­σης και στη μεί­ω­ση του απο­τυ­πώ­μα­τος εκ­πο­μπών ρύπων κυ­ρί­ως με έργα ναυ­πή­γη­σης νέων πλοί­ων μη­δε­νι­κών ή χα­μη­λό­τε­ρων εκ­πο­μπών ή μέσω του εκ­συγ­χρο­νι­σμού υφι­στα­μέ­νων πλοί­ων με μη­χα­νές χρή­σης δι­πλού εναλ­λα­κτι­κού καυ­σί­μου».

Και προ­τεί­νει: «Για τη στή­ρι­ξη της βιω­σι­μό­τη­τας και της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των ελ­λη­νι­κών ακτο­πλοϊ­κών εται­ρειών απαι­τεί­ται μέσω ενός ευ­έ­λι­κτου χρη­μα­το­δο­τι­κού μη­χα­νι­σμού για πρά­σι­νες επεν­δύ­σεις στα πλοία της επι­βα­τη­γού ναυ­τι­λί­ας η άμεση επι­χο­ρή­γη­ση ύψους, του­λά­χι­στον, 500 εκατ. ευρώ. Ο ακτο­πλοϊ­κός στό­λος μας μέχρι σή­με­ρα στη­ρί­ζε­ται απο­κλει­στι­κά και μόνο στις επεν­δύ­σεις του ιδιω­τι­κού τομέα, οι οποί­ες εκτι­μά­ται να ξε­πε­ρά­σουν το 1 δισ. ευρώ τα αμέ­σως επό­με­να χρό­νια». Και προ­σθέ­τει βά­ζο­ντας στο κάδρο και την πο­λι­τι­κή:

«Ωστό­σο απαι­τού­νται πο­λι­τι­κές για την υπο­στή­ρι­ξη της πρά­σι­νης με­τά­βα­σης της επι­βα­τη­γού ναυ­τι­λί­ας και την προ­σαρ­μο­γή της στους νέους ευ­ρω­παϊ­κούς κα­νο­νι­σμούς της απαν­θρα­κο­ποί­η­σης, καθώς και επεν­δύ­σεις που είναι ανα­γκαίο να συγ­χρη­μα­το­δο­τη­θούν γεν­ναία από ευ­ρω­παϊ­κά ή/και κρα­τι­κά προ­γράμ­μα­τα ή άλ­λους μη­χα­νι­σμούς χρη­μα­το­δό­τη­σης κα­θό­σον οι νέες τε­χνο­λο­γί­ες πρό­ω­σης των πλοί­ων δο­κι­μά­ζο­νται και εξε­λίσ­σο­νται στην πράξη, όμως με δια­φο­ρε­τι­κές τα­χύ­τη­τες και προ­ο­πτι­κές».

Στη συ­νέ­χεια, ο κ. Θε­ο­δω­ρά­τος κάνει μια οι­κο­νο­μι­κή ανά­λυ­ση του θέ­μα­τος:

«Το πο­λυ­ε­τές, αλλά ευ­έ­λι­κτο και ανα­προ­σαρ­μο­σμέ­νο στις νέες ανά­γκες δη­μο­σιο­νο­μι­κό πλαί­σιο της Ε.Ε. σί­γου­ρα θα πα­ρέ­χει ευ­και­ρί­ες για την πρά­σι­νη με­τά­βα­ση και ανά­πτυ­ξη του ακτο­πλοϊ­κού κλά­δου με την απα­ραί­τη­τη εν­σω­μά­τω­ση των δρά­σε­ων και σε άλλα ευ­ρω­παϊ­κά τα­μεία και προ­γράμ­μα­τα, όπως για το κλίμα μέσω του Μη­χα­νι­σμού Δί­και­ης Με­τά­βα­σης.

Τα δια­χρο­νι­κά υψη­λό­τε­ρα επι­τό­κια τρα­πε­ζι­κού δα­νει­σμού στην Ελ­λά­δα σε σχέση με άλλες ναυ­τι­λια­κές χώρες απο­τε­λούν ένα πρό­σθε­το εμπό­διο στην υλο­ποί­η­ση των σχε­τι­κών επεν­δύ­σε­ων.

