Γυναικείο ποδόσφαιρο: 30 χρόνια Σταυρός Καλυθιών

Τα 30 χρόνια από την ίδρυσή του γιόρ­τασε ο Σταυρός Καλυ­θιών, με τη σχετική ανα­κοί­νωση που εκδό­θηκε να ανα­φέ­ρει τα ακό­λουθα:

«Μια πραγ­μα­τικά συγκι­νη­τική εκδή­λωση έλαβε χώρα την Κυριακή στο ξενο­δο­χείο Apollo Blue στο Φαλη­ράκι . Η ομάδα μας γιόρ­τασε τα 30στα της γενέ­θλια με απο­νο­μές στους προ­πο­νη­τές και στις παί­κτριες που πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια από την ομάδα καθώς και στους υπο­στη­ρι­κτές της.

Στην εκδή­λωση μας τίμησαν με την παρου­σία τους, η βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου κ. Μίκα Ιατρίδη , ο αντι­δή­μαρ­χος κ. Γεώρ­γιος Πάττας και ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος κ. Ιωάννης Φλε­βά­ρης , ο οποίος βρα­βεύ­τηκε και για την συνεχή προ­σφορά του στην ομάδα μας. Χαι­ρε­τι­σμός του πρόεδρο του τοπικού συμ­βου­λίου Καλυ­θιών κ. Βασίλη Σωτρίλλη δια­βά­στηκε στην αρχή της εκδή­λω­σης καθώς ο ίδιος, δεν κατά­φερε να παρευ­ρε­θεί.

Ακο­λού­θη­σαν οι απο­νο­μές των προ­πο­νη­τών κατά σειρά: Λαζα­ρί­δης Χρήστος, Στε­φα­νής Απο­στό­λης, Σεμαλ­τια­νού Ελένη, Ταχρα­μά­νης Νικό­λαος, Αντω­νίου Εμμα­νουήλ, Σαχι­νί­δης Θεό­δω­ρος, Παπα­δό­που­λος Κώστας, Κου­φάλ­λης Εμμα­νουήλ ,Αξιώτης Νώντας, Για­κου­μά­κης Γαβριήλ, Νικολός Νικό­λαος, Περ­πε­ρί­δης Νικό­λαος, Τσι­λι­γκί­ρης Μιχαήλ, Κλάδης Παντε­λής, Λάμπρου Γερά­σι­μος, Τζουα­νά­κης Ιωάννης.

Στη συνέ­χεια βρα­βεύ­τη­καν οι υπο­στη­ρι­κτές της περ­σι­νής αγω­νι­στι­κής περιό­δου: Star Fast Food, Rhodes Sea Lines, AT Discount Food Market, Quattro, ΕΚΟ Κούτρης, Alabama bar Faliraki, Linguine Pizza & Pasta, Jamaica Bar Faliraki, Apollon Hotel, Βασι­λι­κόν Ψητο­πω­λείον – Vasilikon Grill, House Sarikas Bakery Patisserie, Pavo Cafe, Taverna Mimakos, ο κ. Ιατρί­δης Ιωάννης , ο κ. Μαλω­ί­νας Γεώρ­γιος και οι Παλαί­μα­χοι Καλυ­θιών.

Οι απο­νο­μές συνε­χί­στη­καν με τις παί­κτριες που έχουν περάσει όλα αυτά τα χρόνια από την ομάδα , οι οποίες έλαβαν τιμη­τικό ανα­μνη­στικό μετάλ­λιο. Λίγο πριν την ολο­κλή­ρωση της εκδή­λω­σης τιμή­θηκε η πιο παλιά ενεργή παί­κτρια, η Μαρία Κτενά , η οποία ξεκί­νησε να αγω­νί­ζε­ται με τα χρώματα του Σταυρού από το 1994 και συνε­χί­ζει έως σήμερα. Τιμη­τική πλακέτα έλαβε στο τέλος της εκδή­λω­σης από όλες τις παί­κτριες, ο ιδρυτής και έως σήμερα πρό­ε­δρος της ομάδας μας κ. Νίκος Κιόττου.

