Στοιχειώδεις κανόνες λογικής

Σύμ­φω­να με όσα δη­μο­σιο­ποι­ή­θη­καν και με εφτά αστυ­νο­μι­κούς κα­τη­γο­ρού­με­νους για αν­θρω­πο­κτο­νία από πρό­θε­ση, επι­χει­ρη­σια­κά κάτι έχει πάει λάθος στην αι­μα­τη­ρή κα­τα­δί­ω­ξη. Η υπό­θε­ση δεν προ­σφέ­ρε­ται για εύ­κο­λη ανά­γνω­ση. Πέ­θα­νε ένας άν­θρω­πος. Όσο και απε­χθής αν είναι αυτός σε με­ρι­κούς, λόγω της πα­ρα­βα­τι­κό­τη­τάς του (ή της φυλής του…). Ούτε συγ­χα­ρη­τή­ρια, αφού χά­θη­κε μια αν­θρώ­πι­νη ζωή, ούτε αγα­νά­κτη­ση, αφού πρέ­πει να εξε­τά­σου­με πε­ρισ­σό­τε­ρο τις συν­θή­κες. Στοι­χειώ­δεις κα­νό­νες λο­γι­κής για όσους επι­κα­λού­νται τους θε­σμούς: 1.Τις υπο­θέ­σεις τις κρί­νει η δι­καιο­σύ­νη. 2. Δεν υπάρ­χει ζωή με μι­κρό­τε­ρη αξία. 3. Οι Υπουρ­γοί δεν το­πο­θε­τού­νται πριν τις απο­φά­σεις της Δι­καιο­σύ­νης. 4. Ένα ζή­τη­μα (μέχρι στιγ­μής) επι­χει­ρη­σια­κού χει­ρι­σμού εκ μέ­ρους της αστυ­νο­μί­ας δεν το με­τα­φρά­ζου­με σε πο­λι­τι­κο-ιδε­ο­λο­γι­κό.  Φαί­νε­ται ότι τί­πο­τα από αυτά δεν είναι αυ­το­νό­η­το για πολ­λούς. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι κρί­νουν με βάση τις προ­κα­τα­λή­ψεις τους…