Ερωτηματολόγια και άλλα λυμένα (αλλού)

Μεταξύ άλλων, στο ερω­τη­μα­το­λό­γιο της νεο­λαίας του ΣΥΡΙΖΑ  οι συμ­με­τέ­χο­ντες  καλού­νται να καλού­νται να εκφρά­σουν τη γνώμη τους για «αντι­συμ­βα­τι­κές ακτι­βι­στι­κές δράσεις (π.χ. οργα­νω­μέ­νες κλοπές από αλυ­σί­δες σούπερ μάρκετ και ανα­δια­νομή των προ­ϊ­ό­ντων σε πολίτες;», για τις «κατα­λή­ψεις σε συμ­βο­λι­κούς στόχους (γραφεία πολι­τι­κών, τρα­πε­ζικά κατα­στή­ματα)», και αν θα συμ­με­τεί­χαν ή θα υπο­στή­ρι­ζαν «δια­δη­λώ­σεις στις οποίες θα εκδη­λώ­νο­νταν βίαια επει­σό­δια;». Μία ακόμη ερώτηση που προ­κα­λεί εντύ­πωση είναι εκείνη που οι συμ­με­τέ­χο­ντες καλού­νται να που τη γνώμη τους «για μερικά εγκλή­ματα χρειά­ζε­ται να ισχύει η θανα­τική ποινή;» Κοινώς, , δια­τυ­πώ­νο­νται ερω­τή­ματα, που ενσω­μα­τώ­νουν ως “πολι­τική θέση” απόψεις και στάσεις ζωής κατα­στρο­φι­κές -ας μου επι­τρα­πεί ο όρος.  Σε κλοπές, κατα­λή­ψεις και δια­κε­κρι­μέ­νες φθορές δεν μπορεί να καλεί­ται κανείς να απα­ντή­σει αν συμ­φω­νεί ή, ακόμη χει­ρό­τερα, αν θα συμ­με­τείχε. Αυτά στις δημο­κρα­τίες  είναι λυμένα και οι νέοι καλού­νται να προ­βλη­μα­τι­στούν για τα προ­γράμ­ματα των σπουδών τους, αγω­νιούν για το αντί­κρυ­σμα του πτυχίου τους στην αγορά εργα­σίας; Τους απα­σχο­λεί η εργασία, η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, η ανεργία των νέων, η φυγή τους στο εξω­τε­ρικό, οι μετα­πτυ­χια­κές σπουδές, οι μάχες της πραγ­μα­τι­κής ζωής.