Την προστασία των ιδιοκτησιών που επί 40 χρόνια βρίσκονταν εντός των ορίων οικισμών κάτω των 2000 κατοίκων, ζητά με απόφασή του το Περιφερειακό Συμβούλιο

Σαφή θέση υπέρ της προ­στα­σίας των ιδιο­κτη­σιών των πολιτών και της ασφά­λειας δικαίου, όσον αφορά το κρί­σι­μης σημα­σίας ζήτημα που ανέκυψε, μετά την έγκριση από το ΣτΕ του Προ­ε­δρι­κού Δια­τάγ­μα­τος του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας,  σχετικά με την οριο­θέ­τηση και τη δυνα­τό­τητα δόμησης και επέ­κτα­σης σε οικι­σμούς κάτω των 2.000 κατοί­κων, έλαβε ομο­φώ­νως το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο Νοτίου Αιγαίου, που συνε­δρί­ασε χθες, Τετάρτη, με τηλε­διά­σκεψη.

Σημειω­τέον ότι η εισή­γηση επί του θέματος της Επάρχου Μήλου και Εντε­ταλ­μέ­νης Περι­βάλ­λο­ντος και Χωρο­τα­ξίας Κυκλά­δων  Έλλης Χωρια­νο­πού­λου, υπερ­ψη­φί­στηκε από την παρά­ταξη της πλειο­ψη­φίας καθώς και της μεί­ζο­νος μειο­ψη­φίας  του Νικη­φό­ρου Παπα­νι­κόλα, ενώ «λευκό» ψήφισαν οι παρα­τά­ξεις της ελάσ­σο­νος μειο­ψη­φίας των Χρύσας Καρα­γιάννη και  Γιάννη Αγγέλου.  Στη συνε­δρί­αση συμ­με­τεί­χαν και οι δήμαρ­χοι Μήλου Μανώλης Μικέλης, Τήνου Πανα­γιώ­της Κρο­ντη­ράς  και Άνδρου Θεο­δό­σης Σου­σού­δης, οι οποίοι εξέ­θε­σαν τις απόψεις τους επί του θέματος.

Η ανα­λυ­τική εισή­γηση της κας Χωρια­νο­πού­λου κατα­λή­γει σε συγκε­κρι­μένη πρόταση:  «όλες οι μέχρι σήμερα εντός οικι­σμού ιδιο­κτη­σίες, να μη χάσουν την αρτιό­τητά τους, όμως να απα­γο­ρευ­τεί οποια­δή­ποτε κατά­τμηση αυτών. Καθώς η μέγιστη δόμηση για οικό­πεδα μεγα­λύ­τερα των 600 τμ ή 700 τμ (ανάλογα τον οικισμό), είναι 400 τμ για κατοι­κία, με την απα­γό­ρευση της κατά­τμη­σης, θα περιο­ρι­στεί η δόμηση, αλλά δεν θα  μηδε­νι­στεί η περιου­σία τόσων πολιτών».

Το σκε­πτικό που κυριάρ­χησε για την λήψη της παρα­πάνω από­φα­σης εδρά­ζε­ται στο γεγονός ότι μετά από πάροδο 40 ετών απα­ξιώ­νο­νται περιου­σίες πολιτών στους μικρούς νησιω­τι­κούς οικι­σμούς, που όπως χαρα­κτη­ρι­στικά τόνισε ο Περι­φε­ρειάρ­χης Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, απο­τε­λούν την καρδιά των μικροϊ­διο­κτη­τών.

Κατά την τοπο­θέ­τησή του, ο Περι­φε­ρειάρ­χης και οι περι­φε­ρεια­κοί σύμ­βου­λοι που έλαβαν τον λόγο,  έδωσαν ιδιαί­τερη έμφαση στην κοι­νω­νική και εθνική διά­σταση του θέματος, κάνο­ντας λόγο για δρα­μα­τική ανα­τροπή της καθη­με­ρι­νό­τη­τας και των προ­γραμ­μα­τι­σμών εκα­το­ντά­δων πολιτών.