Η διοί­κηση της ομάδας μας θέλει να ευχα­ρι­στή­σει θερμά το ξενο­δο­χείο Apollo Blue στο Φαλη­ράκι για την άψογη φιλο­ξε­νία, το κ. Φωτεινό Ατιττή για τις πλα­κέ­τες και τα ανα­μνη­στικά των προ­πο­νη­τών και των παι­κτριών που έφτιαξε με απί­στευτο μεράκι, τη παί­κτρια της ομάδας μας Τσα­μπίκα Μανω­λα­κούδη για το υπέροχο βίντεο ανα­δρο­μής των 30 ετών, τον κ. Τσα­μπίκο Χατζη­διάκο για την βιντε­ο­σκό­πηση και τις φωτο­γρα­φίες της τόσο ιδιαί­τε­ρης αυτής βραδιάς και φυσικά όλους τους φίλους της ομάδας μας που παρευ­ρέ­θη­καν στην εκδή­λωση αυτή.

Ακο­λου­θεί η αναφορά στα 30 χρόνια του συλ­λό­γου, η οποία δια­βά­στηκε από την κ. Κιόττου Βέρα.

‘’Καλησπέρα σας αγα­πη­τοί φίλοι της ομάδας μας.

Σήμερα είναι μια ιδιαί­τερη μέρα για όλους εμάς στο Σταυρό Καλυ­θιών, καθώς η ομάδα μας γιορ­τά­ζει τα 30στα της γενέ­θλια. Είμαστε λοιπόν εδώ για την πρώτη από τις εκδη­λώ­σεις που θα λάβουν χώρα τη φετινή χρονιά για τον εορ­τα­σμό των 30 χρόνων της ομάδας μας. Στην εκδή­λωση θα βρα­βεύ­σουμε όλους τους συντε­λε­στές που κρά­τη­σαν ζωντανή μεσα από όλες τις δυσκο­λίες αυτήν την ομάδα. Σήμερα λοιπόν θα βρα­βεύ­σουμε τους υπο­στη­ρι­κτές μας, τους προ­πο­νη­τές όλων αυτών των ετών καθώς και το σημα­ντι­κό­τερο κομμάτι αυτού του συλ­λό­γου, τις αθλή­τριες μας. Τις αθλή­τριες που φόρεσαν και τίμησαν τη φανέλα με τη σήμα του Σταυρού Καλυ­θιών, τις αθλή­τριες που είπαν όχι στα στε­ρε­ό­τυπα και μπήκαν στο γήπεδο με το κεφάλι ψηλά εκείνα τα δύσκολα πρώτα χρόνια.

Παρα­κάτω θα ακο­λου­θή­σει μια περί­ληψη για το έργο του πρω­τερ­γάτη και ιδρυτή της ομάδας μας, κ. Νίκου Κιόττου, από την σύλληψη της ιδέας το 1985 έως και σήμερα.

Η πρώτη προ­σπά­θεια δημιουρ­γίας μιας ομάδας ποδο­σφαί­ρου γυναι­κών στη Ρόδο, έλαβε χώρα το 1985, όταν ο Νίκος Κιόττου παρα­κο­λού­θησε στην τηλε­ό­ραση ένα παι­χνίδι ποδό­σφαι­ρου γυναι­κών από το εξω­τε­ρικό. Η πρώτη του σκέψη, ήταν να δώσει την ευκαι­ρία σε όλα τα κορί­τσια του τόπου του να αθλη­θούν και να μάθουν να παίζουν ποδό­σφαιρο. Έτσι συγκέ­ντρωσε γι’ αυτόν τον σκοπό κορί­τσια από την περιοχή των Καλυ­θιών, ηλικίας από 10 έως 17 ετών και άρχισαν να κάνουν προ­πο­νή­σεις στο γήπεδο του χωριού, που τότε ήταν ακόμη χωμά­τινο.

Όλα τα βλέμ­ματα είχαν πέσει επάνω τους, καθώς το ποδό­σφαιρο γυναι­κών εκείνη την εποχή, ήταν κάτι εντελώς ξένο, όχι μόνο στην επαρχία, αλλά και στην Ελλάδα γενι­κό­τερα. Το όνομα εκείνης της πρώτης ομάδας, ήταν Αμα­ζό­νες Καλυ­θιών. Για έναν χρόνο περίπου συνε­χί­στη­καν οι προ­σπά­θειες των παι­κτριών και του Νίκου Κιόττου, για την ανά­πτυξη του αθλή­μα­τος στο νησί της Ρόδου.

