Η πρώτη δικαίωση ήρθε για την οικογένεια του νεαρού δύτη από τον Άγιο Νικόλαο που πνίγηκε στη Pόδο

Το δρόμο του ακρο­α­τη­ρίου παίρνει πλέον η υπόθεση του θανα­τη­φό­ρου εργα­τι­κού ατυ­χή­μα­τος που κόστισε την ζωή στον 26χρονο κρητικό ιχθυο­λόγο και δύτη Νικόλαο Τζα­νό­που­λου σε ιχθυο­καλ­λιέρ­γεια της Ρόδου τον Δεκέμ­βριο του 2018.

Παρα­πέ­μπο­νται σε δίκη η νόμιμη εκπρόσωπος-διαχειρίστρια της εται­ρείας στην οποία εργα­ζό­ταν ο άτυχος νέος καθώς και ο σύζυγός της.

Με βάση το κατη­γο­ρη­τή­ριο, φέρεται να τους απο­δί­δε­ται ότι απα­σχο­λού­σαν στην μονάδα της ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας της εται­ρείας, τον 26χρονο και έναν ακόμα εργα­ζό­μενο, Πακι­στα­νι­κής κατα­γω­γής, ως δύτες για κατα­δυ­τι­κές εργα­σίες της μονάδας, χωρίς αυτοί να δια­θέ­τουν τα απα­ραί­τητα τυπικά προ­σό­ντα και χωρίς η εται­ρεία να δια­θέ­τει εξι­δει­κευ­μένο κατα­δυ­τικό συνερ­γείο όπως αυτό ορί­ζε­ται από τον σχετικό Κανο­νι­σμό Λιμένος 10.

Για την ημέρα του δυστυ­χή­μα­τος, στο κατη­γο­ρη­τή­ριο ανα­φέ­ρε­ται ότι ο άτυχος Νίκος κατα­δύ­θηκε εντός της ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας, μόνος του, κατ΄ εντολή των κατη­γο­ρου­μέ­νων, για την εκτέ­λεση συγκε­κρι­μέ­νης κατα­δυ­τι­κής εργα­σίας, χωρίς την συν­δρομή δεύ­τε­ρου δύτη ασφα­λείας. Απο­τέ­λε­σμα της παρα­πάνω ενέρ­γειας των κατη­γο­ρου­μέ­νων, ήταν ο εγκλω­βι­σμός του Νίκου Τζα­νό­που­λου στα φθαρ­μένα, όπως ανα­φέ­ρε­ται, δίκτυα των ιχθυο­κλω­βών και η αδυ­να­μία απε­λευ­θέ­ρω­σης του, γεγονός που σύμφωνα με τον αρμόδιο Εισαγ­γε­λέα θα είχε με βεβαιό­τητα απο­φευ­χθεί αν υπήρχε συνοδός δύτης κατά την εκτέ­λεση της συγκε­κρι­μέ­νης εργα­σίας όπως ορίζει ο νόμος.

Η ενέρ­γεια της εται­ρείας να ανα­θέ­σει την διε­νέρ­γεια κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών σε ανει­δί­κευ­τους εργάτες, στε­ρού­με­νους επαγ­γελ­μα­τι­κής άδειας αυτο­δυ­τών, απο­δεί­χθηκε μοιραία για το νεαρό εργα­ζό­μενο, με τον Εισαγ­γε­λέα να ασκεί διώξεις για παρά­βαση των άρθρων του Γενικού Κανο­νι­σμού Λιμένα 10 περί ορθής εκτέ­λε­σης κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών.

Ως προς το δεύτερο κατη­γο­ρού­μενο ανα­φέ­ρε­ται στο κατη­γο­ρη­τή­ριο ότι ως επαγ­γελ­μα­τίας δύτης και εργο­λά­βος κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών, όφειλε να γνω­ρί­ζει την ορθή πρα­κτική κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών από δύτες καθώς και ότι ο Νικό­λαος Τζα­νό­που­λος δεν διέθετε τα απα­ραί­τητα προ­σό­ντα και εμπει­ρία για την εκτέ­λεση κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών, εντού­τοις σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ήταν εκείνος που έδωσε εντολή στις 13/12/2018 στον θανόντα Νικόλαο Τζα­νό­πουλο να κατα­δυ­θεί μόνος του για συγκε­κρι­μένη κατα­δυ­τική εργασία με απο­τέ­λε­σμα τον τραγικό θάνατό του.

