Ξαναζωντάνεψε η οικονομία της Λέρου μέσα από τη λειτουργία της μαρίνας στο Λακκί

Γρά­φει

ο Νε­κτά­ριος Κα­λο­γή­ρου

Πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο για ολό­κλη­ρη την οι­κο­νο­μία της Λέρου δια­δρα­μα­τί­ζει στα τε­λευ­ταία χρό­νια η μα­ρί­να που κα­τα­σκευά­σθη­κε στη θέση Λακκί και απο­τε­λεί πόλο προ­σέγ­γι­σης σκα­φών από κάθε γωνιά του Αι­γαί­ου Πε­λά­γους. Τα οι­κο­νο­μι­κά οφέλη που έχουν προ­κύ­ψει για το νησί εντυ­πω­σιά­ζουν και δεί­χνουν τη δυ­να­μι­κή που μπο­ρεί να έχουν τέ­τοια έργα για τις μι­κρές κοι­νω­νί­ες.

Για να γίνει αντι­λη­πτό το μέ­γε­θος της ωφέ­λειας για τη μικρή οι­κο­νο­μία της Λέρου, αρκεί να ση­μειω­θεί ότι η του­ρι­στι­κή σεζόν στο νησί διαρ­κεί μόνο τις 70 – 80 ημέ­ρες της καρ­διάς του κα­λο­και­ριού. Αντι­θέ­τως, η μα­ρί­να στο Λακκί δια­τη­ρεί υψηλή κί­νη­ση για του­λά­χι­στον 180 ημέ­ρες και στη διάρ­κειά τους είναι χι­λιά­δες τα σκάφη που εξυ­πη­ρε­τού­νται. Οι ιστιο­πλό­οι ανα­γνω­ρί­ζουν στη συ­γκε­κρι­μέ­νη θέση ένα ασφα­λές κα­τα­φύ­γιο και μια κοι­νω­νία πά­ντο­τε έτοι­μη να κα­λύ­ψει τις ανά­γκες τους. Συ­νο­λι­κά, η μα­ρί­να έχει δυ­να­τό­τη­τα φι­λο­ξε­νί­ας 220 σκα­φών ανα­ψυ­χής (ιστιο­πλοϊ­κών και μη­χα­νο­κί­νη­των). Εκεί­νο που ωστό­σο απο­δί­δει τα μέ­γι­στα για την οι­κο­νο­μία είναι η χερ­σαία υπο­δο­μή για τη συ­ντή­ρη­ση, επι­σκευή και δια­χεί­μα­ση συ­νο­λι­κά 600 σκα­φών. Τα τε­λευ­ταία απαι­τούν ανταλ­λα­κτι­κά, προ­σω­πι­κό και λοι­πές βοη­θη­τι­κές υπη­ρε­σί­ες. Σε όλα αυτά θα πρέ­πει να προ­στε­θούν οι ανά­γκες των ιδιο­κτη­τών για δια­τρο­φή, έν­δυ­ση, υπό­δη­ση και δια­σκέ­δα­ση. Στο τέλος τα χρή­μα­τα που ει­σέρ­χο­νται στην αγορά της Λέρου από τη μα­ρί­να είναι αρ­κε­τά και ικανά να συ­ντη­ρή­σουν ικα­νο­ποι­η­τι­κά πλή­θος οι­κο­γε­νειών.

Πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι για πολλά χρό­νια η μικρή κοι­νω­νία του νη­σιού στή­ρι­ζε την ευ­μά­ρειά της στο «Κέ­ντρο Ανιά­των», που λει­τουρ­γού­σε υπό την ομπρέ­λα του Δη­μο­σί­ου. Ηταν πε­ρισ­σό­τε­ρες από 1000 οι οι­κο­γέ­νειες που είχαν εξαρ­τη­μέ­νη οι­κο­νο­μι­κή σχέση με το «Ιδρυ­μα» και πε­ρί­με­ναν την εύ­κο­λη και ανά 15ήμερο πλη­ρω­μή για την κά­λυ­ψη των ανα­γκών τους. Ο τερ­μα­τι­σμός λει­τουρ­γί­ας της κοι­νω­νι­κής δομής βρήκε τους κα­τοί­κους του νη­σιού απρο­ε­τοί­μα­στους και σχε­δόν απαί­δευ­τους με ο,τι­δή­πο­τε είχε σχέση με επαγ­γελ­μα­τι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Στο Σή­με­ρα της Λέρου τα πάντα έχουν αλ­λά­ξει. Η μα­ρί­να βο­ή­θη­σε προς την κα­τεύ­θυν­ση αυτή και το ση­μα­ντι­κό είναι πως για την πε­ρί­πτω­ση της συ­γκε­κρι­μέ­νης επέν­δυ­σης οι άδειες όλες δό­θη­καν κα­νο­νι­κά. Η πο­λι­τεία στά­θη­κε με σο­βα­ρό­τη­τα στο αί­τη­μα εκ­με­τάλ­λευ­σης του όρμου, που επί πολλά χρό­νια είχε χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ως βάση για τα υδρο­πλά­να που εξυ­πη­ρε­τού­σαν τους Ιτα­λούς κα­τα­κτη­τές. Η ιστο­ρία του χώρου και οι φυ­σι­κές δυ­να­τό­τη­τες στο σύ­νο­λό τους δό­θη­καν ως πα­ρα­κα­τα­θή­κη για την κα­τα­σκευή της μα­ρί­νας από την εται­ρεία «Μα­ρί­να Νήσου Λέρου, ΕΥΡΟΣ Ν.Α.Ε». Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η μα­ρί­να Λέρου κα­τα­σκευά­σθη­κε σ’ ένα από τα πιο ασφα­λή, φυ­σι­κά λι­μά­νια της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου.

Σειρά σε πρω­τα­γω­νι­στι­κούς ρό­λους θα πά­ρουν σιγά σιγά όλες οι νέες μα­ρί­νες που κα­τα­σκευά­ζο­νται στη Δω­δε­κά­νη­σο. Η νέα μα­ρί­να της Ρόδου ξε­χω­ρί­ζει με­τα­ξύ των έργων, λόγω του με­γέ­θους, της στρα­τη­γι­κής της θέσης, αλλά και της ποιό­τη­τας που υπό­σχε­ται να προ­σφέ­ρει (και ήδη προ­σφέ­ρει σε με­γά­λο βαθμό). Είναι σί­γου­ρο πως αν οι το­πι­κές αρχές, καθώς και η πο­λι­τεία στα­θούν με σο­βα­ρό­τη­τα στις ανά­γκες που έχουν αυτά τα έργα ώστε να ολο­κλη­ρω­θούν, όπως έχουν σχε­δια­στεί, τότε είναι σί­γου­ρο ότι οι οι­κο­νο­μί­ες των νη­σιών μας θα έχουν ένα ακόμα ισχυ­ρό όπλο στη φα­ρέ­τρα των υπο­δο­μών τους.