«Η απόφαση του ΣτΕ δημιουρ­γεί ανα­σφά­λεια δικαίου και σοβαρή κοι­νω­νική αδικία. Εκα­το­ντά­δες οικο­γέ­νειες έχουν επεν­δύ­σει οικο­νο­μικά και συναι­σθη­μα­τικά σε αυτές τις μικρές περιου­σίες. Εδώ δεν μιλάμε για τερά­στια έργα ή αμύ­θη­τες περιου­σίες – μιλάμε για ανθρώ­πους που επί 40 χρόνια πλή­ρω­ναν φόρους, έκαναν συμ­βό­λαια και νόμιμες δικαιο­πρα­ξίες, βασι­ζό­με­νοι σε ένα ισχύον καθε­στώς» υπο­γράμ­μισε ο κ. Χατζη­μάρ­κος.

Όπως τόνισε, οι εν λόγω ιδιο­κτή­τες δεν φέρουν καμία ευθύνη για τις τότε απο­φά­σεις της Πολι­τείας, οι οποίες τώρα έρχο­νται να ανα­τρα­πούν, προ­κα­λώ­ντας σοβαρές οικο­νο­μι­κές και ηθικές επι­πτώ­σεις. «Η πρόταση της Περι­φέ­ρειας είναι κοι­νω­νικά δίκαιη και εντός του πλαι­σίου της ασφά­λειας δικαίου», δήλωσε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Πιο συγκε­κρι­μένα, ο Περι­φε­ρειάρ­χης τόνισε τα εξής:

«Η απόφαση του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας δημιουρ­γεί μια πολύ μεγάλη ανα­σφά­λεια δικαίου. Δημιουρ­γεί στους πολίτες ένα αίσθημα μονα­ξιάς και ανα­σφά­λειας , διότι ανα­τρέ­πει όλη την οικο­νο­μική ζωή, ανα­τρέ­πει κοι­νω­νική ζωή, ανα­τρέ­πει οικο­γε­νεια­κούς προ­γραμ­μα­τι­σμούς. Δεκα­ε­τίες τώρα  υπάρ­χουν ιδιο­κτη­σίες στους οικι­σμούς αυτούς και έχουν κτιστεί περιου­σίες. Οι περιου­σίες αυτές είναι μικρές. Είναι άνθρω­ποι οι οποίοι, στην συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία, είναι ψυχικά και συναι­σθη­μα­τικά δεμένοι με τον τόπο της κατα­γω­γής τους. Και αυτά κλη­ρο­νο­μού­νται στα παιδιά, στα εγγόνια. Πλη­ρώ­νο­νται φόροι, γίνο­νται δικαιο­πρα­ξίες, γίνο­νται συμ­βό­λαια. Επί 40 χρόνια ήξεραν όλοι αυτοί οι άνθρω­ποι ότι είχανε εκεί ένα μικρό περιου­σιακό στοι­χείο. Δεν υπάρ­χουν εδώ μυθικές περιου­σίες, αξίες και φαρα­ω­νικά έργα. Αυτό το οποίο σήμερα συζη­τάμε και η πρόταση η οποία κατα­τί­θε­ται, είναι μια κοι­νω­νικά δίκαιη πρόταση. Δεν θα πάμε 40 χρόνια πίσω να δούμε τι κάνανε τότε σωστά ή λιγό­τερο σωστά ή τι έκαναν λάθος οι νομάρ­χες εκείνης της περιό­δου. 40 χρόνια έχουν δια­μορ­φω­θεί περιου­σίες, έχουν πλη­ρω­θεί και πλη­ρώ­νο­νται φόροι, έχουν γίνει συμ­βό­λαια.  Άρα είναι απο­λύ­τως δίκαιο,  στη λογική της ασφά­λειας δικαίου και της προ­στα­σίας αυτών των ανθρώ­πων οι οποίοι δεν έχουν απο­λύ­τως καμία ευθύνη, γιατί  έκαναν πράξεις τότε με βάση την γνώση ότι είχαν  μία περιου­σία εκεί που είχε μία μικρή εμπο­ρική αξία γιατί ήταν οικο­δο­μή­σιμη. Δεν έχουν καμία ευθύνη αυτοί οι άνθρω­ποι των οποίων σήμερα ακυ­ρώ­νε­ται η περιου­σία αυτή και χάνεται οικο­γε­νειακό εισό­δημα. Να μην μιλήσω για τα όνειρα, γιατί αυτά δεν μπορεί κανείς να τα εκτι­μή­σει. Οικο­νο­μικά σίγουρα έχουν την αξία τους, αλλά αυτό που σίγουρα μπορεί να εκτι­μη­θεί είναι η οικο­νο­μική βλάβη των πολίτων χωρίς, επα­να­λαμ­βάνω, καμία απο­λύ­τως ευθύνη δική τους».