Το γεγονός ότι η συγκε­κρι­μένη εται­ρεία δεν διέθετε Τεχνικό Ασφα­λείας για την ενη­μέ­ρωση των εργα­ζο­μέ­νων σε θέματα ασφά­λειας στην εργασία όπως αυτό ορί­ζε­ται ρητά ως υπο­χρέ­ωση των επι­χει­ρή­σεων, βάσει των κεί­με­νων δια­τά­ξεων, προ­σθέ­τει ακόμα μια σημα­ντική παρά­λειψη – κατη­γο­ρία στο ήδη βαρύ κατη­γο­ρη­τή­ριο.

Η οικο­γέ­νεια του νεαρού δύτη μετά την έκδοση του κατη­γο­ρη­τη­ρίου δηλώνει:

«Πέρασαν 19 μήνες από τον χαμό του παιδιού μας και το κατη­γο­ρη­τή­ριο του Εισαγ­γε­λέα μας δικαιώ­νει. Όλους αυτούς τους μήνες δώσαμε ένα τερά­στιο αγώνα προ­κει­μέ­νου να συλ­λέ­ξουμε και να κατα­θέ­σουμε όλα τα απο­δει­κτικά στοι­χεία που φανε­ρώ­νουν την προ­χει­ρό­τητα και την ανευ­θυ­νό­τητα της συγκε­κρι­μέ­νης εται­ρείας σε θέματα ασφά­λειας των εργα­ζο­μέ­νων και όχι μόνο.

Κατόπιν καταγ­γε­λιών μας σε όλες τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες, οι οποίες θα έπρεπε εξαρχής να ενερ­γή­σουν αυτε­πάγ­γελτα, δια­πι­στώ­θη­καν σωρεία παρα­βά­σεων της εργα­τι­κής νομο­θε­σίας και του τρόπου εκτέ­λε­σης κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών εντός της ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας.

Το Σώμα Επι­θε­ώ­ρη­σης Εργα­σίας, η Περι­φε­ρειακή Δ/νση Ασφα­λείας και Υγείας στην Εργασία και το Λιμε­ναρ­χείο Ρόδου, βάσει των καταγ­γε­λιών μας, βεβαί­ω­σαν παρα­βά­σεις και επέ­βα­λαν διοι­κη­τι­κές κυρώ­σεις στην εται­ρεία, τις οποίες κοι­νο­ποι­ή­σαμε στον Εισαγ­γε­λέα προς συμπλή­ρωση της δικο­γρα­φίας.

Η εν λόγω εται­ρεία προ­σπά­θησε επι­με­λώς να καλύψει τις παρα­τυ­πίες στον τρόπο λει­τουρ­γίας της, δηλώ­νο­ντας απο­δε­δειγ­μένα Τεχνικό Ασφα­λείας την αμέσως επόμενη ημέρα του θανα­τη­φό­ρου ατυ­χή­μα­τος, αφού σύμφωνα με τα σχετικά έγγραφα που προ­σκο­μί­σαμε από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες, έως την ημέρα του ατυ­χή­μα­τος είχε δηλωθεί Τεχνι­κός Ασφα­λείας του οποίου όχι μόνο είχε λήξει η σύμβαση του από 31/12/2017, αλλά είχε δηλωθεί παρά­νομα από την εται­ρεία, με τον συγκε­κρι­μένο Τεχνικό Ασφα­λείας να κατα­θέ­τει μήνυση κατά της εται­ρείας για την εν ρήμει του δήλωση της ιδιό­τη­τας του από την εται­ρεία.