Μετά από προ­σω­πι­κές ενέρ­γειές του και με τη βοήθεια του τότε αντι­δη­μάρ­χου Ρόδου, Καλ­λί­στου Δια­κο­γε­ωρ­γίου, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε φιλικός αγώνας των Αμα­ζό­νων με ομάδα επί­λε­κτων που στε­λε­χώ­θηκε από αθλή­τριες ξένων χωρών, οι οποίες εργά­ζο­νταν εκείνη την περίοδο στην περιοχή του Φαλη­ρα­κίου. Η έλλειψη όμως, άλλων ομάδων στη Ρόδο, οδήγησε σε ανα­γκα­στική διάλυση τις Αμα­ζό­νες, καθώς δεν υπήρχε τρόπος να κρα­τη­θεί ζωντανό το ενδια­φέ­ρον των νεαρών κορι­τσιών.

Τα εμπόδια ήταν πολλά. Ένα από τα κυριό­τερα, υπήρξε ο ρατσι­σμός και η καχυ­πο­ψία με την οποία αντι­με­τω­πι­ζό­ταν το εγχεί­ρημα, όχι μόνο από τους ουδέ­τε­ρους παρα­τη­ρη­τές, αλλά ακόμη και από συγ­γε­νείς ορι­σμέ­νων παι­κτριών, που εγκλω­βι­σμέ­νοι σε ξεπε­ρα­σμένα πλέον κοι­νω­νικά κακέ­κτυπα, δεν μπο­ρού­σαν να δεχθούν πως οι γυναί­κες μπορούν να είναι ικανές και να ξεχω­ρί­ζουν και στο ποδό­σφαιρο.

Τρία χρόνια μετά την αρχική της διάλυση, η ομάδα εκείνη επα­να­λει­τούρ­γησε, υπό την στέγη του Απόλ­λωνα Καλυ­θιών, ο πρό­ε­δρος του οποίου, Δημή­τρης Κώστας, συνερ­γά­στηκε τότε με τον Νίκο Κιόττου. Οι Αμα­ζό­νες κατέ­γρα­ψαν συμ­με­το­χές στο πρω­τά­θλημα γυναι­κών υπό την αιγίδα της ΕΠΟ μέχρι και το 1993, όταν νέα σειρά προ­βλη­μά­των, οδήγησε στην ορι­στική διάλυση της ομάδας με εκείνη τη μορφή.

Ο ορα­μα­τι­στής Νίκος Κιόττου όμως, δεν επρό­κειτο να το έβαζε κάτω. Μαζί με τους συνερ­γά­τες του και την σημα­ντική βοήθεια του δικη­γό­ρου και φίλου του Ιωάννη Φλεβάρη, δημιούρ­γη­σαν στις 25 Μαρτίου 1994, τον Σταυρό Καλυ­θιών Ρόδου, που πήρε το όνομα του από την εκκλη­σία του χωριού. Στή­ριγμα του τότε οι συνερ­γά­τες του αλλά και η ακού­ρα­στη σύζυγος του, Ζωή, η οποία στάθηκε βράχος δίπλα του και ξεπέ­ρα­σαν μαζί όλα τα εμπόδια που δημιουρ­γούσε η τότε εποχή και οι αντι­λή­ψεις της.

Το 1995 ο Σταυρός συμ­με­τείχε στο πρω­τά­θλημα γυναι­κών της ΕΠΟ, με ρόστερ 25 κορι­τσιών, ηλικίας από 14 έως και 30 ετών. Ήταν η πρώτη ομάδα ποδο­σφαί­ρου γυναι­κών της Ρόδου, η πρώτη ομάδα των Δωδε­κα­νή­σων και μια από της πρώτες ολό­κλη­ρης της χώρας. Από τότε και μέχρι σήμερα, ο Σταυρός Καλυ­θιών συμ­με­τέ­χει αδιά­λει­πτα στα εθνικά πρω­τα­θλή­ματα γυναι­κών της ΕΠΟ, διορ­γα­νώ­νο­ντας αλλά και παίρ­νο­ντας μέρος σε πολλές δράσεις.