Το πλήρες κείμενο της εισή­γη­σης της κας Χωρια­νο­πού­λου είναι το ακό­λουθο:

ΕΙΣΗΓΗΣΗ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Σε συνέ­χεια των 74/2024 και 17/2025 Απο­φά­σεων του ΣτΕ, το υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος, προ­χώ­ρησε στη δημο­σί­ευση του Π.Δ. 15-04-2025 (ΦΕΚ 194/Δ/2025), «Καθο­ρι­σμός κρι­τη­ρίων, τρόπου και δια­δι­κα­σιών οριο­θέ­τη­σης των οικι­σμών της Χώρας με πλη­θυ­σμό κάτω των δύο χιλιά­δων (2.000) κατοί­κων, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και των προ­ϋ­φι­στά­με­νων του 1923, καθώς και καθο­ρι­σμός χρήσεων γης και γενικών όρων και περιο­ρι­σμών δόμησης».

Το ανωτέρω Π.Δ. περι­λαμ­βά­νει:

–        Καθο­ρι­σμό ορίων οικι­σμού

–        Όρους και περιο­ρι­σμούς δόμησης

–        Επι­τρε­πό­με­νες Χρήσεις γης

–        Γενικές, Μετα­βα­τι­κές και Τελικές δια­τά­ξεις

Συνο­πτικά το Προ­ε­δρικό Διά­ταγμα προ­βλέ­πει τα εξής:

1.    Οριο­θέ­τηση οικι­σμών

Προ­βλέ­πο­νται τρεις πολε­ο­δο­μι­κές ζώνες, με δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις στην αρτιό­τητα και τους όρους δόμησης:

o  Ζώνη Α: Το συνε­κτικό τμήμα του οικι­σμού που προ­ϋ­φί­στα­ται του 1923 (ιστο­ρι­κός πυρήνας)

o  Ζώνη Β: Το συνε­κτικό τμήμα που ανα­πτύ­χθηκε από το 1923 έως το 1983

o  Ζώνη Β1: Το διά­σπαρτο τμήμα που ανα­πτύ­χθηκε από το 1923 έως το 1983

Ως οριο­θέ­τηση νοείται ο καθο­ρι­σμός του ορίου του οικι­σμού και των πολε­ο­δο­μι­κών κανόνων που θα το διέπουν, στο πλαίσιο εκπό­νη­σης Τοπικού Πολε­ο­δο­μι­κού Σχεδίου (ΤΠΣ), Ειδικού Πολε­ο­δο­μι­κού Σχεδίου (ΕΠΣ) ή αυτο­τε­λούς Προ­ε­δρι­κού Δια­τάγ­μα­τος (ΠΔ). Ως καθο­ρι­σμός ορίου οικι­σμού νοείται και η επα­νέ­γκριση του ορίου ή η ανα­ο­ριο­θέ­τηση αυτού.

Για τον καθο­ρι­σμό ορίου του οικι­σμού, χρονικό ορόσημο είναι η κατά­σταση που επι­κρα­τούσε κατά την 14.03.1983, ημε­ρο­μη­νία έναρξης ισχύος του Ν. 1337/1983. Όλα τα στοι­χεία που αφορούν στα κτί­σματα, πρέπει να ανά­γο­νται υπο­χρε­ω­τικά σε χρόνο προ­γε­νέ­στερο του έτους 1985 και να προ­κύ­πτει η ύπαρξη του οικι­σμού ως αυτο­τε­λούς οικι­στι­κού συνόλου με δέκα (10) του­λά­χι­στον κτίρια (π.χ. κατοι­κίες, απο­θή­κες κ.ά.) ή και άλλες κοι­νό­χρη­στες ή κοι­νω­φε­λείς λει­τουρ­γίες ή κοι­νό­χρη­στους χώρους (π.χ. σχολείο, εκκλη­σία, πλατεία κ.ά.).

Από την οριο­θέ­τηση απο­κλεί­ο­νται συνο­λικά δεκα­πέ­ντε (15) περι­πτώ­σεις, όπως δασικές εκτά­σεις, αρχαιο­λο­γι­κοί χώροι, γεωρ­γική γη υψηλής παρα­γω­γι­κό­τη­τας, ζώνες αιγια­λού – παρα­λίας, κλπ.

