Εφ΄όλης της ύλης τοποθέτηση του Βασ. Υψηλάντη για την εκμετάλλευση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας στα Δωδ/σα, στην ολομέλεια της Βουλής

Ο Κο­σμή­το­ρας της Βου­λής και Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Βα­σί­λης Α. Υψη­λά­ντης στην ομι­λία του εχθές 28/02/2024 στην ολο­μέ­λεια της Βου­λής των Ελ­λή­νων στο νο­μο­σχέ­διο του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μί­ας για την αξιο­ποί­η­ση των πα­ρα­λιών, απέ­τι­σε φόρο τιμής στα θύ­μα­τα του τρα­γι­κού δυ­στυ­χή­μα­τος των Τε­μπών λέ­γο­ντας : «Με βαθιά συ­γκί­νη­ση στρέ­φω και εγώ τη σκέψη μου, με ευ­λά­βεια στη μνήμη των αδι­κο­χα­μέ­νων θυ­μά­των του τρα­γι­κού σι­δη­ρο­δρο­μι­κού δυ­στυ­χή­μα­τος στα Τέμπη. Απαί­τη­ση μας είναι η υπο­δειγ­μα­τι­κή τι­μω­ρία όλων εκεί­νων που ευ­θύ­νο­νται για την τρα­γω­δία μέσα από μια τα­χεία, υπεύ­θυ­νη, δί­καιη δίκη και από­φα­ση της ελ­λη­νι­κής δι­καιο­σύ­νης, την οποία από­λυ­τα εμπι­στευό­μα­στε αλλά και η διόρ­θω­ση επι­τέ­λους όλων των κακώς κει­μέ­νων στον ελ­λη­νι­κό σι­δη­ρό­δρο­μο, πα­θο­γε­νειών δε­κα­ε­τιών, όπως άλ­λω­στε πι­στεύω ότι θα προ­κύ­ψει και θα κα­τα­γρά­ψει και το πό­ρι­σμα της εξε­τα­στι­κής επι­τρο­πής του Κοι­νο­βου­λί­ου μας, ώστε ποτέ πια να μην συμ­βούν τέ­τοιες τρα­γι­κές κα­τα­στά­σεις. »

Το­πο­θε­τού­με­νος επί του για το σ/ν του Υπουρ­γεί­ου Εθνι­κής Οι­κο­νο­μί­ας και Οι­κο­νο­μι­κών «Όροι αξιο­ποί­η­σης της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας στις πα­ρα­θα­λάσ­σιες πε­ριο­χές και άλλες δια­τά­ξεις» τό­νι­σε ότι βελ­τιώ­νε­ται το πλαί­σιο που διέ­πει τη δια­χεί­ρι­ση των πα­ρα­θα­λάσ­σιων πε­ριο­χών, ώστε να δια­σφα­λί­ζε­ται ο κοι­νό­χρη­στος χα­ρα­κτή­ρας τους και να επι­τρέ­πε­ται η αξιο­ποί­η­ση τους κατά τρόπο επω­φε­λή για την εθνι­κή οι­κο­νο­μία, προ­στα­τευ­τι­κό για το πε­ρι­βάλ­λον και σύμ­φω­νο με το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον.

Σχε­τι­κά με τα Δω­δε­κά­νη­σα είπε: « Κα­ταρ­χάς πρέ­πει να επι­ση­μά­νω ότι η διά­τα­ξη του άρθρο 23 παρ. 9. είναι στη σωστή κα­τεύ­θυν­ση σε συν­δυα­σμό με το γε­γο­νός ότι κα­ταρ­γεί­ται το άρθρο 26 του ν. 2971/2001 σε σχέση με την πα­ρω­χη­μέ­νη ανα­φο­ρά απο­κλει­στι­κά για τα Δω­δε­κά­νη­σα στον υπό κα­τάρ­γη­ση κτη­μα­το­λο­γι­κό κα­νο­νι­σμό. Είναι ζή­τη­μα ίσης με­τα­χεί­ρι­σης αλλά και ου­σια­στι­κής πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σί­ας.

Το πρώτο βήμα έγινε με το νο­μο­σχέ­διο για τη με­τά­πτω­ση του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Δω­δε­κα­νή­σου στο οποίο είχα την τιμή να είμαι ει­ση­γη­τής. Η συ­γκε­κρι­μέ­νη

πρό­βλε­ψη του φα­σι­στι­κού Ιτα­λι­κού Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού είχε προ­βλε­φθεί όχι βέ­βαια για πε­ρι­βα­ντο­λο­γι­κούς λό­γους αλλά για στρα­τιω­τι­κούς προ­κει­μέ­νου να υλο­ποι­ή­σουν οχυ­ρω­μα­τι­κά έργα και για να δη­μεύ­σουν πε­ριου­σία που ανήκε σε Έλ­λη­νες της Δω­δε­κα­νή­σου. Και απορώ πώς τα κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης δια­τυ­πώ­νουν αντιρ­ρή­σεις. Έχουν ρω­τή­σει τους κα­τοί­κους στα νησιά μας; Τους εκ­προ­σώ­πους τους;

Επ’ αυτού κρί­νε­ται ανα­γκαίο να εξε­τα­στεί η παύση ή η ανά­κλη­ση, των εκ δο­θέ­ντων με βάση τον υπό κα­τάρ­γη­ση κτη­μα­το­λο­γι­κό κα­νο­νι­σμό Δω­δε­κα­νή­σου, πρω­το­κόλ­λων απο­βο­λής – απο­ζη­μί­ω­σης, ει­δι­κά για τα τμή­μα­τα αυτά που δεν θα απο­τε­λούν πλέον, όπως ίσχυε κατά την Ιτα­λι­κό Κτη­μα­το­λο­γι­κό Κα­νο­νι­σμό, τμήμα της πα­ρα­λί­ας . Ο κ. Υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών στην Επι­τρο­πή Οι­κο­νο­μι­κών της Βου­λής είπε ότι τα θέ­μα­τα αυτά αφο­ρούν το Υπουρ­γείο Πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Αφο­ρούν και το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών.

