“Τα παιδιά αγαπούν το μπάσκετ και θέλουν να βελτιωθούν”!

Ο τεχνι­κός υπεύ­θυ­νος του ανα­πτυ­ξια­κού προ­γράμ­μα­τος της ΕΟΚ, Κώστας Παπα­δό­που­λος, «φιλο­ξε­νή­θηκε» στην εκπομπή «Τα παιδία παίζει» του EOK WebRadio με τον Αργύρη Παγαρ­τάνη και μίλησε για το τουρ­νουά Αιγαίου, που ολο­κλη­ρώ­θηκε, το οποίο παρα­κο­λού­θησε από κοντά. Ο ίδιος μίλησε για αυτά που είδε, για το επόπεδο των παιδιών και τις εντυ­πώ­σεις του από το τουρ­νουά στη Μυτι­λήνη. Ανα­λυ­τικά, οι δηλώ­σεις του Παπα­δό­που­λου:

Για το τουρ­νουά Αιγαίου: «Έγινε και φέτος στη Μυτι­λήνη. Φέτος είχε προ­στε­θεί και η Ένωση των Κυκλά­δων. Αυτό βοηθάει πάρα πολύ αυτά τα παιδιά, γιατί δυστυ­χώς στις Τοπικές Επι­τρο­πές κυρίως δεν έχουν πάρα πολλά παι­χνί­δια, μιας και υπάρ­χουν πολλές δυσκο­λίες λόγω απο­στά­σεων, λόγω και­ρι­κών συν­θη­κών, ανα­βάλ­λο­νται αγώνες. Έτσι, δεν έχουν τόσες παρα­στά­σεις όσες έχουν τα αντί­στοιχα παιδιά που παίζουν στις μεγάλες πόλεις. Ένα κίνητρο ήταν να μπο­ρέ­σουμε να τους δώσουμε περισ­σό­τε­ρες παρα­στά­σεις, να δουν τον αντα­γω­νι­σμό, να παίξουν αντα­γω­νι­στικά ματς, να δουν το επίπεδό τους σε σύγκριση με άλλα παιδιά. Στο τέλος η Τοπική Επι­τροπή Δωδε­κα­νή­σου κατέ­κτησε το τουρ­νουά αήττητη, αλλά αυτό ήταν δευ­τε­ρεύον. Εμείς το κάναμε περισ­σό­τερο για τα παιδιά, να πάρουν εμπει­ρίες, να τα δούμε, να τα γνω­ρί­σουμε, να έρθουμε σε επαφή μαζί τους. Αυτός ήταν ο κύριος στόχος».

Για τις εντυ­πώ­σεις του απ’ το τουρ­νουά: «Είδαμε εξαι­ρε­τικά παι­χνί­δια. Τα παιδιά μάς χαρο­ποί­η­σαν γιατί έπαιζαν με τρομερό πάθος και αρκετά ομαδικά. Έδειξαν ότι έχουν όρεξη, αγαπούν το άθλημα, έχουν διάθεση να βελ­τιω­θούν. Εγώ, οι υπό­λοι­ποι ομο­σπον­δια­κοί προ­πο­νη­τές και οι υπεύ­θυ­νοι του ανα­πτυ­ξια­κού, ο Τσαρ­τσα­ρής και ο Σταυ­ρό­που­λος καλέ­σαμε τα παιδιά, τους κάναμε κάποιες συνα­ντή­σεις, τους δώσαμε κάποιες συμ­βου­λές και οδηγίες και μας άκουσαν με μεγάλη προσοχή. Ένα ακόμη που παρα­τή­ρησα και με χαρο­ποί­ησε πάρα πολύ ήταν ότι έβλεπες από δια­φο­ρε­τι­κές Επι­τρο­πές και νησιά να αρχί­ζουν να κάνουν παρέα μεταξύ τους τα παιδιά. Δημιούρ­γη­σαν και φίλους δηλαδή, υπήρχε ένα πάρα πολύ όμορφο κλίμα».