2.    Αρτιό­τητα Οικο­πέ­δων

Ζώνη Α:

o    Ελά­χι­στο εμβαδό 2.000 τ.μ. και ελά­χι­στο πρόσωπο 15 μ. σε υφι­στά­μενο κοι­νό­χρη­στο χώρο

o    Ελά­χι­στο εμβαδό 500 τ.μ. και ελά­χι­στο πρόσωπο 10 μ. σε υφι­στά­μενο κοι­νό­χρη­στο χώρο (ισχύει για μικρούς απο­μα­κρυ­σμέ­νους οικι­σμούς π.χ. ημιο­ρει­νοί)

o    Ισχύουν παρεκ­κλί­σεις για προ­ϋ­φι­στά­μενα οικό­πεδα ελά­χι­στου εμβαδού 150 τ.μ. έως 2.000 τ.μ. υπό την προ­ϋ­πό­θεση προ­σώ­που σε υφι­στά­μενο κοι­νό­χρη­στο χώρο.

Ζώνες Β και Β1:

o    Ελά­χι­στο εμβαδό από 300 τ.μ. έως 2.000 τ.μ. και ελά­χι­στο πρόσωπο 10 μ. σε κοι­νό­χρη­στο χώρο

o    Για οικό­πεδα που δημιουρ­γή­θη­καν μετά τις 4.11.2011 ισχύει πρό­σθετη προ­ϋ­πό­θεση ελά­χι­στου μήκους προ­σώ­που (α) 10 μ. για εμβαδό οικο­πέ­δου έως 500 τ.μ. και (β) 15 μ. για εμβαδόν μεγα­λύ­τερο των 500 μ.

Πάντως, για όλες τις Ζώνες (Α, Β και Β1) προ­βλέ­πε­ται ότι, οικό­πεδα που μέχρι τη δημο­σί­ευση του παρό­ντος, δημιουρ­γή­θη­καν ή κατα­τμή­θη­καν νομίμως, με βάση προϊ­σχύ­ου­σες δια­τά­ξεις ή με βάση τα ορι­σθέ­ντα μεγέθη σε προ­γε­νέ­στερη πράξη οριο­θέ­τη­σης του οικι­σμού, θεω­ρού­νται άρτια και οικο­δο­μή­σιμα κατά κανόνα ή κατά παρέκ­κλιση, εφόσον έχουν πρόσωπο σε υφι­στά­μενο κοι­νό­χρη­στο χώρο.

3.    Οι επι­τρε­πό­με­νες χρήσεις γης δια­φο­ρο­ποιού­νται ανά ζώνη:

Ζώνη Α:   Κατοι­κίες, μικρές εμπο­ρι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα κλπ.

Ζώνη Β:    Επι­πλέον των χρήσεων της ζώνης Α, επι­τρέ­πο­νται σχολεία, πολι­τι­στικά κέντρα, δημό­σιες υπη­ρε­σίες κλπ.

Ζώνη Β1: Επι­πλέον των ανωτέρω, Δρα­στη­ριό­τη­τες χαμηλής όχλησης, αγρο­τι­κές χρήσεις κλπ.

4.    Έναρξη ισχύος νέων δια­τά­ξεων

Οι νέες δια­τά­ξεις δεν τίθε­νται σε άμεση ισχύ, αλλά εφαρ­μό­ζο­νται μετά την έκδοση Προ­ε­δρι­κού Δια­τάγ­μα­τος οριο­θέ­τη­σης ή ανα­ο­ριο­θέ­τη­σης εκάστου οικι­σμού, με εξαί­ρεση την απα­γό­ρευση ανέ­γερ­σης βιο­μη­χα­νι­κών και βιο­τε­χνι­κών εγκα­τα­στά­σεων για τις οποίες απαι­τεί­ται η διε­ξα­γωγή Μελέτης Περι­βαλ­λο­ντι­κών Επι­πτώ­σεων εκτός των ορίων των οικι­σμών και σε από­σταση έως και 500 μ. περι­με­τρικά αυτών. Μέχρι τότε εφαρ­μό­ζο­νται οι αντί­στοι­χες για κάθε είδος οικι­σμού, πολε­ο­δο­μι­κές δια­τά­ξεις που ισχύουν σήμερα.

