Στην Κτηματική Υπηρεσία η αρμοδιότητα παραχώρησης της εκμετάλλευσης των παραλιών

Νέα δε­δο­μέ­να δια­μορ­φώ­νο­νται για την εκ­με­τάλ­λευ­ση του πα­ρα­λια­κού με­τώ­που μέσα από το Νόμο που έχει ήδη τεθεί σε ισχύ και προ­βλέ­πει την άμεση και χωρίς δια­γω­νι­σμό, πα­ρα­χώ­ρη­ση προς εκ­με­τάλ­λευ­ση της πα­ρα­λια­κής ζώνης που βρί­σκε­ται μπρο­στά από τα κα­τα­στή­μα­τα ή τα ξε­νο­δο­χεία.

Ο Νόμος δη­μο­σιεύ­θη­κε στο Φύλλο Εφη­με­ρί­δας της Κυ­βερ­νή­σε­ως τον πε­ρα­σμέ­νο Φε­βρουά­ριο (τότε η «δη­μο­κρα­τι­κή» είχε δη­μο­σιεύ­σει εκτε­νές ρε­πορ­τάζ) και από την προ­σε­χή Δευ­τέ­ρα η όλη αρ­μο­διό­τη­τα δια­χεί­ρι­σης του πα­ρα­λια­κού με­τώ­που περ­νά­ει στην αρ­μο­διό­τη­τα της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας του Δη­μο­σί­ου (ΚΥΔ).

Πρό­κει­ται για μια εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κή με­τα­βο­λή, καθώς ο κάθε επι­χει­ρη­μα­τί­ας που δια­θέ­τει ένα ακί­νη­το μπρο­στά στη θά­λασ­σα θα μπο­ρεί να ανα­πτύ­ξει όποια δρα­στη­ριό­τη­τα θέλει, υπο­βάλ­λο­ντας απλώς μια αί­τη­ση προς την ΚΥΔ. Τα στε­λέ­χη της τε­λευ­ταί­ας θα δί­δουν την ορι­στι­κή έγκρι­ση αφού προη­γου­μέ­νως εξε­τά­σουν μια σειρά από πα­ρα­μέ­τρους και κα­θο­ρί­σουν το ετή­σιο κό­στος.

Σε συ­νο­μι­λία της «δη­μο­κρα­τι­κής» με τα στε­λέ­χη της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας του Δη­μο­σί­ου Δω­δε­κα­νή­σου ξε­κα­θα­ρί­σθη­κε ότι για να δοθεί η σχε­τι­κή άδεια ανά­πτυ­ξης πα­ρα­θα­λάσ­σιας δρα­στη­ριό­τη­τας, θα πρέ­πει με­τα­ξύ της επι­χεί­ρη­σης και της πα­ρα­λί­ας να μην πα­ρεμ­βάλ­λε­ται άλλη ιδιο­κτη­σία. «Δεν υπάρ­χει πρό­βλη­μα εάν απλώς υπάρ­χει ένας δη­μό­σιος δρό­μος που χω­ρί­ζει την πα­ρα­λία από την επι­χεί­ρη­ση». Για τη δια­σφά­λι­ση τή­ρη­σης της συ­γκε­κρι­μέ­νης διά­τα­ξης, θα πρέ­πει μαζί με τη σχε­τι­κή αί­τη­ση προς την ΚΥΔ, να υπο­βλη­θεί και το­πο­γρα­φι­κό διά­γραμ­μα υπο­γε­γραμ­μέ­νο από μη­χα­νι­κό.