Σε ό,τι αφορά τον τρόπο εκτέ­λε­σης των κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών εντός της μονάδας, η εται­ρεία ισχυ­ρί­στηκε ότι αυτές γινόταν από το κατα­δυ­τικό κέντρο του συζύγου της νομίμου εκπρο­σώ­που της εται­ρείας, κατα­θέ­το­ντας σχετικό ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό συνερ­γα­σίας, το οποίο κατόπιν αιτή­σεως μας στον εισαγ­γε­λέα, βεβαιώ­θηκε από την ΔΟΥ Ρόδου, ότι είχε υπο­βλη­θεί ηλε­κτρο­νικά εκπρό­θε­σμα, πέντε μήνες μετά το θανα­τη­φόρο ατύχημα του γιου μας.

19 μηνες μετά και παρα­μέ­νουν ανα­πά­ντη­τες οι καταγ­γε­λίες μας για την λει­τουρ­γία της συγκε­κρι­μέ­νης μονάδας από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες αδειο­δό­τη­σής της, σε ένα απί­στευτο παι­χνίδι από­δο­σης ευθυνών από υπη­ρε­σία σε υπη­ρε­σία. 19 μήνες μετά και παρα­μέ­νουν ανα­πά­ντητα τα ερω­τή­ματα για τον τρόπο χει­ρι­σμού της υπό­θε­σης του θανα­τη­φό­ρου ατυ­χή­μα­τος από το Κεντρικό Λιμε­ναρ­χείο Ρόδου, με την δικο­γρα­φία να επι­στρέ­φει δύο φορές από τον αρμόδιο Εισαγ­γε­λέα στο Λιμε­ναρ­χείο ζητώ­ντας μεταξύ άλλων στοι­χεία που θα έπρεπε να είχαν ερευ­νη­θεί από την αρμόδια ανα­κρι­τική αρχή την ημέρα του ατυ­χή­μα­τος. Ερω­τή­ματα για παρα­λεί­ψεις τα οποία θα τεθούν υπόψιν του αρμό­διου Υπουρ­γείου, πιστεύ­ο­ντας ότι αυτή τη φορά θα ληφθούν σοβαρά υπόψη ώστε να απο­δο­θούν τυχόν ευθύνες και να ξεκι­νή­σει συστη­μα­τι­κός έλεγχος στο τρόπο εκτέ­λε­σης κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών στις ιχθυο­καλ­λιέρ­γειες, προς απο­τροπή κι άλλων θανα­τη­φό­ρων ατυ­χη­μά­των.

Από την πρώτη στιγμή του ατυ­χή­μα­τος, η εται­ρεία δια των εκπρο­σώ­πων της, προ­σπά­θησε να απο­ποι­η­θεί των ευθυνών της, κατη­γο­ρώ­ντας τον Νίκο ως ανεύ­θυνο εργα­ζό­μενο που έκανε το χόμπι του (κατά­δυση ανα­ψυ­χής!), εντός της μονάδας ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας δήθεν εν αγνοία τους τον κατα­δυ­τικό εξο­πλι­σμό της ίδιας της εται­ρείας, σπι­λώ­νο­ντας παρά­φορα την μνήμη ενός νεκρού πλέον εργα­ζό­με­νου.

Ο δρόμος για τη δικαί­ωση της μνήμης του παιδιού μας, άνοιξε, με την εκδί­καση της υπό­θε­σης να ορί­ζε­ται στις 10/02/2021.

Ο Εισαγ­γε­λέας πέρα από κάθε αμφι­σβή­τηση, έκρινε βάσει των απο­δει­κτι­κών στοι­χείων που έχουν κατα­τε­θεί στη δικο­γρα­φία, χωρίς να λάβει υπόψη του τους ανα­λη­θείς ισχυ­ρι­σμούς των κατη­γο­ρου­μέ­νων, ισχυ­ρι­σμοί οι οποίοι θα καταρ­ρι­φθούν πλήρως με τα επι­πλέον στοι­χεία που θα θέσουμε εν όποιον του δικα­στη­ρίου.

Στην Ελλάδα του 2020, ο αγώνας για δικαί­ωση παρα­μέ­νει δύσκο­λος, αλλά προς απο­γο­ή­τευση υπη­ρε­σιών και εργο­δο­τών, υπάρ­χουν άνθρω­ποι που θα συνε­χί­σουν να παλεύ­ουν μέχρι τέλους».

Πηγή: cretalive.gr