Όπως ανοι­χτά, κ. Υπουρ­γέ, είναι και τε­ρά­στια ζη­τή­μα­τα της ακί­νη­της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας στα Δω­δε­κά­νη­σα, δε­δο­μέ­νου ότι είναι πο­σο­στιαία η με­γα­λύ­τε­ρη στην επι­κρά­τεια. Όπως και ση­μα­ντι­κές είναι και άλλες εκ­κρε­μό­τη­τες που χρή­ζουν νο­μι­κών ει­δι­κών ρυθ­μί­σε­ων αφού ανά­γο­νται στην εποχή της Εν­σω­μά­τω­σης. Ει­δι­κά για τη Ρόδο και την Κω που έχουν πρω­το­στα­τή­σει στην οι­κο­νο­μι­κή και του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη της χώρας αλλά τα προ­βλή­μα­τα εξα­κο­λου­θούν δια­χρο­νι­κά να πα­ρα­μέ­νουν άλυτα. Από το γε­γο­νός αυτό χάνει ολό­κλη­ρη η χώρα. Ει­δι­κό­τε­ρα κτί­σμα­τα που ανή­κουν στην πε­ριου­σία του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου με­γί­στης πο­λι­τι­στι­κής και ιστο­ρι­κής αξίας κα­ταρ­ρέ­ουν. Ανα­φέ­ρω εν­δει­κτι­κά: Το πα­λαιό Σα­να­τό­ριο στην Ελε­ού­σα και τα γύρω κτί­ρια, η βίλλα Ντε­βέ­κι, το παλιό νο­σο­κο­μείο της Ρόδου, το παλιό γη­ρο­κο­μείο της Ρόδου, το Στρα­το­λο­γι­κό Γρα­φείο Ρόδου, το πα­λαιό Διοι­κη­τή­ριο στην Κω, οι εγκα­τα­στά­σεις στο Λακκί της Λέρου κ.α. Πρέ­πει να τε­λειώ­νου­με με τις εκ­κρε­μό­τη­τες αυτές. Είναι χρέος στην ιστο­ρία μας και στους αν­θρώ­πους που έχτι­σαν το Δω­δε­κα­νη­σια­κό θαύμα.

Κρούω τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου και για το πώς μέχρι τώρα λει­τουρ­γεί η ΕΤΑΔ για όσα ακί­νη­τα έχει στη δια­χεί­ρι­σή της. Κω­λυ­σιερ­γία, αστο­χία, ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα. Ας δώ­σου­με ένα τέλος στην κα­τά­στα­ση αυτή που βάθος βλά­πτει ανε­πα­νόρ­θω­τα τα συμ­φέ­ρο­ντα του Κρά­τους μας.

Ως προς τους όρους πα­ρα­χώ­ρη­σης απλής χρή­σης κατ άρθρο 9 του νο­μο­σχε­δί­ου νο­μί­ζω ότι μπο­ρούν να πε­ριο­ρι­στούν τα απαι­τού­με­να όρια από­στα­σης από την ακτο­γραμ­μή των επι­χει­ρή­σε­ων στα 3 μέτρα. Αυτό απαι­τεί η κοινή λο­γι­κή. Ιδιαί­τε­ρα στα μικρά νησιά όπως η Σύμη, αλλά και σε ψα­ρο­χώ­ρια με­γα­λύ­τε­ρων νη­σιών όπως της Καρ­πά­θου.

Όπως αδια­νό­η­τη είναι και η πρό­βλε­ψη στο άρθρο 11 παρ. 4 του ΝΣ όπου ανα­φέ­ρε­ται ότι: « Δεν πα­ρα­χω­ρού­νται αι­για­λός και πα­ρα­λία για απλή χρήση σε όμορη επι­χεί­ρη­ση, Όταν το μήκος η πλά­τος αυτού είναι μι­κρό­τε­ρο των 4 μ. ή όταν το συ­νο­λι­κό εμ­βα­δόν του αι­για­λού είναι μι­κρό­τε­ρο των 150 m². Κατ’ εξαί­ρε­ση, επι­τρέ­πε­ται η πα­ρα­χώ­ρη­ση αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας του πρώ­του εδα­φί­ου σε ξε­νο­δο­χεια­κά κα­τα­λύ­μα­τα σύμ­φω­να με τους όρους του πα­ρό­ντος.». Γιατί όχι και για τα μικρά τα­βερ­νά­κια, τα εστια­τό­ρια κύριε υπουρ­γέ. Αυτά δεν προ­σέ­χουν ανα­λό­γως το πε­ρι­βάλ­λον και δεν ει­σφέ­ρουν στην ανά­πτυ­ξη του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού;»