Σε ένα αντί­ξοο επεν­δυ­τι­κό κλίμα, όμως, η πρά­σι­νη με­τά­βα­ση της επι­βα­τη­γού ναυ­τι­λί­ας απαι­τεί τη μέ­γι­στη δυ­να­τή στή­ρι­ξη με φο­ρο­λο­γι­κά και χρη­μα­το­δο­τι­κά ερ­γα­λεία».

Η ει­κό­να της ελ­λη­νι­κής ακτο­πλο­ΐ­ας σή­με­ρα σε αριθ­μούς

Η ακτο­πλοϊ­κή κί­νη­ση για το έτος 2022 ση­μεί­ω­σε ανά­καμ­ψη, με απο­τέ­λε­σμα η χώρα μας να έχει τη με­γα­λύ­τε­ρη θα­λάσ­σια επι­βα­τι­κή κί­νη­ση στην Ε.Ε.

– Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, σύμ­φω­να με στοι­χεία της ΕΛ­ΣΤΑΤ για το 2022, κυ­μάν­θη­κε στο 92% της επι­βα­τι­κής κί­νη­σης του έτους 2019.

– Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της ΕΛ­ΣΤΑΤ για το 2023, σε σχέση με το αντί­στοι­χο διά­στη­μα του 2022 η ακτο­πλοϊ­κή κί­νη­ση στην Ελ­λά­δα κα­τέ­γρα­ψε άνοδο 7,2%.

– Για τη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­νό­τη­τα των νη­σιω­τι­κών πε­ριο­χών της Ελ­λά­δας, η ακτο­πλο­ΐα απο­τε­λεί το μο­να­δι­κό μέσο με­τα­φο­ράς συν­δέ­ο­ντας τα πε­ρί­που 115 μικρά και με­γά­λα νησιά μας με την ηπει­ρω­τι­κή χώρα σε κα­θη­με­ρι­νή βάση.

– Οι εν­δο­νη­σιω­τι­κές με­τα­φο­ρές εκτε­λού­νται μόνο με ακτο­πλοϊ­κά πλοία. Οι προ­σφε­ρό­με­νες υπη­ρε­σί­ες δεν είναι μόνο για τις με­τα­κι­νή­σεις των του­ρι­στών (70% του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού αφορά τα νησιά μας) και των νη­σιω­τών, αλλά και για τις εμπο­ρευ­μα­τι­κές με­τα­φο­ρές και την τρο­φο­δο­σία των νη­σιών που εξυ­πη­ρε­τού­νται σε πο­σο­στό 82% από τα ακτο­πλοϊ­κά πλοία.

– Οι 145 λι­μέ­νες της Ελ­λά­δας που εξυ­πη­ρε­τούν την επι­βα­τι­κή κί­νη­ση είναι οι πε­ρισ­σό­τε­ροι σε σύ­γκρι­ση με άλλες χώρες της Ε.Ε., ενώ ο λι­μέ­νας του Πει­ραιά εξυ­πη­ρε­τεί πάνω από 100 προ­ο­ρι­σμούς νη­σιω­τι­κών πε­ριο­χών. Μαζί με τις γραμ­μές της Αδρια­τι­κής, η ελ­λη­νι­κή ακτο­πλο­ΐα είναι μία από τις με­γα­λύ­τε­ρες στην Ευ­ρώ­πη.

– Εν κα­τα­κλεί­δι, ο κλά­δος δια­χει­ρί­ζε­ται πε­ρί­που το 18% της ευ­ρω­παϊ­κής ακτο­πλοϊ­κής κί­νη­σης σε σχέση με το 2% του πλη­θυ­σμού της χώρας μας ένα­ντι της Ε.Ε.

– Σύμ­φω­να με επι­και­ρο­ποι­η­μέ­να στοι­χεία, για το 2024 ο μέσος όρος ηλι­κί­ας των πλοί­ων που εξυ­πη­ρε­τούν τις ακτο­πλοϊ­κές γραμ­μές αγ­γί­ζει πλέον τα 30 έτη. Σε σύ­νο­λο 115 πλοί­ων, τα 50 από αυτά (πο­σο­στό 43,5%) είναι ήδη άνω των 30 ετών. Η μέση ηλι­κία των πλοί­ων το 2030 θα είναι 36 χρό­νια, ενώ θα υπάρ­χουν και 15 πλοία άνω των 50 ετών.

Πηγή: newmoney.gr