Ο Δήμος Ρόδου απάντησε στην προσφυγή της «Waste Water & Energy IKE»

Φάκελο απόψεων για την αντί­κρουση της προ­σφυ­γής που άσκησε ενώπιον του συντο­νι­στή της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, η εται­ρεία με την επω­νυ­μία «Waste Water & Energy IKE», κατά της υπ’ αρ. 2373/2020 από­φα­σης του δημάρ­χου Ρόδου περί ανά­θε­σης των «Υπη­ρε­σιών Δια­χεί­ρι­σης Συμ­βά­σεων» στην εται­ρεία ΔΑΜΙΣ MON ΙΚΕ, υπέβαλε ο Δήμος Ρόδου.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», η «Waste Water & Energy IKE» είναι ανά­δο­χος της σύμ­βα­σης «Παροχή Υπη­ρε­σιών Ανε­ξάρ­τη­του Συμ­βού­λου Υπο­στή­ρι­ξης του Δήμου στο έργο: Ενερ­γειακή Ανα­βάθ­μιση – Αυτο­μα­το­ποί­ηση Συστη­μά­των Ηλε­κτρο­φω­τι­σμού Κοι­νο­χρή­στων Χώρων – Εφαρ­μο­γές Smart Cities, με εξοι­κο­νό­μηση ενέρ­γειας στο Δήμο Ρόδου».

Πιο συγκε­κρι­μένα με την υπ’ αριθμ. 634/16.11.2018 απόφαση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής εγκρί­θηκε η κατα­κύ­ρωση του παρα­πάνω δια­γω­νι­σμού στην εται­ρεία, αντί συμ­βα­τι­κού τιμή­μα­τος 290.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ.

Οπως εκθέτει, ο ρόλος του συμ­βού­λου Υπο­στή­ρι­ξης στο πλαίσιο του αντι­κει­μέ­νου της σύμ­βα­σης αυτής, είναι να παρα­κο­λου­θεί και να πιστο­ποιεί την Κύρια Σύμβαση Ενερ­γεια­κής Αξιο­ποί­η­σης (ΣΕΑ) για την υλο­ποί­ηση του έργου με τίτλο: «Ενερ­γειακή Ανα­βάθ­μιση – Αυτο­μα­το­ποί­ηση του Συστή­μα­τος Ηλε­κτρο­φω­τι­σμού Κοι­νο­χρή­στων Χώρων και εφαρ­μο­γές Smart Cities, με Εξοι­κο­νό­μηση Ενέρ­γειας, στο Δήμο Ρόδου», ως προς την καλή εκτέ­λεση και την τήρηση των επι­μέ­ρους συμ­βα­τι­κών υπο­χρε­ώ­σεων του ανα­δό­χου αυτής.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι διαρ­κού­σης της υλο­ποί­η­σης της σύμ­βα­σης και κατόπιν ανταλ­λα­γεί­σας αλλη­λο­γρα­φίας μεταξύ της Επι­τρο­πής Παρα­κο­λού­θη­σης του Εργου και της ίδιας, την 12/2/2020 της κοι­νο­ποι­ή­θηκε απόφαση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής του Δήμου Ρόδου, με την οποία κατά παρα­δοχή σχε­τι­κού με αριθμό IV πρα­κτι­κού της ΕΠΠΕ, και κατ’ επί­κληση τεσ­σά­ρων (τους οποίους χαρα­κτη­ρί­ζει αόρι­στους, αβά­σι­μους και ατεκ­μη­ρί­ω­τους) «αυτο­τε­λών λόγων έκπτω­σης» απο­φα­σί­στηκε η έκπτωση της.