Έχει ανέβει δύο φορές στην ιστορία του στην Α’ Εθνική Κατη­γο­ρία, το 1999 και το 2003, στην οποία έχει παρα­μεί­νει συνο­λικά 4 χρόνια. Το 2010 κατέ­κτησε και πάλι το περι­φε­ρειακό πρω­τά­θλημα, όμως η ΕΠΟ απο­φά­σισε εκείνη την χρονική περίοδο να δημιουρ­γή­σει δεύτερη κατη­γο­ρία και έτσι ο Σταυρός Καλυ­θιών δεν κατά­φερε να ανέβει στη Α’ Εθνική Κατη­γο­ρία για 3 φορά στην ιστορία του και συμ­με­τείχε στην νέα δεύτερη κατη­γο­ρία του τότε πρω­τα­θλή­μα­τος.

Συμ­με­τέ­χει κάθε χρόνο με αθλή­τριες του, στη δια­δι­κα­σία προ­ε­πι­λο­γής των Εθνικών συγκρο­τη­μά­των Κορα­σί­δων και Νεα­νί­δων, με κορυ­φαία στιγμή, την κλήση της Μαρίας Ντελ­λάκη στην προ­ε­πι­λογή της Εθνικής Κορα­σί­δων, τον Μάιο του 2016.

Έχει φιλο­ξε­νη­θεί το 2001 στην Άγκυρα της Τουρ­κίας, από το πανε­πι­στή­μιο Gazi, όπου και έδωσε φιλικό αγώνα, με την ομάδα ποδο­σφαί­ρου γυναι­κών του τμή­μα­τος Φυσικής Αγωγής του Πανε­πι­στη­μίου, στο πλαίσιο ενί­σχυ­σης της καλής γει­το­νίας και με σύνθημα πως το ποδό­σφαιρο ενώνει.

Έχει συμ­με­τά­σχει στους διε­θνείς αγώνες Νήσων στο Guernsey των Νορ­μαν­δι­κών Ακτών το 2003 και στη Ρόδο το 2007. Έχει διορ­γα­νώ­σει διεθνές τουρ­νουά με τη συμ­με­τοχή ομάδων από την Κρήτη και τη Φιν­λαν­δία. Έχει δώσει φιλι­κούς αγώνες με την AIK Στοκ­χόλ­μης της Σου­η­δίας, την Hacken Goteborg επίσης από την Σουηδία, την ΑΕΚ Κοκ­κι­νο­χω­ρίων της Κύπρου, την So Cal των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών της Αμε­ρι­κής, ενώ έχει αγω­νι­στεί σχεδόν με το σύνολο των ομάδων του Ελλα­δι­κού χώρου με τις οποίες δια­τη­ρεί έως και σήμερα άψογες δια­προ­σω­πι­κές σχέσεις.

35 χρόνια μετά την πρώτη προ­πό­νηση στο χωμά­τινο γήπεδο των Καλυ­θιών, η ομάδα του Σταυρού έχει τη δυνα­τό­τητα πλέον να προ­πο­νεί­ται υπό αξιο­πρε­πείς συν­θή­κες, ξεπερ­νώ­ντας τις δυσχέ­ρειες και τις δυσκο­λίες που προ­έ­κυ­ψαν στην Ελλάδα της οικο­νο­μι­κής κρίσης. Έχει επί­ση­μους λογα­ρια­σμούς σε όλα τα κοι­νω­νικά δίκτυα, από όπου ενη­με­ρώ­νε­ται το κοινό της ομάδας για αγώνες και άλλες δράσεις. Πολλές παί­κτριες της ομάδας, με το πέρασμα των χρόνων, συν­δέ­θη­καν με στενή φιλία μέσω του Σταυρού.

Δια­χρο­νικά ο σύλ­λο­γος έχει ενι­σχύ­σει με ποδο­σφαι­ρί­στριες όλες τις ομάδες που κατά δια­στή­ματα δημιουρ­γού­νται στο νησί της Ρόδου και παρα­μέ­νει ταγ­μέ­νος στην προ­ο­πτική των συνερ­γα­σιών με νέα σωμα­τεία που έχουν ως στόχο την ανά­πτυξη του ποδο­σφαί­ρου γυναι­κών.