Η έκτα­ση που δι­καιού­ται ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας επί της πα­ρα­λια­κής ζώνης είναι εκεί­νη που ορί­ζουν δύο (νοη­τές) ευ­θεί­ες γραμ­μές που ξε­κι­νούν από τα δύο άκρα της επι­χεί­ρη­σης (κα­τά­στη­μα, ξε­νο­δο­χείο, εστια­τό­ριο, κα­φε­νείο κλπ) και τέ­μνουν κά­θε­τα την πα­ρα­λία. Εάν δη­λα­δή ένα εστια­τό­ριο ανα­πτύσ­σε­ται σε πλά­τος 20 μέ­τρων, τότε τα αντί­στοι­χα 20 μέτρα πα­ρα­λί­ας μπρο­στά από αυτό μπο­ρούν να πα­ρα­χω­ρη­θούν στον εστιά­το­ρα για εκ­με­τάλ­λευ­ση και μά­λι­στα χωρίς δη­μό­σιο δια­γω­νι­σμό. Σε αυτό το πα­ρα­λια­κό μέ­τω­πο ο εστιά­το­ρας του πα­ρα­δείγ­μα­τος θα μπο­ρεί να ανα­πτύ­ξει τρα­πε­ζο­κα­θί­σμα­τα, ομπρέ­λες, ακόμα και θα­λάσ­σια σπορ.

Η μόνη προ­ϋ­πό­θε­ση που θέτει ο Νόμος είναι η δρα­στη­ριό­τη­τα, στο μέ­γι­στο της ανά­πτυ­ξής της, να μην κα­λύ­πτει το 50% της επι­φά­νειας της πα­ρα­λί­ας. Στο πα­ρά­δειγ­μα του εστιά­το­ρα, εάν δι­καιού­νται 200 τμ πα­ρα­λί­ας (πλά­τος κα­τα­στή­μα­τος επί το πλά­τος της πα­ρα­λί­ας), τότε τα τρα­πε­ζο­κα­θί­σμα­τα και οι λοι­πές δρα­στη­ριό­τη­τες θα πρέ­πει στο μέ­γι­στο να κα­λύ­ψουν 100 τ.μ.

Επί­σης στην πα­ρα­λία επι­τρέ­πε­ται να γί­νουν ήπιας μορ­φής πα­ρεμ­βά­σεις, όπως επί­στρω­ση με ψιλό χα­λί­κι, ξυ­λο­κα­τα­σκευ­ές για τη διευ­κό­λυν­ση της διά­βα­σης, το­πο­θέ­τη­ση χη­μι­κών τουα­λε­τών κλπ και υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις πέρ­γκο­λες συ­γκε­κρι­μέ­νης μορ­φής.

Το ύψος του ετή­σιου μι­σθώ­μα­τος που θα πρέ­πει να κα­τα­βάλ­λει ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας κα­θο­ρί­ζε­ται ανά­λο­γα με τις ει­δι­κές αξίες που ισχύ­ουν στην πε­ριο­χή. Ετσι, είναι δια­φο­ρε­τι­κό το αντί­τι­μο για την εκ­με­τάλ­λευ­ση στην πα­ρα­λία Ελλη, δια­φο­ρε­τι­κό στα Κρη­τι­κά και δια­φο­ρε­τι­κό στ’ Αφά­ντου και στη Νότια Ρόδο.

Ο Νόμος αυτός, όπως πρώτη η «δη­μο­κρα­τι­κή» δη­μο­σί­ευ­σε, θα διευ­κο­λύ­νει την απο­κλει­στι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση του πα­ρα­λια­κού με­τώ­που από τους ξε­νο­δό­χους, τον μελ­λο­ντι­κό επεν­δυ­τή του γκολφ Αφά­ντου και κάθε άλλον που δια­θέ­τει δρα­στη­ριό­τη­τα με σύ­νο­ρο την πα­ρα­λία.

Πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι ο Νόμος θέτει σειρά πε­ριο­ρι­σμών ως προς την εκ­με­τάλ­λευ­ση του πα­ρα­λια­κού με­τώ­που σε πε­ριο­χές, όπου ισχύ­ουν ει­δι­κές ρυθ­μί­σεις (για την εθνι­κή άμυνα, ή για αρ­χαιο­λο­γι­κούς λό­γους).

Το πέ­ρα­σμα της αρ­μο­διό­τη­τας στην Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία του Δη­μο­σί­ου αφορά μόνο την έκ­δο­ση της άδειας. Τα έσοδα από την εκ­με­τάλ­λευ­ση κα­τα­νέ­μο­νται με­τα­ξύ του οι­κεί­ου δήμου και του ελ­λη­νι­κού δη­μο­σί­ου.