Κατά της από­φα­σης έκπτω­σης άσκησε ενώπιον της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής προ­σφυγή, αιτού­μενη την ακύρωσή της.
 Μετά την άπρακτη πάροδο τριάντα ημερών, άσκησε περαι­τέρω, ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς, προ­σφυγή.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι ο Δήμος Ρόδου με άλλη απόφαση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής ανα­κά­λεσε οίκοθεν την απόφαση έκπτω­σης προ­κει­μέ­νου να επα­να­φέ­ρει την δια­δι­κα­σία στο σημείο που εμφι­λο­χώ­ρησε σφάλμα της παρά­λει­ψης ουσιώ­δους τύπου της δια­δι­κα­σίας.

Δια­τεί­νε­ται ότι ουδέ­ποτε, δέκα μήνες μετά την έκδοση της ανα­βλη­τι­κής από­φα­σης της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, προέβη τελικά ο Δήμος Ρόδου σε λήψη από­φα­σης περί έκπτω­σής της.

Ωστόσο, όλως αιφ­νι­δια­στικά την 29 Δεκεμ­βρίου 2020, υπέπεσε στην αντί­ληψή της, όπως υπο­στη­ρί­ζει, η αναρ­τη­θείσα στην Διαύ­γεια προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση, με την οποία, ο δήμαρ­χος Ρόδου, προέβη στην απευ­θείας ανάθεση του αντι­κει­μέ­νου της δικής της σύμ­βα­σης σε άλλη εται­ρεία.

Ο Δήμος Ρόδου, σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες, υπο­στη­ρί­ζει ότι η προ­σφυγή ασκή­θηκε εκπρό­θε­σμα και χωρίς έννομο συμ­φέ­ρον από την προ­σφεύ­γουσα.

Ειδι­κό­τερα η προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση ανα­φέ­ρε­ται στη σύναψη μιας σύμ­βα­σης με αντι­κεί­μενο «Υπη­ρε­σίες δια­χεί­ρι­σης συμ­βά­σεων» με τη δια­δι­κα­σία της απευ­θείας ανά­θε­σης και ως εκ τούτου η προ­σφεύ­γουσα δεν έχει έννομο συμ­φέ­ρον να ζητήσει την ακύρωση της προ­σβαλ­λό­με­νης αφού έχει την ιδιό­τητα του τρίτου στην προ­κει­μένη περί­πτωση.

Επι­πλέον επι­κου­ρι­κώς εκθέτει ότι η προ­σφυγή ασκή­θηκε απα­ρα­δέ­κτως καθώς η προ­σφεύ­γουσα, στους προ­βαλ­λό­με­νους με την υπό κρίση προ­σφυγή λόγους, ανα­φέ­ρε­ται στη δήθεν ύπαρξη «ανά­λο­γης» σύμ­βα­σής της, με το Δήμο και αιτεί­ται εξ αυτού του λόγου την ακύρωση της από­φα­σης ανά­θε­σης.

Ο Δήμος Ρόδου τονίζει ότι δεν πρό­κει­ται περί όμοιων συμ­βά­σεων, άλλα περί συμ­βά­σεων με δια­φο­ρε­τικό αντι­κεί­μενο και ότι στην εται­ρεία «ΔΑΜΙΣ ΜΟΝ ΙΚΕ» ανα­τέ­θη­καν άλλες υπη­ρε­σίες. Πρό­κει­ται, όπως τονίζει, περί δια­φο­ρε­τι­κού φυσικού αντι­κει­μέ­νου, το οποίο και δεν μπορεί σε καμία περί­πτωση να ταυ­τι­στεί.

Προ­σθέ­τει δε ότι η προ­σφεύ­γουσα έχει συνάψει μια σύμβαση και τα όποια ζητή­ματα έχουν προ­κύ­ψει από την εκτέ­λεση είναι θέματα, που θα ρυθ­μι­στούν αρχικά με τις προ­βλε­πό­με­νες ενδι­κο­φα­νείς δια­δι­κα­σίες του Ν.4412/2016 και ενδε­χό­μενα στη συνέ­χεια, η όποια διαφορά θα επι­λυ­θεί από το αρμόδιο Διοι­κη­τικό Εφετείο, ως το Δικα­στή­ριο της σύμ­βα­σης.