Η μέρα της μαρμότας

Η μαρ­μό­τα είναι από τα πιο συ­μπα­θή τρω­κτι­κά. Αλλά θα έμενε ίσως γνω­στή μόνο στους ζω­ο­λό­γους, αν ένας ευ­φά­ντα­στος σκη­νο­θέ­της του Χό­λι­γουντ δεν έβαζε το όνομά της στον τίτλο μιας σου­ρε­α­λι­στι­κής ται­νί­ας: «Η μέρα της μαρ­μό­τας». To σου­ρε­α­λι­στι­κό στοι­χείο της ται­νί­ας είναι ότι ο ήρωάς της ξυπνά κάθε ημέρα την ίδια ημε­ρο­μη­νία, στις 2 Φε­βρουα­ρί­ου, την ζει όμως κάθε φορά με δια­φο­ρε­τι­κό τρόπο. Μοιά­ζει το ημε­ρο­λό­γιο στην Ελ­λά­δα να έχει κολ­λή­σει από χρό­νια στην ίδια ημε­ρο­μη­νία  και να ζούμε ίδιες ημέ­ρες με δια­φο­ρε­τι­κούς πρω­τα­γω­νι­στές. Κάπως έτσι  μα­δά­με ξανά τη μαρ­γα­ρί­τα : Θα υπάρ­ξει τε­λι­κά συμ­φω­νία της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης με τους δα­νει­στές; Οι από­ψεις δι­χά­ζο­νται. Αλλοι  λένε πως ήδη έχει κλεί­σει, άλλοι πως πάνε για ρήξη, Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι το ψά­χνουν. Κο­ρώ­να η γράμ­μα­τα; Η μήπως να το δούμε με μια μαρ­γα­ρί­τα: θα συμ­φω­νή­σουν, δεν θα συμ­φω­νή­σουν; Να το ψά­ξου­με στο φλι­τζά­νι ή στα, χαρ­τιά;