4.    Εκδο­θεί­σες οικο­δο­μι­κές άδειες

Οικο­δο­μι­κές άδειες που έχουν εκδοθεί μέχρι τη δημο­σί­ευση του Προ­ε­δρι­κού Δια­τάγ­μα­τος οριο­θέ­τη­σης των οικι­σμών θεω­ρού­νται νόμιμες και ισχυρές και οι προ­βλε­πό­με­νες οικο­δο­μι­κές εργα­σίες εκτε­λού­νται νομίμως. Επι­τρέ­πε­ται η ενη­μέ­ρωση και η ανα­θε­ώ­ρηση οικο­δο­μι­κών αδειών σε ισχύ ή και για παρά­ταση ισχύος, καθώς και η έκδοση έγκρι­σης εργα­σιών μικρής κλί­μα­κας, σύμφωνα με τους όρους δόμησης που χορη­γή­θηκε η άδεια.

Για ποιο λόγο όμως, υπάρχει αυτή η ανα­στά­τωση;

Σύμφωνα με απο­φά­σεις του ΣτΕ, οι Νομάρ­χες ήταν αναρ­μό­διοι να οριο­θε­τούν οικι­σμούς, με απο­τέ­λε­σμα οι οριο­θε­τή­σεις αυτές να είναι ακυ­ρω­τέες.

Αρχικά, το σχέδιο του ΠΔ για το οποίο εκδό­θηκε η 74/2024 απόφαση του ΣτΕ, περιε­λάμ­βανε τέσ­σε­ρεις ζώνες. Τις Α, Β, Β1 και Γ. Σύμφωνα με την απόφαση, στην περιοχή που περι­κλεί­ε­ται στη ζώνη Γ, εντάσ­σο­νται εκτά­σεις που δεν πληρούν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις, προ­κει­μέ­νου να εντα­χθούν στα όρια του οικι­σμού. Να διευ­κρι­νί­σουμε ότι, η ζώνη Γ, εκτεί­νε­ται από το όριο της ζώνης Β ή και Β1 και έως το όριο του οικι­σμού.

Συνεπώς, σύμφωνα με την ανωτέρω απόφαση, οι εκτά­σεις ή τμήματα αυτών, που περι­κλεί­ο­νται στην ζώνη Γ, θα πρέπει να θεω­ρη­θούν ως εκτός σχεδίου.

Άρα, για να γίνει η ανα­ο­ριο­θέ­τηση ενός τέτοιου οικι­σμού (κάτι που είναι απαι­τού­μενο, αφού οι οριο­θε­τή­σεις αυτές θεω­ρού­νται ακυ­ρω­τέες), πρέπει τμήμα αυτού να τεθεί εκτός των ορίων του και να θεω­ρη­θεί, ως εκτός σχεδίου περιοχή.

Έτσι, πολλές ιδιο­κτη­σίες, που σήμερα θεω­ρού­νται εντός οικι­σμού, «αύριο» θα είναι εκτός σχεδίου και προ­φα­νώς μη άρτιες.

Συμπε­ρά­σματα:

Η εφαρ­μογή του Προ­ε­δρι­κού Δια­τάγ­μα­τος, θα οδη­γή­σει σε απο­μεί­ωση της αξίας των ακι­νή­των, ενός συντρι­πτικά υψηλού ποσο­στού πολιτών.

Θα απα­ξιω­θεί η περιου­σία χιλιά­δων ιδιο­κτη­τών, που αγό­ρα­σαν ή κλη­ρο­νό­μη­σαν ένα οικό­πεδο και πλη­ρώ­νουν τόσα χρόνια φόρους και ΕΝΦΙΑ, ενώ πιθα­νό­τατα, ο γεί­το­νάς τους, με τις ίδιες ακριβώς προ­ϋ­πο­θέ­σεις, απλά εφαρ­μό­ζο­ντας το νόμο, έχει ήδη οικο­δο­μή­σει.

Οι κανόνες που εφαρ­μό­ζει η Πολι­τεία, θα πρέπει να είναι ξεκά­θα­ροι και ίδιοι για όλους τους πολίτες, έτσι ώστε να μη χαθούν οι έννοιες της ασφά­λειας και της βεβαιό­τη­τας του δικαίου.

