Η υπόθεση που είχε προκαλέσει αίσθηση για τα ποσά, το εύρος των καταγγελιών και τον τρόπο που περιγράφηκε η διαχείριση των χρημάτων, αλλάζει πλέον δικονομική ρότα. Η δίκη δεν πηγαίνει σε δεύτερο βαθμό ως έφεση. Επαναλαμβάνεται από την αρχή, μετά από αίτηση ακύρωσης της προηγούμενης απόφασης που είχε εκδοθεί ερήμην.
Αυτό σημαίνει ότι η ποινή κάθειρξης 8 ετών που είχε επιβληθεί δεν ισχύει σήμερα και η υπόθεση θα κριθεί εκ νέου στη δικάσιμο της 3ης Φεβρουαρίου 2026.
Στην προηγούμενη διαδικασία, το δικαστήριο είχε προχωρήσει σε δίκη με τον κατηγορούμενο απόντα, ωσεί παρόντα, και είχε επιβάλει ποινή κάθειρξης 8 ετών για υπεξαίρεση ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, με αναφορά ότι τα χρήματα είχαν εμπιστευθεί σε αυτόν λόγω της ιδιότητάς του ως εντολοδόχου και διευθυντή της επιχείρησης και με περιγραφή χρήσης τεχνασμάτων.
Η εταιρεία δραστηριοποιείται στη Ρόδο από το 1992 στον τομέα της εστίασης, λειτουργώντας εστιατόρια. Στο πλαίσιο αναδιάρθρωσης, την τουριστική περίοδο του 2017, τα 2 από τα 3 εστιατόρια μεταβιβάστηκαν σε ομορρύθμους εταίρους και αποφασίστηκε να λειτουργήσει υπό την εταιρική επωνυμία το μεγαλύτερο εστιατόριο. Πρόκειται για κατάστημα με δυνατότητα σίτισης 250 ατόμων, με 30 εργαζομένους και κύκλο εργασιών που κατά τους θερινούς μήνες προσεγγίζει τα 5.000 έως 10.000 ευρώ ημερησίως.
Ο κατηγορούμενος, κάτοικος Αθηνών, ανέλαβε τη λειτουργική και οικονομική διαχείριση. Υπεγράφη τον Απρίλιο του 2017 σύμβαση παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών, με υποχρέωση να διαχειρίζεται οργανωτικά και οικονομικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένων εισπράξεων και πληρωμών, και να αποδίδει λογοδοσία. Σε μια επιχείρηση τέτοιας έντασης, η θέση του διαχειριστή είναι θέση απόλυτης εμπιστοσύνης, γιατί δεν αφορά μόνο αποφάσεις λειτουργίας, αφορά πρόσβαση στο ταμείο, πρόσβαση σε πληρωμές, πρόσβαση σε συναλλαγές που συχνά εκτελούνται υπό πίεση χρόνου.
Τα στοιχεία που είχαν τεθεί στη βάση της προηγούμενης διαδικασίας περιγράφουν ότι μετά τη λήξη της τουριστικής περιόδου ζητήθηκε να κλείσει η επιχείρηση, να παραδοθούν τα ταμεία και να γίνει λογοδοσία. Καταγράφεται μια αλληλουχία αναβολών και στη συνέχεια αποχώρηση του κατηγορούμενου για την Αθήνα, με αναφορές σε δικαιολογίες που μεταβλήθηκαν στην πορεία και με τελική παραδοχή, κατά την εκδοχή που αποτυπώθηκε, ότι υπήρχε ταμειακό έλλειμμα που προσπαθούσε να καλύψει.
Ο οικονομικός έλεγχος που ακολούθησε φέρεται να κατέληξε ότι, με χρήση διαφορετικών μεθόδων, δημιουργήθηκε συνολική ζημία που αποτυπώθηκε ως 153.059,67 ευρώ. Στο ποσό αυτό εντάσσονται επιμέρους κατηγορίες κινήσεων.
Η πρώτη κατηγορία αφορά αναλήψεις μετρητών από τα ταμεία, με σκοπό την κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας, οι οποίες δεν πραγματοποιήθηκαν. Στο χρονικό διάστημα από 26 Μαΐου 2017 έως 16 Οκτωβρίου 2017 περιγράφονται 23 περιστάσεις, με συνολικό ποσό που αποτυπώθηκε ως 96.040 ευρώ.
Η δεύτερη κατηγορία αφορά χρήματα που φέρονται να ελήφθησαν από τα ταμεία για πληρωμές σε προμηθευτές, με μηχανισμό που στηρίχθηκε σε εκτυπώσεις e-banking όπου εμφανιζόταν εντολή μεταφοράς, αλλά με ένδειξη ότι η συναλλαγή θα εκτελεστεί σε μελλοντική ημερομηνία. Με αυτόν τον τρόπο, κατά την καταγγελλόμενη εκδοχή, δημιουργούνταν εικόνα πληρωμής ενώ η μεταφορά δεν εκτελούνταν. Το σχετικό ποσό αποτυπώνεται ως 29.125,67 ευρώ.
Η τρίτη κατηγορία αφορά ποσά για οφειλές προς Δ.Ο.Υ και ΙΚΑ, που συνολικά αποτυπώνονται ως 18.894 ευρώ.
Υπάρχει επίσης αναφορά για μεταφορά 9.000 ευρώ σε λογαριασμούς της συντρόφου του κατηγορούμενου.
Στην καρδιά της υπόθεσης βρίσκεται η λεπτομέρεια ενός φαινομενικά τεχνικού σημείου, που όμως μπορεί να έχει τεράστια πρακτική σημασία. Η ένδειξη σε μελλοντική ημερομηνία σε τραπεζικό παραστατικό, εφόσον πράγματι παρουσιαζόταν ως απόδειξη ολοκληρωμένης πληρωμής, μετατρέπεται σε κρίσιμο σημείο αξιολόγησης. Διότι άλλο είναι η ύπαρξη μιας εντολής και άλλο η εκτέλεσή της. Η νέα δίκη θα κληθεί να κρίνει όχι μόνο τι έδειχναν τα έγγραφα, αλλά και τι πραγματικά συνέβη με τα χρήματα.
Στην προηγούμενη διαδικασία, ως συνήγορος υποστήριξης της κατηγορίας παρέστη ο Δήμος Μουτάφης.
Επαναλαμβάνεται δίκη για υπόθεση υπεξαίρεσης σε επιχείρηση εστίασης στη Ρόδο