Για τη δημιουρ­γία μικτής νήσων: «Στα επόμενα πλάνα έχουμε να κάνουμε μια μικτή νήσων. Θα επι­λέ­ξουμε απ’ όλες τις Τοπικές Επι­τρο­πές κι απ’ την Ένωση Κυκλά­δων κάποιους παίκτες και θα φτια­χτεί μια μικτή. Παιδιά γεν­νη­μένα του 2010 και του 2011. Αυτή θα κατέβει στο Final-8 που θα γίνει στο Ολυ­μπιακό Χωριό 2-4 Μαΐου, μαζί με τις υπό­λοι­πες Ενώσεις που έχουν περάσει απ’ όλη την Ελλάδα. Έτσι, υπάρχει μια προ­ο­πτική, μια συνέ­χεια, αφού σε κάποια παιδιά θα δοθεί η ευκαι­ρία να παίξουν και περισ­σό­τερα αντα­γω­νι­στικά παι­χνί­δια. Αυτό, φυσικά, δε σημαί­νει κάτι για τα υπό­λοιπα παιδιά. Όλα τα παιδιά είναι εξαι­ρε­τικά, αλλά δυστυ­χώς δε μπο­ρούμε να τα φέρουμε όλα γι’ αυτό θα γίνει επιλογή».

Για τις δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­ζουν τα νησιά: «Επειδή επι­σκέ­φθηκα όλα τα νησιά φέτος για να δώσουμε μια έξτρα προσοχή στα παιδιά και να τα γνωρίσω κιόλας, αντι­με­τω­πί­ζουν πραγ­μα­τι­κές δυσκο­λίες. Σε πολλές περιο­χές για να παίξουν πρέπει να ταξι­δέ­ψουν 2-3 ώρες με το πλοίο σε δύσκο­λες συν­θή­κες. Γι’ αυτό και σκε­φτό­μα­στε του χρόνου το τουρ­νουά Αιγαίου να γίνει δύο φορές τον χρόνο, ώστε να δώσουμε ευκαι­ρία σε περισ­σό­τερα παιδιά και να πάρουν περισ­σό­τε­ρες παρα­στά­σεις και παι­χνί­δια. Θα κοι­τά­ξουμε να αλλά­ξουμε όσα μπο­ρούμε, να δώσουμε την ευκαι­ρία σε όσο το δυνατόν περισ­σό­τερα παιδιά να το ζήσουν αυτό. Μπορώ να πω ότι και οι προ­πο­νη­τές κάνουν εξαι­ρε­τική δουλειά και μεγάλη προ­σπά­θεια. Η εικόνα τους προ­πο­νη­τικά, ειδικά των μικτών είναι εξαι­ρε­τική. Είδαμε παιδιά που έπαιζαν στη φιλο­σο­φία που θέλουμε ν’ ακο­λου­θή­σουμε, πίεζαν σε όλο το γήπεδο, κυκλο­φο­ρούσε η μπάλα, δεν υπήρχε στα­τι­κό­τατα. Αυτό που θέλαμε το είδαμε».

Για τον Γρηγόρη Γιασ­σάρη: «Δε μπορώ να το πιστέψω. Το έμαθα την Κυριακή (23/03) το πρωί και “μου κόπηκαν τα πόδια”. Ο Γρη­γό­ρης είναι εξαι­ρε­τι­κός άνθρω­πος και φίλος. Είχα την τιμή να συνερ­γα­στώ μαζί του το καλο­καίρι στο Πανευ­ρω­παϊκό Νέων. Ήταν πολύ αγα­πη­τός στα παιδιά. Εκτός από προ­πο­νη­τής ήταν δάσκα­λος και λει­τουρ­γούσε σαν πατέρας τους. Ήταν πάντα πρό­θυ­μος να βοη­θή­σει ό,τι κι αν του ζητού­σες, κρα­τούσε πάντα μια θετική στάση. Σίγουρα από ‘δω και στο εξής θα είναι τελείως δια­φο­ρε­τικά χωρίς τον Γρηγόρη. Ήταν “μαχαι­ριά” αυτό. Θα τον έχουμε στην καρδιά μας και κάθε φορά που θα είμαστε στο γήπεδο θα είναι σαν να βρί­σκε­ται στον πάγκο μαζί μας».