Η έλλειψη ασφά­λειας δικαίου, όχι μόνο δια­τα­ράσ­σει τη σχέση των πολιτών με την ακίνητη περιου­σία τους και εμπο­δί­ζει την οικο­νο­μική ανά­πτυξη, αλλά θα έχει και αρνη­τι­κές συνέ­πειες για τους πολίτες και το κράτος στους τρεις βασι­κούς τομείς, Οικο­νο­μία, Περι­βάλ­λον, Κοι­νω­νία.

Με τη μείωση της αξίας των περιου­σια­κών στοι­χείων, πιθα­νό­τατα θα οδη­γη­θούμε σε ανέ­γερση και δια­τή­ρηση αυθαι­ρέ­των κατα­σκευών, ενώ θα υπάρξει έλλειψη εμπι­στο­σύ­νης και σεβα­σμού προς το κράτος, με απο­τέ­λε­σμα οι άνθρω­ποι να επη­ρε­α­στούν ψυχο­λο­γικά και να είναι δυσα­ρε­στη­μέ­νοι και δυστυ­χι­σμέ­νοι.

 

 

 

 

Προ­τά­σεις

 

Σύμφωνα με τις τελικές δια­τά­ξεις, η ισχύς του Π.Δ. θα αρχίσει με τη δημο­σί­ευση του ΠΔ οριο­θέ­τη­σης έκαστου οικι­σμού. Με την ολο­κλή­ρωση των ΤΠΣ ή ΕΠΣ θα έχουν σίγουρα ολο­κλη­ρω­θεί και οι ανα­ο­ριο­θε­τή­σεις των υφι­στά­με­νων οικι­σμών, δηλαδή το πολύ σε δύο χρόνια, κατά δήλωση των εκπρο­σώ­πων του Υπουρ­γείου.

Καθώς οι ανάγκες αλλά και οι δυνα­τό­τη­τες (κυρίως οικο­νο­μι­κές) των ιδιο­κτη­τών που θα χάσουν τις περιου­σίες τους, ποι­κί­λουν, δεν θα είναι σε όλους προσιτή η έκδοση οικο­δο­μι­κής άδειας εντός των δύο ετών.

Μία πρόταση που έχει ακου­στεί, είναι αυτή της μείωσης της αρτιό­τη­τας, για τα ακίνητα που θα θεω­ρη­θούν σε μία νύχτα, εκτός σχεδίου. Η αρτιό­τητα αυτή, προ­τεί­νε­ται να είναι, 2.000 τμ, αντί για 4.000 τμ που είναι σήμερα, η αρτιό­τητα εκτός σχεδίου. Ο κίν­δυ­νος σε αυτή την πρόταση είναι, το γεγονός ότι, οι περισ­σό­τε­ρες ιδιο­κτη­σίες εντός οικι­σμού, υπο­λεί­πο­νται κατά πολύ των 2.000 τμ. Επο­μέ­νως με αυτή την πρόταση, λίγες περι­πτώ­σεις θα έχουν αίσιο τέλος.

Στους περισ­σό­τε­ρους οικι­σμούς κάτω των 2.000 κατοί­κων, η αρτιό­τητα για τα ακραία τμήματα αυτών, είναι κατά συντρι­πτική πλειο­ψη­φία, 1.000 τμ, σε αρκετές περι­πτώ­σεις είναι 600 τμ, ενώ σε ελά­χι­στες περι­πτώ­σεις είναι 2.000 τμ.

Με βάσει τα ανωτέρω, προ­τεί­νουμε, όλες οι  μέχρι σήμερα εντός οικι­σμού ιδιο­κτη­σίες, να μη χάσουν την αρτιό­τητά τους, όμως να απα­γο­ρευ­τεί οποια­δή­ποτε κατά­τμηση αυτών. Καθώς η μέγιστη δόμηση για οικό­πεδα μεγα­λύ­τερα των 600 τμ ή 700 τμ (ανάλογα τον οικισμό), είναι 400 τμ για κατοι­κία, με την απα­γό­ρευση της κατά­τμη­σης, θα περιο­ρι­στεί η δόμηση, αλλά δεν θα μηδε­νι­στεί η περιου­σία τόσων πολιτών.

 

Χωρια­νο­πού­λου Ελι­σά­βετ

 

Έπαρχος Π.Ε. Μήλου

Εντε­ταλ­μένη

Περι­βάλ­λο­ντος & Χωρο­τα­ξίας

Π.Ε. Κυκλά­δων