Μέσα σε αυτά τα 30 και πλέον χρόνια ο Σταυρός Καλυ­θιών ανέ­πτυξε αρκετά ακόμη αθλή­ματα όπως: το ποδό­σφαιρο σάλας, το μπάσκετ, το βόλεϊ, το πινγκ πονγκ, το ζίου ζίτσου, το μπό­ου­λινγκ, το στίβο και το τμήμα πυγ­μα­χίας που κατέ­κτησε σπου­δαίες δια­κρί­σεις σε Πανελ­λή­νιους αλλά και σε Παγκό­σμιους αγώνες . Όμως καθώς οι απαι­τή­σεις όλων αυτών των τμη­μά­των μέρα με τη μέρα μεγά­λω­ναν και το ξαφνικό και ανα­πά­ντεχο πρό­βλημα υγείας του πρό­ε­δρου μας το 2014, έφεραν την ομάδα μας στη δύσκολη θέση του να επι­λέ­ξει με ποιο τμήμα θα συνε­χί­σει την πορεία της, καθώς ήταν πλέον ακα­τόρ­θωτο να συνε­χί­σει με όλα αυτά τα τμήματα σε μια τόσο δύσκολη εποχή. Έτσι κατά­φερε να επι­βιώ­σει το δημιούρ­γημα του Νίκου Κιόττου , το ποδό­σφαιρο γυναι­κών.

Ο Νίκος Κιόττου, αφού βγήκε νικητής από μια τρομερή περι­πέ­τεια υγείας, παρα­μέ­νει φυσικά στο προ­ε­δρικό θώκο της ομάδας, προσ­δί­δο­ντας της, τα χαρα­κτη­ρι­στικά του κύρους και του ήθους που ο ίδιος έχτισε και κέρδισε με τόσο κόπο, όχι μόνο στην τοπική κοι­νω­νία αλλά και στο σύνολο του χώρου του ποδο­σφαί­ρου γυναι­κών, αλλά μπορεί πλέον να είναι πιο ήσυχος, καθώς είναι βέβαιο πως ο αγώνας του, όχι μόνο δικαιώ­θηκε, αλλά βρί­σκε­ται σε καλά χέρια και θα συνε­χι­στεί.

Σήμερα η ομάδα ποδο­σφαί­ρου γυναι­κών του Σταυρού Καλυ­θιών αγω­νί­ζε­ται στο πρω­τά­θλημα της τρίτης εθνικής κατη­γο­ρίας με κορί­τσια ηλικίας από 12 ετών έως και 52. Παράλ­ληλα δια­τη­ρείτε τμήμα ακα­δη­μιών που συμ­με­τέ­χουν κορί­τσια από 5 έως 12 ετών.

Η αγω­νι­στική ομάδα μας βρί­σκετε στη δεύτερη θέση του 7ου ομίλου και μια ανάσα από τον πρω­το­πόρο, ενώ εκκρε­μούν 3 αγω­νι­στι­κές για τη λήξη του πρω­τα­θλή­μα­τος. Φέτος ύστερα από αρκετά χρόνια η ΕΠΟ διορ­γά­νωσε ξανά το θεσμό του Κυπέλ­λου Ελλάδος , όπου η ομάδα μας συμ­με­τέ­χει και προ­κρί­θηκε στη δεύτερη φάση και στις 16 καλύ­τε­ρες ομάδες. Ο σκοπός δημιουρ­γίας της ομάδας του Σταυρού Καλυ­θιών παρέ­μεινε ο ίδιος όλα αυτά τα 30 και πλέον χρόνια.

Ο πρό­ε­δρος και ιδρυτής κ. Κιόττου ήθελε να απο­δεί­ξει σε όλους ότι οι γυναί­κες έχουν δικαί­ωμα να αθλού­νται ισότιμα με του άντρες και η ομάδα μας μέσα από το πείσμα εκείνου έσπασε τα κατε­στη­μένα σε μια εποχή που η θέση της γυναι­κάς για αρκε­τούς ήταν μόνο μέσα στο σπίτι.

Η δική μας επι­τυ­χία, είναι ότι κατα­φέ­ραμε να βάλουμε στο γήπεδο πάνω από 200 γυναί­κες και κορί­τσια και να τις μάθουμε να παίζουν ποδό­σφαιρο μα πάνω από όλα να πιστεύ­ουν στο εαυτό τους και να διεκ­δι­κούν τα θέλω τους’’».